سوالات متداول

سلب مسئولیت: لطفا توجه داشته باشید که هدف از این بخش توضیح مفاهیم اساسی پیرامون تجارت CSD برای غیر متخصصان است. تعاریف و توضیحات ارائه شده لزوماً حاکی از درجه خاصی از ساده سازی است. آنها به هیچ وجه نباید به عنوان نماینده یک موقعیت رسمی ECSDA تعبیر شوند.

نقش CSD به عنوان زیرساخت های بازار مالی

CSD چیست؟

CSD مخفف "سپرده گذاری اوراق بهادار مرکزی" است. CSD یک نهاد است که یک نکته اصلی برای واریز ابزارهای مالی ("اوراق بهادار") ، به عنوان مثال اوراق و سهام را فراهم می کند. مشتریان CSDS به طور معمول خود مؤسسات مالی (مانند بانک های نگهبان و کارگزاران) هستند تا سرمایه گذاران فردی. اگرچه CSD ها در سراسر جهان ممکن است فعالیت های بسیار متفاوتی داشته باشند ، تعریف معرفی شده توسط تنظیم اتحادیه اروپا در سال 2014 عملکردهای اصلی انجام شده توسط CSD را توصیف می کند:

آیین نامه CSD CSD را به عنوان یک موجود تعریف می کند که:

1. یک سیستم تسویه اوراق بهادار ("سرویس تسویه حساب") را اداره می کند.

2. اوراق بهادار تازه صادر شده در یک سیستم ورود به کتاب ("سرویس اسناد رسمی") را ثبت می کند.

3. حسابهای اوراق بهادار را در سطح سطح بالا ("سرویس تعمیر و نگهداری مرکزی") فراهم و نگهداری می کند.

اگرچه این آیین نامه فقط به عملکرد خدمات تسویه حساب نیاز دارد و سرویس اسناد رسمی یا مرکزی نگهداری به عنوان CSD مجاز است ، اما در عمل اکثریت قریب به اتفاق CSD ها هر سه سرویس را انجام می دهند.

به طور غیرقانونی ، نکته 1 به این معنی است که CSD ها سیستم عامل های فناوری اطلاعات را برای تسویه معاملات اوراق بهادار کار می کنند. هنگامی که CSD حساب خریدار را با اوراق بهادار خریداری شده (و مبلغ نقدی مربوطه) به حساب خریدار اعتبار داد ، "تسویه حساب" می شود ، ضمن اینکه حساب فروشنده را با اوراق بهادار (و اعتبار حساب آن را با مبلغ نقدی مربوطه) بدهد)وادچنین حرکات اعتباری و بدهی به طور معمول در فرآیندی به نام "تحویل در مقابل پرداخت" یا DVP انجام می شود.

نکته 2 به نقشی که CSD در رابطه با روند صدور اوراق بهادار ایفا می کند ، اشاره دارد. در واقع ، CSD ها را می توان به عنوان "اولین نقطه ورود" برای اوراق بهادار تازه ایجاد شده توصیف کرد. چنین اوراق بهادار ، به عنوان مثال توسط شرکت های خصوصی یا موسسات دولتی (به نام "صادرکنندگان") معمولاً به یک CSD واحد واریز می شود ، به نام "CSD صادرکننده". سپس CSD اغلب مسئولیت اطمینان از اینكه تعداد اوراق بهادار در ابتدا ایجاد شده است با تعداد كل اوراق بهادار در گردش (رزرو شده در حساب سرمایه گذاران) در هر زمان برابر است. این همان چیزی است که منظور از "اطمینان از یکپارچگی مسئله" است.

