Obituary Karl Zilles (26. 04. 2020 پوند)

در 26 آوریل 2020 ، دوست عزیز و همکار بسیار محترم ما ، استاد برجسته کارل زیلز ، پس از یک بیماری طولانی و جدی درگذشت. کارل زیلز سالها مدیر انستیتوی پزشکی ، بعداً در انستیتوی علوم اعصاب و بیوفیزیک و سرانجام انستیتوی علوم اعصاب و پزشکی در Forschungszentrum Jülich بود. سالهاست که او ریاست موسسه C. و O. Vogt برای تحقیقات مغز در دانشگاه هاینریش هاین در دوسلدورف را بر عهده داشت و او پس از دو نام مستعار ، دومین رئیس مؤسسه بود که سنت عالی وی احیا شد.

Les Fleurs du Mal توسط Baudelaire ، Adolf Wölflis نقاشی های شگفت انگیز و چشمگیر ، معماری کلیساهای رومانسکی ، آریاس توسط ماریا کالاس ، اجرای کنسرت توسط کوارتت آلبان آلبان شوبرتز ، زیبایی وحشی Waimea Canyon و کویر آفریقا ، فیلم هایی مانندZardos یا حتی یک استنول کاملاً زیبا - اینها فقط برخی از جنبه های شخصیتی غنی ، چند وجهی و چشمگیر هستند که نه تنها در زمینه علوم اعصاب ایستاده بودند ، بلکه در مورد طیف گسترده ای از موضوعات ، که توسط دانش عمیق و مشخص شده اند ، افکار بسیار عاقلانه ای را نیز به خود اختصاص داده اند. اومانیسم

حتی اگر ممکن است مفهوم دانشمند جهانی امروز کمی از مد خارج شود ، هنوز هم شخص کارل زیلز را کاملاً دقیق توصیف می کند. او تعهد خود را به علم به عنوان بخش اصلی زندگی خود می دید ، او فوق العاده سخت کوش و تولیدی بود و با خلاقیت خود ، تحولات مهمی را در تحقیقات مدرن مغز آغاز کرد.

وی پس از تحصیل پزشکی در دانشگاه یوهان-ولفگانگ-گوته در فرانکفورت ، با حمایت بنیاد ملی دانشگاهی آلمان ، به موسسه آناتومی در دانشگاه پزشکی در هانوفر رفت تا به عنوان دستیار تحقیقاتی در نوروآناتومی فعالیت کند و در آنجا مجذوب شود. از همان ابتدا ، وی متقاعد شد كه تحقیقات مغز برای درک روابط پیچیده در قشر مغزی انسان با لایه ها و ستون های سلولی و فراتر از آن ، به داده ها و حقایق قابل اندازه گیری نیاز دارد. او پیشگام در معرفی آنالایزرهای تصویر تلویزیونی بود و روشهای استریولوژیکی را برای پرده برداری از معماری سلولی توسعه داد. وی پس از ایستگاه های کیل و کلن ، مدیر Neuroanatomy و موسسه سنتی C. and O. Vogt برای تحقیقات مغز در دانشگاه هاینریش هاین در دوسلدورف در سال 1991 شد و سرانجام در سال 1998 در جلیچ کارگردانی شد.

کار اساسی وی و تحولات روش شناختی در مورد برچسب زدن اتورادیوگرافی گیرنده ها برای انتقال دهنده های مختلف عصبی ، مطالعات آناتومیکی مقایسه ای و شروع یک گروه در تصویربرداری از نور قطبی در Jülich هنوز هم از اهمیت علمی بسیار زیادی برخوردار است. همکاری های مختلف تحقیقاتی در اروپا ، اما همچنین با ایالات متحده و کانادا باعث ایجاد نقشه های احتمال معماری سلولی قشر مغزی شده است تا بتواند تنوع فردی را در نقشه های مغز ترسیم کند. این امر امکان ادغام نقشه های دقیق مکانی مغز انسان را در اطلس و پایگاه داده های مغز انسان فراهم می کند ، که با تصویربرداری در حال رشد در داخل بدن ایجاد شده اند. وی با قدرت انگیزه خود ، تخصص او ، که همیشه در عمق و وسعت آن حیرت انگیز بود ، اما همچنین توانایی وی در نزدیک شدن و متقاعد کردن دیگران ، وی در پیشرفت بسیار سریع این زمینه تحقیق کمک کرده است. یکی از شاخص های قدرت انگیزشی وی که امروزه هنوز هم معتبر است ، سازمان نقشه برداری مغز انسان است که بیش از 3000 شرکت کننده در کنگره های سالانه خود را گرد هم می آورد. در اینجا ، او نیز در موقعیت پیشرو قرار داشت و به طور موقت به عنوان رئیس شورای خود را هدایت کرد.

