سهام و اوراق قرضه چندین دهه در جهت مخالف حرکت کرده اند. در اینجا چیزی است که می تواند آن را تغییر دهد.

یک مطالعه جدید از PGIM شرایط اقتصاد کلان و تصمیمات سیاستی را که می تواند باعث حرکت سهام و اوراق بهادار شود، نشان می دهد.

تصویر توسط II

شرکت هایی که برای دستیابی به اهداف کاهش کربن به معاملات آتی روی می آورند

در 20 سال گذشته، زمانی که سهام ایالات متحده افزایش یافته است، اوراق قرضه ایالات متحده به طور کلی کاهش یافته است - و بالعکس.

اگر این همبستگی منفی بین سهام و اوراق قرضه مثبت شود، این امر می تواند سرمایه گذاران نهادی را وادار کند تا در پرتفوی خود تجدید نظر کنند.

رژیم همبستگی منفی فعلی برای سرمایه گذاران نهادی سودمند بوده است، به سهام و اوراق قرضه اجازه می دهد از یکدیگر محافظت کنند و فرصت هایی را برای مدیران ارشد سرمایه گذاری فراهم می کند تا تخصیص سهام را افزایش دهند و در عین حال بودجه ریسک پرتفوی را حفظ کنند. همبستگی مثبت سهام و اوراق قرضه می تواند این مزایای پوششی را از بین ببرد و CIOها را وادار کند تا تخصیص خود را در بین طبقات دارایی بازسازی کنند و مدیریت ریسک پرتفوی خود را مجددا ارزیابی کنند.

نوآ ویزبرگر، مدیر عامل PGIM به Institutional Investor گفت: «یک همبستگی مثبت اثر معکوس [از همبستگی منفی] دارد."اگر یکی خوب کار می کند، پس دیگری خوب کار می کند. و وقتی یکی بد کار می کند، دیگری بد کار می کند. بنابراین، شما یک تقویت از نوسان دریافت می کنید. هر چیزی که باعث بازدهی یک دارایی می شود، باعث بازدهی دارایی دیگر نیز می شود.

در مطالعه ای که انتظار می رود روز پنجشنبه منتشر شود، ویزبرگر و معاون رئیس PGIM، جونیینگ شن، شرایط کلان اقتصادی را شناسایی کردند که همبستگی های منفی و مثبت اوراق قرضه سهام را به همراه داشت و نشان داد که چگونه این شرایط با سیاست های پولی و مالی خاص در ۷۰ سال گذشته مرتبط بوده است. شن و ویزبرگر با استفاده از اطلاعات تاریخی سهام از شاخص S& P 500 و داده های اوراق قرضه از اسناد 10 ساله خزانه داری دریافتند که منفی یا مثبت بودن همبستگی سهام و اوراق قرضه به زمینه اقتصاد کلان بستگی دارد.

همبستگی بین سهام و اوراق قرضه از سال 2000 منفی بوده است. پیش از آن ، آخرین باری که این همبستگی از سال 1950 تا 1965 منفی بود. ویزبرگر و شن دریافتند که در هر دو دوره زمانی ، برخی از شرایط کلان اقتصادی-مانند علاقه کم و پایدار بدون ریسکنرخ ها ، تورم پایین و پایدار ، همبستگی مثبت بین رشد اقتصادی و نرخ ها و واگرایی حق بیمه حقوق صاحبان سهام و حق بیمه خطر اوراق قرضه - ممکن است یک محیط مالی بهینه برای یک رژیم همبستگی منفی ایجاد کرده باشد. محرک های خاص اقتصادی و سیاست-سیاست پولی مبتنی بر قوانین ، سیاست مالی پایدار ، سیاست مستقل مالی و پولی و شوک های تقاضا-ممکن است در همبستگی های منفی فعلی و گذشته نیز نقش داشته باشد.

"همبستگی پیوند سهام از نظر ما است ، با اطمینان با نوسانات نرخ بهره ، هماهنگی رشد اقتصادی و نرخ بهره و هماهنگی حق الزحمه سهام عدالت و ریسک اوراق قرضه ، چه در تئوری و چه در داده ها ، همراه است."و ویزبرگر در مقاله نوشت."این شرایط اقتصادی به خودی خود به عنوان" علائم "محیط کلان اقتصادی ، که در نهایت مربوط به سیاست های پولی و مالی و تغییرات گسترده اقتصادی است ، تصور می شود."

