معاملات تبلیغاتی چیست؟

براساس صنعت

مربوط

براساس صنعت

مربوط

تجارت اختصاصی چیست؟

معاملات اختصاصی ، همچنین به عنوان معاملات Prop نیز شناخته می شود ، عمل استفاده از پول خود یک شرکت برای اجرای معاملات است. یک شرکت به جای استفاده از پول مشتری برای انجام معاملات و کسب درآمد بر اساس کمیسیون ، موقعیت خود را به عهده می گیرد و بنابراین سود و زیان ناشی از چنین تجارت را می گیرد. این نوع معاملات برای بنگاه ها جذاب است زیرا آنها می توانند سود بسیار بیشتری را از تجارت کسب کنند تا از درآمد فقط کمیسیون ها ، زیرا آنها می توانند 100 ٪ از سود را حفظ کنند.

بنگاه هایی که از استراتژی های معاملاتی استفاده می کنند ، شرکت هایی هستند که معتقدند نسبت به بقیه بازار به حجم و کیفیت اطلاعات بیشتری دسترسی دارند و بنابراین می توانند تصمیمات تجاری بهتری بگیرند. آنها همچنین به فناوری بسیار پیشرفته ای دسترسی دارند که به آنها امکان می دهد سریعتر تجارت کنند و تجزیه و تحلیل های پیچیده ای از بازار انجام دهند.

این استراتژی بسیار ریسک پذیر تلقی می شود زیرا اگرچه درست است که یک شرکت ممکن است کل سود را حفظ کند ، اما باید همه ضررها را نیز جذب کند. به همین دلیل ، این استراتژی تحت نظارت زیادی از طرف قانونگذاران و عموم مردم قرار گرفته است. به ویژه ، این قانون توسط قانون ولکر هدف قرار گرفت ، که توانایی بنگاهها را برای سرمایه گذاری سرمایه خود به شدت محدود می کند. از آنجا که این قانون به مرحله اجرا در آمده است ، بسیاری از بنگاه ها بخش های تجاری اختصاصی خود را بسته اند یا آنها را از شرکت والدین خود دور کرده اند. امروزه بسیاری از بنگاه های تجاری اختصاصی اختصاصی وجود دارند و اغلب "مغازه های پروپ" نامیده می شوند.

معاملات Prop: چگونه کار می کند؟

معاملات Prop زمانی است که معامله گران از وجوه یک شرکت برای سرمایه گذاری استفاده می کنند تا مدیریت پول مشتری. این به یک بانک اجازه می دهد تا کل سود (یا ضرر) را از معاملات خود دور نگه دارد. این عمل در زمانی که بانک ها نیاز به "ایجاد بازار" داشتند ، سرچشمه گرفت. این بدان معنی است که بانک ها انواع مختلفی از سرمایه گذاری ها را بر روی حساب های خود نگه می دارند تا نقدینگی بیشتری برای مشتریان خود ایجاد کنند.

به عنوان مثال ، یک بانک می تواند انواع خاصی از اوراق بهادار نادر را در خود جای دهد و هنگامی که مشتریان آنها تصمیم به خرید یکی می گیرند ، می توانند به جای خرید از بازار آزاد ، به عنوان فروشنده عمل کنند. این بانک همچنین می تواند به عنوان یک خریدار واسطه برای مشتری عمل کند در صورتی که سعی در فروش برخی از اوراق بهادار داشته باشد که خریداران زیادی در بازار آزاد وجود ندارند. سرانجام ، این نوع خدمات تکامل یافتند زیرا معامله گران راه های بهتری برای ارزش گذاری سهام و بازی در بازار پیدا کردند. مدتها پیش ، معامله گران بیش از تأمین نقدینگی با سرمایه شرکت تجارت می کردند.