نکته 3 سرانجام به این واقعیت اشاره می کند که پس از تسویه حساب ، حقوق و تعهدات مرتبط با منابع اوراق بهادار باید مدیریت شود. بنابراین ، CSD ها همچنین برای محافظت از اوراق بهادار (یا "نگهداری مرکزی") ، از جمله به عنوان مثال پردازش اقدامات شرکت ها مانند سود سهام و پرداخت بهره یا حق رأی در مورد سهام ، فراهم می کند. مفهوم "سطح سطح بالا" به این معنی است که CSD ها خود را در صدر زنجیره اوراق بهادار قرار می دهند ، یعنی تمام دارایی های موجود در یک ابزار مالی معین ، چه توسط یک فرد و چه یک موسسه مالی ، در نهایت در یک حساب اوراق بهادار در CSD نگهداری می شوند.

تفاوت بین CSD و ICSD چیست؟

در حالی که CSD ها در درجه اول برای خدمت به بازار داخلی خود ایجاد شده اند ، ICSDS یا "CSD های بین المللی" در دهه 1970 برای تسویه حساب یوروباند ، یعنی اوراق بین المللی که به ارز دیگری از کشوری که در آن صادر می شود ، ایجاد شده اند. با گذشت سالها ، ICSDS دامنه خدمات خود را برای پوشش انواع ابزارهای مالی بین المللی از جمله سهام و صندوق های سرمایه گذاری گسترش داده است. در اتحادیه اروپا دو ICSD وجود دارد که هر دو عضو ECSDA هستند: Clearstream Banking Luxembourg و Euroclear Bank در بلژیک. هر دو مجوز بانکی دارند و در ارزهای مختلف تسویه حساب می کنند.

چه کسی دارای CSD است و اداره می کند؟

در بسیاری از کشورها ، CSD ها از لحاظ تاریخی توسط مقامات مالی ملی مانند بانک مرکزی یا وزارت دارایی تنظیم شده اند. این درگیری عمومی با این واقعیت توجیه شد که CSD ها به عنوان "برنامه های کاربردی" که در یک محیط شبکه کار می کنند ، که توسط اقتصادهای بزرگ مقیاس و دامنه مشخص می شود ، تلقی می شدند. با این حال ، به دنبال مقررات زدایی بازارهای مالی در دهه 1980-1990 ، بیشتر CSD های اروپایی به نهادهای خصوصی تبدیل شده اند. فقط چند بانک مرکزی هنوز سیستم های تسویه حساب را مستقیماً (و به طور معمول فقط برای اوراق بهادار صادر شده توسط دولت) اداره می کنند ، اما در برخی از کشورها آنها سهم مالکیت را در CSD داخلی حفظ کرده اند.

در بین CSD های خصوصی ، مدل های مختلف مالکیت و مدیریت وجود دارد. به عنوان مثال ، برخی از CSD ها متعلق به شرکت های دارای فهرست عمومی هستند در حالی که برخی دیگر متعلق به کاربر هستند (این بدان معنی است که صاحبان آنها از استخر مشتریان خود گرفته می شوند). برخی از CSD ها بخشی از یک گروه شرکتی از جمله بورس اوراق بهادار و/یا CCP هستند ، در حالی که برخی دیگر به طور جداگانه از زیرساخت های معاملاتی و پاکسازی فعالیت می کنند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد مدلهای مختلف مالکیت و مدیریت CSD ، لطفاً به پایگاه داده CSD مراجعه کنید.

تفاوت بین CCP و CSD چیست؟

CCP ها و CSD ها حیوانات مختلفی هستند ، اگرچه هر دو تحت عنوان "زیرساخت های پس از تجارت" گنجانده شده اند. CCP یا همتایان پاکسازی مرکزی بین لایه معاملاتی (در بورس اوراق بهادار ، یک بستر تجاری دیگر یا OTC) و لایه تسویه حساب مداخله می کنند. از آنجا که آنها به عنوان یک خریدار برای هر فروشنده و به عنوان فروشنده برای هر خریدار عمل می کنند ، آنها در مدیریت ریسک اعتباری طرف مقابل نقش اساسی دارند. از طرف دیگر ، CSD ها هنگام انتقال مالکیت اوراق بهادار ، در لایه نهایی مداخله می کنند. CSD ها در درجه اول به خطر عملیاتی مربوط می شوند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد CCP های اروپایی ، لطفاً وب سایت هر یک (انجمن اروپایی خانه های پاکسازی CCP) را بررسی کنید.

