تاریخچه کوکائین

5000 سال قبل از میلاد: تکه ای از سفال هایی که توسط باستان شناس رونالد کی سیگل پیدا شد، استفاده از برگ کوکا را در رویدادی که در این دوره رخ داد به تصویر می کشد.

3000 سال قبل از میلاد: جویدن کوکا در سرتاسر آمریکای جنوبی برای کمک به کار در ارتفاعات بالا و جلوگیری از گرسنگی انجام می شود. تصور می شود که این هدیه ای از طرف خدایان باشد. همچنین در مومیایی کردن و ترپنینگ (به عنوان بی حس کننده موضعی) استفاده می شود. همچنین برخی شواهد نشان می دهد که در همان زمان در مصر استفاده می شده است.

1000 بعد از میلاد: تمدن اینکاها آغاز شد. این تمدن در نهایت 75 درصد از سواحل اقیانوس آرام آمریکای جنوبی را در بر می گیرد. کوکا برای اینکاها بسیار مهم است و تقریباً در تمام جنبه های زندگی روزمره از جمله اندازه گیری فاصله و زمان آنها گنجانده شده است. کوکادا: مدت زمان مصرف یک دسته برگ کوکا و مسافت طی شده در آن زمان (تقریباً 45 دقیقه).

1400: مزارع کوکا توسط اینکاها در پرو اداره می شود. کوکای جویده شده روی زخم ها به عنوان بی حس کننده استفاده می شود.

1492: کلمب به سرزمینی که با چین اشتباه می کند حمله می کند و روندی را آغاز می کند که به سرعت باعث سقوط تمدن اینکاها می شود. جمعیت تخمینی امپراتوری اینکاها 14000000 نفر است.

1505: اولین گزارش های مصرف کوکا به اروپا رسید.

اوایل دهه 1500: اولین تولید تجاری کوکا توسط اروپایی ها به عنوان دارندگان کمک های مالی اسپانیایی مجاز به پرداخت مالیات خود در برگ های کوکا هستند.

1548: معدنچیان نقره سالانه بیش از نیم میلیون کیلوگرم کوکا به دست می آوردند.

1552: به دلیل گزارش های نادرست در مورد کوکا، کلیسای کاتولیک تصمیم گرفت که می خواهد استفاده از برگ را ممنوع کند (احتمالاً یکی از اولین کمپین های ضد مواد مخدر).

اواسط قرن 1500: کارگران اجباری که در معادن نقره اسپانیا کار می کنند، برگ های کوکا را به خوبی تامین می کنند. تقریباً 8 درصد از اروپایی هایی که در پرو زندگی می کنند در تجارت کوکا فعالیت می کنند.

1577: کلیسا درخواست ممنوعیت کوکا را چند سال پیش از آن پس گرفت که 10 درصد مالیات بر خرید آن وضع شد. این مالیات به کلیسا داده شد و به رشد آن در آمریکای جنوبی کمک کرد.

1600: اولین بار کوکا به فرهنگ غربی وارد شد. برخی از اروپایی ها برای تحریک می جوند.

1662: آبراهام کاولی شعری با عنوان "افسانه کوکا" می نویسد. این اولین ذکر مستقل از کوکا در ادبیات انگلیسی است.

1708: هرمان بوئرهاو، پزشک و گیاه شناس آلمانی، اولین بار از کوکا به عنوان دارو استفاده کرد.

1835 اولین نقاشی دقیق از کوکا در مطبوعات مشهور انگلیسی ظاهر شد. طراحی توسط سر ویلیام هوکر که در آن زمان مدیر باغ کیو بود.

1860 کوکائین برای اولین بار توسط آلبرت نیمن از برگ کوکا جدا شد. او دکترای خود را به خاطر تلاش هایش دریافت کرد.

