بازار اوراق بهادار (اساسی) سوالات مصاحبه ماژول و پاسخ

ماژول بازار اوراق بهادار (اساسی) مربوط به بازار مالی است. این ماژول به کسب دانش خوب در چندین بازار اوراق بهادار کمک می کند. می توان بازار اولیه و ثانویه ، بازار اوراق بهادار دولتی ، محصولات مختلف ، شرکت کنندگان در بازار اوراق بهادار را درک کرد. اوراق بهادار شامل آینده و گزینه ها ، طلا و موارد دیگر است. هر روز در بورس اوراق بهادار هند ، نرخ بسته به ارز سایر کشورها تغییر می کند. تعداد خوبی از موقعیت ها برای نامزدها در دسترس است. دانش خوب در مورد کار بورس اوراق بهادار باعث افزایش اعتماد به نفس شما می شود. صفحه WisdomJobs ما را برای بازار اوراق بهادار (اساسی) سوالات مصاحبه ماژول و پاسخ دنبال کنید تا در اولین تلاش مصاحبه شغلی خود را انجام دهید. سوالات مصاحبه منحصراً برای افراد متقاضی کار برای کمک به آنها در پاکسازی مصاحبه ها طراحی شده است.

بازار اوراق بهادار (اساسی) سوالات و پاسخ های مصاحبه ماژول

پاسخ :

پیوند ، که گاهی اوقات بدهی نامیده می شود ، یک ابزار بدهی است که وعده بازپرداخت بدهی است. سهام و اوراق قرضه در بازارها معامله می شود. بازار اوراق بهادار بازاری است که اوراق بهادار در مبادلات فیزیکی یا الکترونیکی معامله می شود. بازارهای اوراق بهادار به طور کلی بین بازارهای سهام و بازارهای اوراق قرضه تقسیم می شوند.

پاسخ :

انواع بازار اوراق بهادار:

• سهام سهام ، سهام ترجیحی ، بدهی ها و اوراق قرضه اوراق بهادار بلند مدت است که در بازار سرمایه معامله می شود.
• بازار سرمایه منبع بودجه بلند مدت برای تجارت و صنعت است. 8 نوع بازار مالی
• بازار مالی ممکن است به عنوان بازار اولیه یا بازار ثانویه طبقه بندی شود.

پاسخ :

اوراق بهادار ابزارهای مالی است که برای جمع آوری بودجه صادر می شود. کارکرد اصلی بازارهای اوراق بهادار امکان گردش سرمایه از کسانی است که آن را به کسانی که به آن نیاز دارند ، می دهد. بازار اوراق بهادار در انتقال منابع از افراد دارای منابع بیکار به دیگران که نیاز مولد به آنها دارند کمک می کند.

بازارهای اوراق بهادار کانالهایی را برای تخصیص پس انداز به سرمایه گذاری ها فراهم می کنند و از این طریق این دو فعالیت را جدا می کنند. در نتیجه ، پس انداز و سرمایه گذاران از توانایی های فردی خود محدود نمی شوند ، بلکه از توانایی های اقتصاد برای سرمایه گذاری و پس انداز به ترتیب ، که به ناچار پس انداز و سرمایه گذاری در اقتصاد را افزایش می دهد.

پاسخ :

بازده به فایده ای که سرمایه گذار از سرمایه گذاری در امنیت دریافت می کند ، اشاره دارد. ریسک به احتمال اینکه بازده مورد انتظار ممکن است تحقق یابد ، اشاره دارد. به عنوان مثال ، یک شرکت ممکن است با صدور اوراق قرضه به دنبال سرمایه از یک سرمایه گذار باشد. اوراق قرضه امنیت بدهی است ، به این معنی که نشان دهنده وام گرفتن شرکت است.

امنیت برای یک دوره خاص صادر می شود که در پایان آن مبلغ وام گرفته شده به سرمایه گذار بازپرداخت می شود. بازده به صورت بهره خواهد بود ، که بطور دوره ای به سرمایه گذار پرداخت می شود ، با نرخ و فرکانس مشخص شده در امنیت. خطر این است که شرکت ممکن است در زمان بد و پیش فرض پرداخت بهره یا بازگشت مدیر باشد.

پاسخ :

بازاری که اوراق بهادار صادر می شود ، توسط سرمایه گذاران خریداری می شود و متعاقباً بین سرمایه گذاران منتقل می شود ، بازار اوراق بهادار نامیده می شود. بازار اوراق بهادار دارای دو بخش وابسته به هم و جدا نشدنی است ، یعنی بازار اولیه و بازار ثانویه. بازار اصلی ، که به آن بازار شماره جدید نیز گفته می شود ، جایی است که صادرکنندگان با صدور اوراق بهادار به سرمایه گذاران سرمایه را جمع می کنند.

بازار ثانویه همچنین بورس اوراق بهادار را تسهیل می کند و تجارت در اوراق بهادار قبلاً صادر شده را تسهیل می کند و از این طریق سرمایه گذاران را قادر می سازد تا از یک سرمایه گذاری خارج شوند. ریسک در یک سرمایه گذاری امنیتی از یک سرمایه گذار (فروشنده) به دیگری (خریدار) در بازارهای ثانویه منتقل می شود. بازار اصلی دارایی های مالی را ایجاد می کند و بازار ثانویه آنها را به بازار عرضه می کند.

