1. سرمایه برای یک تجارت برای انجام فعالیت های خود و رشد ضروری است. در یک محیط شغلی رقابتی و سریع در حال تغییر ، برای تجارت بسیار مهم است که بتواند مبلغ مناسب را به شکل مناسب ، در زمان مناسب و با قیمت مناسب جمع کند. بنابراین ، نیاز به انعطاف پذیری در مدیریت سرمایه به صورت پویا و امکان جابجایی سرمایه بین مشاغل وجود دارد. به منظور امکان دسترسی سریعتر به سرمایه و امکان مدیریت مؤثر سرمایه ، نیاز به استفاده از طیف گسترده ای از ابزارهای سرمایه در پس زمینه چارچوب قانونی و نظارتی ساده وجود دارد. چنین چارچوبی باید انعطاف پذیری بیشتری را برای صادرکنندگان مطابق با معیارهای تعریف شده فراهم کند و یک بازار عملکردی را برای دستیابی به کنترل شرکت ها فراهم کند.
2. با این حال موارد مربوط به مدیریت و نگهداری سرمایه به همان اندازه مهم است. بنابراین ، قانون باید با فعال کردن ثبت نام مناسب مالکیت ، انتقال سهام ، اعمال حق رأی ، اشتراک عادلانه در سود شرکت و مشارکت در تصمیم گیری بر اساس الزامات گزارشگری که امکان شفافیت مالی را فراهم می کند ، به طور مؤثر به حقوق مالکیت بپردازد. عملیات توسط شرکت ها. در عین حال ، باید افشای ساختارهای کنترل واقعی و ممنوعیت تجارت خودی و همچنین مدیریت مدیریت را تسهیل کند. ما احساس می کنیم که بهترین شیوه های بین المللی باید در حالی که چارچوبی را فراهم می کند که اعتبار عملیات شرکت ها را در ذهن ذینفعان تضمین می کند ، با وضعیت هند سازگار باشد.
تنظیم خدمات مالی
3. در برخی از کشورها ، تصویب جداگانه برای تنظیم جنبه های خاص مربوط به جنبه های مالی فعالیت شرکت ها ، مانند قانون خدمات مالی ، 1986 انگلیس ، در نظر گرفته شده است. هدف از چنین قانونی می تواند به عنوان ادغام مفاد مختلف مربوط به اوراق بهادار ، استاندارد سازی قوانین مربوط به مسئولیت مدنی و کیفری برای حذف و سوء استفاده در اسناد ارائه شده ، همچنین محتوای کلیه اسناد را در یک مجموعه واحد از مقررات قانونی تشخیص دهد. وادهدف این بود که دولت بتواند جنبه های رویه ای و افشای اطلاعات را در قالب مقررات ارائه دهد و مکانیسم حفظ این امر را از طریق قوانین ثانویه ارائه دهد. در هند ، این چارچوب از طریق قانون شرکت ها ، 1956 ، قانون قرارداد اوراق بهادار (مقررات) (SCRA) و قانون SEBI ارائه شده است. با افزودن تصویب دیگر به لیست ، مطلوب نیست که به پیچیدگی های قانونی و هماهنگی اضافه شود. بنابراین ، هنگامی که دولت اصلاحات مناسبی از قانون شرکت ها ، 1956 را به عهده می گیرد ، ما هیچ الزامی برای یک قانون خدمات مالی جداگانه پیدا نمی کنیم.
چارچوب نظارتی ساده
4. با این حال، موردی برای هماهنگ سازی عملکرد نهادهای مختلف دولتی در جنبه های مالی عملیات شرکتی وجود دارد. ما احساس می کنیم که جهت گیری مجدد خود قانون شرکت ها می تواند این امکان را فراهم کند. در حالی که ارائه مبنای قانونی برای اصول حاکمیتی اصلی مربوط به حفظ و مدیریت سرمایه توسط شرکت با در نظر گرفتن منافع سهامداران و طلبکاران ضروری است، فرآیندهای موجود در حوزه عمومی پس از ایجاد یک موضوع عمومی توسط شرکتسرمایه پیچیده است و نیاز به تنظیم در چارچوب بازار سرمایه در حال تغییر و رشد دارد. ناظر بازار سرمایه در این زمینه نقش بسزایی دارد. بنابراین نیازی نیست که قانون شرکتها به جزئیات رویه ای بجز نسخه هایی که امکان اجرای صحیح قانون شرکت ها را می دهد وارد شود. در عوض، قانون شرکت ها باید مقرراتی داشته باشد که اجازه می دهد چنین جنبه های رویه ای مطابق با تجویز ناظر بازار سرمایه در نظر گرفته شود. باید بتوان چنین هماهنگی اساسنامه را با اعلامیه های تنظیم کننده یا بورس اوراق بهادار از طریق مقررات/قراردادهای فهرست بندی آنها با الزام خواندن چنین مقرراتی با ارجاع به مفاد قانون شرکت ها امکان پذیر کرد.
5. کمیته بر این عقیده است که چارچوب اساسی برای مسائل حاکمیتی مربوط به نگهداری و مدیریت سرمایه، حقوق ناشی از مالکیت این سرمایه و مقررات سهامداران مختلف در یک نهاد شرکتی با توجه به سرمایه باید در شرکت ها بررسی شود. عمل کنید. با این حال، پس از ورود یک شرکت به بازار سرمایه، ناظر بازار سرمایه نقش مهمی در تنظیم نقش ناشران شرکتی و سرمایه گذاران و همچنین واسطه های مالی دارد. در حالی که هیچ الزامی برای ناظر بازار سرمایه برای ورود به فرآیندهای حاکمیت داخلی شرکت وجود ندارد، اما مواردی که در حیطه اختیارات تنظیم مقررات این ناظم هستند، لازم نیست تحت اختیارات قانون شرکت قرار گیرند. رگولاتور باید مسئولیت شرکت را بر اساس تعهدات انجام شده توسط آن در حوزه عمومی و در عین حال به دنبال مشارکت سرمایه گذاران ارزیابی کند. چارچوب قانونی باید مکانیزمی برای تطبیق مفاد ماهوی قانون با مقررات تفصیلی که ممکن است توسط ناظم بازار صادر شود فراهم کند.
