سرمایه گذاری خارجی چیست؟

یک تعریف ساده و متداول می گوید سرمایه گذاری مالی که توسط آن شخص یا یک نهاد علاقه پایدار به دست می آورد و میزان تأثیرگذاری بر آن ، مدیریت یک شرکت تجاری در یک کشور خارجی سرمایه گذاری خارجی است.

سرمایه گذاری خارجی چیست؟

هرگونه سرمایه گذاری از یک کشور به کشور دیگر سرمایه گذاری خارجی است. یک تعریف ساده و متداول می گوید سرمایه گذاری مالی که توسط آن شخص یا یک نهاد علاقه پایدار به دست می آورد و میزان تأثیرگذاری بر آن ، مدیریت یک شرکت تجاری در یک کشور خارجی سرمایه گذاری خارجی است. در سطح جهان ، انواع مختلف تعاریف فنی - از جمله IMF و OECD ��� برای تعریف سرمایه گذاری خارجی استفاده می شود.

دولت هند چگونه سرمایه گذاری خارجی را طبقه بندی می کند؟

دولت هند واردات سرمایه های مرزی را به دسته های مختلفی مانند سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) ، سرمایه گذاری نهادی خارجی (FII) ، هندی غیر مقیم (NRI) و شخص سرمایه گذاری منشاء هندی (PIO) متمایز می کند.

ورود به سرمایه گذاری از سایر کشورها تشویق می شود زیرا این سرمایه گذاری های داخلی در اقتصادهای با سرمایه گذاری در کشورهای در حال توسعه را تکمیل می کند ، هند در طی دو دهه گذشته سرمایه گذاری های خارج از کشور را به تدریج باز کرد ، به خصوص از آنجا که آزادسازی اقتصادی برجسته سال 1991. جدا از کمک به ایجاد اضافیفعالیت اقتصادی و ایجاد اشتغال ، سرمایه گذاری خارجی همچنین جریان فناوری را به کشور تسهیل می کند و به صنعت کمک می کند تا رقابتی تر شود.

چرا دولت بین اشکال مختلف سرمایه گذاری خارجی تمایز قائل می شود؟

FDI نسبت به FII ترجیح داده می شود زیرا به نظر می رسد سودمندترین شکل سرمایه گذاری خارجی برای کل اقتصاد است. سرمایه گذاری مستقیم یک شرکت خاص را با هدف افزایش ظرفیت یا تغییر کنترل مدیریت خود هدف قرار می دهد. سرمایه گذاری مستقیم برای ایجاد یا افزایش ظرفیت تضمین می کند که ورود سرمایه به تولید اضافی تبدیل می شود.

در صورت سرمایه گذاری FII که به بازار ثانویه جریان می یابد ، تأثیر این است که به جای در دسترس بودن سرمایه به یک شرکت خاص ، در دسترس بودن سرمایه افزایش یابد. ترجمه یک جریان FII به تولید اضافی بستگی به تصمیمات تولیدی توسط شخصی غیر از سرمایه گذار خارجی دارد - برخی از سرمایه گذار های محلی باید سرمایه اضافی را که از طریق جریان های FII در دسترس قرار می دهد ، به تولید خود برساند.

در مورد FDI که به منظور دستیابی به یک دارایی موجود جریان می یابد ، هیچ علاوه بر ظرفیت تولید به عنوان نتیجه مستقیم جریان FDI صورت نمی گیرد. درست مانند در صورت ورود به FII ، در این حالت نیز علاوه بر ظرفیت تولید ناشی از اقدام سرمایه گذار خارجی نیست - فروشنده داخلی مجبور است درآمد حاصل از فروش را به گونه ای سرمایه گذاری کند که ظرفیت خارجی را افزایش دهدورود سرمایه برای تقویت تولید داخلی.

