گزینه های تجارت و مدیریت درآمد: شواهدی از برنامه آزمایشی پنی

با استفاده از یک رویکرد تفاوت در تفاوت که به افزایش برونزا در فعالیتهای تجاری گزینه های ایجاد شده توسط برنامه آزمایشی پنی اوراق بهادار و بورس ، متکی است ، تأثیر علی منفی از تجارت گزینه ها در مدیریت درآمد را می یابیم. با کاهش بزرگی از تعهدی های اختیاری ، شرکت های آزمایشی کمتر احتمال دارد که اهداف درآمد را به طور حاشیه ای ضرب و شتم کنند و احتمال اینکه در دوره آزمایشی اشتباهات مالی داشته باشند. تجزیه و تحلیل مقطعی نشان می دهد که این اثرات در بین بنگاه های دارای یک هیئت مدیره کوچک یا کمتر مستقل یا کمیته حسابرسی کوچک برجسته تر است. علاوه بر این ، شرکت های آزمایشی توجه بیشتری به بازار می گیرند و راندمان قیمت سهام آنها بیشتر از شرکت های غیر پیلوت در دوره آزمایشی بهبود می یابد. این شواهد با این استدلال سازگار است که معاملات گزینه های فعال ، بررسی بازار گزارش گزارش شرکت ها ، بهبود کیفیت گزارشگری مالی و راندمان قیمت را افزایش می دهد.

معرفی

از زمان تأسیس مبادله گزینه های هیئت مدیره شیکاگو در سال 1973 ، بازارهای گزینه ها به صورت تصاعدی در حال رشد هستند. مبلغ کل گزینه های معامله شده در سال 2020 به 7. 47 میلیارد قرارداد رسیده است (شرکت های پاکسازی شرکت ، 2021). این یک سؤال ماندگار در اقتصاد مالی است که چگونه چنین ادعاهای احتمالی بر دارایی های اساسی تأثیر می گذارد (رول و همکاران ، 2009). رول و همکاران.(2009) دریافت که بنگاه های دارای حجم معاملات گزینه های بالاتر دارای ارزیابی بازار بالاتری هستند. آنها استدلال می کنند که تجارت گزینه های فعال باعث می شود تخصیص بازپرداختهای شرکت کارآمدتر شود. با این حال ، آنها در مورد مکانیسم های خاص در مورد اثر علی و علیت بحث نمی کنند ، و خواستار درک بهتر از چگونگی تأثیرگذاری گزینه های فعال بر تصمیمات و نتایج شرکت ها هستند.

در حالی که این نگرانی وجود دارد که فعالیت های تجاری گزینه های سوداگرانه باعث افزایش سر و صدا و بی ثبات کردن قیمت سهام می شود ، مطالعات نشان می دهد که بازارهای گزینه های فعال می توانند توجه سرمایه گذار را افزایش دهند ، تولید اطلاعات را تحریک کنند و راندمان قیمت را در بازار سهام افزایش دهند (به عنوان مثال ، راس ، 1976 ؛ کومار و همAl. ، 1998 ؛ Cao ، 1999 ؛ Chakravarty et al. ، 2004 ؛ Pan and Poteshman ، 2006 ؛ Hu ، 2014 ، Hu ، 2017 ؛ du ، 2019). اگر بازارهای گزینه ها می توانند محیط اطلاعات دارایی های اساسی را تغییر دهند ، آیا تجارت گزینه ها بر کیفیت گزارشگری مالی در شرکت های اساسی تأثیر می گذارد؟به دانش ما ، هیچ مطالعه قبلی به این موضوع پرداخته نشده است.

ما انتظار داریم که معاملات گزینه های فعال به دو دلیل مدیریت سود را محدود کند. اول، معاملات گزینه های فعال می تواند سود نهایی یک مدیر مالی از مدیریت سود را کاهش دهد، زیرا بهبود کارایی قیمت سهام به دلیل معاملات گزینه های فعال می تواند قیمت گذاری نادرست بالقوه را کاهش دهد که مدیران را برای دستکاری سود در وهله اول تحریک می کند (فیشر و ورکیا، 2000؛ رنگ وسریدار، 2004). دوم، معاملات گزینه های فعال می تواند هزینه نهایی مدیریت سود یک مدیر مالی را افزایش دهد زیرا توجه و بررسی بیشتر از سوی معامله گران گزینه ها و سایر فعالان بازار می تواند شانس کشف مدیریت سود را افزایش دهد.