1870: Vin Mariani (شراب کوکائین) در سراسر فرانسه فروخته شد و همچنین صادر شد. بطری ها حاوی 7. 2 میلی گرم در هر اونس شراب هستند. هلندی ها در اندونزی و انگلیسی ها در سیلان کوکا می کارند. آلمان و ایالات متحده از مزارع در آمریکای جنوبی محصول می گیرند.

1876: پیاده روی های مسابقه ای در انگلستان برای افزایش عملکرد خود، برگ های کوکا را می جوند.

1878: کوکائین به عنوان یک داروی شگفت انگیز شناخته می شود که می تواند اعتیاد به مورفین را که بسیاری از کهنه سربازان جنگ داخلی آمریکا با آن مواجه هستند درمان کند. دکتر W. H. بنتلی این یافته ها را در Therapeutic Gazette منتشر کرده است.

1884: کوکائین به عنوان یک بی حس کننده موضعی در جراحی چشم استفاده می شود و مورد توجه بسیاری از حرفه پزشکی قرار می گیرد. فروید کتاب «درباره کوکا» را منتشر می کند که در آن توصیه می کند که کوکائین در انواع شرایط روانپزشکی استفاده شود. مهمتر از آن، فروید کوکائین را به عنوان درمانی برای وابستگی به مورفین می دانست. عجله فروید و حمایت از کوکائین منجر به این شد که یکی از دوستان نزدیکش، فلیشل-مارکسو، در مدت زمان بسیار کوتاهی به دلیل استفاده از کوکائین و مورفین در ترکیب «اسپیدبال» جان خود را از دست داد. فروید همچنین افسردگی خود را با کوکائین درمان می کند و احساس می کند که «شعف و سرخوشی پایدار است، که به هیچ وجه با سرخوشی طبیعی افراد سالم تفاوتی ندارد... شما افزایش در خودکنترلی را احساس می کنید و نشاط و ظرفیت بیشتری برای کار دارید.... به عبارت دیگر، شما به سادگی عادی تر هستید و به زودی به سختی می توان باور کرد که تحت تأثیر مواد مخدر هستید.[به نقل از ارنست جونز، *زندگی و کار زیگموند فروید، جلد. 1، ص. 82]

1884: کوکاکولا برای اولین بار توسط جان پمبرتون معرفی شد. این نوشیدنی حاوی دو محرک اصلی بود، برگ های کوکا و آجیل کولا، از این رو نام آن به این نام است.

اواخر دهه 1800: تولید کوکائین تصفیه شده آغاز شد. مزارع کوکا در مناطقی غیر از آمریکای جنوبی مانند هند و اندونزی شروع به ظهور کردند.

اوایل دهه 1900: قانون غذا و داروی خالص به تصویب رسید و سازمان غذا و دارو را تشکیل داد و به آن قدرت داد تا غذاها و داروها را تنظیم کند و نیاز به برچسب زدن محتویات روی غذاها و داروها داشت. کوکائین به دلیل اثرات نامطلوب و خاصیت اعتیادآور آن از داروهای مقوی حذف می شود. محصولات حاوی کوکائین باید به عنوان سموم برچسب گذاری می شدند. هیچ تمایزی بین محتوای کوکائین در اکسیرها، که تمایل به ضعیف تر بودن دارند، و داروهای قوی تر و قوی تر که اثرات نامطلوب تری داشتند، وجود نداشت.

1905: خروپف کوکائین به ویژه در ایالات متحده رایج می شود. در جعبه های تزئینی کوچک حمل می شود و به روشی مشابه Snuff خروس می شود. خروپف کوکائین اولیه به عنوان "سوزن کوکائین" شناخته می شد.

1910: اولین مورد آسیب بینی ناشی از خروپف کوکائین گزارش شده در ادبیات پزشکی آمریکا. هارودز که کوکائین را از روی پیشخوان می فروشد.

