6 دلیل نیاز به اختلال در آموزش عالی

در حالی که در حال حاضر هیچ مسیر مشخصی برای مختل کردن آموزش عالی وجود ندارد ، نکات درد زیادی وجود دارد که افراد در زمینه آموزش و پرورش و فراتر از آن باید با آن روبرو شوند. اول ، هنوز هم عدم تطابق قابل توجهی بین کارهایی که مردم می خواهند و مواردی که در واقع در دسترس هستند وجود دارد. علاوه بر این ، پیش بینی بخش قابل توجهی از مشاغل آینده دشوار خواهد بود ، به جز این واقعیت که آنها به مهارت های بسیار متفاوتی نسبت به آنچه که بیشتر فارغ التحصیلان نمایش داده می شوند ، نیاز دارند. دانش آموزان بیشتر و بیشتر می پردازند تا کمتر و کمتر شوند ، با بدهی دانشجویی به اوج تمام وقت می رسد. بسیاری از دانشگاه های نخبه در حال اولویت بندی تحقیقات با هزینه تدریس هستند. و بسیاری از دانشگاه ها نابرابری را تقویت می کنند زیرا دانشجویان را از پیشینه های اقتصادی و اجتماعی بالاتر با نرخ بالاتر می پذیرند. در مورد مدل فعلی آموزش عالی باید تغییر کند. واقعیت در جهان اول دیجیتال امروز این است که ما باید به هر نسلی یاد بگیریم که چگونه به سرعت یاد بگیریم ، بکشند و از آن یاد بگیریم-تا بتوانند آینده کار را تغییر دهند ، نه اینکه توسط آن دگرگون شوند.

در سطح ، دانشگاه ها ایده خوبی هستند. شما وارد می شوید ، موضوعی را که دوست دارید انتخاب کنید ، از متخصصان بیاموزید و شغلی و آینده را ترک کنید. به همین دلیل است که بسیاری از افراد (حدود 40 ٪ در کشورهای ثروتمند) تصمیم می گیرند به دانشگاه بروند ، حتی اگر این به معنای فداکاری های بزرگ مالی و شخصی باشد. با این حال ، فقط به این دلیل که بسیاری از افراد این کار را انجام می دهند به این معنی نیست که لزوماً کار خوبی است. در حقیقت ، در حالی که به طور کلی هزینه ای وجود دارد - از نظر چشم انداز اشتغال - نداشتن مدرک دانشگاهی ، همیشه مزایای رقابتی مشخصی در داشتن یک مورد وجود ندارد ، به ویژه اگر تقریبا نیمی از جمعیت دارای یک نفر باشند. واقعیت در جهان اول دیجیتال امروز این است که ما باید به هر نسلی یاد بگیریم که چگونه به سرعت یاد بگیریم ، بکشند و از آن یاد بگیریم-تا بتوانند آینده کار را تغییر دهند ، نه اینکه توسط آن دگرگون شوند.

اگر این مطلب را می خوانید ، حدس ما این است که شما به احتمال زیاد مدرک دانشگاهی را نسبت به دانشگاه ندارید ، و ما مطمئن هستیم که از سالهای خود در کالج خاطرات بسیار خوبی دارید. ما همچنین گمان می کنیم که شما تجربه دست اول برخی از چالش هایی را که فارغ التحصیلان هنگام ورود به بازار کار با آنها روبرو هستند ، و ناامیدی کارفرمایان هنگام برخورد با آنها بیان می کنند (به عنوان مثال ، پیدا کردن افراد مناسب ، مدیریت آنها و انتظارات آنها و توسعه آنهامهارت ها). به عنوان مثال ، بسیاری از مشتریان ManpowerGroup ما از زمان و پولی که باید در فارغ التحصیلان Upskilling و Reskilling سرمایه گذاری کنند ، ابراز تاسف می کنند تا بتوانند "در واقع مهارت های لازم برای موفقیت در کار را در مقابل مهارتهایی که باعث موفقیت آنها در یک کلاس می شوند ، بیاموزند."و بیشتر دانشجویان یکی از ما در کلمبیا و دانشگاه کالج لندن تدریس کرده ایم و با وجود فارغ التحصیلی از برنامه های برتر ، تلاش زیادی را برای یافتن یک کار جذاب انجام داده اند و آنها همیشه باید با انتخاب خود سازش کنند.

