تأثیرات بودجه شرکت ایالات متحده در صندوق بین المللی پول

CBO رویه هایی را که برای تهیه یک تخمین مبتنی بر بازار از هزینه تعهدات جدید ایالات متحده به صندوق بین المللی پولی استفاده می کند ، توصیف می کند که نشان دهنده این خطر کوچک است که صندوق بین المللی پول می تواند ضررهای بزرگی را متحمل شود.

خلاصه

از سال 1945 ، هنگامی که صندوق بین المللی پول (IMF) برای ارتقاء همکاری و ثبات اقتصادی جهانی تأسیس شد ، ایالات متحده بزرگترین کمک کننده آن بوده است. امروز ، تعهد مالی ایالات متحده به صندوق بین المللی پول تقریباً 164 میلیارد دلار است. این حداکثر مبلغی است که صندوق بین المللی پول می تواند از ایالات متحده برای تهیه وام به سایر اعضای صندوق بین المللی پول بدست آورد.

با این حال ، هزینه بودجه مشارکت در صندوق بین المللی پول به طور قابل توجهی کوچکتر از میزان این تعهد است. ایالات متحده و سایر کشورها به بخشی از تعهدات خود که توسط صندوق بین المللی پول در نظر گرفته شده است ، بهره می برند و دارایی های صندوق بین المللی پول از جمله وام به اعضای دیگر ، طلا و اوراق بهادار مالی نیز کافی است تا بتواند در اکثر شرایط این وجوه را به اعضا بازگرداندوادبا این وجود ، یک خطر کوچک باقی مانده است که صندوق بین المللی پول می تواند ضرر و زیان خود را به حدی متحمل شود که نتواند ارزش کامل تعهد خود را به ایالات متحده بازپرداخت کند. به دلیل همین خطر ، مشارکت در صندوق بین المللی پول هزینه ای برای ایالات متحده دارد که CBO در حال حاضر تخمین می زند حدود 2 سنت در هر دلار انجام شود.

چگونه CBO مشارکت ایالات متحده در صندوق بین المللی پول در تخمین بودجه را به خود اختصاص می دهد؟

ماهیت معاملات ایالات متحده با صندوق بین المللی پول ، در بودجه فدرال برای آنها حساب می کند. هنگامی که ایالات متحده وجوه را به صندوق بین المللی پول تعهد می کند ، متعهد می شود وام را به مبلغ مشخص شده به سازمان وام دهد - یعنی ، یک اعتبار اعتبار را گسترش می دهد. برخی از وجوه تعهد شده بلافاصله به صندوق بین المللی پول منتقل می شوند ، که یا آنها را در طیف وسیعی از اوراق بهادار سرمایه گذاری می کند یا آنها را به اعضای دیگر وام می دهد. صندوق بین المللی پول می تواند باقیمانده وجوه تعهد شده را در صورت لزوم برای وام جلب کند. هنگامی که اعضای وام دهنده وام خود را بازپرداخت می کنند ، این وجوه را به ایالات متحده باز می گرداند.

در ازای وجوهی که به صندوق بین المللی پول ارائه می دهد ، ایالات متحده از حقوق نقاشی ویژه (SDR) دریافت می کند. SDR ، که ارزش آن بر اساس سبد ارزهای گسترده در گردش است ، به عنوان واحد حساب صندوق بین المللی پول خدمت می کند. ایالات متحده به SDR های خود علاقه ای کسب می کند و حق برداشت وجوه از صندوق بین المللی پول را حفظ می کند - یعنی در هر زمان و در هر زمان ، در SDR های خود با نرخ ارز فعلی SDR پول نقد می کند. بنابراین ، هر دلار که ایالات متحده به صندوق بین المللی پول متعهد می کند با گذشت زمان ارزش را حفظ می کند ، اگرچه مبلغ دقیقی که بازگردانده می شود بستگی به میزان وام صندوق بین المللی پول ، درآمدی دارد که صندوق بین المللی پول در سرمایه گذاری و وام خود کسب می کند ، چقدر از آن درآمدبه عنوان بهره به اعضا منتقل می شود و نرخ ارز بین SDR و دلار ایالات متحده است.

