پارادوکس تریتون

پارادوکس Tritone توسط دویچ در سال 1986 کشف شد، اولین بار در جلسه انجمن آکوستیک آمریکا (دویچ، 1986) 1 گزارش شد و اولین بار در Deutsch، Music Perception (1986) 2 منتشر شد.

الگوی اصلی که این توهم را ایجاد می کند از دو آهنگ تولید شده توسط رایانه تشکیل شده است که با یک نیم اکتاو به هم مرتبط هستند.(به این فاصله تریتون می گویند). هنگامی که یک آهنگ از یک جفت پخش می شود و سپس صدای دوم پخش می شود، برخی افراد یک الگوی صعودی می شنوند. اما افراد دیگر، با گوش دادن به جفت صداهای یکسان، به جای آن یک الگوی نزولی می شنوند. این تجربه می تواند به ویژه برای گروهی از نوازندگان که همگی به قضاوت های خود کاملاً مطمئن هستند، شگفت انگیز باشد، و در عین حال کاملاً در مورد اینکه آیا چنین جفت آهنگ هایی در بالا یا پایین حرکت می کنند، موافق نیستند.

Tritone Paradox یک ویژگی عجیب دیگر نیز دارد. به طور کلی، هنگامی که یک ملودی با یک کلید نواخته می شود و سپس به یک کلید دیگر منتقل می شود، روابط درک شده بین آهنگ ها تغییر نمی کند. این تصور که یک ملودی ممکن است با انتقال از کلیدی به کلید دیگر تغییر شکل دهد، به همان اندازه متناقض به نظر می رسد که این تصور که یک دایره ممکن است به مربع تبدیل شود وقتی به موقعیت دیگری در فضا منتقل می شود.

اما پارادوکس Tritone این قانون را نقض می کند. هنگامی که یکی از این جفت های آهنگ پخش می شود (مانند C و سپس F#)، شنونده ممکن است یک الگوی نزولی را بشنود. با این حال، هنگامی که یک جفت آهنگ متفاوت پخش می شود (مانند G# و سپس D)، همان شنونده به جای آن یک الگوی صعودی می شنود.(شنونده دیگری ممکن است الگوی C-F# را صعودی و الگوی G#-D را به صورت نزولی بشنود.) 1 - 3

نمایش صدای زیر چهار جفت تریتون را ارائه می دهد. وقتی به هر جفت آهنگ گوش می دهید، تصمیم بگیرید که الگوی صعودی یا نزولی داشته باشد. این نمایش زمانی بهترین کار را انجام می دهد که صداها را برای گروهی از شنوندگان پخش می کنید. پس از ارائه هر جفت تریتون، از شنوندگان بخواهید که دست خود را نشان دهند («آیا این الگو را به عنوان صعودی می شنوید؟» «آیا آن را به عنوان نزولی می شنوید؟»). به احتمال زیاد متوجه خواهید شد که شنوندگان در مورد اینکه کدام جفت آهنگ صعودی و کدام یک نزولی در زیر و بم است، با یکدیگر اختلاف نظر دارند. این امر به ویژه زمانی شگفت آور است که نمایش برای گروهی از نوازندگان پخش می شود که همگی از قضاوت خود مطمئن هستند.

تن هایی که برای ایجاد پارادوکس تریتون به کار رفته اند به حدی ساخته شده اند که نام یادداشت های آنها (C ، C#، D و غیره) به وضوح تعریف شده است ، اما با توجه به اینکه در کدام اکتاو قرار دارند مبهم هستند. به عنوان مثال ، یک تن ممکن استواضح است که یک C باشد ، اما در اصل می تواند میانی C یا اکتاو C در بالا باشد ، یا اکتاو C و C را در زیر. این ابهام در خود تن ها ساخته شده است. بنابراین ، هنگامی که از کسی خواسته می شود که قضاوت کند ، به عنوان مثال ، آیا جفت Tones D-G# صعود می کند یا در زمین نزول می شود ، به معنای واقعی کلمه هیچ پاسخ درست یا غلط وجود ندارد. این که آیا به نظر می رسد که تن ها به سمت بالا یا پایین حرکت می کنند ، کاملاً به ذهن شنونده بستگی دارد..

