آیا می توانیم بالاخره "V را بگیریمE"از شکوفایی؟

این سرمقاله مقاله در صفحه را همراهی می کند. 82. این سرمقاله دارای پادکست صوتی است.

پذیرفته شده برای انتشار 5 اکتبر 2021.

Allan F. Simpao ، Martin J. London ؛آیا می توانیم بالاخره "V را بگیریم_E"خارج از شکوفا؟بیهوشی 2022 ؛136: 1 3 doi: https://doi.org/10. 1097/aln. 0000000000004051

دانلود پرونده استناد:

"[[داده های محدود] در مورد ترخیص دی اکسید کربن در طول اکسیژن رسانی آپنیک با جریان بالا وجود دارد."

تصویر: Adobe Stock.

تصویر: Adobe Stock.

اصطلاح "اکسیژن رسانی آپنیک" و تحقیقات در مورد آن در انسان در دهه 50 سرچشمه گرفته است. 1 علاقه به این موضوع احتمالاً ناشی از مشکلات مربوط به مدیریت راه هوایی در اوایل عمل بیهوشی ، معرفی اخیر تجزیه و تحلیل گاز خون شریانی و خم شدن فزاینده دانشگاهی به بیهوشی است. از دهه 1960 تا 1980 ، محققانی که در حال مطالعه افراد آپنیک هستند ، از استفاده از مصرف منفعل اکسیژن برای جلوگیری از اشباع شریانی گزارش دادند ، و همچنین گزارش دادند که افزایش غیرخطی دی اکسید کربن شریانی پس از آن افزایش خطی دنبال می شود. 2،3 در طول 2 دهه گذشته ، دستگاههای کانول بینی با رطوبت بالا از استفاده تخصصی در بخش های مراقبت های ویژه نوزادان به استفاده گسترده در بزرگسالان منتقد منتقل شده اند ، زیرا دستگاه ها اکسیژن رسانی غیر تهاجمی تر و برخی از درجه های پشتیبانی تهویه را فراهم می کنند. نسبت به سایر گزینه ها ناراحتی کمتری برای بیمار دارد. 4،5 تبادل تهویه سریع مرطوب کننده مرطوب (THRIVE) ، توسط پاتل و همکاران ابداع شد. به عنوان استفاده از کانول بینی با جریان بالا در اکسیژن رسانی آپنیک در طول مدیریت دشوار راه هوایی با "فشار مداوم هوایی مثبت و تبادل گازی از طریق شستشوی فضای مرده وابسته به جریان". 6 در حالی که استفاده از کانول بینی با جریان بالا در طول آپنه ، اکسیژن رسانی مؤثر در کودکان و بزرگسالان را فراهم می کند ، مطالعات مربوط به ترخیص از دی اکسید کربن یافته های مختلط را تولید کرده و از تبادل تهویه استفاده می کند (u2060 v._E) از شکوفایی. 4-7 یک سرمقاله اخیر خواستار آزمایشات تصادفی برای پرداختن به داده های محدود در مورد ترخیص دی اکسید کربن در طی اکسیژن رسانی آپنیک با جریان بالا بود. 8

در این شماره از بیهوشی ، ریوا و همکاران. پاسخی به تماس: یک کارآزمایی تک مرکز ، پنج مسلح ، تصادفی ، کنترل نشده کنترل شده از استفاده از کانول های بینی با جریان بالا در اکسیژن رسانی آپنیک به اشتراک می گذارد. 9 آنها بیماران بالغ سالم را که تحت عمل جراحی جراحی انتخابی قرار گرفته اند به پنج گروه از 25 شرکت کننده که هر کدام دارای طیف گسترده ای از نرخ ها و مسیرهای مختلف تحویل اکسیژن هستند ، تصادفی کردند: حداقل جریان از طریق لوله endotracheal. اکسیژن بینی کم ، متوسط و بالا با فشار فک مداوم ؛و یک گروه کنترل متشکل از اکسیژن بینی با جریان بالا با لارنگوسکوپی ویدیویی مداوم. 9 پس از پیشوکسیکاسیون و القاء استاندارد بیهوشی با تزریق هدف کنترل پروپوفول و رمیفنتانیل و محاصره عصبی عضلانی با روکورونیوم ، اکسیژن با توجه به تکلیف تصادفی تحویل داده شد. نویسندگان در طول آزمایش با استفاده از یک دامنه انعطاف پذیر نازوفارنکس در ابتدا ، در 7 دقیقه و در 14 دقیقه از دوره آپنه ، از نظر بصری در طول آزمایش با استفاده از یک محدوده انعطاف پذیر نازوفارنکس تأیید کردند. در صورت انسداد مجاری هوایی ، یک لوله دهان و دندان درج شد. اگر راه هوایی مانع باقی بماند ، مداخله مطالعه خاتمه یافت. اندازه گیری گاز خون شریانی سریال هر 2 دقیقه در طی یک دوره 15 دقیقه آپنه یا تا زمانی که نقاط پایانی ایمنی از پیش تعریف شده رخ داده است ، انجام شد. نتیجه اصلی میزان خطی میانگین افزایش دی اکسید کربن شریانی در طی دوره 15 دقیقه آپنه محاسبه شده از رگرسیون خطی بود. هر چهار گروه آزمایشی با معیارهای عدم اطمینان از پیش تعیین شده 0. 3 میلی متر جیوه در دقیقه با میانگین افزایش دی اکسید کربن شریانی از 2 میلی متر جیوه در دقیقه مطابقت داشتند ، در حالی که میانگین دی اکسید کربن شریانی مطلق در طول زمان از 30 تا 33 میلی متر جیوه در پنج گروه افزایش می یابد. از آنجا که بین گروههای مطالعه بالا ، متوسط ، کم و حداقل جریان تفاوت معنی داری وجود نداشت ، نویسندگان نتیجه گرفتند که اکسیژن رسانی بینی با جریان بالا اثر تهویه ای ایجاد نمی کند. 9

