سود عادی: تعریف ، فرمول برای محاسبه ، مثال

آلیشیا تووویلا یک حسابدار معتبر عمومی با 7+ سال تجربه در حسابداری مالی ، با تخصص در تهیه بودجه ، بسته شدن ماه و پایان سال ، آماده سازی و بررسی صورتهای مالی و تجزیه و تحلیل مالی است. او یک متخصص در امور مالی و مالیات شخصی است و کارشناسی ارشد خود را در حسابداری در دانشگاه فلوریدا مرکزی به دست آورد.

Khadija Khartit یک کارشناس استراتژی ، سرمایه گذاری و بودجه و مربی مالی Fintech و استراتژیک در دانشگاه های برتر است. وی بیش از 25 سال یک سرمایه گذار ، کارآفرین و مشاور بوده است. او یک دارنده مجوز سری 7 ، 63 و 66 است.

Investopedia / Sydney Bus

سود عادی چیست؟

سود عادی یک معیار سود است که هم هزینه های صریح و هم ضمنی را در نظر می گیرد. ممکن است در رابطه با سود اقتصادی مشاهده شود. سود عادی زمانی اتفاق می افتد که تفاوت بین کل درآمد یک شرکت و هزینه های صریح و ضمنی ترکیبی برابر با صفر باشد.

غذای اصلی

• سود عادی اغلب در رابطه با سود اقتصادی مشاهده می شود.
• سود عادی شرایطی است که وقتی سود اقتصادی یک شرکت یا صنعت برابر با صفر است وجود دارد.
• سود عادی و اقتصادی با سود حسابداری متفاوت است ، که هزینه های ضمنی را در نظر نمی گیرد.
• یک شرکت ممکن است سود حسابداری بالایی را گزارش کند اما در صورت افزایش هزینه های فرصت برای حفظ فعالیت های تجاری ، هنوز هم در وضعیت سود عادی قرار دارد.
• در اقتصاد کلان ، انتظار می رود یک صنعت در مواقع رقابت کامل سود عادی را تجربه کند.

سود عادی

درک سود عادی

سود عادی اغلب در رابطه با سود اقتصادی مشاهده می شود. سود عادی و سود اقتصادی ملاحظات اقتصادی است در حالی که سود حسابداری به سود یک شرکت در صورتهای مالی خود در هر دوره گزارش می دهد. سود عادی و سود اقتصادی می تواند معیارهایی باشد که یک نهاد ممکن است در هنگام مواجهه با هزینه های ضمنی قابل توجه ، در نظر بگیرد.

سود اقتصادی و عادی

سود اقتصادی سود یک نهاد پس از حساب کردن هزینه های صریح و ضمنی است.

سود اقتصادی = درآمد - هزینه های صریح - هزینه های ضمنی

سود عادی زمانی اتفاق می افتد که سود اقتصادی صفر یا متناوب باشد که درآمد برابر با هزینه های صریح و ضمنی باشد.

درآمد کل - هزینه صریح - هزینه ضمنی = 0

درآمد کل = هزینه های صریح + ضمنی

هزینه های ضمنی ، همچنین به عنوان هزینه فرصت شناخته می شود ، هزینه هایی هستند که بر سود اقتصادی و عادی تأثیر می گذارد. هنگامی که سود اقتصادی آن برابر با صفر باشد ، یک تجارت در وضعیت سود عادی خواهد بود ، به همین دلیل سود عادی را "سود اقتصادی صفر" نیز نامیده می شود. سود عادی در جایی اتفاق می افتد که از همه منابع استفاده می شود و نمی توان در جای دیگر استفاده کرد. هنگامی که هزینه های ضمنی قابل توجهی درگیر می شود ، سود عادی را می توان حداقل درآمد مورد نیاز برای توجیه یک شرکت در نظر گرفت. بر خلاف سود حسابداری ، سود عادی و سود اقتصادی هزینه های ضمنی یا فرصت یک شرکت خاص را در نظر می گیرد.