روشی که هر یک از شنوندگان از Tritone Paradox می شنود بستگی به نام یادداشت هایی دارد که پخش می شود. مقیاس موسیقی با تقسیم اکتاو به دوازده مرحله semitone ایجاد می شود ، و به هر لحن نام داده می شود: C ، C#، D ، D#، E ، F ، F#، G ، G#، A ، A#و B. کل مقیاسهمانطور که در ارتفاع صعود می کند ، از وقوع تکرار این جانشینی از نامهای یادداشت در سراسر اکتاو ها تشکیل شده است. بنابراین وقتی در مراحل semitone شروع به یک صفحه کلید پیانو می کنید ، ابتدا به C#، سپس D ، سپس D#و غیره می روید ، تا زمانی که به#، سپس B و سپس دوباره C برسید. در این مرحله به یک اکتاو رسیده اید و همه چیز را شروع می کنید و همان سری از یادداشت ها را در Octave بعدی تا صفحه کلید تکرار می کنید.

از آنجا که همه CS به معنای معادل آن به نظر می رسد ، مانند همه C#S ، همه DS و غیره ، ما می توانیم از زمین فکر کنیم که هم در یک بعد ساده از ارتفاع و هم در طول دایره ای از کلاس زمین متفاوت باشد - اصطلاحی که اصطلاحی است کهنوازندگان برای توصیف نام یادداشت ها استفاده می کنند. بنابراین ، به عنوان مثال ، تمام CS در کلاس C CRAP C ، همه C#S در کلاس C#قرار دارند و همه DS در کلاس Pitch D. قرار دارند.

بگذارید فرض کنیم که شنوندگان از نظر ذهنی کلاس های زمین را به عنوان یک نقشه دایره ای مانند یک ساعت ساعت ترتیب می دهند ، همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است. برای توضیح درک شنوندگان مختلف از پارادوکس تریتون ، من حدس می زنم که یک نفر ممکن است از ساعت خود جهت یابی کند تا C باشددر موقعیت ساعت 12 ، C# در موقعیت 1 ساعت و غیره در اطراف دایره قرار دارد. این شنونده تمایل دارد الگوی C-F#(و همچنین B-F و C#-G) را نزول کند ، و الگوی F#-C (و همچنین F-B و G-C#) صعودی باشد. اما شخص دیگری ممکن است در آن قرار بگیرد یا ساعت ساعت او به گونه ای باشد که F# در موقعیت 12 باشد ، G در موقعیت 1 ساعت و غیره قرار دارد. در عوض ، این شنونده تمایل به شنیدن الگوی C-F#(و همچنین B-F و C#-G) به عنوان صعودی و الگوی f#-C (و همچنین F-B و G-C#) به عنوان نزولی دارد. به عبارت دیگر ، تفاوت بین شنوندگان در درک پارادوکس تریتون می تواند به دلیل تفاوت در نحوه جهت گیری نقشه های خود از دایره کلاس زمین باشد. 3

در یک آزمایش ، من بسیاری از این جفت ها را برای گروهی از موضوعات بازی کردم و آنها در هر مورد قضاوت کردند که آیا آنها یک الگوی صعودی یا نزولی شنیده اند. سپس نسبت به بارها ترسیم کردم که هر موضوع یک الگوی نزولی را شنید ، به عنوان تابعی از کلاس زمین از لحن اول جفت. نتایج از حدس من حمایت می کند - قضاوت اکثر افراد به طور منظم بسته به موقعیت تن در طول دایره کلاس زمین متنوع است: تن در یک منطقه از دایره تمایل به شنیدن بالاتر دارد و صدای آن در منطقه مخالف به عنوان پایین تر است.