با وجود منطق فوق، هیچ مطالعه قبلی شواهد تجربی ارائه نکرده است. در این مطالعه، بررسی می کنیم که آیا بازار گزینه ها بر کیفیت گزارشگری مالی شرکت ها تأثیر می گذارد یا خیر. فقدان تحقیق در مورد اثر علی بازار مشتقات مالی بر رفتارهای گزارشگری مالی شرکت ها وجود دارد، تا حدی به دلیل مشکل درونزایی بالقوه به دلیل حذف سوگیری متغیر یا علیت معکوس. به عنوان مثال، برخی از اصول بنیادی شرکت غیرقابل مشاهده ممکن است به طور همزمان فعالیت معاملاتی در بازار اختیار معامله و تصمیمات گزارشگری مالی مدیران را هدایت کند. علاوه بر این، استراتژی های معاملاتی که از معکوس شدن اقلام تعهدی حسابداری استفاده می کنند ممکن است بر فعالیت معاملاتی در بازار اختیار معامله تأثیر بگذارد.

برای غلبه بر مشکل احتمالی درون زا ، ما به یک طرح شبه آزمایشی متکی هستیم که از افزایش اگزوژن در فعالیت های معاملاتی گزینه های ناشی از برنامه آزمایشی پنی اوراق بهادار و بورس (SEC) سوء استفاده می کند. در ابتدای سال 2007 ، SEC یک برنامه در سطح صنعت ، برنامه آزمایشی پنی را اجرا کرد تا گزینه هایی را با حداقل تغییرات قیمت 0. 01 دلار و 0. 05 دلار نقل کند. برنامه آزمایشی پنی گسترش قیمت را محکم می کند و هزینه های معاملاتی را در بازار گزینه ها کاهش می دهد و ما را قادر می سازد تا به دلایل زیر تأثیر علی و علت تجارت گزینه ها در مدیریت درآمد را بررسی کنیم. برنامه آزمایشی پنی هزینه های معاملات گزینه ها را کاهش می دهد و منجر به تجارت فعال تر در گزینه های آزمایشی می شود (به عنوان مثال ، جویس ، 2008 ؛ گزینه های NYSE ARCA ، 2008 ؛ NYSE ARCA Inc. ، 2009). افزایش حجم معاملات گزینه های آزمایشی که توسط برنامه آزمایشی پنی ایجاد شده است ، برای تصمیمات شرکت ها برونزا است. بنابراین ، ما می توانیم از برنامه آزمایشی برای شناسایی شوک اگزوژن به حجم گزینه ها استفاده کنیم. علاوه بر این ، گنجاندن مبهم کلاسهای گزینه های مختلف در برنامه آزمایشی طی چند سال دیگر این نگرانی را که شوک های غیرقابل کنترل در بازار گزینه ها و کیفیت گزارشگری مالی بنگاه ها ممکن است به موقع همزمان باشد ، کاهش می دهد.

در تجزیه و تحلیل اصلی ، ما با شرکت های آزمایشی که بین سالهای 2007 تا 2015 به برنامه آزمایشی پنی پیوستند ، شروع می کنیم. 1 در مرحله بعد ، ما با شرکت های آزمایشی با شرکت های کنترل با استفاده از نمره تمایل نزدیکترین روش همسایه مطابقت داریم. سرانجام ، ما تفاوت در کیفیت گزارشگری مالی بین بنگاه های درمانی و کنترل را برای دوره ای که سه سال قبل و سه سال پس از سال خلبان شروع می شود ، تجزیه و تحلیل می کنیم. با استفاده از تست های اختلاف یک متغیره و چند متغیره (DID) ، می توانیم اثرات مخدوش احتمالی را از تغییرات مقطعی یا سری زمانی در متغیرهای غیرقابل کنترل کاهش دهیم.