پاسخ :

صادرکنندگان سازمان هایی هستند که با صدور اوراق بهادار پول جمع می کنند. آنها ممکن است نیاز کوتاه مدت و بلند مدت به سرمایه داشته باشند و بر اساس نیازشان ، توانایی آنها در ارائه خدمات به اوراق بهادار ، اوراق بهادار را صادر می کنند. برخی از صادرکنندگان مشترک در بازارهای اوراق بهادار هند عبارتند از:

شرکت ها برای افزایش سرمایه کوتاه مدت و بلند مدت برای انجام فعالیت های تجاری خود ، اوراق بهادار را صادر می کنند.

دولت های مرکزی و ایالتی اوراق بهادار بدهی را برای تأمین نیازهای خود برای بودجه کوتاه مدت و بلند مدت برای برآورده کردن کسری خود صادر می کنند. کسری میزان تأمین هزینه دولت با درآمد آن از مالیات و منابع دیگر است.

دولت های محلی و شهرداری ها نیز ممکن است اوراق بهادار بدهی را برای تأمین نیازهای توسعه خود صادر کنند. سازمان های دولتی اوراق بهادار سهام خود را صادر نمی کنند.

موسسات مالی و بانک ها ممکن است برای نیازهای سرمایه خود فراتر از منابع عادی بودجه خود از سپرده ها و کمک های مالی دولت ، اوراق بهادار یا بدهی خود را صادر کنند.

شرکت های بخش دولتی که متعلق به دولت هستند ، ممکن است اوراق بهادار را به عنوان بخشی از برنامه سرمایه گذاری دولت ، برای سرمایه گذاران عمومی صادر کنند ، هنگامی که دولت تصمیم می گیرد که این اوراق بهادار را به سرمایه گذاران عمومی ارائه دهد.

صندوق های متقابل واحدهای یک طرح را برای سرمایه گذاران برای بسیج پول و سرمایه گذاری آنها به نمایندگی از سرمایه گذاران در اوراق بهادار صادر می کنند.

پاسخ :

کارگزاران سهام اعضای بازرگانی ثبت شده در بورس اوراق بهادار هستند. آنها صدور جدید اوراق بهادار را به سرمایه گذاران می فروشند. آنها معاملات خرید و فروش سرمایه گذاران را در بورس سهام قرار دادند. کلیه معاملات بازار ثانویه در بورس سهام باید از طریق کارگزاران ثبت شده انجام شود.

کارگزاران فرعی در دستیابی به خدمات کارگزاران به تعداد بیشتری از سرمایه گذاران کمک می کنند. چندین کارگزار تحقیق ، تجزیه و تحلیل و توصیه هایی در مورد اوراق بهادار برای خرید و فروش ، به سرمایه گذاران خود ارائه می دهند. کارگزاران همچنین ممکن است تجارت الکترونیکی مبتنی بر صفحه نمایش اوراق بهادار را برای سرمایه گذاران خود فعال کنند یا از سفارشات سرمایه گذار از طریق تلفن پشتیبانی کنند. کارگزاران برای خدمات خود کمیسیون کسب می کنند.

پاسخ :

شرکت مدیریت دارایی و مدیران نمونه کارها متخصصان سرمایه گذاری هستند که خدمات خود را در انتخاب و مدیریت سبد اوراق بهادار ارائه می دهند. شرکت های مدیریت دارایی مجاز به ارائه اوراق بهادار (به نام واحدهای) هستند که نمایانگر مشارکت در یک استخر پول هستند ، که برای ایجاد نمونه کارها استفاده می شود. مدیران نمونه کارها هیچ امنیتی ارائه نمی دهند و مجاز به جمع آوری پول جمع آوری شده از سرمایه گذاران نیستند.

آنها به نمایندگی از سرمایه گذار در ایجاد و مدیریت یک نمونه کارها عمل می کنند. هم مدیران دارایی و هم مدیران نمونه کارها هزینه ای را برای خدمات خود هزینه می کنند و ممکن است سایر واسطه های بازار امنیت مانند کارگزاران ، ثبت نام کنندگان و متولیان را در انجام کارکردهای خود درگیر کنند.

پاسخ :

بانکداران بازرگان همچنین به عنوان مدیران مسئله ، بانکداران سرمایه گذاری یا مدیران رهبری به یک صادرکننده کمک می کنند تا با صدور اوراق بهادار به بازار امنیت دسترسی پیدا کنند. آنها نیازهای سرمایه را ارزیابی می کنند ، یک ابزار مناسب را ساختار می دهند ، در قیمت گذاری ابزار شرکت می کنند و کل فرآیند مسئله را تا زمان صدور و لیست اوراق بهادار در بورس اوراق بهادار مدیریت می کنند. آنها واسطه های دیگری مانند ثبت نام کنندگان ، کارگزاران ، بانکداران ، شرکت کنندگان و آژانس های رتبه بندی اعتباری را در مدیریت فرایند مسئله درگیر می کنند.

پاسخ :

افراد تحت عنوان متخصصان اصلی در بازار هستند که قول می دهند بخشی از پیشنهاد اوراق بهادار را انتخاب کنند که ممکن است توسط سرمایه گذاران خریداری نشود. آنها در بازار اولیه عملکرد مهمی را ارائه می دهند و به صادرکننده راحتی می دهند که اگر اوراق بهادار ارائه شود تقاضای مورد نظر را استخراج نمی کند ، شرکت کنندگان در پیش می روند و اوراق بهادار را خریداری می کنند. متخصصان متخصص در بازار اوراق قرضه دولتی به فروشندگان اصلی گفته می شود.

