قوانین معاملات بازار سهام و خرید سهام شرکت

مجموعه ای از تغییرات نظارتی که از اواسط دهه 1990 شروع می شود ، باعث کاهش هزینه شرکت ها برای خرید سهام خود می شود و به افزایش بازپرداخت کمک می کند.

بازپرداختهای S Tock توسط شرکت های آمریکایی در دهه های اخیر ، به ویژه در مقایسه با پرداخت سود سهام شرکت ، روند بیشتری داشته اند. یک توضیح این است که سرمایه های سرمایه ای که بازپرداخت برای سرمایه گذاران ایجاد می کند ، به طور کلی کمتر از پرداخت سود سهام مالیات می گیرد. با این حال ، اختلاف نرخ مالیات بین سود سهام و سود سرمایه در دو دهه گذشته از سالهای اولیه کوچکتر بوده است ، و توضیح افزایش بازپرداخت ها با توضیحات مبتنی بر مالیات به تنهایی دشوار است.

در سقف قیمت ، ساختار بازار و سیاست های پرداخت (مقاله کار NBER 28054) ، مائو یو ، مایلز ژنگ و Xiongshi Li اظهار داشتند که مقررات مربوط به بازار سهام حاکم بر روند تجارت سهم نیز تعیین کننده مهمی از فعالیت خرید سهام بوده است. آنها خاطرنشان می كنند كه سقف های حاصل از آن ، همراه با اصطكاك ساختار بازار ، بازپرداخت سهام را دلسرد می كنند.

در سال 1982 ، کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) سقف قیمت را به خرید سهام تحمیل کرد تا از بروز بنگاهها با پیشی گرفتن سایر بازرگانان جلوگیری کند. این آیین نامه ، قانون 10B-18 ، تصریح كرد كه بنگاه ها باید سهام خود را با قیمت هایی كه از بالاترین پیشنهادات مستقل یا آخرین قیمت معاملات تجاوز نمی كند ، خریداری كنند. از آنجا که شرکت ها نمی توانند با ارائه قیمت های بالاتر از سایر معامله گران ، سهام را در بازارهای باز خریداری کنند ، ساختار بازار به عنوان یک اثر مرتبه اول ظاهر می شود زیرا اولویت اجرای را در بین معامله گران که همان قیمت را بیان می کنند تعیین می کند. دهه ها پیش ، فروشندگان از امتیاز معاملات قبل از صادرکنندگان با همان قیمت برخوردار بودند. اولویت فروشنده در سقف های قیمت ، توضیحی در مورد دلیل کم خرید سهام ارائه می دهد.

مجموعه ای از اصلاحات بازار که از اواسط دهه 1990 آغاز شد ، اصطکاک مربوط به تجارت را کاهش داد. این اصلاحات شامل قانون Manning (1994) و قوانین مربوط به رسیدگی به سفارش (1997) بود که اولویت شرکت خرید مجدد در اجرای معاملات را افزایش داده و مزیت رقابتی سازنده بازار را کاهش می دهد و قانون قیمت گذاری سهام Sents Common (1997) ، که حداقل این حداقل را کاهش می دهدواحد حرکات قیمت سهام - اندازه کنه - از 12. 5 سنت به 6. 25 سنت در سال 1997 و از 6. 25 سنت تا 1 درصد در سال 2001. یک شبکه قیمت مداوم تر سقف قیمت را آرام می کند و سطح رقابت را با همان قیمت کاهش می دهد. در سال 2003 ، بورس اوراق بهادار نیویورک نقل قول های خودکار را نصب کرد ، که به صادرکنندگان و کارگزاران آنها اجازه می داد تا با استفاده از الگوریتم های رایانه ، بازارها را در زمان واقعی نظارت کنند و به طور مؤثر زمین بازی را برای صادرکنندگان و سازندگان بازار تراز کنند. محققان پس از هر یک از این اصلاحات نظارتی یا نهادی ، افزایش فعالیت خرید سهام را افزایش می دهند.

آنها همچنین تأثیر برنامه آزمایشی اندازه تیک 2016 را مطالعه می کنند. بر خلاف اصلاحات نظارتی سه دهه گذشته که هزینه شرکتهای وارد شده به بورس سهام را برای خرید سهام کاهش می دهد ، این برنامه SEC اندازه تیک را برای 1200 سهام به طور تصادفی از 1 تا 5 سنت افزایش داده است ، در حالی که اندازه کنه را در 1 حفظ می کنددرصد برای یک گروه کنترل با اندازه مشابه. در طی این آزمایش دو ساله ، بازپرداخت های سهام برای شرکت هایی که با اندازه کنه بالاتر روبرو هستند ، 21 درصد کاهش یافت ، در حالی که پرداخت سود سهام بدون تغییر بود. این اثر در بین بنگاه های دارای گسترش پیشنهادات کمتر از 5 سنت قبل از شروع خلبان متمرکز شد.

در یک آزمایش مرتبط دیگر ، خلبان اجرای معاملات غیرقانونی ، به اصطلاح "استخر تاریک"-که به برخی از سرمایه گذاران بزرگ امکان تجارت موقعیت های بزرگ را بدون تأثیرگذاری بر قیمت بازار می دهد-با نیاز به استخرهای تاریک برای بهبود بهترین های ملی ، محدود می کند. پیشنهاد و پیشنهاد بیش از 2. 5 سنت هنگام اجرای معاملات. این محدودیت بازخریدهای سهام ناخواسته از طریق استخرهای تاریک ممنوع است زیرا قانون 10B-18 در مورد خرید بالاتر از قیمت بهترین قیمت به عنوان نشانگر دستکاری قیمت است. برای شرکت های این بخش از آزمایش که دارای پیشنهادات پیش از خلبان کمتر از 5 سنت بود ، بازپرداخت ها 19 درصد نسبت به بنگاه های مشابه بدون محدودیت استخر تاریک کاهش یافت.

محققان نتیجه می گیرند که مقررات ساختار بازار و سقف قیمت برای اجرای برنامه های خرید سهم ، عوامل مهم فعالیت بازپرداخت هستند و تغییرات نظارتی به محبوبیت روزافزون این شکل از توزیع شرکت ها کمک کرده است.