تفاوت بین CSD و یک بانک چیست؟

بانکها ، همچنین گاهی اوقات به طور کلی به عنوان "واسطه های مالی" یاد می شوند ، کارکردهای متنوعی را در بازارهای خرده فروشی و عمده فروشی مانند گرفتن سپرده از مردم ، اعطای اعتبار به افراد و شرکت ها ، ارائه مشاوره سرمایه گذار و غیره انجام می دهند.

از طرف دیگر ، CSD ها زیرساخت های بازار مالی هستند که عملکردهای کلیدی را برای کل بازار انجام می دهند و در درجه اول دارای واسطه ای به عنوان مشتری خود هستند. بانکهایی که اوراق بهادار به نمایندگی از مشتریان خود دارند ، معمولاً این اوراق بهادار را با CSD (یا در یک واسطه دیگر که دارای یک حساب در CSD هستند) واریز می کنند.

چه نوع ابزارهای مالی توسط CSD پذیرفته شده است؟

CSD خدمات تسویه حساب و امنیت را برای انواع مختلف ابزارهای مالی ارائه می دهد. این می تواند (اما همیشه نه) شامل ابزارهای بازار پول (صورتحساب خزانه داری ، مقاله تجاری ...) ، اوراق قرضه (شرکت ها و بدهی های دولت و بدهی های فراملی ، به اشکال مختلف ، از جمله اوراق بهادار ساختاری) ، سهام (سهام در شرکت های ذکر شده) ، صندوق های سرمایه گذاری (UCITS ، صندوق های بازنشستگی ، صندوق های تامینی ...) و بسیاری از ابزارهای دیگر بسته به بازارهای مورد نظر (به عنوان مثال کالاها ، حقوق انتشار کربن و غیره). این ابزارها را می توان در یک مکان تجاری سازمان یافته (بورس اوراق بهادار ، تسهیلات معاملاتی چند جانبه) یا از طریق پیشخوان (OTC) معامله کرد.

چرا ما به CSD نیاز داریم؟آنها با سرمایه گذاران نهایی چه ارتباطی دارند؟

حتی اگر برخی از CSD ها حساب های سرمایه گذار نهایی را حفظ کنند ، در بیشتر موارد ، CSD ها فقط همتایان عمده فروشی (واسطه هایی مانند بانک های نگهبان یا کارگزاران) را به عنوان مشتری می پذیرند ، به شرط آنکه مجموعه ای از الزامات از پیش تعریف شده (به عنوان مثال اعتبار بالا ، توانایی فنی و غیره) را برآورده کنند. با این حال ، استفاده از CSD ها مزایایی را برای کل بازار ، از جمله سرمایه گذاران نهادی و خرده فروشی به همراه دارد. این امر به این دلیل است که CSD ها به عنوان یک مرجع اصلی بازار عمل می کنند. هنگامی که یک سفارش خرید یا فروش در محل تجارت یا توسط CCP پاکسازی شد ، CSD ها از تسویه حساب معامله مراقبت می کنند. آنها تسویه حساب تحویل در مقابل پرداخت (DVP) را ارائه می دهند ، در نتیجه خطرات را برای خریداران و فروشندگان کاهش می دهند و پس از انتقال نهایی مالکیت ، اوراق بهادار را اداره می کنند. علاوه بر این ، آنها اطمینان می دهند که تعداد اوراق بهادار در گردش در هر زمان مشابه تعداد اوراق بهادار صادر شده است.

چند CSD در اروپا وجود دارد؟

لیست اعضای ECSDA در اینجا موجود است. اینها شامل اروپا جغرافیایی است. به این تعداد گاهی اوقات 6 سیستم تسویه حساب اوراق بهادار توسط بانکهای مرکزی ملی (در بلژیک ، بلغارستان ، جمهوری چک ، یونان ، لهستان و رومانی) اضافه می شود که در درجه اول اوراق بهادار دولت را تسویه می کنند. اسلواکی همچنین اخیراً CSD جدید را راه اندازی کرده است.

