13. 6 جهانی سازی رسانه ها

صنعت رسانه از بسیاری جهات مناسب برای جهانی سازی یا گسترش تجارت جهانی بدون در نظر گرفتن مرزهای سیاسی سنتی است. همانطور که در بالا بحث شد ، هزینه های حاشیه ای پایین رسانه ها بدان معنی است که رسیدن به یک بازار گسترده تر حاشیه سود بسیار بیشتری را برای شرکت های رسانه ای ایجاد می کند. از آنجا که اطلاعات یک کالای فیزیکی نیست ، هزینه های حمل و نقل به طور کلی بی نتیجه است. سرانجام ، دسترسی جهانی به رسانه ها اجازه می دهد تا در بسیاری از کشورهای مختلف مرتبط باشد.

با این حال ، برخی معتقدند که رسانه ها در واقع یک عامل جزئی از جهانی شدن هستند ، نه فقط یک صنعت جهانی شده دیگر. رسانه ها عمدتاً یک محصول فرهنگی هستند و انتقال چنین محصولی احتمالاً در فرهنگ گیرنده تأثیر خواهد گذاشت. به طور فزاینده ، فناوری نیز جهانی سازی را برانگیخته است. فناوری امکان برقراری ارتباط سریع ، حمل و نقل سریع و هماهنگ و بازاریابی انبوه کارآمد را فراهم می کند ، که همه این امکان را برای جهانی سازی - به ویژه رسانه های جهانی شده فراهم کرده است.

فرهنگ جهانی شده ، بازارهای جهانی شده

محتوای رسانه ای جهانی شده از غرب ، به ویژه از ایالات متحده است. با استفاده از تبلیغات ، فرهنگ و رسانه های ایالات متحده دارای خم شدن مصرف کننده قوی هستند (به این معنی که مصرف روزافزون کالا به عنوان یک فضیلت اقتصادی تشویق می شود) ، از این طریق احتمالاً باعث می شود فرهنگ های خارجی به طور فزاینده ای آرمانهای مصرف گرایانه را توسعه دهند. بنابراین ، جهانی سازی رسانه ها نه تنها می تواند محتوا را به یک کشور خارجی ارائه دهد ، بلکه ممکن است تقاضا برای محصولات آمریکایی نیز ایجاد کند. برخی بر این باورند که این امر "به انتقال یک طرفه ایده ها و ارزش هایی که منجر به جابجایی فرهنگ های بومی می شود ، کمک می کند (سانتوس ، 2001).

جهانی شدن به عنوان یک روند اقتصادی جهانی عموماً به کاهش مرزهای تجاری اقتصادی اشاره دارد، اما ارتباط زیادی با فرهنگ نیز دارد. همانطور که انتقال صنعت و فناوری اغلب از طریق هجوم پول خارجی به اقتصاد، نفوذ خارجی را تشویق می کند، انتقال فرهنگ همین بازارها را باز می کند. با فراگیر شدن جهانی شدن و تبدیل شدن یک جامعه خاص به ایالات متحده از نظر اقتصادی، این جامعه نیز ممکن است ارزش های فرهنگی ایالات متحده را پذیرفته و شخصی کند. نتیجه این گسترش می تواند همگن سازی (فرهنگ محلی بیشتر شبیه فرهنگ ایالات متحده می شود) یا ناهمگن سازی (جنبه هایی از فرهنگ ایالات متحده در کنار فرهنگ محلی وجود دارد و باعث تنوع بیشتر فرهنگ می شود) یا حتی هر دو، بسته به اینکهدر مورد وضعیت خاص (رانتانن، 2005).

درک این طیف از احتمالات می تواند دشوار باشد، اما به درک این نکته کمک می کند که ترکیبی از عوامل مختلف درگیر است. به دلیل تفاوت های فرهنگی، جهانی شدن رسانه ها از مدلی بر خلاف جهانی شدن سایر محصولات پیروی می کند. در ابتدایی ترین سطح، بسیاری از رسانه ها مبتنی بر زبان و فرهنگ هستند و به این ترتیب، لزوماً به خوبی به کشورهای خارجی ترجمه نمی شوند. بنابراین، جهانی شدن رسانه ها اغلب در سطح ساختاری تری اتفاق می افتد و از «راه های سازمان دهی و ایجاد رسانه های» گسترده تر پیروی می کند (میرزا، 2009). از این نظر، یک شرکت رسانه ای می تواند بسیاری از برندهای فرهنگی خاص داشته باشد و همچنان ساختار شرکتی جهانی شده را حفظ کند.

