روش تجزیه و تحلیل فرآیند انتخاب شاخص ها برای تعیین کمیت عملکرد پایداری یک عملیات تجاری

در این مقاله روشی برای ارزیابی میزان پایداری یک عملیات تجاری ، از نظر شاخص های مربوط به تأثیرات پایداری فعالیتهای خاص آن ، شرح داده شده است. روش تجزیه و تحلیل فرایند تأثیر بر سرمایه ساکن در سه حوزه را در نظر می گیرد: محیط ، اقتصاد و حوزه سرمایه انسانی/اجتماعی. با استفاده از تعریف Brundtland از پایداری ، یافت می شود که این تأثیرات می تواند به دو دیدگاه تجاری مربوط شود: (1) کارآیی منابع ، که اثربخشی تبدیل سرمایه طبیعی ، مالی ، انسانی و اجتماعی را اندازه گیری می کند.(2) انصاف در فایده ای که توصیف می کند که چگونه مزایا و صفر تغییرات در سه حوزه در بین ذینفعان توزیع می شود.

این روش نیاز به بررسی کامل فعالیت های مشاغل در یک مرز سیستم مناسب و مناسب دارد تا بتواند موجودی از فعالیتهایی را که بر فروشگاه های سرمایه ارزش تأثیر می گذارد ، ایجاد کند. این تأثیرات مربوط به دیدگاه های تجاری است. اثرات این فعالیت ها بر روی ذینفعان مشخص شده است و مواردی که قابل توجه تلقی می شوند با موضوعات مشخص می شوند: اینها انتخاب شاخص هایی را تعیین می کنند که مقادیر آنها توسط معیارها داده می شود. بنابراین این روش توسعه مجموعه ای جامع از شاخص های پایداری و معیارهای مربوط به عملکرد خاص تجارت را امکان پذیر می کند. مجموعه شاخص ها برای مشاغل دارای فعالیت های مشابه مشابه خواهد بود ، بنابراین این روش مقایسه و معیار را تسهیل می کند. علاوه بر این ، ارزش یک شاخص خاص را می توان از طریق تجزیه و تحلیل به یک فرآیند تجاری خاص ، که به ویژه در هدایت اقدامات درمانی مفید است ، ردیابی کرد ، زیرا علت با استفاده از روش مرتبط است.

معرفی

هدف از توسعه پایدار ، بهبود زندگی با کیفیت جمعیت فعلی به گونه ای است که تأثیر منفی بر نسل های آینده نخواهد گذاشت. از آنجا که این ایده پس از انتشار "گزارش Brundtland" تأثیرگذار ، ارز به دست آورد (Brundtland ، 1987) ، مشاغل در حال بررسی روش های ارزیابی چگونگی عملکرد پایدار آنها هستند (لیست گزارش های GRI ، 2010). یک روش متداول اندازه گیری عملکرد با مجموعه ای مناسب از شاخص ها است (پینتر و همکاران ، 2005 ، بل و مورس ، 2008). اینها به عنوان راهنمایی برای جهت سفر عمل می کنند ، بنابراین انتخاب شاخص های استفاده در نظارت و هدایت پیشرفت به سمت پایداری بسیار مهم است.