1911: 5 هزار مرگ و میر مربوط به کوکائین و هروئین توسط دولت ایالات متحده گزارش شده است. برای طولانی شدن تجارت تریاک بریتانیا ، ایالات متحده آمریكا را مجبور می كند كه كوكائین را در دستور کار بین المللی داروها قرار دهد.

1914: کوکائین و مواد مخدر به عنوان مواد غیرقانونی در ایالات متحده طبق قانون هریسون ممنوع است. شروع جنگ جهانی اول در اروپا. کوکائین در قالب "قرص های اجباری مارس" به سربازان انگلیسی داده شد.

1916: دفاع از قانون قلمرو معرفی شد که باعث می شود کوکائین و مورفین به نیروهای مسلح انگلیس فروخته شود.

1920: طبق قانون مواد مخدر خطرناک ، کوکائین به عنوان یک ماده غیرقانونی در ایالات متحده ممنوع است. این تجارت واردات غیرقانونی را آغاز کرد. برخی از قاچاقچیان کارآفرین از کبوترهای خانگی که از فرانسه ارسال شده بودند استفاده کردند تا همزمان یک گرم گرم کنند.

1920: شواهدی از صحنه داروی زیرزمینی "مدرن" که در سوهو ، لندن ظاهر می شود.

در اوایل سال 1930: ژاپن در جهان پیشرو تولید کننده کوکائین است و پس از آن ایالات متحده ، آلمان ، انگلیس و سپس فرانسه. در حال بهبودی چین از تجارت تریاک بریتانیا اکنون باید ژاپن را تحمل کند که بازار را با کوکائین سیل می کند. هیتلر استفاده از کوکائین ، یک داروی جامعه محبوب در دهه 1920 را محکوم می کند که نازی ها آن را "چیزهای شیطان" خوانده اند.

1944: محققان نازی از زندانیان اردوگاه کار اجباری برای آزمایش "داروی شگفت انگیز" مبتنی بر کوکائین استفاده کردند که امیدوارند عملکرد سربازان آلمانی را تقویت کند.

دهه 1950: کوکائین شروع به بازیابی محبوبیت کرد. توسط "مجموعه معروف" مورد استفاده قرار می گیرد که در این زمان شروع به گرفتن تصویر غنی از مواد مخدر خود می کند. اکنون تولید به آمریکای جنوبی منتقل شده است ، هرچند که پرو از سال 1880 تا 1950 به طور قانونی کوکائین تولید می کرد.

کوکائین در سال 1960 با انقلاب مواد مخدر در دوران 60 به دست آورد. رسانه ها دوباره ویژگی های وابسته خود را مانند اواخر دهه 1800 بازی می کنند. واردات توسط کوبا کنترل می شود.

اوایل دهه 1970: کوکائین Freebase شروع به استفاده می کند. در ابتدا با اتر و سپس آمونیاک شسته می شود. اکنون کلمبیایی ها کنترل بازار آمریکا و جهانی را به دست می آورند. ایالات متحده آمریکا با کوکائین ، به ویژه میامی و نیویورک سیل می شود.

اواخر دهه 1970: استفاده از کوکائین ترک در ایالات متحده آغاز می شود. در ابتدا با نام "Ready Rock" یا "Garbage Freebase" نامگذاری شده است و بعداً پس از برخورد به بازار خیابان نیویورک ، Crack نامیده می شود. ترک محبوب تر می شود زیرا با استفاده از بی کربنات سودا و اجاق گاز مایکروویو ، تولید انبوه آسان تر است. در دهه 1970 ، گروه کوچکی از پزشکان در کالیفرنیا "استرن" را برای مبتلایان به آرتریت روماتوئید مزمن تجویز می کنند. استرن کوکائین آزاد بود که برای کاربرد بینی تهیه شده بود.

1983: کرک کوکائین در لندن فروخته می شود. Crack از شبکه های معامله شده DOPE برای شروع به ایجاد یک جایگاه استفاده می کند.]