هنگام تلاش برای محاسبه سود اقتصادی و عادی ، درک دو مؤلفه کل هزینه مهم است. هزینه های صریح به راحتی قابل اندازه گیری است و به طور کلی شامل معامله ای است که به یک هزینه گره خورده است. نمونه هایی از هزینه های صریح شامل مواد اولیه ، کار و دستمزد ، اجاره و جبران خسارت مالک است. از طرف دیگر ، هزینه های ضمنی هزینه های مربوط به عدم اقدام به نام هزینه فرصت است و بنابراین تعیین کمیت بسیار دشوارتر است. هزینه های ضمنی هنگامی مورد توجه قرار می گیرد که یک نهاد در حال پیش بینی انواع دیگر درآمد و انتخاب مسیر متفاوت باشد. برخی از نمونه های هزینه های ضمنی ممکن است شامل درآمد اجاره بها به دلیل استفاده از دارایی های تجاری ، درآمد پایه حقوق و دستمزد پیش از این توسط یک کارآفرین باشد که به جای کار در شغل دیگری ، یا تفاوت در سود پیش بینی شده از سرمایه گذاری با یک نرخ بازده ، فعالیت خود را انجام دهد. سطح در مقابل دیگری. مشاغل ممکن است هنگام تعیین اینکه در تجارت باقی بمانند یا هنگام بررسی انواع جدید هزینه ، معیارهای سود اقتصادی و عادی را تجزیه و تحلیل کنند.

نمونه سود عادی

برای درک بهتر سود عادی ، فرض کنید که سوزی صاحب یک فروشگاه شیرینی به نام Suzie's Bagels است که هر سال به طور متوسط 150،000 دلار درآمد ایجاد می کند. همچنین فرض کنید که سوزی دو کارمند دارد که هر یک از آنها سالانه 20،000 دلار پرداخت می کند و سوزی سالانه 40،000 دلار حقوق می گیرد. سوزی همچنین سالانه 20،000 دلار اجاره و 30،000 دلار سالانه برای مواد تشکیل دهنده و سایر منابع پرداخت می کند. سوزی پس از ملاقات با مشاور مالی خود ، می آموزد که بر اساس مشاغل و مهارتهای فردی وی ، هزینه تخمین زده شده از کارآیی شیرینی های سوزی تمام وقت 20،000 دلار در هر سال است.

بر اساس این اطلاعات، سوزی محاسبه می کند که میانگین هزینه های صریح سالانه او 20000 دلار + 20000 دلار + 40000 دلار + 20000 دلار + 30000 دلار = 130000 دلار است. این منجر به سود حسابداری قبل از مالیات 20000 دلار می شود. از آنجایی که میانگین هزینه های ضمنی سالانه او 20000 دلار است، میانگین کل هزینه های سالانه او 130000 دلار + 20000 دلار = 150000 دلار خواهد بود. او مشاهده می کند که کل هزینه هایش با کل درآمدش برابر است و مشخص می کند که مغازه شیرینی فروشی اش در وضعیت سود عادی قرار دارد.

سود عادی در اقتصاد کلان

اصطلاح سود معمولی همچنین ممکن است در اقتصاد کلان برای اشاره به حوزه های اقتصادی گسترده تر از یک تجارت واحد استفاده شود. علاوه بر یک تجارت واحد، مانند مثال بالا، سود عادی ممکن است به کل صنعت یا بازار اشاره داشته باشد. در تئوری اقتصاد کلان، سود عادی باید در شرایط رقابت کامل و تعادل اقتصادی رخ دهد. از نظر مفهومی این به این دلیل است که رقابت باعث حذف سود اقتصادی می شود. علاوه بر این، سود اقتصادی می تواند به عنوان یک معیار کلیدی برای درک وضعیت سود به طور جامع در یک صنعت عمل کند. زمانی که یک شرکت یا شرکت ها در حال دستیابی به سود اقتصادی هستند، ممکن است شرکت های دیگر را تشویق به ورود به بازار کند زیرا پتانسیل سود وجود دارد. تازه واردها سهم بیشتری از محصول را به بازار می دهند، که قیمت کالاها در بازار را پایین می آورد و اثر برابری بر سود دارد. در نهایت با تثبیت قیمت ها و کاهش سود، صنعت به حالت سود عادی می رسد. در این میان، شرکت هایی که برای سود اقتصادی مدیریت می کنند ممکن است برای به دست آوردن موقعیت برجسته تر در بازار، بهبود عملکرد عملیاتی برای کاهش هزینه های مستقیم یا کاهش هزینه ها برای کاهش هزینه های غیرمستقیم اقدام کنند. در مجموع اقدامات همه شرکت کنندگان در صنعت می تواند به سطح درآمد و کل هزینه های مورد نیاز برای سطح سود عادی کمک کند.