ما در دوره آزمایشی در مقایسه با شرکت های کنترل ، افزایش قابل توجهی در حجم معاملات گزینه ها در شرکت های درمانی را مستند می کنیم. این شواهد با افزایش حجم معاملات برای گزینه های آزمایشی گزارش شده توسط مبادلات گزینه ها سازگار است (به عنوان مثال ، جویس ، 2008 ؛ گزینه های NYSE ARCA ، 2008 ؛ NYSE ARCA Inc. ، 2009). مهمتر از همه ، تست های DID ما شواهد محکمی را نشان می دهد که برنامه آزمایشی تأثیر منفی بر مدیریت درآمد برای شرکت های آزمایشی دارد. اول ، ما مستند می کنیم که مقادیر مطلق تعهدی اختیاری عملکرد با عملکرد تقریباً 1 ٪ -2. 8 ٪ از کل دارایی های شرکتهای درمانی نسبت به شرکتهای کنترل در دوره آزمایشی در مقایسه با دوره قبل از خلبان کاهش می یابد. دوم ، ما می دانیم که احتمال ملاقات یا ضرب و شتم حاشیه ای پیش بینی درآمد اجماع تحلیلگر در حدود 1. 46-1. 85 درصد درصد برای شرکتهای درمانی نسبت به شرکتهای کنترل در دوره آزمایشی در مقایسه با دوره پیش از خلبان است. این احتمال کاهش یافته مربوط به 25. 9 ٪ -32. 8 ٪ از احتمال بی قید و شرط جلسه یا ضرب و شتم حاشیه ای پیش بینی تحلیلگر در نمونه است. سوم ، ما گزارش می دهیم که احتمال بازگرداندن مالی 1. 99-3. 05 درصد برای شرکت های درمانی نسبت به شرکت های کنترل در دوره آزمایشی در مقایسه با دوره قبل از خلبان است. این احتمال کاهش یافته با 28. 5. 3 ٪ -43. 6 ٪ از احتمال بی قید و شرط بازگرداندن در نمونه مطابقت دارد. علاوه بر این ، احتمال سوءاستفاده های مالی مبتنی بر سه نسخه از F-Scores که از مدلی که توسط DeChow و همکاران تهیه شده است ، تخمین زده می شود.(2011) همچنین برای شرکتهای درمانی نسبت به شرکتهای کنترل در طول دوره آزمایشی نسبت به دوره قبل از خلبان به طور قابل توجهی پایین است. نتایج برای کنترل تعداد زیادی از متغیرها ، اثرات ثابت صنعت و اثرات ثابت محکم و سال قوی است. نتایج اصلی ما همچنین به رگرسیون حداقل مربعات دو مرحله ای با استفاده از پول و علاقه باز گزینه ها به عنوان متغیرهای ابزاری برای حجم معاملات گزینه ها قوی است (رول و همکاران ، 2009 ؛ بلانکو و ورهیم ، 2017).

برای تأیید فرض روندهای موازی مورد نیاز برای برآورد DID ، ما تجزیه و تحلیل روند پیش از خلبان را برای حجم گزینه ها ، تعهدی مطلق اختیاری ، احتمال ملاقات یا ضرب و شتم حاشیه ای پیش بینی تحلیلگر ، احتمال بازگرداندن و احتمال سوءاستفاده مبتنی بر انجام انجام می دهیم. در F-Scores (Dechow et al. ، 2011). ما می دانیم که گروه های درمانی و کنترل برای هرگونه اقدامات ، روند دیفرانسیل قابل توجهی ندارند ، این نشان می دهد که فرض روند موازی در راه اندازی ما وجود دارد. هر دو آزمایش دارونما مربوط به شرکت و درمان مربوط به زمان درمان ، نتایج ما را بیشتر می کنند.

ما تست های اعتبار سنجی را انجام می دهیم تا تأیید کنیم که برنامه آزمایشی توجه بازار را افزایش داده و راندمان قیمت سهام را برای شرکت های آزمایشی بهبود بخشیده است ، که دو کانال برای یافته های ما هستند زیرا افزایش توجه بازار می تواند هزینه حاشیه ای مدیریت درآمد و بهبود بهره وری قیمت سهام را افزایش دهدمی تواند سود حاشیه ای از مدیریت درآمد را کاهش دهد. اول ، ما از سه پروکسی مختلف برای توجه بازار استفاده می کنیم ، از جمله پوشش تحلیلگر ، حجم معاملات سهام و علاقه کوتاه. ما می دانیم که شرکت های آزمایشی در طول دوره آزمایشی توجه بیشتری نسبت به شرکت های غیر پیلوت جلب می کنند. دوم ، با استفاده از دو اقدامات مختلف از راندمان قیمت پیشنهادی Hou و Moskowitz (2005) و سه مجموعه ضرایب بازده فعلی درآمدهای آینده (Lundholm and Myers ، 2002) ، ما نشان می دهیم که برنامه آزمایشی باعث افزایش بهره وری قیمت برای شرکت های آزمایشی می شود. بیشتر از شرکت های غیر پیلوت.