از سال 2009 ، قوانینی که تعهدات اضافی ایالات متحده به صندوق بین المللی پول ارائه می دهد ، مشخص کرده است که اثرات بودجه آن تعهدات بر اساس ارزش نسبتاً مناسب تخمین زده می شود-یعنی استفاده از یک مقدار ارزش فعلی که یک معیار مبتنی بر بازار از هزینه خالص استتعهد نامحدود بودجه اضافی به صندوق بین المللی پول. استفاده از روش ارزش فعلی نشان دهنده این تصور است که هر دلار متعهد به صندوق بین المللی پول بیشتر ارزش خود را برای ایالات متحده حفظ می کند و صرفاً یک هزینه نقدی نیست. اما ارزش فعلی هزینه صفر نیست - همانطور که در صورتی که این تعهد هیچ هزینه ای برای دولت فدرال نداشته باشد - از آنجاتلفات فاجعه بار که می تواند به دنبال پیش فرض های بزرگ یا گسترده توسط وام گیرندگان صندوق بین المللی پول رخ دهد.

چرا هزینه ای با مشارکت ایالات متحده در صندوق بین المللی پول وجود دارد؟

هنگامی که ایالات متحده با صندوق بین المللی پول واریز می کند ، نرخ بهره ای که در SDR های خود دریافت می کند ، به نرخ های موجود در سبد بدهی کم خطر فهرست می شود. با این حال ، سپرده های دارای صندوق بین المللی پول ریسک دیگری را فراتر از آنچه که با سرمایه گذاری مستقیم در یک سبد بدهی های کم خطر کشورهای توسعه یافته ایجاد می شود ، ایجاد می کنند زیرا برخی از ارزش آن سپرده ها ممکن است در نتیجه بحران های مالی ، اقتصادی یا سیاسی از بین بروندپیش فرض های گسترده در بین وام گیرندگان وام های صندوق بین المللی پول ایجاد شده است. اگرچه شرایطی که صندوق بین المللی پول به وام های خود تحمیل می کند ، سن و سال واقعی آن در بازپرداخت ، و دارایی های طلا و دارایی های ذخیره آن از ضررها محافظت می کند ، اما احتمال وجود اعضای برای ایجاد ضررهای بزرگ در وام های صندوق بین المللی پول همچنان باقی مانده است ، اگرچه احتمال آن باقی مانده است ، هرچند احتمال وجود دارد. این اتفاق بسیار کوچک است.

اگرچه صندوق بین المللی پول تا به امروز فقط ضررهای ناچیز در وام خود را تجربه کرده است ، در صورتی که بسیاری از وام گیرندگان صندوق بین المللی پول بازپرداخت وام های خود را متوقف کنند ، شرایط اقتصادی جهانی می تواند در آینده ضررهای بزرگی ایجاد کند. در چنین شرایطی ، صندوق بین المللی پول از وام و سرمایه گذاری خود برای ادامه پرداخت بهره در اختیار اعضای SDR خود درآمد کافی نخواهد داشت و مبالغ جریان به ایالات متحده و سایر اعضای کاهش می یابد. بنابراین هرگونه برآورد ارزش فعلی از تعهد ایالات متحده باید نشان دهنده احتمال چنین کاهش در آینده باشد.

چگونه CBO هزینه ارزش منصفانه را برای ایالات متحده از تعهدات جدید به صندوق بین المللی پول تخمین می زند؟

برای برآورد هزینه برای ایالات متحده تعهدات جدید به صندوق بین المللی پول ، CBO ابتدا دو مؤلفه آن هزینه را تخمین می زند: هزینه صندوق بین المللی پول وام هایی که برای اعضای خود و تأثیر ذخایر صندوق بین المللی پول ایجاد می کند.

هزینه وام هایی که صندوق بین المللی پول به اعضای خود می دهد برابر با ارزش فعلی مبالغ وام است که منهای اصلی و بهره دریافت شده به آن وام را پرداخت می کند. صندوق بین المللی پول وام گیرندگان خود را با نرخ بهره بالاتری نسبت به نرخی که به اعضای آن در دارایی های SDR خود می پردازد ، پرداخت می کند. با این حال ، CBO تخمین می زند که در یک بحران که تعداد زیادی از وام گیرندگان به طور پیش فرض پیش فرض شده اند ، صندوق بین المللی پول مبلغ قابل توجهی از اصلی برنامه ریزی شده و پرداخت بهره را دریافت نمی کند ، به این معنی که وام صندوق بین المللی پول هزینه خالص کمی دارد.