می توان گفت یک مورد مشابه و در عین حال معکوس در موارد زیان اقتصادی اعمال می شود. در تئوری، شرایط زیان اقتصادی در یک صنعت باعث می شود شرکت ها شروع به ترک آن صنعت کنند. در نهایت، رقابت به اندازه کافی کاهش می یابد تا به شرکت های باقی مانده در صنعت اجازه دهد به سمت سود عادی حرکت کنند و به طور بالقوه به آن دست یابند.

در مورد انحصار ، سود اقتصادی بیشتر به احتمال زیاد رخ می دهد ، زیرا شرکت مورد نظر این قدرت را دارد که قیمت گذاری و کمیت کالاهای فروخته شده را تعیین کند. چنین وضعیتی تا حد زیادی به وجود موانع قابل توجهی برای ورود بستگی دارد ، که مانع از ورود سایر بنگاهها به راحتی به بازار و کاهش هزینه های رانندگی می شود و از این طریق انحصار شرکت برجسته را مختل می کند. به طور کلی ، دولت ها اغلب به منظور افزایش رقابت در بازار در صنایعی که انحصار در آن رخ می دهد ، اغلب از طریق قوانین ضد انحصاری یا مقررات مشابه تلاش می کنند. چنین قوانینی برای جلوگیری از استفاده از شرکت های بزرگ و به خوبی تثبیت شده از جایگاه خود در بازار برای کاهش قیمت ها و ایجاد رقابت جدید است.

برنامه های سود عادی

سود عادی به صاحبان مشاغل این امکان را می دهد تا سودآوری کار خود را با سایر سرمایه گذاری های احتمالی تجاری مقایسه کنند. به عنوان مثال اگر سوزی از شیرینی های سوزی بخواهد تجارت خود را گسترش دهد تا ساندویچ را شامل شود ، می تواند به مشاور مالی خود برگردد تا تخمین هایی را در مورد چگونگی تغییر درآمد و ساختار هزینه وی از جمله هرگونه تغییر در هزینه های فرصت خود بدست آورد. پس از ارزیابی سود پیش بینی شده حسابداری ، عادی و اقتصادی وی می تواند تصمیم آگاهانه تری در مورد گسترش تجارت خود بگیرد.

سود عادی را می توان در اقتصاد کلان برای کمک به تعیین اینکه آیا یک صنعت یا بخش در حال بهبود است یا در حال کاهش است ، استفاده کرد. همانطور که بحث شد ، اقتصاددانان ممکن است هنگام کاوش در معیارهای کلان اقتصادی و موضوعات ضد انحصاری ، از توازن پیش بینی سود اقتصادی و عادی یک صنعت پیروی کنند. معیارهای سود عادی نیز ممکن است برای تعیین اینکه آیا وضعیت انحصار یا الیگپولی در حال وقوع است و اقدامات مناسب برای اقدامات قانونی در توسعه یک صنعت به سمت رقابت مساوی تر استفاده می شود.

نمونه هایی از هزینه های ضمنی که در محاسبات سود عادی استفاده می شود ممکن است شامل درآمد اجاره بها ، درآمد حقوق خارج از کشور یا سود سرمایه گذاری پیش پرداخت از سرمایه گذاری با یک نرخ پیش بینی شده بازده در مقابل دیگری باشد.

ملاحظات ویژه

همانطور که با شیرینی های سوزی نشان داده شده است ، سود عادی نشان نمی دهد که یک تجارت درآمد کسب نمی کند. از آنجا که سود عادی شامل هزینه های فرصت است ، از نظر تئوری امکان پذیر است که یک تجارت با سود اقتصادی صفر و سود عادی با سود حسابداری قابل توجهی فعالیت کند.

همچنین باید در نظر گرفت که هزینه ضمنی عنصر مهمی از محاسبات سود عادی است اما همچنین موردی است که با دقت تعیین می شود و تعیین آن دشوار است. به همین ترتیب ، هنگام نگاه به چشم اندازهای گسترش تجارت ، هزینه های فرصت جدید این پتانسیل را دارد که غیرقابل اعتماد باشد یا خطرات جدیدی را که قبلاً برای آن حساب نشده بودند ، درگیر می کند ، که این امر بر قابلیت اطمینان یک محاسبه سود عادی به طور جامع تأثیر می گذارد.