هنوز هیچ جایگزینی روشنی برای دانشگاه ها وجود ندارد ، و اگرچه هیچ راه مشخصی برای مختل کردن آموزش عالی وجود ندارد ، نقاط درد وجود دارد که کسانی از ما در زمینه آموزش و پرورش و فراتر از آن می توانند با آن روبرو شوند. در بعضی از مواقع ، یک جایگزین مناسب به احتمال زیاد پدیدار می شود و ما شش دلیل را می بینیم که پرونده را برای خواستار چیزی متفاوت ایجاد می کند:

کارفرمایان به مهارت ها نیاز دارند، نه فقط دانش یا عناوین: جهان صنعتی در حال تجربه رونق شغلی بی سابقه ای است. هرگز در تاریخ زمان بهتری برای یافتن کار وجود نداشته است - بدون شک این باید دلیلی برای جشن باشد. با این حال، هنوز ناهماهنگی قابل توجهی بین مشاغل مورد نظر مردم و مشاغل موجود وجود دارد. به عنوان مثال، نرخ بیکاری فعلی ایالات متحده تنها 3. 6٪ است، اما 7. 4 میلیون فرصت شغلی وجود دارد. چرا؟اولاً، برخی از این مشاغل برای فارغ التحصیلان "بیش از حد صلاحیت" جذاب نیستند، به همین دلیل است که Walmart تا 108 هزار دلار به رانندگان کامیون ارائه می دهد و هنوز هم جای خالی دارد. دوم، برخی از مشاغل به مهارت متفاوتی نسبت به آنچه که جویندگان کار ارائه می دهند نیاز دارند، به همین دلیل است که 60 درصد سازمان ها نمی توانند تحلیلگران امنیت سایبری واجد شرایط را پیدا کنند. سوم، در حالی که تعداد فارغ التحصیلان دانشگاهی مدام در حال افزایش است، یک سوال کلی در مورد چگونگی تبدیل مدارک دانشگاهی به کار وجود دارد، با تعداد فزاینده ای از کارفرمایان که نسبت به آمادگی شغلی و پتانسیل فارغ التحصیلان برای افزودن ارزش فوری به محل کار ابراز نگرانی می کنند. به عنوان مثال، کارفرمایان اغلب شکایت دارند که حتی زمانی که فارغ التحصیلان با مدارک علمی عالی می آیند، احتمالاً آنچه را که باید بیاموزند تا بتوانند کار خود را انجام دهند، یاد نگرفته اند.

همچنین واضح است که تعداد زیادی از افراد اغلب به مشاغلی می رسند که حتی با تحصیلاتشان همخوانی ندارد، با گزارش اخیر Buing Glass که نشان می دهد 20 درصد از فارغ التحصیلان هنوز در شغلی که نیاز به مدرک دارد حتی 10 سال دیگر کار نمی کنند. پس از فارغ التحصیلی. وقتی این واقعیت را در نظر بگیریم که پیش بینی بخش قابل توجهی از مشاغل آینده دشوار است، اوضاع پیچیده تر می شود، به جز این واقعیت که آنها به طیف بسیار متفاوتی از مهارت ها نسبت به مهارت های اغلب فارغ التحصیلان نیاز دارند. به همین دلیل است که پتانسیل آینده نیروی کار به جای نمایش مدارک دانشگاهی زیاد به توانایی آن در پرورش یادگیری پذیری بستگی دارد.

دانش آموزان شغل می خواهند، نه دانش یا عنوان: دلیل شماره یک دانش آموزان برای سرمایه گذاری زمان و پول زیاد در تحصیلات دانشگاهی، دستیابی به یک شغل خوب است که دو سوم آنها «ثبات مالی» را هدف اصلی می دانند. با این حال، علیرغم بیکاری کم سابقه، کم کاری بسیار رایج است، به طوری که 40 درصد از فارغ التحصیلان دانشگاهی در مشاغلی کار می کنند که واقعاً به مدارک آنها نیاز ندارند. همچنین بعید است که دانش آموزان برای فرآیند واقعی یادگیری - یا جذب دانش - به اندازه دیپلم واقعی که در پایان دریافت می کنند ارزش قائل شوند. به عنوان مثال، آیا اکثر مردم ترجیح می دهند تحصیلات Ivy League بدون مدرک داشته باشند یا دیپلم Ivy League بدون تحصیلات Ivy League؟