1989: رابرت استوتمن به کنفرانس ACPO خطاب می کند و به معرفی کلیشه های قوی مرتبط با ترک کمک می کند. وی در یک ارائه ایده هایی را ارائه داد که ترک تقریباً فوراً اعتیاد آور بود ، به ویژه برای جوانان ، یک داروی فوق العاده خشن و عمدتاً توسط جامائیان کنترل می شد.

1993: کرک/کوکائین در مقادیر تخمین واردات هروئین غلبه می کند. 10 سال پس از معرفی خود ، اولین سرویس های دسترسی به کاربران Crack در لندن و ناتینگهام ظاهر می شوند.

1995: گزارش کارگروه در مورد ترک و کوکائین منتشر شده و بیان می کند که کاربران Crack خدمات دارویی را برای آنها نمی بینند اما بیشتر روی کاربران هروئین متمرکز شده اند. اولین برنامه های ساختاری برای کاربران ترک و کوکائین باز است.

1998: یک نظرسنجی توسط دانشگاه کلمبیا نشان داد که 21 درصد از مجرمین خشونت آمیز در زندان های ایالتی مرتکب جنایات خود به تنهایی تحت تأثیر الکل شدند ، تنها 3 درصد تحت تأثیر ترک یا کوکائین قرار داشتند.

2000: استفاده از ترک و کوکائین در انگلستان افزایش می یابد. از آن در جنوب جرسی و تا شمال آبردین استفاده می شود. این کار به کاربران تزریق شده است و اکنون از طریق شبکه های معاملاتی هروئین نیز توزیع می شود. همچنین در فرهنگ داروی رقص / کافه ها و کلوپ ها محبوبیت زیادی پیدا می کند. 17 سال پس از معرفی آن در ایالات متحده ، هنوز هم به عنوان دارویی با توجه به درمان و استراتژی ملی به حاشیه رانده می شود.

2003: اکنون استفاده از کرک و کوکائین توسط ادارات مختلف دولتی مانند NTA ، دفتر خانه و دفتر کابینه به طور جدی مورد بررسی قرار می گیرد. این کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که موضوع مورد بحث و تفکر قرار می گیرد. با این حال ، کلیشه ها و اسطوره های پیرامون استفاده از این دارو همچنان در تداخل در توسعه سیاست ها و تمرین های منطقی ادامه می یابد.

2004: پروژه های آزمایشی کرک که در انگلستان راه اندازی شد.

2008: COCA یک موسسه خیریه انگلستان که از متخصصانی که با کاربران کرک و کوکائین کار می کردند ، فعالیت و پشتیبانی می کرد. خلوص کوکائین در انگلستان کاهش یافته است. Mephedrone در محبوبیت افزایش می یابد.

2010: بسیاری از خدمات خاص محرک به دلیل کمبود بودجه بسته شده اند و پشتیبانی از کوکائین ترک در خدمات عمومی جریان داشته است.

2014: کوکائین هنوز هم داروی کلاس A کلاس A در انگلستان با وجود افزایش مواد جدید روانگردان (بالاترین حقوقی).

2015: آمار رسمی حاکی از آن است که شیوع و خلوص کوکائین در انگلستان افزایش یافته است.

2018: طبق اعلام مرکز نظارت بر مواد مخدر و اعتیاد به مواد مخدر ، انگلیس به سرعت در حال تبدیل شدن به پایتخت کوکائین اروپا است. بریستول مکان شماره یک برای مصرف کوکائین در انگلستان را در رتبه بندی قرار می دهد. شهر اتحادیه اروپا با بالاترین مصرف کوکائین بارسلونا بود.

2019: افزایش آماری قابل توجهی در مصرف کوکائین در بین جوانان و بزرگسالان در انگلستان رخ داده است. مرگ و میر مربوط به کوکائین در 5 سال گذشته بیش از چهار برابر شده است. کوکا در انگلستان مجدداً راه اندازی می شود.