در بررسی بیشتر بخش مقطع ، می فهمیم که مدیریت درآمد بیشتر برای شرکتهای آزمایشی با هیئت مدیره کوچکتر و کمتر مستقل و کمیته حسابرسی کوچکتر محدود می شود ، و این نشان می دهد که گنجاندن در برنامه آزمایشی جایگزین اثرات گزارشگری مالی استسایر عملکردهای نظارت داخلی شرکت.

مطالعه ما به ادبیات رو به رشد در مورد تأثیر علی بازارهای مالی بر تصمیمات شرکت کمک می کند. محققان غالباً با سوءاستفاده از شوکهای برون زا به بازار مالی ، مسئله درون زا را بررسی می کنند. به عنوان مثال ، با استفاده از جریان صندوق های متقابل به عنوان یک شوک اگزوژن ، ادمانز و همکاران.(2012) اثر گاه به گاه قیمت سهام را در تصمیمات تصاحب مستند کنید. با استفاده از بسته شدن کارگزار و ادغام به عنوان شوکهای برون زا در پوشش تحلیلگر ، درین و ککسس (2013) ، ایرانی و اوچ (2013) و چن و همکاران.(2015) تأثیرات علّی پوشش تحلیلگر بر تصمیمات شرکت را مطالعه کنید. به طور خاص ، فانگ و همکاران.(2016) سند مبنی بر اینكه شركتهای خلبان SEC تنظیم SEC مدیریت درآمد را در دوره آزمایشی كاهش می دهد زیرا برنامه آزمایشی SHO باعث کاهش هزینه های فروش كوتاه می شود و بنابراین فعالیت های نظارت بر فروشندگان کوتاه مدت را افزایش می دهد. لی و شیا (2021) دریافتند که نقدینگی بازار سهام تأثیر علی بر مدیریت درآمد دارد.

مطالعه ما نتیجه ای از معاملات گزینه هایی را که قبلاً در ادبیات مورد بررسی قرار نگرفت ، بررسی می کند. رول و همکاران.(2009) دریافت که بنگاه های دارای حجم معاملات گزینه های بالاتر دارای ارزیابی بازار بالاتری هستند. در حالی که آنها استدلال می کنند که حجم معاملات گزینه های بالاتر می تواند منجر به تخصیص کارآمد تر منابع شرکت شود ، آنها در مورد مکانیسم خاصی بحث نمی کنند ، و خواستار درک بهتر از چگونگی افزایش حجم معاملات گزینه های بالاتر باعث افزایش بهره وری تخصیص منابع و ارزش شرکت می شوند. مطالعات متعددی مکانیسم های خاص را نشان داده اند. Naiker و همکاران.(2013) سند مبنی بر اینکه بنگاه های دارای حجم معاملات گزینه های بالاتر با هزینه کمتری از سرمایه سهام همراه هستند. Blanco و Wehrheim (2017) دریافتند که بازار گزینه ها نوآوری شرکت ها را تقویت می کند. حجم معاملات گزینه های بالاتر همچنین ساختار بدهی را ارتقا می بخشد که بیشتر به بدهی عمومی متکی است و کمتر به تأمین مالی گران قیمت بانک Cao و همکاران.(2022a) و منجر به سرمایه گذاری کارآمدتر (آناگنوستوپولو و همکاران ، 2022) و هزینه های حسابرسی پایین تر (علی و همکاران ، 2020) می شود. مقاله ما این مطالعات را با نشان دادن اینکه بازار گزینه ها می تواند به بهبود کیفیت گزارشگری مالی کمک کند ، تکمیل می کند. مطالعه ما به ادبیات در مورد تأثیر علی بازار مشتقات مالی بر سیاست های شرکت ها کمک می کند ، که بخشی از ادبیات عمومی تر در مورد تأثیر علی بازارهای مالی است.

مقاله ما همچنین به ادبیات مربوط به نتایج بازار مالی برنامه آزمایشی پنی می افزاید. مطالعات نشان می دهد که برنامه آزمایشی پنی نه تنها باعث افزایش اطلاعات و کارآیی قیمت سهام می شود (Du ، 2019 ؛ Cao et al. ، 2022a) بلکه بر هزینه بدهی شرکت ها نیز تأثیر می گذارد (Blanco and Garcia ، 2021) ، ساختار بدهی (Cao et al. ، 2022b) ، و راندمان سرمایه گذاری (آناگنوستوپولو و همکاران ، 2022). مطالعه ما با ارائه اولین شواهد تجربی مبنی بر اینکه بازار گزینه های فعال تر می تواند نظم و انضباط قوی تری را در رفتارهای گزارشگری مالی بنگاهها و مدیریت درآمد محدود کند ، در ادبیات خلاء را پر می کند.