پاسخ :

آژانس های رتبه بندی اعتبار ، امنیت بدهی را ارزیابی می کنند تا نظر حرفه ای در مورد توانایی صادرکننده در تحقق تعهدات پرداخت بهره و بازگشت مدیر را ارائه دهند ، همانطور که در امنیت نشان داده شده است. آنها از نمادهای رتبه بندی برای رتبه بندی مسائل بدهی استفاده می کنند ، که به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا خطر پیش فرض را در یک امنیت ارزیابی کنند.

پاسخ :

مشاور سرمایه گذاری با سرمایه گذاران برای کمک به آنها در انتخاب اوراق بهادار که می توانند خریداری کنند ، بر اساس ارزیابی نیازهای خود ، انتظار بازگشت افق زمانی و توانایی تحمل ریسک ، کار می کنند. آنها همچنین ممکن است در ایجاد برنامه های مالی برای سرمایه گذاران نقش داشته باشند ، جایی که اهدافی را که سرمایه گذاران برای صرفه جویی در هزینه و پیشنهاد استراتژی های سرمایه گذاری مناسب برای تحقق اهداف تعریف شده نیاز دارند ، تعریف می کنند.

پاسخ :

هیئت اوراق بهادار و مبادله هند (SEBI): هیئت اوراق بهادار و مبادله هند (SEBI) ، یک نهاد قانونی منصوب شده توسط یک قانون پارلمان (قانون SEBI ، 1992) ، تنظیم کننده اصلی بازارهای اوراق بهادار در هند است. عملکرد SEBI تحت وزارت دارایی است. هدف اصلی SEBI تسهیل رشد و توسعه بازارهای سرمایه و اطمینان از محافظت از منافع سرمایه گذاران است. قانون مقررات قرارداد اوراق بهادار ، 1956 توسط SEBI اداره می شود.

SEBI آیین نامه هایی را رمزگذاری و اطلاع داده است که کلیه فعالیت ها و واسطه ها را در بازارهای اوراق بهادار پوشش می دهد.

بانک ذخیره هند (RBI): بانک ذخیره هند بخش بازار پول بازار اوراق بهادار را تنظیم می کند. به عنوان مدیر برنامه وام گرفتن دولت ، RBI مدیر مسئله دولت است. این بازار اوراق بهادار دولت را کنترل و تنظیم می کند. RBI همچنین تنظیم کننده سیستم بانکی هند است و تضمین می کند که بانک ها در عملیات خود از هنجارهای احتمالی پیروی می کنند. RBI همچنین سیاست های پولی ، فارکس و اعتباری را انجام می دهد و اقدامات آن در این بازارها بر عرضه پول و اعتبار در سیستم تأثیر می گذارد ، که به نوبه خود بر نرخ بهره و وام گرفتن بانک ها ، دولت و سایر صادرکنندگان اوراق بهادار بدهی تأثیر می گذارد.

پاسخ :

درآمد چندگانه: نسبت قیمت درآمد یا PE Multial یک معیار ارزیابی است که نشان می دهد ارزش بازار در هر روپیه از درآمد یک شرکت چقدر است. این محاسبه شده است:

قیمت بازار هر سهم/درآمد هر سهم

درآمد هر سهم سود پس از مالیات تقسیم بر تعداد سهام است. این نشان می دهد که میزان سود شرکت کسب کرده است ، برای هر سهمی که صادر کرده است. PE به عنوان چندگانه نشان داده شده است. وقتی کسی به سهام در حال معامله در 12 برابر بود ، این بدان معنی است که سهام در دوازده برابر درآمد خود معامله می کند.

قیمت به ارزش کتاب (PBV): نسبت PBV قیمت بازار سهام را با ارزش کتاب خود مقایسه می کند. این به عنوان قیمت بازار برای هر سهم بر ارزش کتاب برای هر سهم محاسبه می شود.

ارزش کتاب ارزش حسابداری برای هر سهم ، در کتاب های شرکت است. این نشان دهنده ارزش خالص (سرمایه به علاوه ذخایر) برای هر سهم است. اگر قیمت بازار سهام پایین تر از ارزش کتاب باشد و PBV کمتر از یک باشد ، ممکن است سهام کم ارزش باشد. در یک بازار صعودی هنگامی که قیمت ها به سرعت بالا می روند ، PBV کاهش می یابد و این نشانگر ارزیابی غنی در بازار است.

سود سهام: سود سهام به عنوان درصدی از ارزش چهره سهام اعلام می شود. سود سهام 40 ٪ اعلام شده توسط شرکت به سود سهام 4 روپیه در هر سهم با ارزش چهره 10 روپیه (10*40 ٪ = 4) تبدیل می شود. اگر این سهم با قیمت 200 روپیه در هر سهم در بازار سهام معامله می شد ، این به معنای سود سهام 2 ٪ است.

سود سهام اعلام شده توسط یک شرکت ، درصدی از ارزش چهره سهام آن است. هنگامی که سود سهام دریافت شده توسط یک سرمایه گذار با قیمت بازار سهم مقایسه می شود ، به آن سود سهام سهم گفته می شود.

پاسخ :

اوراق قرضه کوپن صفر در طول مدت اوراق قرضه هیچ کوپن پرداخت نمی کند. اوراق قرضه با تخفیف به ارزش صورت صادر می شود و با ارزش چهره بازخرید می شود. بهره مؤثر به دست آمده تفاوت بین ارزش چهره و قیمت مسئله تخفیف است. اوراق قرضه کوپن صفر با سررسید طولانی با تخفیف بسیار بزرگ به ارزش چهره صادر می شود. چنین اوراق قرضه همچنین به عنوان اوراق قرضه تخفیف عمیق شناخته می شوند.