بانک ها به دلیل میزان اطلاعات و فناوری پیشرفته ای که به آنها دسترسی دارند ، نسبت به بازار مزیت دارند. این امر به معامله گران اجازه می دهد تا مدل های رایانه ای پیچیده و بهتری ایجاد کنند که معاملات سریعتر از معامله گران متوسط را تسویه کنند. دامنه اطلاعاتی که در دسترس آنها است نیز آنها را از یک معامله گر متوسط جدا می کند. این نوع معاملات معمولاً با هدف استفاده از اختلافات قیمت در بازار برای به دست آوردن سود از تصحیح بازار تا تعادل استفاده می شود.

این روش خرید و فروش اوراق بهادار که قیمت های مختلفی در بازارهای مختلف دارند به منظور تولید سود ، به عنوان داوری توصیف می شود. ما در بخش استراتژی های معاملاتی در زیر به برخی از انواع مختلف داوری نگاه می کنیم.

نگرانی های بیشتری در مورد تجارت پیش بینی ایجاد تضاد منافع بین بانک ها و مشتریان آنها و همچنین ادعاهای مربوط به تجارت خودی وجود دارد. برای رفع این نگرانی ها ، بانک ها شروع به جداسازی این بخش از عملیات اصلی شرکت ، به طور کلی با استفاده از یک دیوار چینی می کنند.

استراتژی های معاملاتی

معاملات تبلیغاتی معمولاً به استراتژی به نام داوری متکی است. داوری خرید و فروش دارایی ها در بازارهای مختلف به منظور استفاده از اختلاف قیمت بین آنها برای قفل کردن سود و بدون خطر است. از آنجا که از اختلاف قیمت استفاده می کند ، روند نگه داشتن بازارها را تا حد زیادی در تعادل انجام می دهد.

شرکت ها به دلیل فناوری درجه بالا که به آنها امکان می دهد تجارت سریع و اجرای الگوریتم های پیچیده و همچنین ایجاد مدل های قیمت گذاری پیچیده بتوانند سود در معاملات داوری ایجاد کنند. گذشته از مزیت فن آوری آنها ، شرکت ها همچنین معمولاً دانش قابل توجهی از بازارهایی دارند که در آن مشغول هستند و می توانند از ثروت اطلاعات خود به نفع خود استفاده کنند. ما نگاهی به برخی از روشهای سود معامله گران در زیر می اندازیم.

در استراتژی به نام داوری شاخص ، یک شرکت با اختلاف قیمت در شاخص های مختلف معامله می کند. این امر می تواند با تجارت مؤلفه های شاخص ها یا سرمایه گذاری هایی که شاخص مانند صندوق های معامله شده ارز (ETF) را ردیابی می کند ، انجام شود. شاخص ها معمولاً فقط برای مدت زمان بسیار کوتاهی اختلاف قیمت را نشان می دهند ، گاهی اوقات فقط برای کسری از ثانیه. به همین دلیل داوری شاخص معمولاً توسط برنامه های رایانه ای اجرا می شود.

استراتژی به نام آربیتراژ ادغام از نوسانات بازار که در طول ادغام یا اکتساب رخ می دهد، بهره می برد. معمولاً شرکت خریدار شاهد کاهش قیمت سهام خود و شرکت خریداری شده شاهد افزایش قیمت سهام خود است. این امر به این دلیل رخ می دهد که معمولاً شرکت خریدار شرکت دیگر را با قیمتی بالاتر از قیمت سهم بازار خود خریداری می کند، به این معنی که خرید بزرگ بالاتر از قیمت بازار، قیمت سهام شرکت خریداری شده را بالاتر و قیمت سهام شرکت خریدار را کاهش می دهد.

معامله گران با کوتاه کردن شرکت خریدار و سرمایه گذاری در شرکت خریداری شده برای کسب سود در هر دو اصلاح بازار از این مزیت استفاده می کنند. این نوع آربیتراژ یک نگرانی قابل توجه برای تجارت داخلی بود زیرا بسیاری از شرکت هایی که از این استراتژی استفاده می کنند نیز تمایل دارند به همان مشاغل در ادغام و ادغام کمک کنند.