دانشجویان بیشتر و بیشتر هزینه می کنند تا کمتر و کمتر دریافت کنند: به جز مراقبت های بهداشتی، هیچ چیز به اندازه هزینه آموزش عالی که در ایالات متحده در 20 سال گذشته حدود 200٪ افزایش یافته است (145٪ بالاتر از نرخ تورم) افزایش نیافته است.. در واقع، یک چیز وجود دارد که بسیار بیشتر شده است: بدهی دانشجویان، افزایش 600 درصدی، به بالاترین سطح تاریخ 1. 4 تریلیون دلار در آمریکا (بیشتر از بدهی کارت اعتباری و بالاتر از بدهی تامین مالی خودرو). باور کنید یا نه، برخی افراد موفق شده اند یک میلیون دلار بدهی دانشجویی جمع کنند. مطمئناً، هنوز برای اکثر مدارک دانشگاهی ROI وجود دارد و شما معمولاً بهتر از نداشتن آن هستید. با این حال، برای هر مدرک Ivy League که حدود 12٪ در بازگشت سرمایه سالانه ایجاد می کند، بسیاری از کالج ها و مشاغل کمتر معتبر وجود دارد که تعادل آنها منفی است. همچنین درست است که هر چه یک کشور فارغ التحصیلان بیشتری تولید کند، ارزش افزوده کمتری برای فارغ التحصیل بودن وجود دارد، که تا حدی پیش بینی می کند که ثبت نام در کالج ها در دو یا سه سال آینده افزایش یابد.

دانشجویان انتظارات غیرواقعی (قابل درک) در مورد کالج دارند: صرف نظر از رتبه جهانی خود ، همه دانشگاه ها خود را به عنوان موتور رشد ، اشتغال و موفقیت بازاریابی می کنند و آموزش دانشگاهی هنوز نوید برای ارتقاء استعداد کسی است. قابل درک است که این انتظارات بالایی را ایجاد می کند ، اما تحقق آنها در مقیاس فقط امکان پذیر نیست. همه نمی توانند یک رهبر ، مدیرعامل ، یک مدیر یا یک کارگر دانش بسیار مورد نظر باشند. با هر اندازه گیری عینی ، ما در 100 سال گذشته مسیری طولانی را طی کرده ایم و از خطوط مونتاژ یکنواخت و مشاغل روتین به مشاغل انعطاف پذیر و معنی دار و "راه اندازی شما" منتقل می شویم. اما فراموش نکنیم که این امکان وجود ندارد که همه کار رویایی خود را به همه بدهیم. اگر آرزوهای شغلی ما از فرصتهای موجود فراتر رود ، و استعدادهای خود درک شده ما از استعدادهای واقعی ما فراتر رود ، مطمئناً ما در محل کار بدبخت هستیم و شاید این امر شیوع رتبه بندی نامزدی کم کارکنان را با وجود اینکه بیشتر و بیشتر به دادن اختصاص می یابد ، توضیح دهدکارمندان یک تجربه مصرف کننده مانند. معادل آن در دنیای عشق خواهد بود اگر همه آرزو داشته باشند که ستاره های فیلم مانند برد پیت یا آنجلینا جولی را به روز کنند: نتیجه می تواند یک بیماری همه گیر افراد مجرد باشد.

بسیاری از دانشگاه های نخبه ، تحقیقات را در اولویت قرار می دهند ، غالباً با هزینه تدریس: هرکسی که وقت خود را در آکادمی می گذراند ، می داند که کیفیت دانشگاه ها ، حداقل همانطور که توسط جداول تعالی تحقیق مورد قضاوت قرار می گیرد ، بیشتر مبتنی بر تحقیقات است نه تدریس. در بسیاری از مؤسسات برتر ، تدریس می تواند به عنوان حواس پرتی از انتشار و دریافت کمک هزینه های تحقیقاتی تلقی شود. دانشکده های برتر نه تنها با حقوق بالاتر ، بلکه با آزادی بیشتر و بار تدریس کمتر جذب می شوند. در عوض ، آنها تحقیقات را به صورت گسترده ای منتشر می کنند و در حالی که دانشجویان فارغ التحصیل را به کار می گیرند ، درآمد اعطا می کنند تا به جای آن تدریس خود را انجام دهند. و مجلات که در آن منتشر می کنند این تحقیق به یک مدل تجاری مشکوک متکی است - آنها متعلق به امپراطوری های سودآور هستند که با درآمد میلیاردها دلار درآمد دارند.

