یک سوال از اشتها

همانطور که من این را می نویسم ، یک Grexit هنوز روی کارت ها است ، انتظار می رود اقتصاد چین خنک شود و فدرال رزرو در نظر دارد نرخ بهره را افزایش دهد. نزدیک به خانه ، Ringgit در حدود 3. 90 در هر دلار معامله می شود و در برابر یک سبد ارز به طور قابل توجهی کاهش یافته است. قیمت نفت و کالاهای خام همچنان بی ثبات است.

نوسانات قابل توجه در بازارهای مالی یک چالش مداوم برای مشاغل مالزی خواهد بود.

به تازگی ، مدیرعامل Martrade به عنوان توصیه به صادرکنندگان مالزی برای محافظت از Ringgit که گفته می شود در بهترین سطح برای صادرات است ، در برابر دلار آمریکا است. در حقیقت ، پرچین اغلب به عنوان یک پاناسه برای مدیریت نوسانات ارائه می شود. بسیاری از محصولات ، استراتژی ها و راه حل های محافظت شده توسط تعداد زیادی از بانک ها و متخصصان در آنجا ارائه شده است.

پرچین یا نه پرچین؟

بنابراین ، آیا ما باید یا نباید از آن محافظت کنیم؟اگر این کار را انجام دهیم ، از چه ابزاری استفاده می کنیم؟مبلغ مناسب برای پرچین چیست؟چقدر باید به آینده برویم؟چه مدت باید پرچین ها را حفظ کنیم؟

تحت فشار ، مدیران اغلب می خواهند پاسخ های سخت و سریع به این سؤالات داشته باشند. واقعیت این است: پاسخ درستی وجود ندارد.

هارون سی براون ، نویسنده مالی مشهور ، می گوید: "بسیاری از بلایای مالی را می توان برای افرادی که فکر می کردند از آنها محافظت می کنند ردیابی کرد."شاید به گفته اکونومیست ، موردی که در مورد شرکت هواپیمایی Delta Airlines است ، که پیش بینی می شود قبل از رکود فعلی قیمت ، 1. 2 میلیارد دلار در سال 2015 از دست بدهد.

بنابراین شاید ارزشمند باشد که بحث در مورد اینکه چه چیزی پرچین است و نیست.

Google با استفاده از تعادل یا جبران معاملات ، محافظت از خود را در برابر ضرر در (شرط بندی یا سرمایه گذاری) تعریف می کند. "در زمینه مدیریت خطرات مالی ، من می خواهم بگویم که این تعریف بی فایده است و می تواند گمراه کننده باشد.

محافظت از حفاظت از مطلق تضمین نمی کند. در حقیقت ، این در واقع شامل نگاهی به آینده است ، که ممکن است با حدس و گمان تفاوت چندانی نداشته باشد.

فرض کنید ، به عنوان یک پرچین ، من وارد یک قرارداد آینده نگر می شوم تا قیمت خریدهای نفتی ماه آینده را با قیمت 70 دلار در هر بشکه برطرف کنم. دیدگاه ضمنی من این است که قیمت نفت در آینده فراتر از 70 دلار افزایش می یابد. اگر قیمت نفت از زیر 70 دلار پایین بیاید ، بهتر است وارد پرچین نشوم ، زیرا می توانم نفت را با قیمت نقطه ای زیر 70 دلار خریداری کنم.

البته ، من می توانستم به نوع دیگری از پرچین وارد شوم که به من اجازه می دهد کیک خود را تهیه کنم و آن را نیز بخورم ، یعنی خرید یک گزینه. این امر مستلزم دستیابی به حق خرید نفت در هر بشکه در هر بشکه با انتخاب عدم خرید اگر قیمت بازار زیر 70 دلار باشد. این قرارداد گزینه با حق بیمه همراه است که وقتی بازار بی ثبات تر است ، گرانتر است.(از قضا ، بیشتر شرکت ها فقط وقتی بازار بی ثبات است ، حصار را در نظر می گیرند ، یعنی وقتی حق بیمه نیز بالاترین است!) این بار ، دیدگاه ضمنی من این است که افزایش قیمت بالاتر از حق بیمه ای است که من برای این گزینه پرداخت می کنم. در غیر این صورت من نباید از گزینه محافظت کنم.

