الگوهای بلاغی

الگوهای بلاغی روشهای سازماندهی اطلاعات است. در این صفحه الگوهای بلاغی که معمولاً در نوشتن فنی استفاده می شود ، توصیف می شود. به طور خاص ، آن را بر روی:

1. مکانیزم
2. شرح فرایند
3. طبقه بندی
4. تقسیم بندی
5. تعریف
6. مقایسه/کنتراست
7. نظم صعودی/ نزولی
8. وضعیت-پیش بینی-برانگیختگی-ارزیابی
9. علت

1. توضیحات مکانیسم: ترتیب و شکل یک شی در فضا را توضیح می دهد. چنین توضیحی ممکن است شامل حرکت باشد. حرکات پیچیده با توضیحات فرآیند بهتر انجام می شود. به طور معمول ، بخش های توضیحات مکانیسم به سؤالات زیر به ترتیب پاسخ می دهند:

1. چیه؟
2. عملکرد آن چیست؟
3. چه شکلی است؟
4. چگونه کار می کند؟
5. قطعات اصلی آن چیست؟[1]

توضیحات مفصلی از هر قسمت ارائه دهید. هر یک از این قسمت ها ممکن است به یک مکانیزم توصیف خود نیاز داشته باشند.

2. توضیحات فرآیند: ترتیب یک دنباله به ترتیب زمانی را توضیح می دهد. در سازمان ، شبیه به توضیحات مکانیسم است ، به جز این که "بخشی از قسمت" گام به گام می شود:

1. چیه؟
2. عملکرد آن چیست؟
3. کجا و چه زمانی اتفاق می افتد؟
4. چه کسی یا چه چیزی آن را اجرا می کند؟
5. چگونه کار می کند؟
6. مراحل اصلی آن چیست؟[1]

توضیحات فرآیند شامل توالی ، دستورالعمل و روش است. با این حال ، فقط اگر انتظار دارید خواننده شما روندی را که توصیف می کنید انجام دهد. سعی کنید این دو مفهوم را جدا کنید: "چگونه کاری انجام دهیم" و "چگونه چیزی رخ می دهد" [1]. اولین خواستار دستورالعمل یا رویه است. دوم ، برای دنباله.

3. طبقه بندی: شامل گروه بندی چیزها با هم (بر اساس شباهت ها) و تقسیم آنها (با توجه به اختلافات) است. طبقه بندی در بررسی کامل یک موضوع کمک می کند [2].

4- پارتیشن: آیا عمل تقسیم چیزها به قسمت های مؤلفه آنها است. بسیار شبیه به طبقه بندی ، و بخش اجتناب ناپذیر از توضیحات مکانیسم و توضیحات فرآیند [1]. پارتیشن می تواند فضایی باشد (چگونه هر قسمت به نظر می رسد) یا عملکردی (نحوه کار هر قسمت).

5. تعریف: از کلمات برای رفع معنی یک چیز استفاده می کند - برای "قطعی". تعریف کوتاه (یک پاراگراف یا یک جمله واحد) برای نوشتن فنی ضروری است. به عنوان مثال ، توضیحات مکانیسم و توضیحات فرآیند هر یک با فراخوانی برای تعریف آغاز می شود. یک تعریف به این سؤال پاسخ می دهد "این چیست؟"تعاریف خوب از فرمول زیر استفاده می کند:

بعضی اوقات تعاریف ممکن است بسیار طولانی تر از یک جمله باشد ، در این صورت شما هنوز هم سعی می کنید پاسخ دهید "این چیست؟"اما از اکثر الگوهای دیگر برای کمک به پاسخ به آن استفاده خواهید کرد: می توانید با توصیف ، طبقه بندی ، مقایسه و غیره تعریف کنید.

6. مقایسه/کنتراست (C/C): بر اساس معیارهای تعیین شده ، دو یا چند چیز را تجزیه و تحلیل می کند. C/C در موقعیت های فنی بسیار مفید است که ما به دنبال نتایج ایده آل در مقابل واقعی هستیم ، یا در مقابل مقادیر اندازه گیری شده محاسبه می شود. برای انجام کار C/C ، چیزها باید قابل مقایسه باشند و معیارها باید برای هر دو معتبر باشند.