6. کلیه ابزارهای مداخله ایالتی ، وزارت دولت یا تنظیم کننده تشکیل شده توسط دولت تحت هر ابزار قانونی در حوزه دولت قرار می گیرد. لازم است دولت هماهنگی لازم را در این زمینه فعال کند. حضور تنظیم کننده نیز به معنای این نیست که دولت از همه مسئولیت ها در آن حوزه خاص خلاص می شود. تجربه در بازارهای سرمایه در دهه 1990 ، که شاهد دو کلاهبرداری عمده بازار سهام بود ، یک مورد از این مورد است. توصیه های کمیته مشترک پارلمان نیز نیاز به هماهنگی مؤثر در این زمینه را برجسته می کند.
7. ما احساس می کنیم که شکاف های نظارتی را نمی توان با حک کردن از دامنه وصل کرد. در عوض ، در یک وضعیت سیال و پیچیده ، این ممکن است شکاف های دیگری ایجاد کند که ممکن است توسط عناصر بی پروا مورد سوء استفاده قرار گیرد. در عوض ، چنین شکاف هایی با تفسیر هماهنگ و ایجاد ظرفیت متقابل توسط دولت و سازمان های نظارتی آن مورد بررسی قرار می گیرد. در عین حال ، تصویب های مربوطه صلاحیت هر آژانس را به وضوح مشخص می کنند. هیچ الزامی برای تأمین صلاحیت همزمان وجود ندارد زیرا چنین تمهیداتی منجر به سردرگمی از نظر اقدامی می شود که توسط هر یک انجام می شود. بنابراین ، کمیته توصیه می کند که همزمان با رویکرد نظارتی هماهنگ فراهم کند که فضا را برای هر تنظیم کننده فراهم کند تا به طور مؤثر در حوزه خود فعالیت کند ، مقررات موجود در قانون شرکت ها اجازه می دهد تا چندین حوزه قضایی انجام شود. این کمیته بر این عقیده است که این رویکرد عملکرد تنظیم کننده بازار سرمایه را به هر روشی محدود نمی کند بلکه تلاش های خود را با معنادار تر بر مسائل مربوط به بازار سرمایه متمرکز می کند. علاوه بر این ، کمیته بر این عقیده است که رویکرد نظارتی نباید منجر به یک سیستم مزاحم کنترل شود یا به رژیم اداره شود که توسط کنترل کننده مسائل سرمایه ای که قبل از تأسیس SEBI وجود داشته است ، بازگردد.
8- ما همچنین بر این عقیده هستیم که نیاز به آژانس های مختلف برای تعامل با یکدیگر در امور عملیاتی برای امکان پذیر بودن چنین هماهنگی وجود دارد. تعامل بین SEBI و MCA نیازی به کمیته نظارت بر شرکتهای ناپدید شدن یا نمایندگی در هیئت SEBI نیست ، اما ممکن است از طریق مکانیسم های نهادی که امکان مشاوره در مورد موضوعات مختلف را به طور منظم فراهم می کند ، بیشتر شود. این امر دولت را قادر می سازد تا یک چارچوب مشترک را به بخش شرکت ها ارائه دهد و از این طریق عدم اطمینان نظارتی را حل کند.
ساده کردن الزامات تأیید
9- احساس می شود که در حال حاضر الزامات تصویب متعدد برای افزایش سرمایه توسط شرکت ها وجود دارد. چنین شرکت هایی برای به دست آوردن مصوبات و تکمیل فرآیندهای اداری درگیر مجبورند زمان و انرژی را صرف کنند. به رسمیت شناخته شده است که مسئله سرمایه توسط کلاسهای مختلف شرکتها ممکن است توسط تنظیم کننده مربوطه مانند SEBI (در مورد شرکت های ذکر شده) یا RBI (در مورد بانکداری و NBFC) نظارت داشته باشد. در چنین مواردی ، نظارت بر چنین تنظیم کننده هایی نیز ضروری است. با این حال ، این فرآیند باید با معرفی مفهوم تأیید در نظر گرفته شده ، زمان لازم باشد. این به همان اندازه باید در مورد فرآیندهای اداری مانند تشکیل و ثبت اسناد با ROCS اعمال شود.
10. همچنین احساس می شود که محدودیت های مختلف زمانی که در این قانون برای اقدامات مختلف در جمع آوری سرمایه مقرر شده است ، باید در هر کجا ممکن منطقی و کاهش یابد. کانال های ارتباطی در دسترس شرکت ها به منظور انتشار اطلاعات نیز باید با اجازه استفاده از رسانه های الکترونیکی در فرآیند صدور سرمایه افزایش یابد. به طور خلاصه:- (الف) چارچوب اساسی و مقررات مربوط به انتشار و مدیریت سرمایه ، حقوق ناشی از مالکیت سرمایه و تنظیم ذینفعان مختلف با توجه به سرمایه باید در قانون شرکت ها مورد توجه قرار گیرد.(ب) تنظیم کننده بازار سرمایه باید جزئیات را از طریق مقررات حاکم بر عملکرد بازار سرمایه ارائه دهد. بین مقررات اساسی قانون و مقررات تنظیم کننده بازار سرمایه باید کبوتر مناسب وجود داشته باشد. ج) بازه زمانی مقرر در قانون برای فرآیند صدور سرمایه باید منطقی و کاهش یابد. باید با شیوه های بین المللی به طور همزمان همراه باشد.(د) فرایندها از طرف تنظیم کننده ها و سایر نهادهای اداری باید با معرفی مفهوم تأیید در نظر گرفته شود. ه) صادرکنندگان شرکت سرمایه نیز باید در روند صدور سرمایه از رسانه های الکترونیکی استفاده کنند.