پاسخ :

اوراق قرضه نرخ شناور ابزاری هستند که نرخ بهره ثابت نیست ، اما به صورت دوره ای با استناد به نرخ معیار از پیش تنظیم شده ، مجدداً تنظیم می شود. به عنوان مثال ، یک شرکت می تواند اوراق قرضه 5 ساله شناور را صادر کند ، با این که نرخ ها به صورت نیمه سالانه در 50 نقطه پایه بالاتر از عملکرد 1 ساله در اوراق بهادار دولت مرکزی تنظیم می شوند. هر شش ماه ، نرخ معیار 1 ساله در اوراق بهادار دولتی از قیمت های غالب بازار مشخص می شود. نرخ کوپن که شرکت برای شش ماه آینده پرداخت می کند ، به عنوان این نرخ معیار به علاوه 50 امتیاز پایه محاسبه می شود. اوراق قرضه نرخ شناور همچنین به عنوان اوراق قرضه نرخ متغیر و اوراق قرضه نرخ قابل تنظیم شناخته می شود.

پاسخ :

اوراق قرضه قابل تماس به صادرکننده اجازه می دهد اوراق قرضه را قبل از تاریخ سررسید اصلی خود بازخرید کند. چنین اوراق قرضه در قرارداد اوراق قرضه گزینه تماس دارند که به صادرکننده اجازه می دهد تا اجاره امنیت را تغییر دهد. به عنوان مثال ، ممکن است یک اوراق قرضه 10 ساله با گزینه های تماس در پایان سال 5 صادر شود ، مانند تصویر اوراق بهادار SBI در زیر. چنین گزینه هایی به صادرکنندگان انعطاف پذیری بیشتری در مدیریت سرمایه بدهی خود می دهد. اگر نرخ بهره کاهش یابد ، یک صادرکننده می تواند اوراق قرضه قابل تماس را پس بگیرد و اوراق قرضه تازه را با نرخ بهره پایین تر صادر کند.

یک اوراق قرضه در اختیار سرمایه گذار این حق را به شما می دهد که قبل از تاریخ سررسید اصلی ، از صادرکننده بازخرید شود. به عنوان مثال ، یک اوراق قرضه 7 ساله ممکن است در پایان سال 5 گزینه ای داشته باشد. اگر نرخ بهره افزایش یافته باشد ، اوراق قرضه پایدار به سرمایه گذاران امکان خروج از اوراق قرضه کم کوپن و سرمایه گذاری مجدد در اوراق کوپن بالاتر را می دهد.

• repos/repos معکوس: repo معامله ای است که در آن یک شرکت کننده پول را با نرخ از پیش تعیین شده در برابر وثیقه امنیت واجد شرایط برای یک دوره زمانی مشخص وام می گیرد. repo معکوس یک معامله وام است. repo در کتاب های وام گیرنده یک repo معکوس در کتاب های وام دهنده است. وثیقه واجد شرایط برای repos و repos معکوس اوراق بهادار دولتی و ایالتی است و اوراق بهادار شرکت ها را انتخاب می کند.
• تعهد وام و وام وثیقه (CBLO): یک تعهد وام و وام وثیقه (CBLO) ابزاری است که برای مدت زمان کوتاه ، به طور معمول یک تا سه روز برای وام و وام گرفتن استفاده می شود. بدهی کاملاً در برابر وثیقه اوراق بهادار دولتی تضمین شده است. CBLO یک repo استاندارد و معامله شده است.
• گواهی سپرده ها (CDS): گواهی سپرده ها (CD) سپرده های قابل معامله کوتاه مدت است که توسط بانک ها برای جمع آوری وجوه صادر می شود. سی دی ها با سپرده های بانکی معمولی متفاوت هستند زیرا شامل ایجاد اوراق بهادار است. این باعث می شود CD قبل از بلوغ قابل انتقال باشد. با این حال ، تجارت واقعی در CDS بسیار محدود است و بیشتر سرمایه گذاران ترجیح می دهند آنها را به بلوغ نگه دارند.
• صورتحساب خزانه داری: دولت مرکزی برای فعالیت های روزانه خود از طریق موضوع اوراق بهادار بدهی کوتاه مدت به نام لوایح خزانه داری (T-Bills) به طور گسترده در بازار پول وام می گیرد. T-Bills برای سررسید 91 روز ، 182 روز و 364 روز صادر می شود. آنها از طریق یک فرآیند حراج که توسط RBI اداره می شود صادر می شود و به زودی پس از شماره ذکر می شود. بانک ها ، صندوق های متقابل ، شرکت های بیمه ، صندوق های مشروط ، فروشندگان اولیه و پیشنهاد FIS در این حراج ها.
• مقاله تجاری: شرکت ها و موسسات از طریق شماره مقاله تجاری (CP) وجوه کوتاه مدت را در بازار پول جمع می کنند. اگرچه CPS موظف است دارای رتبه اعتباری باشد ، اما آنها وام های شرکت های ناامن با بازار ثانویه محدود هستند. آنها را می توان برای سررسید های مختلف تا 364 روز صادر کرد ، اما CP 90 روزه محبوب ترین است.