در بررسی نقش شاخص های توسعه پایدار در تصمیم گیری شرکت ها ، Searcy (2009) خاطرنشان کرد که نمونه های منتشر شده ای از شاخص ها در تصمیم گیری در سطح هیئت مدیره و استراتژیک ، یا در مدیریت زنجیره های تأمین یا حتی استفاده شده است. واحد های تجاری. بخشی از مشکل ممکن است مشکلی باشد که توسط اشتاینبوکا و وولف (2007) در توصیف کار در مورد شاخص های انجام شده توسط Eurostat 1 مشخص شده است. آنها اظهار داشتند كه عبارت Brundtland در مورد برآورده كردن نیازهای موجود بدون آنكه نیازهای نسل های آینده را به خطر بیاندازد ، تبدیل شدن به تعریف عملیاتی بسیار دشوار است. بنابراین ، هر تلاش برای تهیه مجموعه ای از شاخص ها باید با نتیجه گیری کار از آنچه در واقع توسعه پایدار است ، شروع شود و شاخص ها باید در چه هدفی قرار بگیرند. در مورد یورواستات ، رویکرد اتخاذ عملی عملگرا بود و به منظور تراز کردن مجموعه شاخص ها به اولویت های سیاست های عمومی که قبلاً تأسیس شده بودند ، هدایت می شد (اشتاینبوکا و وولف ، 2007). در واقع همین رویکرد توسط بسیاری از سازمان های دولتی و بین دولتی صورت گرفته است ، که همانطور که توسط پینتر و همکاران اظهار داشت ، 2005 منجر به گسترش مجموعه های نه تنها نشانگرها بلکه چارچوب ها و روش های مفهومی شده است.

در نقد چارچوب های شاخص برای ارزیابی استراتژی های توسعه پایدار ، دالال کلیتون و باس (2002) نیاز به چنین چارچوبی را برای سیستمیک ، سلسله مراتبی ، منطقی و واگیر نشان می دهد. آنها خاطرنشان می کنند که مجموعه های شاخص های حاصل از چارچوب های فاقد این خصوصیات از نقص های مختلفی از جمله عدم توانایی در تولید تصاویر واضح از شرایط اقتصادی و اجتماعی و وضعیت محیط زیست ، حذف جنبه های اساسی پایداری ، اجزای همپوشانی و نتیجه دو برابر ، رنج می برند. سردرگمی در مورد آنچه اندازه گیری می شود و چرا ، شاخص های غیرقابل اندازه گیری و تحریف ارزیابی ها از طریق تأکید بر روی مستند سازی رویه ها به جای دستیابی به نتایج (دالل کلیتون و باس ، 2002).< SPAN> در نقد چارچوبهای شاخص برای ارزیابی استراتژی های توسعه پایدار ، دالال کلیتون و باس (2002) نیاز به چنین چارچوب هایی را برای سیستمی ، سلسله مراتبی ، منطقی و واگیر نشان می دهد. آنها خاطرنشان می کنند که مجموعه های شاخص های حاصل از چارچوب های فاقد این خصوصیات از نقص های مختلفی از جمله عدم توانایی در تولید تصاویر واضح از شرایط اقتصادی و اجتماعی و وضعیت محیط زیست ، حذف جنبه های اساسی پایداری ، اجزای همپوشانی و نتیجه دو برابر ، رنج می برند. سردرگمی در مورد آنچه اندازه گیری می شود و چرا ، شاخص های غیرقابل اندازه گیری و تحریف ارزیابی ها از طریق تأکید بر مستند سازی رویه ها به جای دستیابی به نتایج (دالل کلیتون و باس ، 2002). در نقد چارچوب های شاخص برای ارزیابی استراتژی های توسعه پایدار دالال کلیتونو باس (2002) نیاز به چنین چارچوب هایی را برای سیستمی ، سلسله مراتبی ، منطقی و واگیر نشان می دهد. آنها خاطرنشان می کنند که مجموعه های شاخص های حاصل از چارچوب های فاقد این خصوصیات از نقص های مختلفی از جمله عدم توانایی در تولید تصاویر واضح از شرایط اقتصادی و اجتماعی و وضعیت محیط زیست ، حذف جنبه های اساسی پایداری ، اجزای همپوشانی و نتیجه دو برابر ، رنج می برند. سردرگمی در مورد آنچه اندازه گیری می شود و چرا ، شاخص های غیرقابل اندازه گیری و تحریف ارزیابی ها از طریق تأکید بر روی مستند سازی رویه ها به جای دستیابی به نتایج (دالل کلیتون و باس ، 2002).