هزینه های افزایش دفترچه قفسه سرمایه
11. مسئله سرمایه از طریق انتشار دفترچه شامل فرآیندهای مختلفی است که وقت گیر و پرهزینه است. در صورت نیاز به شرکت مجدد سرمایه ، چنین فرایندهایی نیز باید تکرار شوند. باید از چنین هزینه هایی جلوگیری کرد. در حال حاضر قانون شرکت ها مفهوم دفترچه قفسه را که برای یک دوره زمانی قابل اجرا است که در قانون مشخص شده است ، می شناسد. در زمان مسئله بعدی فقط باید تغییرات مواد مشخص شده نشان داده شود. این مفهوم ممکن است به کلاسهای شرکتها گسترش یابد که ممکن است هر از گاهی توسط تنظیم کننده بازار سرمایه از طریق صدور اطلاع رسانی طبق قانون توصیه شود. توصیه می شود که معیارهای مناسب برای شناسایی چنین شرکتهایی که ممکن است به عنوان صادرکنندگان فصلی شناخته شوند (WKSI) شناخته شوند ، ممکن است توسط SEBI از طریق آیین نامه در رابطه با شرکت هایی که بیشتر سرمایه را افزایش می دهند ، تکامل یابد. چنین شرکت هایی ممکن است مجاز به ارائه یک سند اصلی در یک سال باشند و پس از آن فقط تغییرات افزایشی باید توسط آنها هر بار که به بازار در طول ارز به صورت قفسه ای دسترسی پیدا کنند ، قابل گزارش باشد.
12. در حال حاضر ایجاد یک مسئله حقوق سه ماه طول می کشد تا به پایان برسد و در نتیجه تأخیر در شرکت در دسترسی به وجوه جمع آوری شده از طریق مسئله حقوق ، تحمیل شود. این فرآیند باید در مقایسه با شیوه های بین المللی بررسی شود تا روند کار در زمینه هند در یک زمان قابل مقایسه انجام شود ، با توجه به الزام فراهم آوردن فرصتی مناسب برای سرمایه گذاران برای استفاده از حق در زمینه هند. ممکن است برخی از فعالیت ها به طور همزمان انجام شود.
پیشنهاد عمومی به نظر می رسد
13. در حال حاضر یک پیشنهاد ارائه شده به 50 یا بیشتر از افراد به عنوان یک پیشنهاد عمومی تلقی می شود. معافیت از این نیاز به NBFCS و PFI در دسترس است. دلیل منطقی برای ارائه معافیت از مسائل مربوط به حقوق توسط شرکت های ثبت نشده و صدور سهام به کارمندان شرکت های خصوصی از عملکرد این ماده وجود دارد. کلیه شرکتهای ذکر شده که به دنبال جمع آوری سرمایه هستند باید به همراه آیین نامه شرکت کننده در معرض رشته موضوع عمومی قرار بگیرند. در حساب 50 یا بیشتر افرادی که ممکن است این پیشنهاد را ارائه دهند ، خریداران واجد شرایط نهادی (QIB) ممکن است مستثنی شوند ، زیرا چنین اشخاصی به سرمایه گذاران اطلاع داده می شوند و به همان میزان افشای دقیق لازم برای سایر سرمایه گذاران احتیاج ندارند. تنظیم کننده بازار سرمایه ممکن است QIBS را به طور مناسب تعریف کند. قانون شرکت ها باید چنین طبقه بندی را تصدیق کرده و در نظر بگیرند.
سهام ردیابی و خزانه داری < Span> 13. در حال حاضر یک پیشنهاد ارائه شده به 50 یا بیشتر از افراد به عنوان یک پیشنهاد عمومی تلقی می شود. معافیت از این نیاز به NBFCS و PFI در دسترس است. دلیل منطقی برای ارائه معافیت از مسائل مربوط به حقوق توسط شرکت های ثبت نشده و صدور سهام به کارمندان شرکت های خصوصی از عملکرد این ماده وجود دارد. کلیه شرکتهای ذکر شده که به دنبال جمع آوری سرمایه هستند باید به همراه آیین نامه شرکت کننده در معرض رشته موضوع عمومی قرار بگیرند. در حساب 50 یا بیشتر افرادی که ممکن است این پیشنهاد را ارائه دهند ، خریداران واجد شرایط نهادی (QIB) ممکن است مستثنی شوند ، زیرا چنین اشخاصی به سرمایه گذاران اطلاع داده می شوند و به همان میزان افشای دقیق لازم برای سایر سرمایه گذاران احتیاج ندارند. تنظیم کننده بازار سرمایه ممکن است QIBS را به طور مناسب تعریف کند. قانون شرکت ها باید چنین طبقه بندی را تصدیق کرده و در نظر بگیرند.
سهام ردیابی و خزانه داری 13. در حال حاضر یک پیشنهاد ارائه شده به 50 یا بیشتر از افراد به عنوان یک پیشنهاد عمومی تلقی می شود. معافیت از این نیاز به NBFCS و PFI در دسترس است. دلیل منطقی برای ارائه معافیت از مسائل مربوط به حقوق توسط شرکت های ثبت نشده و صدور سهام به کارمندان شرکت های خصوصی از عملکرد این ماده وجود دارد. کلیه شرکتهای ذکر شده که به دنبال جمع آوری سرمایه هستند باید به همراه آیین نامه شرکت کننده در معرض رشته موضوع عمومی قرار بگیرند. در حساب 50 یا بیشتر افرادی که ممکن است این پیشنهاد را ارائه دهند ، خریداران واجد شرایط نهادی (QIB) ممکن است مستثنی شوند ، زیرا چنین اشخاصی به سرمایه گذاران اطلاع داده می شوند و به همان میزان افشای دقیق لازم برای سایر سرمایه گذاران احتیاج ندارند. تنظیم کننده بازار سرمایه ممکن است QIBS را به طور مناسب تعریف کند. قانون شرکت ها باید چنین طبقه بندی را تصدیق کرده و در نظر بگیرند.