علاوه بر این ، جهت گیری دایره کلاس زمین به طرز چشمگیری از یک موضوع به موضوع دیگر متفاوت است. برای نشان دادن این اختلافات ، داوری دو موضوع در شکل 2 و 3 نشان داده شده است. هر دو این افراد پارادوکس تریتون را با روشی بسیار برجسته شنیدند ، اما کاملاً متفاوت از یکدیگر. موضوعی که قضاوت های آن در شکل 2 نشان داده شده است جفت های Tone c#-g ، d-g#، d#-a و e-a#به عنوان صعودی ، اما f#-c ، g-c#، g#-d ، a-d#، a#-e و b-f به عنواننزولدر مقابل ، موضوعی که قضاوت های آن در شکل 3 نشان داده شده است جفت های Tone B ، C-F#، C#-G ، D-G#، D#-A و E-A#به عنوان نزولی ، و f#-C ، G-C#، G#-D ، وA-D# به عنوان صعودی. بنابراین در بیشتر موارد وقتی موضوع اول الگوی صعودی را شنید ، موضوع دوم یک نزول را شنید و برعکس. قسمتهای بالای ارقام دو جهت گیری دایره کلاس زمین را با توجه به قد که از احکام این افراد بدست آمده است ، نشان می دهد. برای موضوع اول ، کلاس های زمین G# و A در بالای دایره ایستاده بودند ، اما برای موضوع دوم ، C# و D در عوض در این موقعیت ایستادند. برای نشان دادن بیشتر تفاوت بین شنوندگان در ادراک پارادوکس تریتون ، احکام چهار موضوع دیگر در شکل 4 نشان داده شده است.

شکل 3. درک پارادوکس تریتون توسط سوژه دیگری که آن را با روشی برجسته درک می کرد ، اما کاملاً متفاوت از موضوع اول. شکل فوقانی جهت گیری دایره کلاس زمین را با توجه به ارتفاع نشان می دهد ، که از داوری موضوع نشان داده شده در نمودار گرفته شده است. کلاسهای اوج این موضوع C# و D بود.

نتیجه تعجب آور دیگر پارادوکس Tritone مربوط به سطح مطلق است - توانایی نامگذاری یک یادداشت در غیاب یک یادداشت مرجع. این توانایی به طور کلی بسیار نادر تلقی می شود. اما پارادوکس Tritone نشان می دهد که اکثریت بزرگ مردم دارای یک شکل ضمنی از سطح مطلق هستند ، زیرا با گوش دادن به این الگوی ، آنها بسته به کلاس های زمین خود ، یا کمتر از آن ، صدای آنها را بالاتر یا پایین تر می شنوند.

چرا مردم نقشه های خود را از کلاس زمین به روش های مختلف جهت گیری می کنند؟من حدس زدم که جواب ممکن است در الگوهای گفتاری که می شنویم نهفته باشد. هنگامی که مردم کشورهای دیگر از آزمایشگاه من در کالیفرنیا بازدید کردند ، آنها اغلب این الگوی را متفاوت از کالیفرنیایی های بومی می شنیدند. و هنگامی که من تأثیر آن را به مخاطبان در کشورهای دیگر نشان دادم ، به نظر می رسد که آنها در آنچه شنیده اند از یک کشور به کشور دیگر متفاوت است.

بنابراین بر اساس این مشاهدات ، من دو گروه از افراد را مقایسه کردم. یک گروه در کالیفرنیا بزرگ شده بودند و گروه دیگر در جنوب انگلیس بزرگ شده بودند. همانطور که در شکل 5 نشان داده شده است ، این دو گروه در نحوه شنیدن پارادوکس تریتون به طرز چشمگیری متفاوت بودند: غالباً وقتی یک موضوع کالیفرنیایی الگویی را به عنوان صعودی شنید ، موضوعی از جنوب انگلیس الگوی یکسان را به عنوان نزولی شنید ، و برعکس 4.