در میان روشهای استخراج مجموعه های نشانگر که از یک رویکرد رسمی استفاده می کنند ، همانطور که توسط Dalal-Clayton و Bass توصیه می شود ، مواردی هستند که بر اساس تجزیه و تحلیل حالت فشار-پاسخ (PSR) ساخته شده توسط OECD برای بررسی های عملکرد محیطی انجام شده است (OECD ، 1993). در این روش تجزیه و تحلیل ، فشار محیطی به دلیل فعالیت انسانی پیش بینی شده است که باعث تغییر در وضعیت محیط زیست شود ، پاسخی از جامعه ایجاد کند و هر یک از این موارد توسط شاخص ها مشخص می شود. عنصر "علت و معلول" در این روش توسط Eurostat به چارچوب DPSIR آن (D = نیروی محرکه ، P = فشار ، S = حالت ، I = تأثیر ، R = پاسخ) توسعه یافته است ، اگرچه ایده روابط علی سادهبه عنوان مثال توسط Smeets و Weterings (1999) مورد انتقاد قرار گرفته است که خاطرنشان می کنند که همیشه نمی تواند پیچیدگی دنیای واقعی را به خود جلب کند. پاسخ ها و تأثیرات ممکن است ناشی از نیروهای محرک و فشارهای منفرد نباشد ، به طوری که ممکن است شاخص ها در واقع با هم مرتبط باشند. به همین دلیل ، ماکسیم و همکاران ، 2009 استدلال می کنند که چارچوب DPSIR برای ساخت ارتباط بین دانشمندان و کاربران نهایی اطلاعات زیست محیطی رضایت بخش است ، اما به عنوان یک ابزار تحلیلی مناسب نیست. این نویسندگان با استفاده از سه "حوزه سازمان" - اقتصادی ، اجتماعی و زیست محیطی ، که توسط یک چهارم ، حوزه سیاسی که ممکن است نیروها و پاسخ های محرکی را نیز تولید کند ، بازپرداخت روش DPSIR را پیشنهاد کردند (ماکسیم و همکاران ، 2009). گروه پروژه بافت اتحادیه اروپا در کار خود برای شناسایی شاخص های یک محیط شهری پایدار ، اذعان کرد که به دلیل پیچیدگی مطالب مورد بررسی ، استفاده از رویکرد DPSIR امکان پذیر نیست که نیاز به تلاش زیادی برای تعیین تعداد زیادی از روابط داشته باشد. بین رانندگان و تأثیرات و پاسخ ها. آنها در عوض یک روش PSR اصلاح شده را انتخاب کردند (روند بافت و شاخص های نظارت بر استراتژی موضوعی اتحادیه اروپا در مورد توسعه پایدار محیط شهری ، 2005) ، که در آن پنج جنبه اصلی محیط زیست 2 در نظر گرفته شده است ، و تجزیه و تحلیل تخصصی برای شناسایی یک سری ازروندها ، مسائل یا مشکلات مربوط به شکل گیری و اجرای سیاست اتحادیه اروپا برای هر جنبه. سپس با شاخص های مناسب مشخص شدند. پیچیدگی این روشها و میزان قابل توجهی از کار مورد نیاز برای اعمال آنها در یک مورد خاص ، شاید دلیلی باشد که آنها تأثیر کمی در تجارت و تجارت داشته اند.