سهام ردیابی و خزانه داری
14. 1 به طور سنتی، شرکت ها سهام منتشر می کنند که نشان دهنده سرمایه شرکت به عنوان یک کل است. سهام منتشر شده نشان دهنده ارزش ترکیبی تمام بخش های شرکت است. با این حال، عملکرد مالی یک یا چند شرکت تجاری می تواند به عنوان مبنایی برای تأمین منافع سهامداران از سود چنین شرکت تجاری در نظر گرفته شود. با این حال، این امر مستلزم انتشار دسته خاصی از سهام به نام «سهام رهگیری» است. چنین سهام ردیابی به دارندگان آن حق مشارکت در سود اعلام شده توسط شرکت بر اساس توصیه هیئت مدیره را اعطا می کند. شرکت از سود آن بخش خاص. انتشار عمومی چنین سهام ردیابی از جمله در مورد افشاهای اولیه و مستمر ممکن است تحت قوانین، مقررات یا دستورالعمل هایی باشد که توسط ناظر بازار سرمایه تجویز می شود. رفتار حسابداری سهام ردیابی و موضوعات مرتبط با آن توسط استانداردهای حسابداری برای این منظور کنترل می شود. احساس می شود که این مفهوم باعث افزایش عمق بازار سرمایه می شود. با این حال، این امر مستلزم تدوین استانداردهای حسابداری خاص برای این منظور و همچنین توسعه مکانیزم نظارت و کنترل توسط بورس ها و سازمان تنظیم کننده بازار سرمایه است. 14. 2 بخش 77A قانون شرکتها، 1956، بازپرداخت اوراق بهادار را فراهم می کند. پس از خرید مجدد اوراق بهادار مربوطه باید خاموش شود. با این حال، در سطح بین المللی، یک شرکت می تواند تحت محدودیت های خاصی، سهام خریداری شده خود را تحت نام «سهام خزانه» نگه دارد. به عبارت دیگر، سهام خزانه داری سهامی است که یک شرکت به طور قانونی در ثبت سهام خود به نام خود نگهداری می کند. حق رای این سهام به حالت تعلیق درآمده و شرکت نمی تواند از حق رای در این سهام استفاده کند. هیچ گونه تقسیم سود (از جمله سود سهام در زمان انحلال) نمی تواند برای چنین سهامی انجام شود. 14. 3 ممکن است در جمع آوری وجوه با هزینه کمتر مزیتی در این امر وجود داشته باشد، زیرا در صورت لزوم و در صورت نیاز، از موضوع عمومی جلوگیری می شود. با این حال، این مفهوم می تواند در راه بازار عملیاتی برای تصاحب کنترل مدیریت که یک عنصر ضروری است، بیاید. علاوه بر این، الزامات نظارت و نظارت پیچیده خواهد بود زیرا چنین سهامی دارای حق رای نیستند و نیاز به ردیابی دقیق توسط تنظیم کنندگان بازار دارند. در این مرحله، این امر پیچیدگی نظارتی بیشتری را برای جلوگیری از دستکاری سهام تحمیل می کند.
قاب بندی سیاستهای حسابداری و مالیات مناسب و اصلاح قانون تصرف در نتیجه افزایش یا کاهش سهام. 14. 4 کمیته احساس کرد که قبل از معرفی مفاهیم سهام و سهام خزانه داری ، مانند مقرراتی که توسط تنظیم کننده بازار سرمایه ، تدوین استانداردهای مناسب و خاص حسابداری و غیره تنظیم شود ، تعدادی از اقدامات مقدماتی مورد نیاز است و بنابراین توصیه می کند که در حالی که یک فعال است. تأمین سهام ردیابی / خزانه داری می تواند در قانون جدید گنجانیده شود ، معرفی واقعی سهام ردیابی و خزانه داری در بازارهای سرمایه هند باید با اقدام مقدماتی که در بالا به آن اشاره شد ، مقدم باشد و ابزار معرفی شده فقط در صورت آماده سازی چارچوب لازم.
خرید هدفمند
15. مفهوم بازپرداخت هدفمند ، که در آن یک صادرکننده می تواند سهام خود را از زیر مجموعه سهامداران به صورت ترجیحی بازپرداخت کند ، توسط کمیته مورد بررسی قرار گرفت. این تسهیلات در برخی از کشورها استفاده می شود (الف) با بازپرداخت بلوک از سهامداران بزرگ (ب) تأثیر خریدها از کارمندان (ج) تلاش برای تصاحب را خنثی می کند. این مفهوم هنوز در قانون هند مورد بررسی قرار نگرفته است. این امر در کشورهای خاصی مانند ایالات متحده ، استرالیا و غیره فراهم شده است. کمیته احساس می کند که این مفهوم می تواند در راه عملکرد مناسب یک بازار رقابتی برای کنترل مدیریت باشد که یک ماده اساسی بازار سرمایه است. بنابراین ، کمیته این مکانیسم را در این مرحله مناسب نمی داند.