این مفهوم گسترده وجود دارد که میزان ورود FII پول داغ است - که باعث ایجاد نوسانات در بورس و نرخ ارز می شود. FDI تمایل به ثبات تر از ورود FII دارد. علاوه بر این ، FDI نه تنها سرمایه بلکه شیوه های مدیریت و مدیریت بهتر و اغلب انتقال فناوری را به ارمغان می آورد. دانش دانش به همراه FDI اغلب از سرمایه خود بسیار مهم تر است. در صورت ورود به FII ، چنین فایده ای به وجود نمی آید ، اگرچه جستجو توسط FIIS برای گزینه های معتبر سرمایه گذاری ، تمایل به بهبود حسابداری و شیوه های حاکمیتی در بین شرکت های ذکر شده ندارد.

براساس کمیته مشاوره اقتصادی نخست وزیر ، جریان NET FDI در سال 2006-07 8. 5 میلیارد دلار بوده و تخمین زده می شود که در سال 2007-08 به 15. 5 میلیارد دلار رسیده است. این پانل احساس می کند که جریان های FDI در سال مالی جاری به 19. 7 میلیارد دلار افزایش می یابد. FDI تا 100 ٪ در بخش هایی مانند منسوجات یا اتومبیل مجاز است در حالی که دولت در صورت بروز بخش هایی مانند مخابرات (74 درصد) سقف های سرمایه گذاری خارجی را ایجاد کرده است. در بعضی از مناطق مانند قمار یا قرعه کشی ، هیچ سرمایه گذاری خارجی مجاز نیست.

طبق تعریف دولت ، FIIS شامل شرکت های مدیریت دارایی ، صندوق های بازنشستگی ، صندوق های متقابل ، اعتماد سرمایه گذاری به عنوان شرکت های نامزد ، مدیران نمونه کارها درج شده/نهادی یا دارندگان وکالت آنها ، صندوق های دانشگاه ، بنیادهای موقوفه ، امانت های خیریه و خیریه است. جوامع

FIIS موظف است سرمایه گذاری خود را بین عدالت و ابزارهای بدهی به نسبت 70:30 اختصاص دهد. با این حال ، همچنین برای FII ممکن است که خود را 100 درصد بدهی اعلام کند که در این صورت می تواند کل سرمایه گذاری خود را در ابزارهای بدهی انجام دهد. موارد عجیب و غریب مانند خطوط هوایی وجود دارد که سرمایه گذاری خارجی ، از جمله FII ، به میزان 49 درصد مجاز است ، اما FDI از شرکت های هواپیمایی خارجی مجاز نیست.

FIIS در هند با چه محدودیتی روبرو است؟

FII ها می توانند اوراق بهادار را در بورس سهام هند خریداری و بفروشند ، اما آنها باید در تنظیم کننده بازار سهام SEBI ثبت نام کنند. آنها همچنین می توانند در صورتی که قیمتی که سهام در آن فروخته می شود توسط RBI تأیید شده باشد ، در اوراق بهادار ذکر شده و ثبت نشده در خارج از بورس اوراق بهادار سرمایه گذاری کنند. هیچ FII/زیر حساب شخصی نمی تواند بیش از 10 درصد از سرمایه پرداخت شده یک شرکت هندی را به دست آورد.

تمام FII ها و زیر حساب های آنها که در کنار هم قرار گرفته اند نمی توانند بیش از 24 درصد از سرمایه پرداخت شده یک شرکت هندی را بدست آورند ، مگر اینکه شرکت هندی با عبور از یک هیئت مدیره ، سقف 24 درصدی را به کلاه بخشی یا سقف قانونی افزایش دهد. قطعنامه و وضوح ویژه ای برای این اثر توسط بدنه عمومی آن از نظر انتشار مطبوعات RBI در تاریخ 20 سپتامبر 2001 و اعلان FEMA شماره 45 در همان تاریخ.

علاوه بر این ، دولت همچنین مقررات جدیدی را هر از گاهی معرفی می کند تا اطمینان حاصل شود که سرمایه گذاری های FII در حال انجام هستند. به عنوان مثال ، سرمایه گذاری از طریق یادداشت های مشارکتی (PNS) اخیراً توسط SEBI مهار شده است.

داستان های ET Prime را از دست ندهید! دوز روزانه به روزرسانی های تجاری خود را در WhatsApp دریافت کنید. اینجا کلیک کنید!