برای کمک به تجارت در پاسخ به چالش پایداری ، GRI ، طرح گزارشگری جهانی چارچوبی را برای تسهیل گزارش عملکرد پایداری سازمان ها ، به ویژه شرکت ها ایجاد کرده است. در نظر گرفته شده است که گزارش های تولید شده مطابق با دستورالعمل های آن (ابتکار گزارش جهانی ، 2006) به پروتکل های مناسب رعایت می شود و بنابراین اطلاعات اساسی را به گونه ای ارائه می دهد که هم مناسب باشد و هم نسبتاً یکنواخت بین سازمان های مختلف. این بدان معناست که چنین گزارش هایی اعتبار مشابهی را با گزارش های مالی که مدت هاست در دنیای حسابهای حسابرسی شده است ، به دست می آورند. دستورالعمل های GRI شامل مجموعه ای از شاخص ها با پوشش گسترده است که برای نشان دادن نتایج عملکرد در برابر اهداف برای سازمان طراحی شده است. این شاخص ها از نظر ماهیت عمومی هستند و برای ارزیابی که بیشتر بر نگرانی های مربوط به بخش تجارت یا شرایط محلی مورد توجه قرار می گیرد ، GRI به ترتیب مکمل های خاص بخش و ضمیمه های ملی را توسعه می دهد. موسسه مهندسان شیمی (2002) شاخص های در نظر گرفته شده برای استفاده توسط صنعت تولید شیمیایی را منتشر کرده است ، و مطابق با رویکرد GRI است اما به طور خاص در عملیات صنعتی (تولید شیمیایی) متمرکز شده است.

با این حال ، استفاده از این چارچوب های مفهومی یا مجموعه های عمومی از شاخص ها یک مشکل عملی اساسی را هنگام استفاده از یک عملیات تجاری خاص ارائه می دهد ، زیرا آنها برای کاربرد در سازمان های بزرگ ، مناطق جغرافیایی و غیره طراحی شده اند. بنابراین در موارد خاص برای اطمینان از اینكه مواردی كه در چارچوب عمومی یا متدولوژی تحت پوشش قرار نمی گیرند ، مورد نیاز است. بنابراین ، تفسیر و سازگاری به منظور انتخاب مجموعه خاصی از شاخص ها مورد نیاز است ، که به ویژه هنگامی که این روش در اصطلاحات انتزاعی و سطح بالا تعریف می شود ، بسیار سنگین است. علاوه بر این ، تفسیر و سازگاری فرآیندهای به خوبی تعریف نشده ای نیستند-مجموعه ای از شاخص های حاصل ممکن است در پوشش همه موضوعات مربوطه جامع نباشد ، یا ممکن است به تعریف قابل قبولی از پایداری مربوط نباشد ، یا ممکن است به روش دیگری ناکافی باشد. اگر شرکت های مختلف رویکردهای مختلفی را اتخاذ کنند ، نتایج فاقد مقایسه هستند.

هدف از تحقیقات شرح داده شده در این مقاله ، تهیه روشی برای انتخاب مجموعه های شاخص ، با معیارهای زیر (A) است

این روش باید از تجزیه و تحلیل عملکرد خاص تجاری با توجه به یک پروتکل خاص شروع شود تا اطمینان حاصل شود که مجموعه شاخص حاصل ارزیابی جامع از پایداری آن را ارائه می دهد.

این روش باید تا حد امکان عینی باشد. اگرچه ممکن است انتخاب ها مورد نیاز باشد ، این موارد باید شفاف باشند ، بنابراین می توان استدلال ها را برای انتخاب ها ارائه داد و هرگونه تعصب را می توان شناسایی کرد.

این روش باید شاخص ها را به گونه ای شناسایی کند که متعاقباً ، عوامل وزنه برداری خاص برای اهداف خاص قابل تحمیل یا زیر مجموعه های خاصی باشد.

مجموعه ای از شاخص های حاصل باید نمایانگر تعریف توسعه پایدار باشد که بیانیه واضح آن بخشی از روش است.

ما رویکرد خود را "روش تحلیل فرآیند" (PAM) می نامیم ، زیرا این مبتنی بر تجزیه و تحلیل فرآیندهایی است که شامل عملیات تجاری است که ما در حال ارزیابی هستیم (Chee Tahir and Darton ، 2006). همانطور که مشاهده می شود ، این رویکرد روابط "علت و معلولی" را در فرآیندهای تجاری به شکلی که در هنگام برنامه ریزی اقدام برای بهبود مفید است ، در معرض دید قرار می دهد.