برخی از خسارات موجود در وام های صندوق بین المللی پول توسط ذخایر سازمان جذب می شود و این باعث می شود هزینه های ایالات متحده از تعهدات جدید خود به صندوق بین المللی پول کاهش یابد. صندوق بین المللی پول تقریباً برابر با درآمدی است که وام های خود را به ذخایر بزرگ خود می رساند ، که می تواند برای کاهش ضررها قبل از انتقال به اعضای آن استفاده کند. CBO تخمین می زند که این ذخایر می تواند سهم قابل توجهی از خسارات موجود در آینده را جذب کند.

CBO برای پیش بینی خود از این دو مؤلفه هزینه مشارکت ایالات متحده در صندوق بین المللی پول ، از یک مدل احتمالی برای شبیه سازی تغییرات در دارایی ها و بدهی های مالی صندوق بین المللی پول استفاده می کند - از جمله ورود و خروج از سرمایه گذاری ، وام به اعضا ، سهمیه ها ، سهمیهخطوط اعتبار و هزینه های عملیاتی - در زیر طیف وسیعی از نتایج وام های صندوق بین المللی پول به کشورهای عضو. جریان نقدی شبیه سازی شده سالانه به دولت ایالات متحده با استفاده از نرخ تخفیف مبتنی بر بازار به عنوان یک ارزش فعلی بیان می شود.

چرا CBO از تخمین هزینه مبتنی بر بازار استفاده می کند؟

استفاده از روش ارزش منصفانه برای برآورد هزینه تعهد ایالات متحده به صندوق بین المللی پول پس از مشاوره با کمیته های بودجه مجلس و سنا تأسیس شد و روشی بود که در قانون تعیین شده در آخرین بار قانون تأثیرگذاری بر صندوق بین المللی پول تصویب شد. CBO به این نتیجه رسیده است که همچنان از این رویکرد در تجزیه و تحلیل قوانین آینده که بودجه ایالات متحده برای صندوق بین المللی پول فراهم کرده است ، استفاده می کند.

از آنجا که CBO از نرخ تخفیف مبتنی بر بازار برای محاسبه ارزش فعلی تعهدات به صندوق بین المللی پول استفاده می کند ، برآوردهای آن شامل هزینه ریسک بازار است که ذاتی در فعالیت های وام صندوق بین المللی پول است. ریسک بازار - ریسکی که حتی پس از یک نمونه کارها تا حد امکان متنوع شده است - به دلیل اینکه بیشتر سرمایه گذاری ها وقتی اقتصاد ضعیف و نسبتاً خوب است ، نسبتاً ضعیف عمل می کنند. بنابراین ، با در نظر گرفتن هزینه ریسک بازار این واقعیت را نشان می دهد که ضررهای ناشی از صندوق بین المللی پول در مواردی که اقتصاد جهانی ضعیف ترین است ، بزرگترین آن خواهد بود. هنگامی که دولت ایالات متحده در معرض خطر بازار قرار می گیرد ، این خطر به طور مؤثر به شهروندان خصوصی منتقل می شود که به عنوان مالیات دهندگان و ذینفع برنامه های دولت ، عواقب خسارات مالی دولت را تحمل می کنند. شهروندان خصوصی تمایل دارند وقتی اقتصاد ضعیف باشد نسبت به قدرت خود ، درآمد خود را بسیار بیشتر ارزیابی کند ، بنابراین تحمل ریسک بازار مرتبط با برنامه های دولت برای آنها هزینه کننده است.

CBO ریسک بازار مرتبط با تعهدات صندوق بین المللی پول را با استفاده از نرخ تخفیف کمی بالاتر برای محاسبات ارزش فعلی نسبت به نرخ بازار بهره در سبد بدهی کم خطر ، تشکیل می دهد. استفاده از نرخ تخفیف بالاتر برای جریان نقدی صندوق بین المللی پول نشان دهنده این واقعیت است که این جریان ها ریسک بیشتری نسبت به بودجه سرمایه گذاری شده در سبد بدهی حاکمیت کم خطر دارند. CBO تعیین می کند که نرخ تخفیف از بازده بازار اوراق بهادار بدهی مستقل با خطرات قابل مقایسه با وام هایی که توسط صندوق بین المللی پول ایجاد می شود. بدون این تعدیل نرخ تخفیف ، هر دلار اضافی که ایالات متحده متعهد به صندوق بین المللی پول است ، برآورد CBO ، هزینه بودجه تقریباً 0. 5 سنت در هر دلار به جای 2 سنت دارد.