پاسخ :

امروز یک روپیه در دست با ارزش تر از روپیه است که در آینده به دست می آید. به عنوان مثال ، اجازه دهید امروز 1000 روپیه را مقایسه کنیم و پس از 2 سال آن را دریافت کنیم. اگر 1000 روپیه امروز در یک سپرده بانکی 2 ساله با بهره ساده 8 ٪ قرار بگیرد ، در پایان 2 سال به ارزش 1080 روپیه (اصلی 1000 + بهره 80) خواهد بود. این باعث می شود 1000 روپیه امروز با ارزش تر از Rs. 1000 آینده باشد. ارزش وجوه موجود در حال حاضر بیش از وجوه دریافت شده در آینده به دلیل بازدهی است که می توان با سرمایه گذاری وجوه فعلی به دست آورد. اگر جریان نقدی که در نقاط مختلف در زمان قابل دریافت هستند باید مقایسه شوند ، باید ارزش زمان پول در نظر گرفته شود.

پاسخ :

قیمت اوراق قرضه ارزش فعلی جریان نقدی از اوراق قرضه است که با بازده بازار تخفیف می یابد. بنابراین قیمت اوراق قرضه ، نرخ کوپن و عملکرد همه به هم وصل می شوند. با توجه به هر دو ، سوم به راحتی قابل محاسبه است.

در بازارهای اوراق قرضه ، قیمت اوراق قرضه شناخته شده و نقل شده است. اطلاعات مربوط به نرخ کوپن و رستگاری نیز موجود است. با توجه به قیمت اوراق قرضه و کوپن آن ، بازده را می توان محاسبه کرد.

اگر سرمایه گذار اوراق قیمتی را با قیمت پایین تر از ارزش چهره خریداری کند ، پس او آن را با قیمت ارزان تر از قیمت صادر شده در ابتدا به دست آورده است. در نتیجه عملکرد بالاتر از نرخ کوپن خواهد بود. اگر سرمایه گذار اوراق قیمتی را با قیمت بالاتر از ارزش چهره خریداری کند ، پس او آن را با قیمت بالاتر از ارزش چهره اصلی به دست آورده است ، بنابراین بازده وی از نرخ کوپن پایین تر خواهد بود.

رابطه معکوس بین عملکرد و قیمت اوراق وجود دارد. با کاهش قیمت اوراق ، بازده سرمایه گذار بالا می رود. این امر به این دلیل است که با افزایش نرخ تخفیف (یا عملکرد) ، ارزش فعلی (قیمت) نهایی کاهش می یابد.

پاسخ :

نرخی که ارزش فعلی جریان نقدی آینده را از اوراق قرضه با قیمت فعلی اوراق بهادار می کند ، بازده بلوغ (YTM) اوراق قرضه نامیده می شود. با تغییر قیمت اوراق ، YTM نیز چنین است. بنابراین ، YTM نرخ تخفیف در مقدار اوراق قرضه در یک مقطع زمانی است. YTM یک روش محبوب و گسترده برای محاسبه بازده سرمایه گذاری اوراق است. نقل قول های عملکرد در بازار بدهی معمولاً به YTM اشاره دارد.

پاسخ :

اولین پیشنهاد عمومی سهام ارائه شده توسط یک شرکت ، یک پیشنهاد عمومی اولیه (IPO) نامیده می شود. هنگامی که یک شرکت IPO را ایجاد می کند ، سهام شرکت به طور گسترده ای برگزار می شود و تغییری در الگوی سهامداری ایجاد می شود. سهام که به صورت خصوصی توسط مروج نگهداری می شود ، اکنون توسط سرمایه گذاران خرده فروشی ، موسسات ، مروج و غیره نگهداری می شود. IPO می تواند یک شماره تازه از سهام شرکت باشد یا می تواند پیشنهادی برای فروش توسط هر یک از سهامداران موجود باشد، مانند مروج یا موسسات مالی.

شماره تازه سهام

سهام جدید توسط این شرکت به سرمایه گذاران عمومی صادر می شود. سرمایه سهم صادر شده شرکت افزایش می یابد. درصد سهامداران موجود به دلیل صدور سهام جدید کاهش می یابد.

پیشنهاد فروش

سهامداران موجود مانند مروج یا مؤسسات مالی بخشی از برگزاری خود را به سرمایه گذاران عمومی ارائه می دهند. سرمایه سهم شرکت تغییر نمی کند زیرا شرکت در حال ایجاد مسئله جدید سهام نیست. درآمد حاصل از IPO به سهامداران موجود که در حال فروش سهام هستند و نه به شرکت می رود. برگزاری سهامداران موجود در سرمایه سهم شرکت کاهش می یابد.

پاسخ :

عرضه عمومی بعدی توسط ناشر ارائه می شود که قبلاً در گذشته IPO ایجاد کرده است و اکنون انتشار بیشتری از اوراق بهادار را برای عموم انجام می دهد. در صورتی که مجموع انتشار پیشنهادی و سایر انتشارات انجام شده در یک سال مالی از 5 برابر ارزش خالص قبل از انتشار تجاوز نکند، شرکت می تواند سهام بیشتری را منتشر کند.

هنگامی که یک شرکت سرمایه اضافی را برای رشد می خواهد یا ساختار سرمایه خود را با بازنشستگی بدهی بازسازی می کند، سرمایه سهام را از طریق انتشار جدید سرمایه در یک پیشنهاد عمومی بعدی افزایش می دهد.

پاسخ :

هر گاه شرکتی اقدام به انتشار مجدد سهام می کند، بر سهامداران موجود تأثیر می گذارد زیرا سهم متناسب آنها در سرمایه شرکت کاهش می یابد. به عنوان مثال، یک شرکت ممکن است 10 لک سهم 10 روپیه ای داشته باشد که به مبلغ سرمایه منتشر شده و پرداخت شده روپیه است. 1 کروراگر 10 میلیون سهام دیگر منتشر کند، برای افزایش سرمایه، نسبت سهامداران فعلی به نصف کاهش می یابد، زیرا سرمایه منتشر و پرداخت شده دو برابر شده است. این به عنوان رقیق سازی منابع نامیده می شود.