سهام اولویت دائمی
16. در حال حاضر سهام اولویت را می توان برای حداکثر مدت 20 سال صادر کرد. از آنجا که بسیاری از شرکت ها ممکن است به دلیل نیازهای سرمایه پروژه حاملگی طولانی ، سرمایه ای از یک سهام شبه و ماهیت دائمی را جمع کنند ، احساس می شود که مفهوم سهام ترجیحی دائمی یا سهام ترجیحی تصدی دوره بالاتر ممکن است در قانون جدید مجاز باشد. باید انعطاف پذیری در شرکت برای تجدید نظر در تصدی با اخذ تأیید سهامداران برای تغییر حقوق وجود داشته باشد. کمیته توصیه می کند که شرکت ها باید مجاز به صدور سهام اولویت دائمی/ طولانی تر باشند و بازده از چنین سهام ممکن است با معیار بازار مرتبط باشد یا به صورت دوره ای تنظیم مجدد شود. در صورتی که مشترک سهام ترجیحی دائمی بخواهد سهام خود را به صورت زودرس بازخرید کند ، ممکن است مقررات لازم را برای بازپرداخت سهام توسط شرکت تا درصد مشخصی از سهام ترجیحی به صورت سالانه فراهم کند. این ممکن است از طریق "مکانیزم گزینه تماس/قرار دادن" انجام شود.
رستگاری و سود سهام در مورد سهام ترجیحی قابل بازخرید تجمعی
17. 1 اگر یک شرکت در حال بازپرداخت سهام اولویت های تجمعی با صدور سرمایه تازه باشد ، به شرکت اجازه داده می شود که مبلغ لازم را از طریق چنین مواردی جمع آوری کند تا مبلغ معوقه سود سهام را جدا از مبلغ مورد نیاز برای بازپرداخت سهام ترجیح می دهد. این امر می تواند فعال شود که آیا این شرکت در طول سال مالی مربوطه سود کافی کسب کرده است یا خیر که در آن پیشنهاد بازپرداخت با شرطی انجام می شود که سود سرمایه وام گرفته شده پرداخت می شود. 17. 2 کمیته در ادامه خاطرنشان کرد که چارچوب موجود منجر به ابهامات خاصی در رابطه با معوقه سود سهام اولویت تجمعی در تبدیل چنین سهام ترجیحی به سهام عدالت ، ادغام/ادغام شرکتی است که دارای چنین معوقه ای از تقسیم مقدمات است. این کمیته بر این عقیده است که چنین ابهاماتی باید به گونه ای حل شود که حقوق دارندگان چنین سهام ، قابل اعتماد به دوره چنین دارایی ها به اندازه کافی محافظت شود.
18- در قانون موجود ، کاهش سرمایه باید توسط سهامداران از طریق قطعنامه ویژه و به دنبال آن مجازات دادگاه عالی تأیید شود. این یک فرایند وقت گیر است. به منظور تأمین انعطاف پذیری و صرفه جویی در وقت ، مناسب است که مکانیسم نهادی مانند دادگاه / دادگاه پیشنهادی شرکت ملی شرکت (NCLT) ممکن است در مورد چنین موضوعاتی به صورت زمان محدود و با ضمانت های مربوط به منافع طلبکاران تصمیم بگیرد.
19. 1 در مورد دسترسی به سرمایه، نیاز به افشای مناسب در هر مرحله وجود دارد تا فعالیت های تجاری شفاف تر و سرمایه گذار پسندتر شود. نیاز به شناسایی و افشای برآوردها و اصول مهم حسابداری وجود دارد. سهامداران باید در مورد تمام حقایق مادی که باید در وب سایت نیز ارسال شوند، مطلع شوند. باید هر از چندگاهی در مورد ساختار سهام افشای مناسبی وجود داشته باشد. چنین افشاگری هایی باید به وضوح ساختارهای کنترل واقعی را از طریق سهامداری مستقیم یا غیرمستقیم نشان دهد و باید بخشی از گزارش سالانه شرکت باشد. بنابراین، کاهش مداخلات نظارتی باید با افزایش افشا برای نظارت موثر بر بازار سرمایه تکمیل شود. 19. 2 شرکتها باید مجاز به افزایش سرمایه باشند تا زمانی که اطلاعات صحیح و صحیح را در اختیار سرمایه گذاران و تنظیم کننده ها قرار دهند. برای افزایش سرمایه با افشای کافی می توان انعطاف پذیری داشت. با این حال، عدم انطباق با هنجارهای افشا یا جمع آوری پول به صورت متقلبانه باید مشمول رژیم مجازات شدید باشد.