به عنوان مثال ، اگر مقایسه قایقهای بادبانی ، ما می توانیم از مقایسه معتبر بین دو قایق بادبانی هر دو 30-40 فوت طول ، نسبت به یک قایق بادبانی و یک گلدان 15 فوت داشته باشیم. همه قایقهای بادبانی هستند ، همه دارای بدنه ، اسپار ، بادبان ، تقلب ، فرمان هستند - اما این فقط عمومی ترین اطلاعات را به ما می گوید. اگر ملوان نیستید ، حتی کمتر به شما می گوید.

موارد با توجه به مقایسه 1 و 2 و معیارهای A ، B ، C ، دو ساختار برای مقایسه/کنتراست عبارتند از:

7. صعودی یا نزولی نظم: یک ساختار "همه چیز" است که شما از آن استفاده می کنید 1. تمام وقت ، و 2. وقتی هیچ چیز دیگری کار نمی کند. این ساختار شامل طبقه بندی قطعات با توجه به موقعیت نسبی آنها از نظر برخی معیارهای از پیش تعریف شده ، مانند: اهمیت ، تجدید نظر ، اقتدار ، سود ، هزینه ، تحویل ، دوام ، فرکانس ، اندازه ، دشواری و غیره است.

• بسیاری از اسناد فنی با مهمترین نقطه و حرکت به نقاط ثانویه شروع می شوند. مکانیسم توضیحات ، نتایج یا بحث در گزارش های آزمایشگاهی و نوشتن برای رسانه های الکترونیکی همه از شروع کار مهم و انتقال به نکات کم اهمیت بهره مند می شوند
• حتی وقتی هیچ سازمان منطقی آشکار نباشد ، هنوز هم می توانید ایده ها را در اولویت قرار دهید تا خواننده شما بداند چه چیزی به سرعت ضروری است

8. وضعیت-مشکل-انتخاب-ارزیابی: یک ساختار اصلی برای تفکر و نوشتن مهندسی است. سند نوشتاری به ترتیب روند تفکر سازماندهی شده است. اصول اساسی اینها هستند:

• وضعیتی را که باید با آن روبرو شوید درک و توصیف کنید ،
• تجزیه و تحلیل مشکل خاص برای مقابله با آن ،
• برای حل مسئله روشها یا پروتکل ایجاد کنید ،
• ایجاد ، تجزیه و تحلیل و اصلاح یک راه حل (یا چندین گزینه دیگر)
• ارزیابی کنید که چگونه راه حل پیشنهادی به مشکل رسیدگی می کند.[3: 5]

در مرحله آخر ، شما همچنین باید قبل از مرحله نهایی یک راه حل ، چه کار دیگری را ممکن است (شاید تحقیق یا آزمایش) لازم داشته باشد: اجرای.

9. علت-اثر: یک ساختار استدلال است که برای سازماندهی نوشتن تمام وقت در مهندسی ، مانند حل مسئله استفاده می شود. هدف این است که به مجموعه خاصی از سوالات پاسخ دهد: چه می شود؟و چرا اتفاقی افتاد؟ساختار اساسی برای علت-موارد زیر است:

• ادعای: ادعایی که می خواهید اثبات کنید. در واقع ، این نتیجه گیری است ، اما شما آن را اول قرار داده اید.
• واقعیت ها: اطلاعاتی که باید در نظر بگیرید
• استدلال: توضیح چگونگی رسیدن به نتیجه گیری از اطلاعات.[1]

با استدلال علت و معلولی ، مراقب باشید که از خطاهای منطقی زیر جلوگیری کنید:

• نتیجه گیری از شواهد ناکافی ،
• با فرض x فقط به این دلیل که x بعد از y می آید باعث می شود
• التماس سوالاین به معنای اثبات چیزی است که شما تصور می کنید فقط با فرض این واقعیت درست است.

[1] Markel ، M. and Holmes ، H. نوشتن فنی: موقعیت ها و استراتژی ها. اسکاربورو: نلسون کانادا ، 1994. [2] هریس ، J. S. آموزش فنی آموزش: یک رویکرد عملی. کنفرانس ATTW ، 1992. [3] جردن ، مایکل پی. "چگونه ساختارهای حل مسئله می توانند به نویسندگان کمک کنند تا اسناد فنی را برنامه ریزی و بنویسند؟" حل مشکلات در نوشتن فنی. ویرایشLynne Bee و Peter White. تورنتو: آکسفورد. 1988.