برای جلوگیری از این امر، ماده 81 قانون شرکت مقرر می دارد که شرکتی که می خواهد سرمایه بیشتری را از طریق انتشار سهام افزایش دهد، ابتدا باید آنها را به سهامداران موجود عرضه کند. به چنین پیشنهادی سهام، انتشار حقوق می گویند.

پاسخ :

گزینه کفش سبز (GSO) در یک پیشنهاد عمومی توسط شرکت ها برای ایجاد ثبات در قیمت سهم در بازار ثانویه بلافاصله در بورس استفاده می شود. شرکتی که گزینه کفش سبز را انتخاب می کند، می تواند سهام اضافی بیش از 15٪ از اندازه انتشار را به عموم افرادی که در این شماره مشترک شده اند، اختصاص دهد. درآمد حاصل از این تخصیص اضافی در یک حساب بانکی جداگانه نگهداری می شود و در صورت کاهش قیمت کمتر از قیمت انتشار، پس از عرضه سهام، برای خرید سهام در بازارهای ثانویه استفاده می شود. انتظار می رود این امر از قیمت سهام حمایت کند. این فعالیت تثبیت قیمت توسط نهادی که برای این منظور تعیین شده انجام خواهد شد.

پاسخ :

صندوق سرمایه گذاری مشترک وسیله ای برای بسیج پول از سرمایه گذاران، سرمایه گذاری در بازارها و اوراق بهادار مختلف، در راستای اهداف سرمایه گذاری مورد توافق بین صندوق سرمایه گذاری و سرمایه گذاران است. به عبارت دیگر، از طریق سرمایه گذاری در یک صندوق سرمایه گذاری مشترک، یک سرمایه گذار کوچک می تواند از خدمات حرفه ای مدیریت صندوق ارائه شده توسط یک شرکت مدیریت دارایی استفاده کند.

پاسخ :

صندوق های سهام در یک نمونه کارها از سهام عدالت و ابزارهای مربوط به سهام سرمایه گذاری می کنند. بازده و ریسک صندوق مشابه سرمایه گذاری در حقوق صاحبان سهام خواهد بود. سرمایه گذاران در صندوق های سهام عدالت به دنبال رشد و قدردانی از سرمایه به عنوان هدف اصلی هستند و باید از نظر ایده آل یک افق سرمایه گذاری طولانی داشته باشند که به سرمایه گذاری اجازه می دهد تا از ارزش آن قدردانی کند و تحت تأثیر نوسانات کوتاه مدت قرار نگیرد.

صندوق های سهام متنوع در بخش ها ، بخش ها و اندازه شرکت ها سرمایه گذاری می کنند. صندوق شاخص یک صندوق سهام متنوع منفعل است که در همان سهام در همان وزنه برداری به عنوان شاخص بازار سهام سرمایه گذاری می شود. یک صندوق سهام متنوع با مدیریت فعال ، وزن را در بخش ها تغییر می دهد ، و همچنین ممکن است سهام غیر شاخص را برای بهتر از این شاخص انتخاب کند.

صندوق های سهام بزرگ درپوش در سهام شرکت های بزرگ و مایع تراشه آبی با عملکرد و بازده پایدار سرمایه گذاری می کنند. عملکرد صندوق بزرگ سهام با یک شاخص باریک مانند Sensex یا Nifty مقایسه می شود ، که صندوق به دنبال آن است.

صندوق های میانی در شرکت های میانه سرمایه گذاری سرمایه گذاری می کنند که پتانسیل رشد و بازده بیشتر را دارند. با این حال ، ریسک در وجوه بیشتر است زیرا شرکت هایی که در آنها سرمایه گذاری می کنند خطر بیشتری برای درآمد و سود خود دارند.

صندوق های کوچک سرمایه گذاری در شرکت هایی با سرمایه گذاری در بازار کوچک با هدف بهره مندی از سود بالاتر در قیمت سهام شرکت های کوچکتر که ممکن است از فرصت های شغلی جدیدتر بهره مند شوند ، سرمایه گذاری می کنند. این خطرات در صندوق های کوچک نیز بیشتر است.

صندوق های بخش در شرکت هایی که متعلق به یک بخش خاص مانند فناوری یا بانکداری هستند ، سرمایه گذاری می کنند. این ریسک به دلیل تنوع کمتر در بودجه بخش بیشتر است زیرا چنین سهام با تعریف در یک بخش خاص متمرکز شده اند.

صندوق های موضوعی در سهام شرکت هایی که ممکن است با یک موضوع اساسی متحد تعریف شوند ، سرمایه گذاری می کنند. به عنوان مثال ، صندوق های زیرساختی در سهام در بخش زیرساخت ها ، در سراسر ساخت و ساز ، سیمان ، بانکی و تدارکات سرمایه گذاری می کنند. آنها متنوع تر از بودجه بخش هستند اما بیشتر از یک صندوق سهام متنوع متمرکز هستند.

صندوق های سهام نیز ممکن است استراتژی های سرمایه گذاری خاصی را ارائه دهند. صندوق های ارزش در سهام شرکت های خوب که با قیمت های ارزان تر می فروشند سرمایه گذاری می کنند. صندوق های سود سهام در سهام سرمایه گذاری می کنند که سود سهام منظم را پرداخت می کنند. صندوق های وضعیت ویژه در سهام سرمایه گذاری می کنند که وعده چرخش را نشان می دهد.

