مسئله محوری هم ارزی در بحث در مورد آینده پول بانک مرکزی

Andreas Jobst ، اقتصاددان ارشد Roxe ، یک شرکت blockchain که می تواند راه حل های پرداخت و تجارت دیجیتال را ایجاد کند ، گفت: "با کاهش استفاده از پول نقد ، دسترسی مردم به پول به طور فزاینده ای از پول بانک مرکزی به بانک های تجاری تغییر می کند ، که می تواند شکست بخورد."رئیس تحقیقات اقتصاد کلان و سرمایه در آلیانز ، یکی از بزرگترین بیمه گذاران جهان. بنابراین ، دسترسی به یک معادل دیجیتال یک نوآوری ارزشمند است ، زیرا این امر بر افزایش فرصت فرصت برای نگه داشتن پول نقد غلبه می کند. اما منظور از "معادل دیجیتال" کاملاً مشخص نیست.

از یک طرف ، یک ارز دیجیتال بانک مرکزی معمولی می تواند به همان روشی که پرداخت های دیجیتالی معاصر را انجام می دهد ، عمل کند: با ابزارهای متنوعی برای انتقال مالکیت پول از یک حساب ثبت شده به دیگری. هر معامله توسط ارائه دهنده پرداخت ردیابی و ثبت می شود. تفاوت اصلی این است که پول منتقل شده مسئولیت بانک مرکزی است نه یک بانک تجاری.

اما پول نقد ، پول بانک مرکزی که هر روز از آن استفاده می کنیم ، این خصوصیات معاملات را ردیابی و ثبت نمی کند. پول نقد با ناشناس بودن نسبی و بدون سابقه اتوماتیک استفاده می شود. معاملات به صورت همسالان و با نظارت محدود انجام می شود. پول نقد دیجیتال این خصوصیات را تکرار می کند ، و وسیله ای برای پرداخت های دیجیتال به صورت خصوصی ارائه می دهد.

در اوایل سال جاری ، استفان لینچ ، عضو دموکراتیک مجلس نمایندگان ایالات متحده از ماساچوست ، از قانون ECASH حمایت مالی کرد ، که باعث می شود خزانه داری ایالات متحده با ایجاد "CASH E"-یک سیستم پرداخت دیجیتال همتا به همسالان انجام شود تا به صورت دیجیتالی تکثیر شودویژگی های پول نقد.

خطر آشکار در اینجا عدم توانایی دولت در نظارت بر معاملات و جلوگیری از جرم است. این چیزی است که واسطه های مالی به طور معمول از عهده آن برآیند و به سیاست گذاران نیاز دارند تا یک تجارت مهم را انجام دهند. در برخی از حوزه های قضایی ، آنها احساس می کنند که به شهروندان این امکان را می دهد که پرداخت های دیجیتالی همسالان را به طور ناشناس انجام دهند ، خطر بیش از حد جرم را ایجاد می کند. برخی دیگر احساس می کنند که فراهم کردن یک شبکه معامله ایمن و خصوصی برای کاهش خطر کاوی داده و گسترش ورود مالی ، این خطر را توجیه می کند.

JobSt دیدگاه متفاوتی را در بر می گیرد و خاطرنشان می کند که یک CBDC به خوبی طراحی شده می تواند ضمن حفظ امکان شناسایی معاملات برای اهداف قانونی یا نظارتی ، از حریم خصوصی محافظت کند.

یکی از تفاوت های عمده بین نقص الکترونیکی و سایر اشکال ارز دیجیتال این است که اولی یک ابزار تحمل کننده خواهد بود. این بدان معنی است که اگر سخت افزاری را که در آن ارز ذخیره شده است از دست می دهید ، آن را به طور کامل از دست داده اید که گویی کیف پول پر از یادداشت های بانکی را از دست داده اید. با ارزهای دیجیتالی مبتنی بر حساب ، بازیابی ارز از دست رفته برای ارائه دهنده حساب بسیار ساده تر است.

