جوانب مثبت و منفی رفتن عمومی

تصمیم به عموم شرکت یک شرکت بزرگ است. هنگامی که یک شرکت در یک مبادله قرار می گیرد ، به لیست نخبه ای از موسساتی که این کار را انجام داده اند ایجاد شهرت مثبت می پیوندد. با این حال ، لیست در مبادله بسیار بیشتر از شهرت است. مزایای ملموس زیادی وجود دارد که به شرکت هایی که در این لیست لیست می شوند ، جمع می شوند. همچنین ، معایب زیادی وجود دارد که چنین شرکت هایی باید با آن روبرو شوند. در این مقاله ، جوانب مثبت و منفی در مورد عمومی را ذکر خواهیم کرد.

مزایای

بارزترین مزیت لیست در بورس اوراق بهادار آسانتر به سرمایه است. شرکت های محدود خصوصی برای افزایش سرمایه سخت کار می کنند. این امر به این دلیل است که هنگامی که یک سرمایه گذار پول سرمایه گذاری می کند ، آنها با این شرکت قفل می شوند. با این حال ، در مورد یک شرکت دولتی که اینگونه نیست. سرمایه گذاران می توانند به راحتی خود وارد سرمایه گذاری شوند و از آنها خارج شوند. یک بازار ثانویه فعال برای کلیه سهام ذکر شده در بورس وجود دارد. بنابراین هر زمان که یک سرمایه گذار بخواهد سرمایه گذاری خود را بفروشد ، می تواند این کار را انجام دهد و همیشه شخص دیگری مایل به خرید خواهد بود. این نقدینگی باعث می شود سرمایه گذاران مایل باشند راحت تر از آنچه که در غیر این صورت انجام می دادند ، با پول نقد شرکت کنند. بنابراین شرکت های ذکر شده در مبادله دسترسی بیشتری به سرمایه دارند و بنابراین فرصت های بیشتری دارند.

شرکت هایی که سهام خود را در بورس سهام ذکر کرده اند ، سرمایه گذاران را برای سرمایه گذاری در آنها رقابت می کنند. در نتیجه این رقابت ، قیمت سهام بالاتر می رود. بعضی اوقات ، قیمت به طور غیر طبیعی بالا می رود و حباب تشکیل می شود. با این حال ، معمولاً ، قیمت نشان دهنده ارزیابی واقعی شرکت است. از آنجا که بورس سهام امکان پذیر است تا در مورد تجارت یک شرکت ، قیمت های عمومی را برآورده کند ، بسیاری از مشاغل موفق هنگام لیست در بورس ، ارزش های خود را افزایش می دهند. ذینفعان اصلی چنین افزایش قیمت ، سرمایه گذاران موجود و بیشتر از همه مروج هستند.

کلیه شرکتهای بزرگ جهان در بورس سهام ذکر شده اند. در حقیقت ، هر شرکتی در Fortune 500 در برخی از مبادلات یا دیگری ذکر شده است. همچنین ، بازارهای سهام دارای حداقل لیست لیست هستند که فقط به مشاغل اجازه می دهد تا سطح خاصی از رشد و موفقیت را بدست آورند تا بتوانند با آنها لیست کنند. از این رو وقتی یک شرکت در لیست قرار می گیرد ، همه ذینفعان خود ، از جمله تأمین کنندگان و کارمندان آن ، با احترام بیشتر شروع به مشاهده آن می کنند. شرکت های ذکر شده بزرگتر و کارآمدتر از سایر شرکت ها هستند.

معایب

بزرگترین نقطه ضعف عموم شرکت شما این است که مروج تمایل دارند کنترل خود را بر عملکرد شرکت از دست بدهند. در حالی که پیش از این ، مروج ها می توانند تصمیمات خود را به صورت یک جانبه اتخاذ کنند ، اما اکنون آنها باید تعداد مشخصی از سهامداران را تصویب کنند. بدترین نتیجه برای عموم مردم زمانی است که مروج ها بیش از حد راه خود را رقیق می کنند. در چنین سناریوهایی ، رقبا و سرمایه گذاران فقط می توانند اکثریت هلدینگ را از بازار خریداری کرده و در نهایت انجام یک تصرف خصمانه را انجام دهند. با گذشت سالها ، بسیاری از کارآفرینان به دلیل تصاحب خصمانه ، کنترل مشاغل خود را از دست داده اند.