یکپارچگی عمودی و جهانی شدن

از آنجایی که جهانی شدن به همان اندازه با ساختار شرکتی یک شرکت رسانه ای ارتباط دارد و با محصولاتی که یک شرکت رسانه ای تولید می کند، یکپارچگی عمودی در شرکت های رسانه ای چند ملیتی جنبه ضروری مطالعه رسانه های جهانی شده می شود. بسیاری از شرکت های بزرگ رسانه ای یکپارچه سازی عمودی را انجام می دهند: روزنامه های زنجیره ای از گزارش، چاپ و توزیع خود مراقبت می کنند. شرکت های تلویزیونی تولید و پخش خود را کنترل می کنند. و حتی استودیوهای کوچک فیلم اغلب دارای شرکت های مادری هستند که توزیع بین المللی را انجام می دهند.

یک شرکت رسانه ای اغلب از یکپارچگی عمودی و جهانی شدن سود می برد. به دلیل گسترش فرهنگ ایالات متحده در خارج از کشور، رسانه ها می توانند از بسیاری از ساختارهای توزیع مشابه با تغییرات اندک استفاده کنند. از آنجایی که رسانه ها بر توانایی سریع واکنش به رویدادها و روندهای جاری تکیه دارند، یک شرکت عمودی یکپارچه می تواند همه این کارها را در یک بازار جهانی به جای محلی انجام دهد. شعب مختلف شرکت به راحتی قادر به مدیریت بازارهای مختلف هستند. علاوه بر این، ارزش های تولید برای توزیع در یک کشور اساساً مشابه ارزش های چند کشور است، بنابراین یکپارچگی عمودی به عنوان مثال، به یک استودیو فیلم اجازه می دهد تا فیلم هایی با بودجه بالاتر از آنچه در غیر این صورت قادر به تولید بدون شرکت توزیع کننده باشد، بسازد. به عنوان یک دسترسی جهانی است.

بازارهای خارجی و تایتانیک

فیلم تایتانیک که پرفروش ترین فیلم تاریخ شد، دو برابر فروش داخلی در سطح بین المللی داشت.

تأثیر متقابل فرهنگ بیگانه بر فرهنگ آمریکایی قابل تأمل است. مسلماً فرهنگ آمریکایی به لطف جهانی شدن به طور فزاینده ای به سراسر جهان صادر می شود و بسیاری از رسانه های ایالات متحده به شدت روی توانایی آنها برای فروش محصول خود در بازارهای خارجی حساب می کنند. اما آنچه آمریکایی ها فرهنگ خود را در نظر می گیرند در واقع نه تنها بر اساس سلیقه شهروندان ایالات متحده بلکه برای مخاطبان در سراسر جهان نیز طراحی شده است. پتانسیل سود در بازارهای خارجی بسیار زیاد است: برای مثال، اگر فیلمی در خارج از کشور عملکرد خوبی داشته باشد، ممکن است نمایش ضعیف ایالتی را جبران کند و حتی ممکن است علاقه به فیلم را در ایالات متحده افزایش دهد.

یکی از نمونه های اصلی این پدیده فرهنگ و بازاریابی جهانی ، فیلم جیمز کامرون در سال 1997 تایتانیک است. یکی از گرانترین فیلمهایی که تاکنون تولید شده است ، با بودجه رسمی حدود 200 میلیون دلار ، تایتانیک پیش بینی نمی شد که به ویژه در گیشه ایالات متحده عملکرد خوبی داشته باشد. در عوض ، پیش بینی درآمدهای صندوق های خارجی اجازه می دهد تا فیلم ساخته شود. از کل درآمدهای گیشه تایتانیک ، فقط حدود یک سوم از بازار داخلی آمده است. اگرچه تایتانیک تا آن نقطه به بالاترین فیلم تبدیل شد ، اما فقط 140 میلیون دلار در داخل کشور بیشتر از جنگ ستارگان 20 سال قبل (Box Office Mojo) بدست آورد. تفاوت در بازار خارجی بود. در حالی که جنگ ستارگان تقریباً به همان مبلغ-300 میلیون دلار-در بازارهای داخلی و خارجی ، تایتانیک 1. 2 میلیارد دلار درآمدهای صندوق های خارجی را بدست آورد. در کل ، این فیلم نزدیک به ضربه 2 میلیارد دلاری شد و اکنون در موقعیت شماره 2 در پشت پرده سینمایی کامرون در سال 2009 ، آواتار قرار دارد.