چه اتفاقی می افتد که سهام و اوراق بهادار در کنار هم قرار می گیرند

همكاران گفتند كه همبستگی پیوند سهام همیشه منفی نبوده است ، به این معنی كه "تغییر ناپذیر نیست". از سال 1965 تا 2000 ، سهام و اوراق قرضه به طور کلی در همان جهت حرکت می کردند. ویزبرگر و شن شرایط کلان اقتصادی مانند نرخ زیاد و متغیر بدون ریسک ، تورم بالا و متغیر ، همبستگی منفی بین همبستگی رشد و نرخ ، و حق بیمه ریسک سهام و حق بیمه پیوند را به عنوان علائم این رژیم مثبت ثبت کردند. محرک های اقتصادی و سیاست شامل شگفتی های پولی ، سیاست مالی ناپایدار ، سیاست های مالی و پولی وابسته به یکدیگر و شوک های عرضه بودند.

ویزبرگر گفت: تأثیرات یک همبستگی مثبت برای سرمایه گذاران ، که می خواهند امنیت داشته باشند ایده آل نیست. وی گفت ، تخصیص دهندگان دارایی می خواهند بدانند که اگر یک دارایی پایین بیاید ، دیگری قادر به انجام خوب و جبران هرگونه ضرر است - از این رو ، همبستگی منفی ترجیحی.

ویزبرگر و شن در گزارش نوشتند: «سرمایه گذاران ممکن است تمایل کمتری به پرداخت دلار بالا برای ورودی های پرتفوی همبسته داشته باشند، زیرا سرمایه گذاران برای جبران ریسک دارایی های متقابل بیشتر، بازده مورد انتظار بالاتری را طلب می کنند، ارزش گذاری را کاهش می دهند. چنین تغییر پارادایمی بر تصمیمات تخصیص دارایی و مفروضات بلندمدت بازار سرمایه تأثیر می گذارد.»

آنها افزودند که درک رابطه بین رژیم های همبستگی اوراق قرضه سهام و شرایط اقتصادی و سیاست راه حلی برای این موضوع نیست بلکه یک "نقشه راه" است. نویسندگان همکار، CIOها را تشویق کردند تا با هوشیاری تغییرات مهم اقتصادی و سیاستی را که ممکن است بر همبستگی سهام و اوراق قرضه تأثیر بگذارد، از جمله تغییراتی مانند نوسانات نرخ بهره، حرکت مشترک حق بیمه اوراق قرضه و سهام، و حرکت مشارکتی اقتصادی را تشویق کنند. رشد و نرخ بهره

آنها در این مقاله می گویند: «پیش بینی تغییرات در همبستگی تمرینی برای پیش بینی اینکه سیاست گذاران احتمالاً چگونه رفتار خواهند کرد و داده های اقتصادی چگونه پاسخ خواهند داد، است. اگرچه رژیم همبستگی منفی سهام و اوراق قرضه فعلی با کاهش مداوم و نرخ های بهره پایین همزمان شده است، ادامه نرخ های بهره پایین به تنهایی برای حمایت از همبستگی منفی کافی نیست. تمرکز باید روی پس زمینه سیاست های گسترده تر و پیامدهای آن باشد.»

در مورد آینده همبستگی سهام و اوراق قرضه، محققان PGIM توضیح دادند که در حالی که نه تئوری و نه داده ها به یک سیاست کلان اقتصادی که تعیین می کند آیا همبستگی بین سهام و اوراق قرضه تغییر خواهد کرد، اشاره نمی کند، «احتیاط حکم می کند که با یک تغییر بالقوه در همبستگی هماهنگ شویم. رژیم.»

ویزبرگر گفت که اگر رژیم همبستگی فعلی از منفی به مثبت تغییر کند، سرمایه گذاران گزینه هایی دارند. بر اساس این گزارش، تغییر به این معنی است که سهام و اوراق قرضه دیگر یکدیگر را پوشش نخواهند داد، که باعث افزایش نوسانات و ارزش در معرض خطر یک پرتفوی متعادل و کاهش مشخصات ریسک-پاداش پرتفوی خواهد شد. ویزبرگر گفت: اگر همه چیز ثابت بماند، سرمایه گذاران می توانند همان سطح بازدهی را با ریسک بالاتر حفظ کنند یا می توانند بخشی از بازده خود را از دست بدهند و بودجه ریسک خود را حفظ کنند.

ویزبرگر گفت: برای تخصیص دهندگان دارایی، توجه به تغییرات رژیم همبستگی ممکن است کمتر از آگاهی از پیامدهای عوامل کلان اقتصادی بزرگتر باشد. اغلب، گفتگوها در مورد عوامل کلان اقتصادی و تغییرات رژیم از یکدیگر جدا می شوند، اما ویزبرگر گفت امیدوار است تحقیقات او به تخصیص دهندگان دارایی کمک کند تا این دو را در یک زمینه گسترده تر درک کنند.