در مورد CSD های خارج از اروپا چطور؟

CSD ها در تمام قاره ها وجود دارند ، اگرچه نوع خدماتی که آنها ارائه می دهند بسته به ساختار بازار محلی متفاوت است. ECSDA با انجمن های CSD منطقه ای خواهر در آمریکا ، آسیا ، اوراسیا ، آفریقا و خاورمیانه مبادلات منظم دارد.

هر دو سال ، یک کنفرانس بین المللی متخصصان CSD را در سراسر جهان جمع می کند تا در مورد موضوعات مورد علاقه مشترک و به اشتراک گذاری تجربیات به اشتراک بگذارد. برای کسب اطلاعات بیشتر ، صفحه "همکاری بین المللی" را بررسی کنید.

CSD ها در بحران های مالی چه نقشی دارند؟

CSD ها در دوره های استرس بازار ، از جمله بحران مالی سال 2008 ، بسیار مقاوم بوده اند. نقش آنها کاهش خطرات برای شرکت کنندگان در بازار است و از این طریق از ثبات مالی حمایت می کند. در مواقع بحران ، CSD ها اطمینان می دهند که در حالی که با شکست شرکت کنندگان اصلی بازار ، حجم معاملات بالاتر می تواند یکپارچه پردازش شود تا اثرات دیگر بازیکنان بازار و کل سیستم را به حداقل برساند.

بحران مالی سال 2008 نگرانی های مربوط به ریسک اعتباری طرف مقابل و به ویژه محصولات مشتق اعتبار را با OTC معامله کرد. از طرف دیگر ، CSD ها در درجه اول به بازارهای نقدی خدمت می کنند و بیشتر با ریسک های اعتباری با عملیاتی سروکار دارند. این یک تفاوت مهم با CCPS است. این توضیح می دهد که چرا دستور کار اصلاحات پس از بحران G20 بر پاکسازی مرکزی مشتقات بدون ذکر CSD متمرکز است.

تجارت CSD: صدور ، تسویه حساب و حضانت

چرا صادرکنندگان اوراق بهادار خود را در CSD ثبت می کنند؟

صادرکنندگان شرکت های خصوصی یا مؤسسات بخش دولتی (یا هر نوع دیگر از نهادهای واجد شرایط) هستند که اوراق بهادار (به عنوان مثال سهام یا اوراق قرضه) را برای سرمایه گذاران صادر می کنند. این اوراق بهادار ، پس از ایجاد ، معمولاً در یک CSD واحد به نام "CSD صادرکننده" ثبت و واریز می شوند. سپس CSD اغلب مسئولیت اطمینان از اینكه تعداد اوراق بهادار در ابتدا ایجاد شده است با تعداد كل اوراق بهادار در گردش (رزرو شده در حساب سرمایه گذاران) در هر زمان برابر است. این عملکرد گاهی اوقات به عنوان "اطمینان از یکپارچگی مسائل اوراق بهادار" گفته می شود.

CSD به اصطلاح "نگه داشتن مستقیم" یا "شفاف" چیست؟

منابع اوراق بهادار به طور معمول تعدادی واسطه (به عنوان مثال بانکهای نگهبان) را بین سرمایه گذار نهایی اوراق بهادار (به عنوان مثال یک فرد ، صندوق بازنشستگی ...) و CSD ، جایی که اوراق بهادار در نهایت واریز می شود ، درگیر می کند.

در برخی از بازارهای اروپایی (مانند کشورهای نوردیک و یونان ، در میان دیگران) ، سرمایه گذار نهایی برای CSD شناخته شده است ، گاهی اوقات به عنوان نتیجه الزامات قانونی ملی. این بازارها بازارهای "نگهدارنده مستقیم" یا "شفاف" نامیده می شوند زیرا سرمایه گذاران نهایی (که به آن صاحبان سود نیز گفته می شود) نه تنها در سطح بانک خود مشخص می شوند بلکه در سطح CSD نیز دارای حساب های فردی هستند.