Jülich چشم انداز بزرگی از دسترسی همه جانبه به ساختار مغز و عملکرد در محوطه دانشگاه را ارائه داد و به وی این امکان را داد تا تصویربرداری عصبی را به عنوان "پنجره" به مغز زنده تنظیم کند و جنبه های مختلف زمانی و مکانی سازمان خود را گرد هم آورد. طیف گسترده ای از گروه های کاری ایجاد شد که بسیاری از آنها به بخش های مؤسسه تبدیل شدند. تعداد معدودی از دانشجویان دکترا ، کارمندان و محققان مهمان وی اکنون استاد هستند یا در جای دیگر موقعیت های پیشرو دارند. او بیش از یک نسل از دانشمندان پشتیبانی ، به چالش کشیده و شکل داده است ، اما همیشه با همان استانداردهای عالی که برای خودش تعیین کرده است.

حرفه علمی وی و شهرت فراوان او را به سمت بسیاری از مواضع مسئول سوق داده است-به عنوان مثال ، به عنوان سخنگوی یک مرکز تحقیقاتی مشترک در دوسلدورف و یک انجمن تحقیقاتی در Jülich. او یک نیروی محرکه و سردبیر مجله مغز ساختار و عملکرد بود که به دلیل کیفیت بالای آن بسیار مورد توجه قرار می گیرد.

کار گسترده وی با جایزه تحقیقات دکتر رابرت پفلگر مورد تقدیر قرار گرفت و وی در لئوپولینا و آکادمی علوم و هنر در NRW پذیرفته شد. کارل زیل یک دانشمند بسیار مجدداً مورد استفاده قرار گرفت ، اما همچنین یک مدیر تحقیقات بسیار موفق بود.

من از زمان حضورش به عنوان مدیر تحقیقات مغز در دوسلدورف ، از همکاری با کارل زیلز لذت بردم و او را به عنوان الگویی در آموزش و تحقیقات دانشگاهی تجربه کرده ام. او بعداً من را به جلیچ آورد ، جایی که من یک گروه تحقیقاتی را به دست گرفتم و سپس ، به عنوان کارگردان ، توانست در بسیاری از مسیرهایی که نقشه برداری کرده بود ، ادامه دهم. من فعالیت های او را برای جهت گیری علمی در ژلیچ و دوسلدورف بسیار مهم می دانم. همکاری های علمی وی در را به یک چشم انداز تحقیقاتی اروپایی باز کرد که امروزه می توانیم در شکل دادن به بسیاری از مناطق نقش مهمی داشته باشیم. تصور بدون او دشوار خواهد بود.

اگرچه کارل زیل در سال 2012 بازنشسته شد ، اما وی به عنوان استاد ارشد جارا در این موسسه ماند و سپس توانست خود را به طور کامل به کار محبوب خود به عنوان یک دانشمند اختصاص دهد. وی در اوایل اهمیت دیجیتالی شدن و کار به کمک رایانه را برای تحقیقات مغز تشخیص داد و به یک شریک متعهد و ارائه دهنده ایده ها در این زمینه نیز تبدیل شد. بسیاری از نشریات مهم نیز در این مرحله آخر کار وی تولید شده است ، و بدون دلیل نیست که کارل زیلز کاملاً تکرار شده ترین علوم اعصاب در آلمان و یکی از نویسندگان ذکر شده در این زمینه در سراسر جهان بود.

کارکنان انستیتوی علوم اعصاب ، INM-1 ، از Forschungszentrum Jülich و موسسه تحقیقات مغز C. و O. Vogt برای همیشه مدیون کارل زیل هستند-به دلیل تعهد عظیم ، اخلاق تحقیقاتی عالی وی ، نقش وی به عنوان یک دانشگاهیمعلم در ارتقاء جوانان ، کمک و پشتیبانی وی و بشریت عمیق او.

کارل ، ما همیشه یک خاطره افتخارآمیز از شما خواهیم داشت.

پروفسور Katrin Amunts مدیر انستیتوی علوم اعصاب ، INM-1 ، از Forschungszentrum Jülich و مدیر موسسه C. and O. Vogt برای تحقیقات مغز ، دانشکده پزشکی ، دانشگاه هاینریش-هین دوسلدورف