تحلیل بنیادی استراتژی است که به دنبال یافتن ارزش واقعی بازار یک دارایی و سرمایه گذاری در آن زمانی است که ارزش های محاسبه شده با ارزش بازار آنها متفاوت باشد. برای ارزیابی ارزش ذاتی دارایی، انواع مختلفی از اطلاعات مربوط به دارایی را در نظر می گیرد، مانند محیط کلان، صنعت، اوراق بهادار مرتبط، و محیط خردی که در معرض آن قرار می گیرد. تحلیل بنیادی یک استراتژی نسبتا رایج سرمایه گذاری است و در جعبه ابزار بسیاری از سرمایه گذاران ارزشی قرار دارد.

استراتژی آربیتراژ آماری شامل ایجاد پرتفوی های بزرگ و متنوع از بسیاری از اوراق بهادار و معامله آنها در مدت زمان بسیار کوتاه است. این را می توان با رتبه بندی اوراق بهادار در سبد و سازماندهی دارایی ها به منظور به حداقل رساندن ریسک در پرتفوی انجام داد. در یک تاکتیک خاص از آربیتراژ آماری به نام تجارت جفت، یک شرکت ممکن است اوراق بهادار مرتبط را خریداری کند، در یک دارایی کم ارزش تر، یک موقعیت خرید و در یک دارایی بیش از ارزش گذاری شده، یک موقعیت کوتاه داشته باشد.

آربیتراژ آماری به شدت بر مفهوم بازگشت میانگین متکی است، یعنی این ایده که بازارها به بازاری که از لحاظ تاریخی قابل پیش بینی است باز خواهند گشت. هنگام انجام هر نوع آربیتراژ، مهم است که این ضرب المثل را در نظر داشته باشید که "بازار می تواند بیش از آن که شما حلال بمانید غیرمنطقی باقی بماند."آربیتراژ آماری معمولاً به مقادیر زیادی داده و مدل سازی رایانه ای برای پیش بینی های قابل اعتماد و معاملات سودآور متکی است.

در استراتژی شناخته شده به عنوان داوری نوسانات ، یک معامله گر در گزینه ها و دارایی ها سرمایه گذاری می کند تا از اختلاف بین نوسانات پیش بینی شده دارایی و نوسانات ضمنی گزینه های موجود در دارایی سود ببرد. محاسبه اساسی در این نوع داوری شامل برآورد این است که آیا نوسانات ضمنی در گزینه ای نسبت به دارایی زیربنایی ارزش افزوده یا کم ارزش است.

استراتژی دیگر تحلیل فنی است. یک تحلیلگر فنی که با تجزیه و تحلیل بنیادی اشتباه گرفته نمی شود ، گمانه زنی ها را بر اساس قیمت و حجم یک امنیت به جای مالی اساسی یک شرکت و عوامل کلان اقتصادی ایجاد می کند. تحلیلگران فنی معتقدند که حرکات و الگوهای قیمت تاریخی و تغییر در حجم و قیمت می تواند اقدامات قیمت آینده را پیش بینی کند. به این معنا ، تجزیه و تحلیل فنی می تواند شبیه به داوری آماری باشد. این نوع تجزیه و تحلیل اخیراً به دلیل ورود تعداد زیادی از سرمایه گذاران خرده فروشی در بازار عمومی محبوبیت زیادی پیدا کرده است.

داوری فارکس نوعی تجارت است که هدف آن استفاده از اختلاف قیمت ارزها در نرخ های مختلف ارز است. به دلیل حجم زیاد تجارت در بازارهای فارکس ، این اختلافات بسیار اندک است و معمولاً طولانی نیست. فرصت های سود براساس این اختلافات معمولاً در یک پنجره زمان بسیار باریک وجود دارد.

استراتژی های مختلفی که در بالا توضیح داده شد در انواع تجارت به کار رفته است و یک شرکت ممکن است بسته به مهارت معامله گران خود ، هر یک یا ترکیبی از استراتژی ها را انتخاب کند. به طور کلی ، شرکت های بازرگانی PROP برای ایجاد سود و استفاده از حاشیه رقابتی خود در منابع اطلاعاتی و فناوری ، به داوری و تجزیه و تحلیل فنی تکیه می کنند.