مطالعات مربوط به اکسیژن رسانی زیاد بینی و اندازه گیری دی اکسید کربن از طریق پوست در کودکان بیهوش و آپنه یافته های مشابهی را گزارش کرده اند. یک کارآزمایی تصادفی سازی و کنترل شده با استفاده از دو میزان جریان بالای اکسیژن رسانی آپنه بینی در کودکان سالم بیهوش، اثر تهویه را نشان نداد. 7 یک کارآزمایی تصادفی سازی شده که اکسیژن کانولای بینی با جریان بالا را با کنترل در کودکان سالم مقایسه می کرد، مشخص کرد که اکسیژن رسانی با جریان بالای بینی، زمان ایمن آپنه را طولانی تر می کند، اما هیچ تأثیری بر پاکسازی دی اکسید کربن نداشت. 10

ریوا و همکارانمطالعه خود را چندین مرحله جلوتر بردند: فقط اندازه گیری دی اکسید کربن از نمونه گیری های شریانی در محاسبات مدل استفاده شد. چهار گروه تجربی و یک گروه کنترل با طیف وسیعی از نرخ جریان اکسیژن وارد شدند. و داده های دانه ای در پنج گروه همراه با تجزیه و تحلیل حساسیت گسترده در قالب های گرافیکی و جدولی نمایش داده می شود. تفسیر نویسندگان از نتایج آنها، همراه با رد ادعاهای مطالعات قبلی مبنی بر تبادل تهویه در THRIVE، به استفاده انحصاری از نمونه گیری غلظت دی اکسید کربن انتهایی جزر و مد و استفاده از کنترل های تاریخی از مطالعات بسیار قبلی نسبت داده می شود. 6،9

در حالی که تمرکز مطالعه توسط ریوا و همکاران. پاکسازی دی اکسید کربن بود، یافته های اکسیژن رسانی قابل توجه است. یک راه هوایی ثبت شده و پیش اکسیژن رسانی به غلظت اکسیژن انتهایی بیشتر از 90 درصد به طور قابل ملاحظه ای در یک بزرگسال سالم مؤثر است: تنها 6 نفر از 125 بیمار (5 درصد) معیار خاتمه اشباع اکسیژن را در طول دوره 15 دقیقه ای آپنه رعایت کردند. نرخ عدم اشباع اکسیژن در هر پنج گروه مشابه بود، با Sp₂کاهش به کمتر از 92٪ نه تنها در گروه های جریان حداقل، کم و متوسط، بلکه در گروه با جریان بالا (شاهد)! به نظر می رسد داشتن یک راه هوایی ثبت شده که از طریق آن می توان اکسیژن را دم کرد، بسیار مهم است. همانطور که در مطالعه ریوا و همکاران اشاره شد. علیرغم عدم وجود یک جزء تهویه، اکسیژن رسانی بینی با جریان بالا در ترکیب با یک راه هوایی ثبت شده وسیله ای مؤثر برای تأمین اکسیژن آپنه در اتاق عمل در حین پراکسیژناسیون، القای بیهوشی، لوله گذاری و لوله گذاری بینایی انعطاف پذیر بیدار است. همانطور که برای اهداف دیگر. 9