"DVP" به چه معنی است؟

DVP یا DVP مخفف تحویل در مقابل پرداخت است. این اساساً بدان معنی است که اوراق بهادار به یک خریدار تحویل داده می شود که (و فقط چه زمانی) خریدار پرداختی را به فروشنده ارسال می کند. در عمل ، CSD ها تسهیلات DVP را به مشتریان خود ارائه می دهند تا انتقال اوراق بهادار از فروشنده به خریدار فقط در صورتی اتفاق بیفتد که پرداخت از خریدار به فروشنده (و برعکس) انجام شود.

انواع دیگر دستورالعمل ها امکان پذیر است ، مانند انتقال رایگان (FOP) ، جایی که تحویل اوراق بهادار به پرداخت نقدی مربوطه مرتبط نیست (به عنوان مثال ، انتقال اوراق بهادار از یک حساب به حساب دیگر برای اصلاح یک اشتباه).

تفاوت بین تسویه حساب در پول بانک مرکزی و پول بانک تجاری چیست؟

بخش مهمی از فعالیت تسویه حساب در کتابهای CSD به طور معمول در پول بانک مرکزی (CEBM) رخ می دهد ، به این معنی که پای نقدی معاملات اوراق بهادار از یک حساب کاربری که توسط مشتری CSD در یک بانک مرکزی نگهداری می شود ، پرداخت می شود. با این حال ، معاملات دیگر شامل پول بانک تجاری (COBM) است ، به این معنی که بدهی/اعتبارات نقدی در کتاب های یک بانک تجاری به جای یک بانک مرکزی رخ می دهد. این به طور معمول در مواردی است که مشتریان CSD در ارزهای خارجی یا هنگام دریافت درآمد حاصل از اقدامات شرکت یا بازپرداخت ، در ارزهای خارجی قرار می گیرند. هر دو CEBM و COBM جایگاه خود را در یک منظره خدمات امن و کارآمد اوراق بهادار اتحادیه اروپا دارند.

"صادرکننده-CSD" و "سرمایه گذار-CSD" چیست؟

"صادرکننده" و "سرمایه گذار CSD" نقش های مختلفی هستند که توسط همان CSD بازی می کنند که بستگی به توزیع اولیه اوراق بهادار (با توجه به ارزیابی نقش CSD) در این CSD انجام شده است یا خیر. واددر صورت صدور اولیه این امنیت با این CSD ، CSD نقش به اصطلاح "صادرکننده CSD" از امنیت معین را ایفا می کند. ما در مورد نقش "سرمایه گذار CSD" صحبت می کنیم ، هنگام مراجعه به اوراق بهادار در کتاب های آن که در ابتدا توسط CSD دیگری (CSD صادرکننده) صادر شده است. این امر با این واقعیت امکان پذیر است که CSD ها پیوندی را با یکدیگر ایجاد می کنند.

پیوند CSD چیست؟

منظور از "پیوند CSD" به طور معمول ترتیب بین دو CSD است که امکان انتقال اوراق بهادار از یک CSD به دیگری (حل و فصل سیستم) را فراهم می کند. به طور واضح ، یک CSD A یک حساب با CSD B دیگر را باز می کند تا بتواند به مشتریان خود دسترسی به اوراق بهادار خارجی که توسط CSD A برگزار می شود ، فراهم کند.

این دو ICSD فراتر از دسترسی یکدیگر به یک حساب کاربری و ایجاد پیوند به اصطلاح "قابل تعامل" (یک ترتیب پیچیده تر برای تبادل اطلاعات بین آنها) است. این "پل" معروف بین بانک Euroclear و Clearstream Banking Luxembourg است.

T2S چیست و چگونه بر CSD ها تأثیر می گذارد؟

Target2-Securities ، یا "T2S" پروژه ای از یوروسیستم با هدف ساختن یک بستر مشترک IT است که تسویه حساب DVP هماهنگ در پول بانک مرکزی برای اکثر اوراق بهادار اروپایی تا ژوئن 2015 ارائه می دهد.