اما مزیت این عدم بازپرداخت این است که از سد پایین تر برای ورود برخوردار است و بدون دسترسی به اینترنت می تواند مورد استفاده قرار گیرد. این امر می تواند در صورت خاموش شدن از سیستم بانکی معمولی ، دسترسی سریع و آسان به پول نقد دیجیتال را ارائه دهد. Jobst خاطرنشان می کند که کسانی که به خدمات بانکی سنتی دسترسی ندارند ، چه به دلیل موقعیت مکانی ، درآمد ، پیشینه یا ترجیح ، ممکن است از CASH الکترونیکی بهره مند شوند که و همچنین ارائه حریم خصوصی بیشتر ، هیچ معامله و یا هزینه برداشتی ندارند.

این ویژگی نتیجه این واقعیت است که E-Cash مبتنی بر نشانه است نه مبتنی بر حساب. در حالی که این امر به استفاده نسبتاً ناشناس اجازه می دهد ، Jobst هشدار می دهد که "می تواند مسائل مربوط به قابلیت همکاری را با سایر دارایی های دیجیتال ایجاد کند".

با این حال ، عدم نظارت و کنترل متمرکز می تواند خطرات را برای سایر نقاط جهان به همراه آورد. دلار در حال حاضر تهدیدی برای اقتصادهای نوظهور بازار است و شغلی هشدار می دهد که در دسترس بودن یک دلار دیجیتال می تواند تعویض ارز را بدتر کند ، سیاست پولی را پیچیده تر کند و آسیب پذیری های ناشی از عدم تطابق ارز را بدتر کند. وی هشدار داد: "بدون محافظت مناسب ،" این می تواند جریان های غیرقانونی را تسهیل کند و اجرای محدودیت های ارزی و اقدامات مدیریت جریان سرمایه را برای مقامات نظارتی سخت تر کند. "

ایجاد پول دیجیتال تحت حمایت دولت نیز ممکن است تهدیدی برای بانک ها باشد. اگر مشتریان سپرده های خود را به CBDC یا E-CASH تغییر دهند ، پایگاه بودجه بانکها را می توان تحت فشار قرار داد. E-Cash پاداش نمی گیرد ، بنابراین هزینه فرصت برای نگه داشتن آن در مقابل سپرده های بانکی تجاری به شما کمک می کند تا مشتریان را از تغییر تمام پس انداز خود بازگرداند. برای CBDC ، وضعیت پیچیده تر است و به دو لایه پاداش نیاز دارد.

احترام دیگری که در آن صورت الکترونیکی دلار با CBDC های سنتی متفاوت است این است که ، اگرچه توسط دولت تضمین می شود ، اما توسط خزانه داری صادر می شود و نه توسط فدرال رزرو. این کار به جای CBDC قرار نیست بلکه به عنوان یک مکمل برای یکی از آنها کار کند.

انتقال مسئولیت صدور پول نقد الکترونیکی از فدرال رزرو به خزانه داری می تواند چشم انداز عرضه پول ایالات متحده را تغییر دهد. به طور سنتی، عرضه پول در انحصار بانک مرکزی بوده است، که تضمین می کند که نمی توان آن را برای تامین هزینه های دولت افزایش داد.

جابست معتقد است که انتشار ارز «در حوزه بانک مرکزی قرار می گیرد»، اما اضافه کرد که اگر عرضه نقدینگی الکترونیکی با تقاضای خصوصی مرتبط بماند، خطر سیاسی شدن عرضه پول ناچیز است.

وی افزود: «نقد الکترونیکی که توسط خزانه داری آمریکا صادر می شود، ویژگی های کل پولی را تغییر نمی دهد، زیرا همچنان تقاضای پول است که سهم نقدینگی (دیجیتال) ایجاد شده در اقتصاد را افزایش می دهد - صرف نظر از اینکه مشتریان پول دارند یا خیر. به صورت نقدی یا در سپرده های بانکی نگهداری کنید. در واقع، برخلاف CBDC، که در موارد شدید، می تواند از ایجاد پول توسط بانک ها از طریق سپرده گیری جابجا شود، پول نقد الکترونیکی به بانکداری ذخایر کسری تجاوز نمی کند، زیرا مردم صرفاً در مورد شکل پرداخت تصمیم می گیرند (معارف در مقابلدر مقابل پول نقد دیجیتال) به جای نوع متعهد (پول بانک مرکزی در مقابل پول بانک تجاری).

لوئیس مک للان سردبیر موسسه پول دیجیتال OMFIF است.