دسترسی به سپرده های عمومی
20. 1 به اطلاع کمیته رسید که تعدادی از شکایات سپرده گذاران در رابطه با سپرده های انجام شده توسط آنها نزد نهادهای شرکتی توسط وزارت امور شرکت (MCA) و بانک رزرو هند (RBI) دریافت می شود. بنابراین، این دیدگاه در کمیته وجود داشت که مقررات مربوط به اجازه دادن به شرکت های غیربانکی و غیرمالی برای پذیرش سپرده از مردم باید بازنگری شود و این گونه شرکت ها به طور کامل از پذیرش سپرده منع شوند. اما دیدگاه دیگر این بود که از آنجایی که پذیرش سپرده یکی از راه های تامین مالی شرکت ها (اعم از شرکت های غیربانکی و غیرمالی) است، نباید پذیرش سپرده ها را به طور کامل ممنوع کرد. در عوض، هنجارهای پذیرش سپرده توسط چنین شرکت هایی باید سختگیرانه تر شود. 20. 2. بنابراین کمیته احساس می کند که رژیم پذیرش و دعوت از سپرده های عمومی باید سختگیرانه تر شود. می تواند دو مجموعه از فرآیند وجود داشته باشد. فرآیندهای قبلی و فرآیندهای پست قبلی
فرآیندهای پیشین: مقررات شامل (1) الزامات افشا - شرکت پذیرنده سپرده باید موظف به افشای مقتضی از طریق انتشار آگهی (متن آن باید به تفصیل و طبق قوانین مقرر باشد) در روزنامه ها، یکی انگلیسی و دیگری. زبان عامیانهفرم های درخواستی که درخواست سپرده ها را می کنند نیز باید تمام این موارد افشا را نشان دهند. علاوه بر این، باید اسناد خاصی (مانند ترازنامه / گزارش سالانه) شرکت وجود داشته باشد که باید برای بازرسی توسط دارندگان سپرده احتمالی باز باشد. در صورت تقاضا/پرداخت کارمزدهای لازم، این هزینه ها نیز باید در اختیار دارندگان سپرده بالقوه قرار گیرد.(ii) رتبه بندی اعتباری اجباری - هیچ شرکتی نباید اجازه افزایش سپرده داشته باشد مگر اینکه رتبه اعتباری را از آژانس های رتبه بندی اعتباری ثبت شده SEBI دریافت کند. باید حداقل رتبه اعتباری در قانون/قوانینی وجود داشته باشد تا هر شرکتی بتواند برای دعوت به سپرده ها مراجعه کند. علاوه بر این، رتبه بندی نیز باید پس از هر دو سال قابل بازبینی / تمدید باشد.(iii) ایجاد ذخایر - علاوه بر حفظ درصد معینی از سپرده های دعوت شده / پذیرفته شده در صندوق های نقدی، هر شرکت دعوت کننده / پذیرنده سپرده نیز باید هر ساله موظف باشد مبالغ معینی (از سود) را در یک ذخیره نقدی جداگانه ایجاد یا اختصاص دهد. به منظور استفاده برای پرداخت به دارندگان سپرده.
فرآیندهای پسین اینها باید شامل ایجاد مکانیسم حل اختلاف و مجازات هایی باشد که از رفتار غیرمسئولانه / متقلبانه شرکت ها جلوگیری کند. تمرکز تحت چنین اقداماتی باید بر تقویت اعتماد از طریق یک مکانیسم حل اختلاف موثر و همچنین مجازات رفتار غیرمسئولانه / متقلبانه توسط شرکت ها باشد. ماده ای مشابه ماده 68 قانون که در حال حاضر مجازات تحریک متقلبانه برای سرمایه گذاری در سهام را پوشش می دهد در مورد سپرده ها نیز باید اعمال شود.
بیمه برای دارندگان سپرده
21. اعضای کمیته در مورد موضوع مربوط به بیمه برای دارندگان سپرده مشورت کردند. اگرچه به این کمیته اطلاع داده شد که از طرف شرکتهای بیمه در معالجه "سپرده" به عنوان یک محصول بیمه شده ، مشکلات خاصی وجود دارد ، اما اعضای کمیته احساس کردند که باید با مشورت با شرکتهای بیمه اقدامات لازم انجام شود تا خطر در مورد آن باشد. بخشی از دارندگان سپرده از طریق بیمه کاهش می یابد. کمیته احساس کرد که مکانیسم بیمه سپرده باید با مشورت با شرکتهای بیمه فعال شود. بنابراین کمیته توصیه می کند که سپرده های عمومی اجازه داده شود که فقط با رعایت فرآیندهای سابق و پست سابق که شامل کنترل های داخلی صدا ، الزامات افشای ، اختصاص دادن ذخایر در رابطه با مبلغ سپرده و مکانیسم برای حل شکایات است ، دعوت یا پذیرفته شود. شکایات سپرده گذاران. علاوه بر این ، مکانیسم نظارتی باید تعلیق فعالیت سپرده های آینده را در صورت بروز پیش فرض مطابق با قوانین مربوط به پذیرش سپرده ها از طرف شرکت فراهم کند.
ثبت اتهامات
22. در حال حاضر مقررات این قانون مستلزم آن است که وام گیرنده و وام دهنده باید قبل از ثبت نام با ROC برای ثبت نام ، اسناد شارژ را امضا کنند. مواردی وجود داشته است که اختلافات بعدی بین وام گیرنده و وام دهنده منجر به عدم رعایت مقررات لازم برای تشکیل پرونده اجباری می شود. این روند باید ساده شود. قوانین قانون شرکت باید اصلاح شود تا در صورتی که وام گیرنده در مدت زمان مشخص هزینه را ثبت نکند ، وام دهنده ممکن است در یک بازه زمانی خاص به همراه نسخه هایی از اسناد مربوطه که باعث ایجاد تغییر می شوند ، با ارعاب به وام گیرنده ثبت کنند.
توجه غیر نقدی که باید قبل از تخصیص ارزش داشته باشد
23. 1 قانون به طور خاص باید تصریح كند كه یك شركت دولتی سهام را به طور كامل یا جزئی پرداخت نمی كند ، در غیر این صورت به صورت نقدی ، مگر آنكه این موضوع به طور مستقل توسط یك ارزيابي كه توسط شركت با مشورت با Allottee منصوب شده و ارزش آن را مشخص مي كندبه Allottee و تنظیم کننده مربوطه. ممکن است مقررات مناسبی برای ارائه یک اتفاق وجود داشته باشد که یک شرکت در ارتباط با ادغام خود با یک شرکت دیگر ، سهام خود را اختصاص دهد ، جایی که یکی از شرکت ها پیشنهاد می کند تمام دارایی ها و بدهی های شرکت دیگر را بدست آورد. محتوای گزارش Valuer ممکن است توسط قانون / قوانین مشخص شود. این همچنین می تواند برای محافظت از منافع اقلیت باشد. کمیته احساس می کند که مقررات مفصلی نیز در قانون شرکت ها لازم است زیرا نیاز به ارزیابی چنین موارد غیر نقدی توسط ارزش افزارهای مستقل وجود دارد. 23. 2 در صورت ورود یک شرکت دولتی برای انتقال دارایی های غیر نقدی به یک شرکت دولتی دیگر ، ملاحظاتی که باید توسط شرکت دریافت شود و هرگونه ملاحظه ای غیر از نقدی که ممکن است توسط شرکت انتقال دهنده ارائه شود ، باید به طور مستقل باشدارزش. گزارشی در یک قالب مشخص با توجه به در نظر گرفتن در نظر گرفته شده و باید در یک دوره مشخص قبل از تاریخ توافق به شرکت انتقال دهنده ارائه شود. شرایط و ضوابط چنین توافق نامه هایی باید توسط سهامداران انتقال دهنده با قطعنامه عادی مورد تأیید قرار گیرد.