از نظر ما ، تا زمانی که کل سیستم آموزشی عالی کلاس را در آزمایشگاه تحقیق در اولویت قرار دهد ، تغییر این پویا یک چالش خواهد بود. فرآیند بررسی مورد استفاده توسط مجلات اصلی دانشگاهی-فرآیند بررسی کور توسط کارشناسان مستقل-یک روش مؤثر برای پیشرفت علم است ، اما در عصر دانش توزیع شده و اطلاعات منبع باز ، فواید روشنی برای دموکراتیک کردن بینش های مبتنی بر علم برای آن ها وجود داردچه کسی در واقع آن را تأمین می کند. و در حالی که تحقیقات موتور رشد و نوآوری است ، که تأکید جدی دانشگاه های دانشگاهی بر روی آن را توضیح می دهد ، نباید بهانه ای برای غفلت از آموزش واقعی ارائه شده به دانشجویان ، از جمله مسئله مهم آماده سازی آنها برای دنیای واقعی باشد. در این میان ، این امر به بخش های فردی در دانشگاه ها خواهد بود که تعادل مناسب بین تأکید آنها بر و مشوق های آموزش و تحقیق را برقرار کنند.

به جای تقویت شایسته سالاری ، دانشگاه ها نابرابری را تقویت می کنند: ارزش افزودنی یک مدرک دانشگاهی به طور معکوس با وضعیت اقتصادی و اجتماعی دانشجویی مرتبط است ، زیرا بیشتر فارغ التحصیلان برتر دانشگاه به هر حال به دلیل ثروت اولیه ، امتیاز ، از موفقیت شغلی برخوردار بودندو مخاطبیناین همان چیزی است که باعث می شود رسوائی پذیرش کالج های اخیر در ایالات متحده آمریکا بسیار طعنه آمیز باشد: افرادی که می توانستند چنین رشوه های بالایی را بپردازند ، کسانی بودند که حداقل این کار را انجام می دادند - ثروت ، امتیاز و تماس با آنها تقریباً تضمین می کرد که در آن فرود می آیندمکان خوبی در زندگی صرف نظر از اینکه یا کجا در کالج شرکت کرده اند.

در عین حال ، دانشگاه ها به جای کاهش نابرابری ، تمایل به افزایش دارند. همانطور که گزارش های پژوهشی خاطرنشان کرده اند ، افراد ثروتمند فقط به احتمال زیاد می توانند یک آموزش گران قیمت را خریداری کنند ، بلکه با افراد به همان اندازه ثروتمند و تحصیل کرده ازدواج می کنند ، که به نوبه خود فرزندان مرفه تر و ممتاز تری تولید می کند. و همانطور که آنتونی جک در یک کتاب اخیر خاطرنشان کرد ، حتی وقتی دانشگاه های نخبه بر ثبت نام اقلیت ها تمرکز می کنند ، آنها تمایل دارند آنچه را که او "فقیر ممتاز" می نامد ، مانند افراد سیاه پوست یا اسپانیایی از وضعیت اقتصادی و اجتماعی بالاتر ، اولویت بندی کنند. سؤال اساسی که ما می بینیم این است: اگر دانشگاه ادعا کند یک موسسه برتر آموزشی است ، نباید افراد را با کمترین نمرات آزمون بپذیرد و آنها را به رهبر فردا تبدیل کند (بر خلاف پذیرش مردم با بالاتریننمرات درآمد و آزمون ، چه کسی احتمالاً فردا بدون توجه به این سه یا چهار سال در کالج ، فردا بر جهان حاکم خواهد شد)؟

به طور خلاصه ، چیزهای زیادی وجود دارد که ما باید در مورد مدل فعلی آموزش عالی تجدید نظر کنیم. فردا متعلق به شرکت ها و افرادی است که به طور موازی با کار ، با حلقه های مداوم یادگیری ، به آموزش و پرورش نزدیک می شوند. موفقیت در آینده با درجه ای تعریف نمی شود ، بلکه با پتانسیل و توانایی یادگیری ، اعمال و سازگاری.