این که آیا یک پرچین "خوب" یا "بد" است ، فقط می تواند در مورد عقب نشینی تصمیم بگیرد ، چیزی که مدیران هنگام تصمیم گیری در مورد محافظت از آنها ندارند.

پس چگونه مدیر باید به محافظت در برابر آن نزدیک شود؟

من پیشنهاد می کنم که به اصول اولیه برگردید. هدف هر پرچین خطر (یا به حداقل رساندن آن) است. بنابراین ، اجازه دهید از طریق لنزهای خطر به این مسئله نگاهی بیندازیم.

یک شرکت چه خطراتی را باید طی کند؟

ذینفعان انتظار دارند که شرکت ها خطرات تجاری را برای تولید بازده در نظر بگیرند. هرچه خطرات بیشتر باشد ، بازده مورد انتظار بیشتر می شود.

چه خطراتی را باید محافظت کرد؟برخی توصیه می کنند که به طور کامل از آن محافظت کنند ، برخی دیگر تا حدی. برخی توصیه می کنند که سرمایه گذاران در معرض خطر خود را به طور کامل ، حتی برای سودآوری از آن ، در معرض خطر خود قرار دهند. خیلی اوقات جواب این است: همه چیز بستگی دارد. کدام سوال میلیون دلاری را ایجاد می کند - بستگی به چه چیزی دارد؟شاید این سؤال باشد که ذینفعان خود را به خطر می اندازد.

به عنوان مثال ، اگر یک شرکت در تجارت ویجت است و نه تجارت ارز ، به نظر می رسد که این شرکت در معرض تغییرات نرخ ارز قرار بگیرد - به ویژه اگر ابزارهایی برای از بین بردن این خطر در دسترس باشند.

اشتها برای خطرات

شرکت ها باید تصمیم بگیرند که چقدر اشتها برای خطرات دارند. در ساده ترین آن ، اشتهای ریسک را می توان به عنوان میزان ریسک تعریف کرد ، که یک سازمان مایل به انجام آن است تا اهداف استراتژیک خود را دنبال کند.

درک خوب از اشتهای ریسک ذینفعان به مدیران این امکان را می دهد تا استراتژی های تجارت و ریسک خود را تراز کنند. به عنوان مثال ، مدیر در شرکتی که اشتهای خطرات ارزی را دارد ، تمام مواجهه با ارز خارجی خود را محافظت نمی کند.

آیا می توانیم از این هزینه استفاده نکنیم؟

شرکت ها باید از خود بپرسند که آیا با درک میزان ظرفیت آنها برای ریسک ، آیا می توانند از این امر محافظت کنند. این کار لازم نیست یک تمرین پیچیده با استفاده از مدلهای پیشرفته ریاضی باشد. تجزیه و تحلیل سناریو ساده What-If می تواند برای شناسایی تأثیر خطر خاص (بدون استفاده) بر جریان نقدی ، سود یا بدهی شرکت انجام شود.

تحت یک سناریوی استرس (به عنوان مثال Ringgit به RM4 تا USD1 کاهش می یابد) ، آیا این شرکت هنوز هم می تواند میثاق بدهی خود را برآورده کند و سیاست رتبه بندی و سود سهام خود را حفظ کند؟آیا تحلیلگران سهام خود را کاهش می دهند؟تأثیر آن در قیمت سهم آن چیست؟اگر تأثیر قابل قبول نباشد ، باید خطر خاص مورد محافظت قرار گیرد.