چه پیامدهایی ممکن است مطالعه توسط ریوا و همکاران باشد. آیا در زمینه اکسیژن رسانی بینی بالا در بخش مراقبت های ویژه وجود دارد؟یک هیئت مشترک از متخصصان انجمن مراقبت های ویژه اروپایی ، بررسی های سیستماتیک ادبیات را برای سنتز یک دستورالعمل عمل بالینی مبتنی بر شواهد که در نوامبر 2020 منتشر شد ، انجام داد. با نارسایی تنفسی هیپوکسمی و هیچ توصیه ای برای بیماران در طول لوله گذاری ارائه نکرد. 11 در مقایسه با اکسیژن درمانی معمولی و تهویه فشار مثبت غیر تهاجمی ، استفاده از یک کانول بینی با جریان بالا در طی لوله گذاری هیچ تاثیری در بروز هیپوکسیمی در طول لوله گذاری ندارد (به عنوان SP O تعریف شده است₂کمتر از 80 ٪) ، مرگ و میر 28 روزه ، عوارض جدی یا مدت اقامت در بخش مراقبت های ویژه. 11 مطالعه توسط ریوا و همکاران. شواهد دیگری را اضافه می کند که از یافته های پانل پشتیبانی می کند که استفاده از کانول بینی با جریان بالا هیچ تاثیری در دی اکسید کربن شریانی اندازه گیری شده پس از لوله گذاری در مقایسه با اکسیژن معمولی یا تهویه فشار مثبت غیر تهاجمی ندارد. 9،11

علیرغم علاقه اخیر علاقه به ادبیات ، حداقل استفاده از درمان کانول بینی با جریان بالا در اتاق عمل وجود دارد ، به احتمال زیاد به این دلیل که برای راه اندازی و در اکثر تنظیمات بعد از عمل نیاز به پشتیبانی از تنفسی درمانی دارد ، این هزینه را با مزایای غیرقابل تحمل مستلزم آن می کند. با این حال ، بیماری همه گیر Covid-19 با توجه به مسئولیت های بالینی جدید خود در بخش های مراقبت های ویژه ، قرار گرفتن در معرض متخصصان بیهوشی در برابر کانول های بینی با جریان بالا را افزایش داده است. 12،13 متخصص بیهوشی که تجربه جدید خود را به اتاق عمل ترجمه می کنند می توانند از مطالعه Riva و همکاران استفاده کنند.، همراه با دستورالعمل های تمرین ، برای زمینه ارزشمند در مورد اینکه چه زمانی و چه موقع از درمان کانول بینی با جریان بالا استفاده نمی کنند.

ریوا و همکاران. باید برای افزایش به چالش انجام یک کارآزمایی تصادفی برای رسیدگی به این بحث و جدال ، تقدیر شود. مطالعه آنها و مطالعات مربوط به اکسیژن بینی با جریان بالا در کودکان نشان می دهد که ما در نهایت می توانیم "V. را بگیریم. E "(که به طور کلی با ترخیص کالا از گمرک دی اکسید کربن برابر است) از شکوفایی خارج می شود. 7،9،10 محدودیت اصلی مطالعه ، تعمیم پذیری آن است-با طراحی تک مرکز و معیارهای محرومیت گسترده آن ، چقدر قابل استفاده برای جمعیت جراحی بزرگسالان عمومی تر (یعنی کمتر سالم) است که معمولاً با آنها روبرو می شویم؟از طرف دیگر ، یک مطالعه آینده نگر ، تصادفی ، کنترل شده ، پنج مسلح ، چند محور که ممکن است منجر به 15 دقیقه آپنه در بیماران در معرض خطر بالاتر شود ، امکان پذیر است (به عنوان مثال ، کسانی که مبتلا به بیماری عروق کرونر یا شاخص توده بدنی هستندبیشتر از 35 کیلوگرم در متر 2)؟یک تلاش هرکولین و پرخطر تر از آن طبیعت بسیار بعید به نظر می رسد. در همین حال ، ریوا و همکاران. طراحی و تجزیه و تحلیل مطالعه زیبا را برای سایر محققان ارائه داده اند تا هنگام پاسخ به درخواست اطلاعات بیشتر در مورد ترخیص دی اکسید کربن در طی اکسیژن رسانی آپنه بینی با جریان بالا ، تقلید کنند.

منافع رقابتی

نویسندگان از هرگونه فعالیت تجاری که ممکن است با موضوع این مقاله همراه باشد ، مورد حمایت قرار نمی گیرند و هیچ گونه علاقه مالی را حفظ نمی کنند.