در یک مطالعه دیگر ، من و همکاران من مکاتبات قابل توجهی بین دامنه صدای صدای صحبت کردن یک شخص و چگونگی درک این الگوی پیدا کردیم. این مطالعه نشانه دیگری را نشان می دهد که الگوهای گفتار بر نحوه شنیدن پارادوکس تریتون 5 تأثیر می گذارد. علاوه بر این ، در آزمایش شرح داده شده در صفحه تحت عنوان گفتار در دو روستای چینی همکاران من و من دریافتم که محدوده گفتار در یک جامعه زبانی جمع شده است ، اما در جوامع متفاوت است. این مطابق با این حدس است که فرد یک الگوی کلاس زمین را ایجاد می کند که از محدوده گفتاری حاصل می شود که بیشتر در معرض آن قرار دارد. این الگوی سپس بر دامنه گفتار خود تأثیر می گذارد ، و همچنین بر نحوه شنیدن پارادوکس تریتون تأثیر می گذارد. فصل 6 کتاب 2013 اطلاعات و بحث بیشتر در مورد این تأثیر را ارائه می دهد.

مطالعات دیگر اختلافات منطقه ای در ایالات متحده و کانادا را در درک پارادوکس Tritone 6 کشف کرده است. از آنجا که لهجه های منطقه ای در ایالات متحده وجود دارد ، به نظر می رسد که الگوهای گفتار احتمالاً در ریشه این اختلافات نیز قرار دارند. حتی به نظر می رسد که روشی که فرد پارادوکس تریتون را می شنود ، نه تنها به منطقه جغرافیایی که در آن بزرگ شده بود ، بلکه به مناطقی که والدینش در آن بزرگ شده بودند ، است. در یک مطالعه ، ما دریافتیم که ، در بین افرادی که در منطقه Youngstown ، اوهایو بزرگ شده بودند ، برداشت از کسانی که والدین آنها نیز در Youngstown بزرگ شده بودند با کسانی که والدینشان در جای دیگری در ایالات متحده بزرگ شده بودند ، تفاوت چشمگیری داشت. در یک مطالعه بیشتر ، بین نحوه شنیدن پارادوکس تریتون 8،9 ، ارتباط معنی داری پیدا کردم. این همبستگی حتی اگر بچه ها در کالیفرنیا متولد و بزرگ شده بودند ، به دست آمد ، در حالی که مادران آنها در بسیاری از مناطق جغرافیایی مختلف ، چه در داخل و چه در خارج از ایالات متحده بزرگ شده بودند.

یک مطالعه دیگر بررسی کرد که چه اتفاقی می افتد که فرد در نوزادی در معرض یک زبان قرار گرفته و بعداً زبان دیگری را به دست آورد. من و همکاران من افرادی را آزمایش کردیم که در ویتنام متولد شده اند و اکنون در کالیفرنیا ساکن هستند. یک گروه به عنوان بزرگسالان وارد ایالات متحده شده بودند و ویتنامی کامل اما انگلیسی کوچک صحبت می کردند. گروه دوم به عنوان نوزادان یا کودکان خردسال وارد ایالات متحده شده بودند. آنها انگلیسی کامل صحبت می کردند ، اما بیشتر آنها سخنرانان مسلط ویتنامی نبودند. شکل 6 توزیع کلاسهای اوج زمین را در دو گروه ویتنامی همراه با افراد افرادی که در کالیفرنیا به دنیا آمده و بزرگ شده اند نشان می دهد و فقط انگلیسی صحبت می کردند. دو گروه ویتنامی از نظر آماری در نحوه شنیدن پارادوکس تریتون تفاوت نداشتند ، اما هر دو از نظر آماری با زبان مادری انگلیسی کالیفرنیایی متفاوت بودند. 10 این به این نتیجه می رسد که گفتاری که ما به عنوان کودکان در معرض آن قرار گرفتیم ، بر نحوه شنیدن پارادوکس تریتون به عنوان بزرگسالان تأثیر می گذارد.

منابع 11-15 اطلاعات بیشتری در مورد پارادوکس تریتون ارائه می دهد. پاترونی های صدا برای یک آزمایش کامل در مورد توهم ، همراه با دستورالعمل هایی در مورد چگونگی امتیاز دادن پاسخ ها ، در دیسک جمع و جور "توهمات موسیقی و پارادوکس" منتشر می شوند.