وام های بین شرکتی و سرمایه گذاری
24. 1 متعاقب لغو مفاد بخش 370 و 372 از قانون شرکت ها w. e. f. در تاریخ 1998-10-31، شرکت ها مجاز به تنظیم وام ها و سرمایه گذاری های بین شرکتی u/s 372A قانون هستند. پس از بررسی ماهیت معاملاتی که منجر به حجم زیادی از وجوه شرکتی شده است که برای تقلب قیمت به بازار سهام منتقل شده است، JPC on Stock Market Scam توصیه کرده است که سازوکار مناسبی اندیشیده شود تا وجوه شرکت به سمت منحرف نشود. بورس و تقلب قیمت ها بررسی می شود. انحراف وجوه از طریق شرکت های تابعه و وابسته که در جریان بررسی حساب های شرکت های دخیل در کلاهبرداری بورس 2001 مشاهده شد، نشان می دهد که سیستم خودتنظیمی در مورد وام های بین شرکتی و سرمایه گذاری های پیش بینی شده در قانون شرکت ها (اصلاح) سال 1999خیلی موثر نبوده و نیاز به بررسی مجدد دارد. لازم است کنترل ها و تعادل های لازم برای مکانیسم های خودتنظیمی انجام شود تا هدف خودتنظیمی به طور مؤثر محقق شود. 24. 2 کمیته احساس می کند که مقررات بخش 372A موجود قانون فعلی ممکن است تقویت شود تا اطمینان حاصل شود که شرکت ها از این مقررات برای تقلب قیمت یا انحراف وجوه سوء استفاده نمی کنند. به ویژه الزامات افشا باید همراه با مجازات های سخت گیرانه برای عدم انطباق تقویت شود. قانون باید تضمین کند که ظرفیت شرکت برای سرمایه گذاری یا وام دادن وجوه مازاد به طور شفاف ایجاد شده است. شرکت هایی که به کارگزاران سهام و شرکت های کارگزاری سهام/شرکت های کارگزاری سهام وام می دهند، مشمول معافیت هایی که در حال حاضر در بخش 372 الف قانون ارائه شده اند، باید ممنوع باشد. با این حال، این نباید منجر به اعمال مجدد رژیم مصوبات دولت در این زمینه شود. کمیته بر این عقیده بود که چنین تأییدیه ای می تواند از طریق قطعنامه ویژه اعطا شود. علاوه بر این، افشای جزئیات باید در گزارش سالانه شرکت وام دهنده در مورد استفاده نهایی از وام ها و پیش پرداخت ها توسط واحد گیرنده برای هدف مورد نظر ارائه شود. افشای اطلاعات نیز باید در بیانیه توضیحی ضمیمه اطلاعیه جلسه ذکر شود. با این حال، شرکت های هندی نباید در شرایط مناقصه رقابتی بین المللی برای خرید، در مقابل شرکت هایی که در سایر حوزه های قضایی ثبت شده اند، در مضیقه قرار گیرند.
25. انتشار ترجیحی سهام سهام / اوراق قرضه کاملاً قابل تبدیل / اوراق قرضه جزئی قابل تبدیل یا هر ابزار مالی دیگر با قیمت غیرمرتبط با بازار غالب منبع متداول افزایش سرمایه است. این عمل به ویژه نامطلوب است زیرا تخصیص ها به گروهی منتخب از افراد (حتی به مروجین) انجام می شود که ممکن است برخلاف منافع سرمایه گذاران دیگر باشد. SEBI مقرراتی را برای اجازه دادن به تخصیص ترجیحی که نیاز به تصویب قطعنامه خاص، ارسال اطلاعات افشا به سهامداران و فرمول قیمت گذاری بسته به قیمت های بازار سهام شرکت دارد، تنظیم کرده است. بنابراین لازم است شرایط مناسبی برای این گونه تخصیص ها توسط شرکت های سهامی عام غیر بورسی از جمله ارزش گذاری مناسب سهام وضع شود که رعایت آن قبل از انتشار سهام ترجیحی توسط شرکت سهامی عام الزامی است. احساس می شود در مورد شرکت های سهامی عام غیر بورسی، چنین تخصیصی باید مشروط به ارزش گذاری توسط ارزش گذاران مستقل باشد. بنابراین کمیته توصیه می کند که قانون باید پیش بینی کند که در مورد شرکت های عمومی غیر بورسی، تخصیص ترجیحی می تواند بر اساس ارزش گذاری توسط یک ارزش گذار مستقل انجام شود.
جریمه برای ترغیب متقلبانه افراد به سرمایه گذاری
26. مقررات قانون شرکتها در مورد مجازاتهای متقلبانه برای ترغیب افراد به سرمایه گذاری پول باید سختگیرانه تر شود. رویه مربوط به اعمال مجازات بر اساس مقررات این قانون شرکت ها بی اثر بوده است، زیرا موارد زیادی وجود ندارد که واقعاً بر اساس آن مجازات اعمال شده باشد. رویه قانونی مرتبط با چنین پیگردی باید مورد بازنگری قرار گیرد تا این روند مؤثرتر شود. جرم تحریک متقلبانه باید غیرقابل تعدیل باشد. دولت همچنین می تواند اقداماتی مانند ضمیمه حساب های بانکی را در چنین مواردی منوط به دستور قاضی درجه یک قضائی در نظر بگیرد.