بقیه این مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است. بخش 2 برنامه آزمایشی پنی را معرفی می کند. بخش 3 نمونه ، اقدامات و روش ما را توضیح می دهد. بخش 4 نتایج اصلی و تست های استحکام را نشان می دهد. بخش 5 شواهد دیگری در مورد توجه بازار و راندمان قیمت ارائه می دهد. بخش 6 نتیجه می گیرد.

قطعه قطعه

برنامه آزمایشی پنی و استراتژی شناسایی ما

از نظر تاریخی ، قیمت گزینه ها در نیکل و Dimes نقل و معامله می شود. به طور خاص ، گزینه های قیمت زیر 3 دلار در افزایش 5 سنت نقل شده است و گزینه های قیمت گذاری شده در و بالاتر از 3. 00 دلار با افزایش 10 سنت نقل شده است. برای محکم کردن گسترش قیمت و کاهش هزینه های معامله برای معاملات گزینه ها ، SEC برنامه آزمایشی پنی در سطح صنعت را در تاریخ 26 ژانویه 2007 راه اندازی کرد. برنامه آزمایشی پنی در ابتدا شامل 13 کلاس گزینه است که نمایانگر "گروه متنوعی از گزینه ها با متنوع است

نمونه ، متغیرها و روش

ما با نمونه ای از شرکتهای دولتی ایالات متحده با اطلاعات حسابداری مربوطه از Compustat ، اطلاعات سهام از مرکز تحقیقات در اوراق بهادار (CRSP) و داده های گزینه های موجود از پایگاه داده OptionMetrics از سال 2004 تا 2018 شروع می کنیم. ما شرکت های خارجی ، شرکت های مالی را حذف می کنیمشرکت های ابزار ، شرکت های دارای کد SIC صنعت گمشده ، شرکت هایی که دارای ارزش های مفقود شده در فروش ، کل دارایی ها و درآمد خالص قبل از کالاهای خارق العاده هستند و شرکت های دارای قیمت سهام کمتر از L. ما به نمونه نیاز داریم

نتایج اصلی

در بخش 4. 1 ، ما تأیید می کنیم که برنامه آزمایشی پنی افزایش قابل توجهی در حجم معاملات گزینه ها را معرفی می کند. در بخش 4. 2 ، ما با استفاده از سه اقدامات مدیریت درآمد ، تأثیر علی برنامه آزمایشی پنی در مدیریت درآمد را بررسی می کنیم. ما نتایج را برای هر دو تست اختلاف در اختلافات در اختلافات (DID) ارائه می دهیم.

دو کانال: توجه بازار و راندمان قیمت

ما در مورد دو مکانیسم برای برنامه آزمایشی پنی بحث کرده ایم تا در 1 مقدمه ، 2 برنامه آزمایشی پنی و استراتژی شناسایی ما تأثیر بگذارد. به طور خاص ، افزایش توجه بازار می تواند هزینه حاشیه ای مدیریت درآمد را افزایش دهد و بهبود بهره وری قیمت سهام می تواند سود حاشیه ای مدیریت درآمد را کاهش دهد. در این بخش ، ما تست های اعتبار سنجی را انجام می دهیم تا تأیید کنیم که برنامه آزمایشی توجه بازار را افزایش داده است و

نتیجه

مطالعه ما از شوکهای اگزوژن به بازار گزینه های ایالات متحده که توسط برنامه آزمایشی پنی SEC تولید شده است ، بهره می برد. برنامه آزمایشی پنی هزینه های معاملات را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد و حجم معاملات را برای گزینه های آزمایشی افزایش می دهد. با استفاده از یک رویکرد تفاوت در اختلافات ، متوجه می شویم که برنامه آزمایشی پنی مدیریت درآمد را در بین شرکت های آزمایشی کاهش می دهد. نتایج به گنجاندن تعداد زیادی از متغیرهای کنترل ، اثرات ثابت صنعت ، اثرات ثابت محکم و سال و استفاده از آنها قوی است

تصدیق

ما از Simi Kedia (ویراستار) و دو داور ناشناس بخاطر نظرات و پیشنهادات مفید آنها و اندی لی برای کمک های تحقیقاتی عالی تشکر می کنیم.