T2S CSD نیست. در عوض ، این به عنوان یک بستر فنی برای ارائه خدمات تسویه حساب به CSD هایی که بخشی از پروژه هستند ، خدمت می کند. CSD ها مسئولیت افتتاح و مدیریت حساب های مشتریان خود و همچنین ارائه خدمات مختلف مربوط به تسویه حساب را بر عهده دارند. وب سایت ECB اطلاعات بیشتری در مورد پروژه T2S ارائه می دهد.

چارچوب نظارتی اروپا برای CSD

چگونه CSD ها تنظیم می شوند؟

به عنوان زیرساخت های اوراق بهادار ، CSD ها در یک محیط بسیار تنظیم شده فعالیت می کنند. آنها مشمول قوانین ملی در مورد صدور اوراق بهادار ، تسویه حساب و امنیت هستند ، در حالی که تحت نظارت مقامات ذیربط ، به طور معمول اوراق بهادار یا تنظیم کننده بانکی ، و تحت نظارت بانک مرکزی (های) مربوطه قرار می گیرند.

از سال 2014 ، CSD ها در اتحادیه اروپا باید مطابق با مقررات CSD و استانداردهای دقیق تر آن باشند ، که استانداردهای محتاطانه و سایر الزامات دیگر را به عنوان پایه ای برای یک فرایند مجوز مشترک و عملکرد تعیین می کند.

CSD ها همچنین مشمول اصول بین المللی برای زیرساخت های بازار مالی صادر شده توسط CPMI ، IOSCO و FSB هستند.

کد رفتار برای زیرساخت های بازار چیست؟

آیین نامه رفتار زیرساخت های بازار مالی براساس مقررات CSD اتحادیه اروپا ساخته شده است.

قانون رفتار برای زیرساخت های بازار یک کد صنعت داوطلبانه از عمل خوب است که در نوامبر 2006 توسط سه انجمن اروپایی به نمایندگی از زیرساخت های بازارهای مالی (FESE ، هر یک و ECSDA ، به ترتیب مبادلات ، CCP ها و CSD) تحت نظارت امضا شد. کمیسیون اروپا

این کد گام مهمی در جهت ارتقاء شفافیت و رقابت در تجارت پس از تجارت نشان داد. سه مؤلفه اصلی آن عبارتند از:

• شفافیت قیمت ، از جمله نیاز به زیرساخت ها برای انتشار لیست قیمت ها در وب سایت خود ، از جمله طرح های تخفیف و نمونه های قیمت.
• یک راهنمای دسترسی و قابلیت همکاری که شرایط زیرساخت ها را برای ایجاد پیوندها با یکدیگر مشخص می کند.
• مقررات مربوط به جداسازی حساب و عدم وجود خدمات.

موانع Giovannini و EPTF چیست؟

به اصطلاح "موانع جیووانینی" در دو گزارش ، در سال 2001 و 2003 مشخص شد. آنها موانع اصلی برای پاکسازی و تسویه حساب مرزی در اروپا ، اعم از قانونی ، مالی و یا در ارتباط با عمل بازار را توصیف می کنند.

گروه CESAME ، که در آن ECSDA به طور فعال شرکت کرد ، گزارش نهایی خود را در سال 2008 تهیه کرد. این گزارش یک نمای کلی از این موانع و اقدامات اتخاذ شده یا در حال انجام برای غلبه بر آنها ارائه می دهد.

در سال 2017 ، بررسی جدیدی از موانع تجارت پس از تجارت توسط مجمع پس از تجارت اروپا (EPTF) انجام شد. این گزارش و ضمیمه آن ، مروری مفصلی از اولویت های تعریف شده پس از تجارت را برای دستیابی به هماهنگی بیشتر در اتحادیه اروپا ارائه می دهد.

شما هنوز سوالات بی پاسخ دارید؟لطفا به ما ایمیل بزنید و ما سعی خواهیم کرد کمک کنیم.