تخصیصی که در آن مسائل به طور کامل مشترک نیستند
27. ماده 69 این قانون، تخصیص سهام را ممنوع کرده است مگر اینکه حداقل پذیره نویسی دریافت شود. این قانون در مواردی که مسائل به طور کامل ثبت نشده است، تخصیص را در نظر نمی گیرد. این باید به مدیریت واگذار شود تا تصمیم بگیرد که آیا می تواند به تخصیص سهام ادامه دهد، حتی اگر سهام به طور کامل پذیره نویسی نشده باشد، به ویژه زمانی که بازار سرمایه نوسان دارد. پیشنهاد نامه یا دفترچه باید عواقب ناشی از عدم اشتراک کامل موضوعات و شرایطی را که در صورت وجود در این موضوع تعیین شده است، نشان دهد. این قانون ممکن است به شرط افشای کافی و تحقق شرایط مقرر، اجازه حفظ اشتراک دریافتی طبق پیشنهاد عمومی انجام شده را بدون دریافت مبلغ حداقل اشتراک، حفظ کند. ناظر بازار سرمایه نیز باید تغییرات مناسبی را برای امکان پذیر ساختن چنین عرضه های عمومی در نظر بگیرد.
سهام با حق رأی تفاضلی
28. قانون شرکتها در سال 2000 برای ارائه سهام عدالت با حق رای تفاضلی اصلاح شد. با این حال، کمیته خاطرنشان کرد که در قوانین شفافیت وجود ندارد. همچنین در ماده 87 قانون اصلاحات مربوطه اعمال نشده است. در نتیجه هیچ شرکتی نمی تواند از مزایای این ماده استفاده کند. کمیته احساس کرد که معرفی مفهوم سهام با حق رأی متفاوت باید حفظ شود. با این حال، وضوح باید در چارچوب قوانین مرتبط ایجاد شود تا امکان استفاده مناسب از چنین ابزاری فراهم شود.
29. 1 قانون شرکت ها به دولت مرکزی این اختیار را می دهد که یک شرکت را به عنوان یک انجمن NIDHI یا با منافع متقابل اعلام کند. پیدایش این اصلاحیه در توصیه کمیته اصلاح قانون شرکت در سال 1960 نهفته است که هدف شرکت های NIDHI این بود که اعضا را قادر به صرفه جویی در پول و تضمین وام با نرخ بهره مطلوب کنند. شرکت ها این عادت صرفه جویی را در مردم تلقین می کنند. سهام این گونه شرکت ها برای پذیره نویسی به عموم عرضه نمی شود. از آنجایی که اعمال برخی از مقررات قانون شرکت ها باعث ایجاد مشکل و فلج شدن منابع کم در دسترس این شرکت ها می شود، هر از چند گاهی از معافیت هایی نیز برخوردار می شوند. 29. 2 در ابتدا منطقه عملیاتی شرکت های NIDHI محلی بود - در داخل شهرداری ها و پانچایات ها. با این حال، برخی از NIDHI ها به دلیل قدرت مالی و اداری خود شعبه هایی را حتی در خارج از قلمروهای محلی خود باز کردند، اگرچه اصل سود متقابل برای آنها اساسی بود. 29. 3 چند شکست شرکت های پیشرو NIDHI ناشی از سوءمدیریت کسانی که در کنترل هستند و شامل هزاران سپرده گذار بود، دولت را بر آن داشت تا کمیته ای را به ریاست شری پی سابانایگام برای بررسی جنبه های مختلف عملکرد شرکت های NIDHI تشکیل دهد. کمیته استقرار وجوه در سپرده ها در بانک های ملی شده، تحریم وام ها با وثیقه معین و درصدی از ارزش ملک ارائه شده به عنوان تضمین، تعیین سقف سود سپرده، محدودیت در افتتاح شعب، اعمال هنجارهای احتیاطی را توصیه کرد. برای شناسایی درآمد و طبقه بندی دارایی های شرکت های NIDHI. متعاقباً، دولت اعمال هنجارهای احتیاطی را در امور مربوط به شناسایی درآمد و طبقه بندی دارایی ها و ذخیره دارایی های غیرجاری امکان پذیر کرده است. 29. 4 شرکت های NIDHI عملاً شرکت های مالی غیر بانکی هستند و به کار پذیرش سپرده و اعطای وام به اعضای خود مشغول هستند. شکست های اخیر در بخش NBFC به شرکت های NIDHI نیز کشیده شد و دولت را مجبور کرد که هنجارهای احتیاطی سخت گیرانه را برای این شرکت ها وضع کند. فعالیت های سپرده گذاری NIDHI ها توسط قانون RBI و دستورالعمل های ارائه شده بر اساس آن اداره می شود. اختیار اعطای معافیت به شرکتهای NIDHI در اداره NIDHI یعنی با وزارت امور شرکتها.
این کنترل دوگانه منجر به سردرگمی در اداره مفاد قانون RBI و قانون شرکت ها در سال 1956 می شود. از آنجایی که RBI تنظیم کننده تمام NBFCهای ثبت شده تحت قانون شرکت ها است، کمیته احساس کرد که شرکت های NIDHI نیز باید توسط کنترل شوند. RBI از طریق نظارت دقیق
نرم افزار مفید تریدر...
ما را در سایت نرم افزار مفید تریدر دنبال می کنید
برچسب :
نویسنده : احمد شاملو
بازدید : 49
تاريخ : چهارشنبه
23 فروردين
1402 ساعت: 19:32