پاسخ :

صندوق های بدهی در اوراق بهادار بدهی صادر شده توسط دولت ، واحدهای بخش دولتی ، بانک ها و شرکت های محدود خصوصی سرمایه گذاری می کنند. اوراق بهادار بدهی ممکن است ویژگی های مختلفی داشته باشد. آنها ممکن است ریسک اعتباری یا ریسک مدت زمان پیش فرض ، کوتاه مدت یا طولانی مدت داشته باشند. وجوه بدهی در سه دسته گسترده ارائه می شود:

صندوق های کوتاه مدت: این صندوق ها در درجه اول بر درآمد تعهدی و بلوغ کوتاه تر متمرکز شده و ریسک کمتری دارند و بازده پایدار دارند.

صندوق های مایع فقط می توانند در اوراق بهادار با بیش از 91 روز تا بلوغ سرمایه گذاری کنند. این یک الزام نظارتی است. این صندوق ها در درجه اول درآمد کوپن را مطابق با نرخ فعلی بازار کسب می کنند

صندوق های ترم فوق العاده کوتاه یک سبد شبیه به صندوق های مایع دارند اما با بلوغ کمی بالاتر برای بهره مندی از درآمد کوپن بالاتر.

صندوق های طلای کوتاه مدت در اوراق بهادار دولت کوتاه مدت مانند لوایح خزانه داری دولت سرمایه گذاری می کنند.

برنامه کوتاه مدت در یک نمونه کارها از اوراق بهادار بدهی کوتاه مدت در درجه اول برای کسب درآمد کوپن سرمایه گذاری می کند اما ممکن است برخی از اوراق بهادار طولانی مدت را نیز در اختیار داشته باشد تا از تقدیر در قیمت بهره مند شوند.

بودجه بلند مدت: این صندوق ها بر سود MTM و بلوغ طولانی تر متمرکز شده و ریسک بالاتری دارند و بازده بالاتری دارند.

صندوق های طلا در یک نمونه کارها از اوراق بهادار بلند مدت دولتی سرمایه گذاری می کنند. درآمد کوپن به دست آمده پایین تر از اوراق قرضه شرکت های قابل مقایسه است زیرا هیچ ریسک اعتباری در اوراق بهادار وجود ندارد. سود و زیان MTM می تواند زیاد باشد زیرا این اوراق بهادار دارای تنورهای طولانی هستند.

صندوق های درآمد در ترکیبی از اوراق بهادار شرکت ها و اوراق بهادار دولتی سرمایه گذاری می کنند. آنها درآمد کوپن بالاتری را از ریسک اعتباری در اوراق بهادار شرکتی که برگزار می شود ، کسب می کنند. سود یا خسارات ناشی از MTM به تنور اوراق بهادار نگهداری شده بستگی دارد.

صندوق های پویا: این صندوق ها بسته به انتظار نرخ بهره ، تمرکز خود را بین ابزارهای بدهی کوتاه مدت و بلند مدت تغییر می دهند و بازده نسبتاً بالاتری را نسبت به صندوق های کوتاه مدت ارائه می دهند ، با ریسک نسبتاً پایین تر از صندوق های بدهی بلند مدت

پاسخ :

برنامه های سررسید ثابت (FMP) صندوق های بسته بندی شده ای هستند که در اوراق بهادار سرمایه گذاری می کنند که بلوغ آنها با مدت این طرح مطابقت دارد. این طرح و اوراق بهادار که در انتهای تنور اعلام شده در کنار هم قرار دارد. صندوق درآمد حاصل از بلوغ نمونه کارها را در تاریخ بسته شدن پرداخت می کند. سرمایه گذاران که قادر به نگه داشتن این طرح برای بلوغ هستند ، می توانند از بازده FMP که در هنگام ایجاد نمونه کارها در آن قفل شده اند ، بهره مند شوند. هیچ خطری از ارزش اوراق بهادار در زمان بالغ شدن صندوق (مگر اینکه پیش فرض وجود داشته باشد) وجود ندارد ، زیرا ابزارها نیز در بلوغ از ارزش چهره خود بازخرید می شوند.

زمانی که سرمایه گذار مایل به سرمایه گذاری است باید با مدت صندوق مطابقت داشته باشد

ریسک اصلی در FMPS ریسک اعتباری از پیش فرض احتمالی صادرکننده است.

به عنوان صندوق های بسته ، این طرح ها در بورس سهام ذکر شده اند که ممکن است با قیمت های مربوط به NAV معامله شوند.

پاسخ :

صندوق های ترکیبی دارای سبد سهام عدالت و بدهی هستند. هدف سرمایه گذاری صندوق ، تخصیص نمونه کارها بین دو کلاس دارایی را تعیین می کند. صندوق ترکیبی یک بدهی و یک صندوق عدالت است که به یکی از آنها می چرخد. ریسک در یک صندوق ترکیبی در درجه اول به تخصیص بین سهام و بدهی و عملکرد نسبی این کلاس های دارایی بستگی دارد. هرچه مؤلفه سهام در نمونه کارها بالاتر باشد ، خطر کلی بیشتر خواهد بود.