این توهم عجیب پیامدهایی برای رابطه بین گفتار و موسیقی دارد. فیلسوفان و آهنگسازان قرن ها استدلال کرده اند که پیوندهای قوی باید بین این دو شکل ارتباطی وجود داشته باشد. در واقع ، بسیاری از آهنگسازان در جستجوی بیان خود ، در ویژگی های موسیقی خود که مشخصه زبان گفتاری است ، گنجانیده اند. پارادوکس تریتون نشان می دهد که الگوهای گفتاری که ما در معرض آن قرار گرفته ایم می توانند بر نحوه درک موسیقی تأثیر بگذارند.

منابع:

1. Deutsch ، D. یک پارادوکس شنوایی. مجله انجمن آکوستیک آمریکا ، 1986 ، 80 ، S93.[لینک وب]

2. Deutsch ، D. یک پارادوکس موسیقی. ادراک موسیقی ، 1986 ، 3 ، 275-280.[سند PDF]

3. Deutsch ، D. Paradoxes of Musical Pitch. علمی آمریکایی ، 1992 ، 267 ، 88-95 ، [سند PDF]

4- Deutsch ، D. Tritone Paradox: تأثیر زبان بر ادراک موسیقی. ادراک موسیقی ، 1991 ، 8 ، 335-347.[سند PDF]

5. Deutsch ، D. ، North ، T. and Ray ، L. Tritone Paradox: با دامنه آواز شنونده برای گفتار ارتباط دارد. ادراک موسیقی ، 1990 ، 7 ، 371-384.[سند PDF]

6. Deutsch ، D. پردازش ترکیبات زمین در D. Deutsch (ویرایش). روانشناسی موسیقی ، چاپ سوم ، 2013 ، 249-325 ، سن دیگو: الزوایر.[سند PDF] [پیوند وب]

7. Ragozzine ، F. and Deutsch ، D. تفاوت منطقه ای در ادراک پارادوکس تریتون در ایالات متحده. ادراک موسیقی ، 1994 ، 12 ، 213-225.[سند PDF]

8- دویچ ، D. مادران و فرزندانشان به روشهای بسیار مشابهی توهم موسیقی می شنوند. مقاله زبان غیرقانونی که در 131 نشست انجمن آکوستیک آمریکا ارائه شده است. 1996 ، مه ، ایندیاناپولیس.

9. Deutsch ، D. مادران و فرزندان آنها پارادوکس تریتون را به روش های نزدیک مشابه درک می کنند. بایگانی آکوستیک ، 2007 ، 32 ، 3-14.[سند PDF]

10. Deutsch ، D. ، Hentho T. and Dolson ، M. الگوهای گفتاری که در اوایل زندگی شنیده می شود ، تأثیر بعدی از پارادوکس تریتون تأثیر می گذارد. ادراک موسیقی ، 2004 ، 21 ، 357-372.[سند PDF]

11. Deutsch ، D. the Tritone Paradox: پیوندی بین موسیقی و گفتار. جهت های فعلی در علوم روانشناختی ، 1997 ، 6 ، 174-180.[سند PDF]

12. Deutsch ، D. the Tritone Paradox: برخی از همبستگی های جغرافیایی دیگری. ادراک Mrusic ، 1994 ، 12 ، 125-136.[سند PDF]

13. Deutsch ، D. برخی از پارادوکس های جدید زمین و پیامدهای آنها. در پردازش شنوایی صداهای پیچیده. معاملات فیلوسفیکی انجمن سلطنتی ، سری B ، 1992 ، 336 ، 391-397.[سند PDF]

14. Deutsch ، D. ، Kuyper ، W. L. and Fisher ، Y. the Tritone Paradox: حضور و شکل توزیع آن در یک جمعیت عمومی. ادراک موسیقی ، 1987 ، 5 ، 79-92.[سند PDF]

15. Deutsch ، D. the Tritone Paradox: اثرات متغیرهای طیفی. ادراک و روانپزشکی ، 1987 ، 41 ، 563-575.[سند PDF] < Pan> 12. Deutsch ، D. Tritone Paradox: برخی از همبستگی های جغرافیایی دیگری. ادراک موسیقی ، 1994 ، 12 ، 125-136.[سند PDF]