برخی از تحلیلگران ابراز نگرانی از استفاده از رویکرد ارزش منصفانه در بودجه بندی فدرال دارند. یک انتقاد این است که تنظیم برخی از برنامه ها برای ریسک بازار اما سایرین ممکن است مقایسه بین برنامه ها را دشوار کند. نگرانی دیگر این است که تغییر در هزینه ریسک بازار با گذشت زمان تخمین ها را بی ثبات تر می کند. سرانجام ، برخی از منتقدین برآوردهای با ارزش منصفانه خاطرنشان می کنند که چنین تخمین هایی پیچیده تر از سایرین هستند و بنابراین برقراری ارتباط با سیاست گذاران و عموم مردم دشوارتر است.

طرفداران رویکرد با ارزش منصفانه پیش بینی می کنند که تصمیمات مربوط به خرج کردن پول مردم باید در نظر بگیرد که مردم چگونه خطرات مالی را که از طریق قیمت های بی طرفانه بازار بیان می شود ، ارزیابی می کند. آنها همچنین خاطرنشان می کنند که با استفاده از شیوه های حسابداری به خوبی توسعه یافته ، نگرانی در مورد نوسانات و پیچیدگی را می توان کاهش داد.

تخمین CBO چقدر نامشخص است؟

اگرچه ریسک ناشی از وام صندوق بین المللی پول به شدت نشان می دهد که مشارکت ایالات متحده در صندوق بین المللی پول هزینه بودجه دارد ، اما عدم اطمینان زیادی در مورد میزان آن هزینه وجود دارد. هیچ ابزار مالی مبتنی بر بازار دقیقاً همان خطرات ذاتی وام صندوق بین المللی پول را ندارد ، بنابراین هیچ داده ای قابل مقایسه ای وجود ندارد که هزینه تعهدات اعضا به صندوق بین المللی پول از آن می توان استنباط کرد. همچنین هیچ سابقه تاریخی روشنی برای رویدادی وجود ندارد که باعث ایجاد ضرر در صندوق بین المللی پول شود که به اندازه کافی قابل توجه باشد که به ایالات متحده منتقل شود. بنابراین ، پارامترهای چنین تلفات با درجه زیادی از عدم اطمینان تخمین زده می شود.

این پارامترها شامل فرکانس ، بزرگی و مدت زمان بحران ها به اندازه کافی شدید است که باعث افزایش زیاد وام صندوق بین المللی پول می شود و باعث می شود تعداد قابل توجهی از وام گیرندگان به طور پیش فرض در این وام ها پیش فرض شوند. علاوه بر این ، شرایط آن وام ها (به عنوان مثال نرخ بهره پرداخت شده توسط وام گیرندگان) و ذخایر صندوق بین المللی پول بر ارزش تعهد ایالات متحده تأثیر می گذارد. سرانجام ، اقدامات اعضا و اشخاص دیگر ممکن است بر امور صندوق بین المللی پول تأثیر بگذارد و بنابراین ارزش تعهد ایالات متحده به سازمان: برخی از اقدامات ، مانند ایجاد برنامه هایی برای کمک به وام گرفتن اعضای برای بازپرداخت وام های صندوق بین المللی پول ، ممکن است به مالی صندوق بین المللی پول کمک کندموقعیت ، اما دیگران ، مانند به چالش کشیدن اولویت ادعاهای صندوق بین المللی پول بالاتر از سایر دارندگان بدهی ، ممکن است به آن آسیب برساند. CBO در نظر دارد تخمین خود را از هزینه مشارکت ایالات متحده برای منعکس کننده تخمین مرکزی از طیف وسیعی از نتایج نامشخص برای هر یک از این عوامل نشان دهد.

مشارکت در صندوق بین المللی پول در بودجه فدرال چه تأثیرات دیگری دارد؟

مشارکت ایالات متحده در صندوق بین المللی پول دارای تأثیرات بالقوه بودجه فراتر از مواردی است که در تخمین های ارزش عادلانه CBO گنجانیده شده است. این تأثیرات شامل سود و زیان ناشی از نوسانات نرخ بهره و نرخ ارز ، ارزش بالقوه ایالات متحده از طلای صندوق بین المللی پول و سایر دارایی های ذخیره و تأثیرات غیرمستقیم بر بودجه از نقش صندوق بین المللی پول در تثبیت اقتصاد جهانی است.