صندوق های ترکیبی سهام عدالت: صندوق های هیبریدی با محوریت سهام در مقایسه با بدهی ، در سبد سهام خود در معرض حقوق صاحبان سهام قرار دارند. وجوه متعادل نمونه ای از صندوق های سهام محور است. درآمد کوپن از بخش بدهی باعث تثبیت بازده های خطرناک از مؤلفه سهام می شود. با این حال ، مؤلفه سهام بالاتر در نمونه کارها به این معنی است که بازده کلی صندوق به عملکرد بازارهای سهام بستگی دارد و همچنین نوسان بیشتری خواهد داشت.

صندوق های ترکیبی بدهی گرا: صندوق های هیبریدی بدهی گرا نسبت بالاتری از نمونه کارها خود را به بدهی اختصاص داده اند. برنامه های درآمد ماهانه چنین صندوق هایی است. بازده در درجه اول از بخش بدهی است و به نوع اوراق بهادار بدهی که در اختیار شما قرار می گیرد بستگی دارد: ریسک اعتباری کوتاه مدت یا بلند مدت ، کم یا زیاد. بخش حقوق صاحبان سهام بازده بدهی را افزایش می دهد تا صندوق بتواند بازده بهتری نسبت به صندوق بدهی خالص ایجاد کند.

صندوق های تخصیص دارایی: این صندوق ها هم در سهام و هم در بدهی سرمایه گذاری می کنند اما بدون تخصیص از پیش تعیین شده مانند مورد سایر صندوق های ترکیبی. مدیر صندوق این دیدگاه را در نظر می گیرد که انتظار می رود نوع سرمایه گذاری به خوبی انجام شود و تخصیص را به سمت هر یک از دارایی ها کج کند. چنین وجوهی همچنین ممکن است 100 ٪ در سهام یا بدهی داشته باشد. نمونه هایی از صندوق تخصیص دارایی شامل صندوق های مرحله زندگی است که در کلاسهای دارایی مناسب برای سن سرمایه گذار سرمایه گذاری می کنند. چنین وجوهی در سالهای اولیه تخصیص بالاتری به حقوق صاحبان سهام و کاهش قرار گرفتن در معرض سهام و افزایش قرار گرفتن در معرض بدهی با پیشرفت سن خواهد داشت.

1. طرح های پس انداز مرتبط با سهام (ELSS) صندوق های سهام عدالت هستند که مزایای مالیاتی را در قالب کسر تحت بند 80 (ج) برای مبلغ سرمایه گذاری ارائه می دهند.
2. محدودیت ادعای کسر Rs است. یک لاخ
3. ELSS باید حداقل 80 ٪ از سبد سرمایه گذاری را در اوراق بهادار سهام در اختیار داشته باشد
4. سرمایه گذاری ها مشمول قفل سه ساله در سرمایه گذاری های انجام شده برای به دست آوردن سود مالیاتی هستند.

پاسخ :

صندوق های معاملاتی مبادله (ETF) نوعی صندوق متقابل است که ویژگی های صندوق باز و سهام را با هم ترکیب می کند.

در زیر ویژگی های آن وجود دارد:

1. واحدها هنگام راه اندازی این طرح به طور مستقیم به سرمایه گذاران صادر می شوند.
2. ارسال این دوره ، واحدها مانند سهام در بورس اوراق بهادار ذکر شده و معامله می شوند.
3. واحدهای خریداری شده در زمان راه اندازی یا خریداری شده از بورس سهام به حساب DEMAT سرمایه گذار اعتبار داده می شوند.
4. معاملات از طریق کارگزاران مبادله انجام می شود. سرمایه گذاران برای سرمایه گذاری در ETF به یک حساب کاربری و یک حساب DEMAT نیاز دارند.
5. قیمت واحدهای ETF در بورس اوراق بهادار به NAV صندوق مرتبط خواهد بود ، اما بسته به حجم معاملات در بورس سهام ، قیمت ها به صورت واقعی در دسترس است.

پاسخ :

صندوق های معامله شده با بورس طلا (ETF) ETF هایی با طلا به عنوان دارایی اساسی هستند. موارد زیر ویژگی ها هستند:

• این راهی برای نگه داشتن طلا در الکترونیکی و نه به صورت فیزیکی فراهم می کند
• به طور معمول هر واحد ETF یک گرم طلا را نشان می دهد
• این صندوق دارای درآمدهای طلای فیزیکی و طلایی به نمایندگی از واحدهای صادر شده است
• قیمت واحدها مطابق با قیمت طلا حرکت می کند

پاسخ :

صندوق های بین المللی در اوراق بهادار ذکر شده در بازارهای خارج از هند سرمایه گذاری می کنند. نوع اوراق بهادار که صندوق می تواند در آن سرمایه گذاری کند توسط تنظیم کننده SEBI مشخص شده است و شامل سهام سهام و بدهی در خارج از کشور ، واحدهای صندوق های متقابل و ETF های صادر شده در خارج از کشور و ADR و GDR شرکت های هندی است که در خارج از کشور ذکر شده است. وجوه همچنین می تواند بخشی از نمونه کارها را در بازارهای هند سرمایه گذاری کند.

پاسخ :

FOFS در بودجه دیگر سرمایه گذاری می کند. FOF وجوهی را انتخاب می کند که اهداف سرمایه گذاری خود را برآورده می کند و در آنها سرمایه گذاری می کند. نمونه کارها آن از اوراق بهادار تشکیل نشده است ، بلکه نمونه کارها از بودجه دیگر است. بیشتر FOF ها در طرح های همان صندوق متقابل سرمایه گذاری می کنند. برخی از FOF طرح هایی را در خانه های صندوق در نظر می گیرند که با هدف سرمایه گذاری FOFS برای گنجاندن در نمونه کارها مطابقت دارند.