یکی از دلایلی که استودیوهای ایالات متحده می توانند این نوع تمهیدات را ایجاد کنند ، روابط خوب آنها با صنعت فیلم جهانی است. استودیوهای هالیوود برای نمایش فیلم های خود با تئاترهای سراسر جهان توافق هایی دارند. در مقابل ، بازار خارجی فیلم های فرانسوی تقریباً به همان اندازه تأسیس نشده است ، زیرا این صنعت تمایل دارد تا حدی توسط دولت فرانسه یارانه بگیرد. تئاترهایی که فیلم های استودیوی هالیوود را در قیف فرانسه از دریافت های گیشه خود برای تأمین بودجه فیلم های فرانسوی نشان می دهند. با این حال ، هالیوود لابی سازمان تجارت جهانی-یک گروه عمدتاً طرفدار گلوبال سازی است که برای محدودیت های کمتری در بازار فشار می آورد-برای این که این یارانه فرانسوی محدودیتی ناعادلانه برای تجارت باشد (Terrill ، 1999).

از بسیاری جهات ، جهانی سازی نگرانی های مشروع در مورد به خطر انداختن فرهنگ بومی را ارائه می دهد. با این حال ، نگرانی های ساده در مورد انتقال فرهنگ تنها یا حتی بزرگترین نگرانی های ناشی از گسترش فرهنگ و ارزش های آمریکا نیست.

غذای اصلی

• فناوری امکان برقراری ارتباط سریع ، حمل و نقل و بازاریابی انبوه را فراهم می کند و به یک بازار جهانی کمک می کند.
• اقتصاد رسانه ای مقیاس با استفاده از فناوری دیجیتال برای فروش اطلاعات فوراً از طریق یک بازار جهانی به حاشیه سود بسیار بیشتری می رسد.
• بازارهای خارجی پتانسیل سود بسیار خوبی را ارائه می دهند زیرا در مقیاس شرکت های رسانه ای شرکت می کنند. افزودن مخاطبان جدید و بازارهای مصرف کننده ممکن است به یک شرکت کمک کند تا در طولانی مدت یک جهانی را بسازد.

تمرینات

به یک محصول ایالات متحده فکر کنید که در سراسر جهان در دسترس است، مانند یک مارک ورزشی مانند نایک یا یک محصول غذایی مانند پپسی یا کوکاکولا. اکنون به شعبه های مختلف کشور خاص وب سایت شرکت آنلاین بروید.

1. چه تفاوت هایی وجود دارد؟
2. چگونه ممکن است این شرکت تلاش کند تا محصول جهانی شده خود را با فرهنگ خاصی تطبیق دهد؟
3. این استفاده از اینترنت به شرکت اجازه می دهد چه پیشرفت هایی در بازار خارجی داشته باشد؟
4. این جهانی شدن محصولاتش چه مزایایی به این شرکت می دهد؟
5. فناوری از چه راه های دیگری به سرعت بخشیدن به این جهانی شدن کمک کرده است؟

منابع

باکس آفیس موجو، "نتایج باکس آفیس داخلی همه زمان ها"، http://boxofficemojo.com/alltime/domestic. htm.

Mirza, Jan. “Globalization of Media: Key Issues and Dimensions” European Joual of Scientific Research 29, no. 1 (2009): 66-75.

رانتانن، تری. رسانه و جهانی شدن (Thousand Oaks, CA: Sage, 2005).

سانتوس، جوزفینا M. C. "جهانی سازی و سنت: پارادوکس ها در تلویزیون و فرهنگ فیلیپین"، توسعه رسانه، شماره. 3 (2001): 43-48.