حریم خصوصی می تواند یک دارایی بسیار مهم هنگام انجام تجارت باشد. هرچه اطلاعات بیشتر ، یک شرکت در مورد خود ارائه می دهد ، رقبای بیشتری می توانند در مورد عملکرد درونی و استراتژی دنبال شوند. با این حال ، هنگامی که یک شرکت به عموم می رود ، لازم است نتایج مالی خود را به صورت دوره ای فاش کند. این نتایج مالی را می توان معکوس کرد تا یک تخمین عادلانه در مورد استراتژی عملیاتی که توسط یک شرکت دنبال می شود ، مهندسی کند. بنابراین ، رفتن به عموم ممکن است یک شرکت باعث از دست دادن رقابتی خود شود ، به خصوص اگر لبه آن مبتنی بر حفظ اطلاعات خاص از سهامداران آنها باشد.

عمومی شدن فشار زیادی به شرکت ها ایجاد می کند زیرا آنها برای انجام هر سه ماهه لازم هستند. نتایج مالی شرکت هر سه ماهه گزارش می شود و بورس سهام به دلیل تحمل بسیار کمی برای کاهش عملکرد بدنام است. برخی از استراتژی های بلند مدت نیاز به کاهش کوتاه مدت در عملکرد دارند. به عنوان مثال ، اگر یک شرکت در حال سرمایه گذاری برای رشد آینده باشد ، ممکن است نتایج بلافاصله ظاهر نشود. با این حال ، این بدان معنا نیست که شرکت عملکرد خوبی ندارد. بنابراین ، رفتن به عموم سناریویی ایجاد می کند که در آن شرکت نیز در تلاش خود برای خوشحال کردن سرمایه گذاران کوتاه بینانه می شود.

زمانی که شرکت ها در بورس عرضه می شوند، باید مبلغ هنگفتی را برای رعایت مقررات ناشی از چنین فهرست بندی صرف کنند. به عنوان مثال، ممیزی باید هر سه ماه یکبار انجام شود. اطلاعات مالی باید هر سه ماهه منتشر شود، بررسی های مدیریت نیز باید همراه با امور مالی ارسال شود و بنابراین تعداد زیادی کار باید انجام شود. همه این وظایف شرکت را ملزم به استخدام متخصصان و پرداخت هزینه های دوره ای به آنها می کند. شرکتی که در بورس فهرست نشده است، نیازی به رعایت این موارد سختگیرانه نیست و از این رو لازم نیست تقریباً به همان اندازه هزینه کند. بنابراین، فهرست کردن یک شرکت در بورس اوراق بهادار، مستلزم پرداخت های اولیه هنگفت به بانکداران سرمایه گذاری و همچنین هزینه های منظم برای سایر متخصصان است که باید به طور دوره ای در طول عمر شرکت متحمل شوند.

نویسندگی/ارجاع - درباره نویسنده(های)

این مقاله توسط Prachi Juneja نوشته شده است و توسط تیم محتوای راهنمای مطالعه مدیریت بررسی شده است. تیم محتوای MSG متشکل از اعضای هیئت علمی با تجربه، متخصصان و کارشناسان موضوع است. ما یک ارائه دهنده آموزش گواهی ISO 2001:2015 هستیم. برای دانستن بیشتر، روی درباره ما کلیک کنید. استفاده از این مطالب برای اهداف آموزشی و آموزشی رایگان است. لطفاً به نویسندگی محتوای مورد استفاده، از جمله پیوند(های) به ManagementStudyGuide.com و آدرس صفحه محتوا اشاره کنید.