آیا ما می توانیم از این امر حمایت کنیم؟

در میان بحث و گفتگو در مورد حمایت از این ، نباید هزینه های ورود به ترتیبات را از دست داد. بسیاری از خزانه داران و مدیران ریسک ، هزینه واقعی محافظت را دست کم می گیرند ، به طور معمول فقط روی هزینه های معامله مستقیم مانند هزینه کارگزار متمرکز می شوند. این مؤلفه ها اغلب بخش کوچکی از کل هزینه های پرچین هستند و هزینه های بزرگتر و غیرمستقیم را نیز به همراه می آورند. این می تواند منجر به هزینه محافظت از مزایا شود.

یک هزینه غیرمستقیم نگه داشتن سرمایه حاشیه است. در نتیجه بحران مالی و قوانین سرمایه جدید برای بانکها ، شرکت هایی که وارد تجارت با بانک ها می شوند ، ملزم به ارسال وثیقه یا پول نقد هستند. این نیاز می تواند مقادیر قابل توجهی از سرمایه در گردش را که ممکن است بهتر برای سایر سرمایه گذاری های تجاری مستقر شود ، پیوند دهد ، هزینه ای که ممکن است از آن غافل شود.

یکی دیگر از هزینه های غیرمستقیم وارونه از بین می رود. هنگامی که احتمال اینکه قیمت ها به طرز مطلوبی حرکت کنند ، بیشتر از احتمال حرکت نامطلوب است ، محافظت از قفل کردن قیمت های فعلی می تواند در صعود بیشتر از ارزش حفاظت از نزولی هزینه بیشتری داشته باشد.

حسابداری پرچین

یکی از جنبه های مهم محافظت که من به آن توجه نکرده ام ، حسابداری است. نیمی از پاسخ دهندگان به بررسی خزانه داری شرکت PWC آسیا 2014 ، با استناد به دلایلی مانند پیچیدگی و ماهیت محدود کننده استانداردهای حسابداری جاری ، بار اداری و عدم وجود فناوری مناسب برای مقابله با الزامات حسابداری محافظت ، از حسابداری پرچین استفاده نکردند. در صورت عدم استفاده از حسابداری پرچین ، محافظت در واقع ممکن است نوسانات بیشتری برای درآمد ایجاد کند.

با این حال ، خبرهای خوبی وجود دارد ، زیرا قوانین حسابداری در مورد محافظت در استاندارد جدید حسابداری ، که از 1 ژانویه 2018 مؤثر است ، آرامش یافته است.

به طور خلاصه ، محافظت از Hedging می تواند ابزاری مفید برای مدیریت عدم قطعیت ها باشد. هنگامی که به خوبی انجام شود ، مزایای آن ممکن است صرفاً از جلوگیری از پریشانی مالی برای کمک به حفظ و حتی ایجاد ارزش برای ذینفعان فراتر رود. ضعیف انجام شده ، ممکن است ارزش بیشتری را نسبت به آنچه در ابتدا در معرض خطر بود از بین ببرد.

بنابراین ، آیا باید همانطور که می گویند شرط بندی های خود را در این محیط بی ثبات محافظت کنید؟برای پاسخ به آن نیازی نیست قمارباز باشید - اما باید هر تصمیمی را به اشتهای کلی ریسک خود پیوند دهید.

ویلیام ماه شریک زندگی در عمل خدمات تضمین ریسک PWC مالزی است ، جایی که وی به مشتریان در مورد مدیریت ریسک مالی توصیه می کند. این ستون به بررسی موضوع اعتماد به نفس و مقاومت در برابر تجارت ادامه خواهد داد.

این مقاله برای اولین بار در Edge Weekly منتشر شد. به طور خلاصه ، حصار زدن می تواند ابزاری مفید برای مدیریت عدم قطعیت ها باشد. هنگامی که به خوبی انجام شود ، مزایای آن ممکن است صرفاً از جلوگیری از پریشانی مالی برای کمک به حفظ و حتی ایجاد ارزش برای ذینفعان فراتر رود. ضعیف انجام شده ، ممکن است ارزش بیشتری را نسبت به آنچه در ابتدا در معرض خطر بود از بین ببرد.