چرا تحریم ها کار نمی کنند - اما اگر درست انجام شود می تواند

کیف ، اوکراین - 21 فوریه: گروهی از مردم در اعتراض به اتحادیه اروپا برای تحریم های اضافی علیه روسیه در 21 فوریه 2022 در کیوی ، اوکراین ، در جلوی وزارت امور خارجه اوکراین علائم دارند. Chris McGrath/Getty Images عنوان پنهان

شرح زیر Chris McGrath/Getty Images

کیف ، اوکراین - 21 فوریه: گروهی از مردم در اعتراض به اتحادیه اروپا برای تحریم های اضافی علیه روسیه در 21 فوریه 2022 در کیوی ، اوکراین ، در جلوی وزارت امور خارجه اوکراین علائم دارند.

Chris McGrath/Getty Images

تحریم های ایالات متحده علیه ایران ، روسیه ، افغانستان ، چین و ونزوئلا همه این اخبار را در هفته های اخیر انجام داده اند. این ممکن است مانند بسیاری از کشورها به نظر برسد که ایالات متحده تحریم می کند. اما آنها فقط پنج کشور از تقریباً 23 کشور هستند که ایالات متحده در حال حاضر در سراسر جهان تحریم می کند.

دفتر کنترل دارایی های خارجی (OFAC) در خزانه داری ایالات متحده می گوید تحریم ها از محدودیت های تجاری و مسدود کردن دارایی ها برای تحقق سیاست های خارجی و اهداف امنیت ملی استفاده می کنند. برخی از این تحریم ها به سال 1996 باز می گردد. بنابراین آنها چقدر موفق بوده اند؟

Demarais به عنوان مدیر پیش بینی جهانی خود در واحد اطلاعات اکونومیست فعالیت می کند. پیش از این ، او به عنوان مشاور ارشد سیاست خزانه داری ، در مورد تحریم ها برای دولت فرانسه کار می کرد. او می گوید بررسی کلیه تحریم های ایالات متحده از سال 1970 نشان می دهد که کشورهای هدفمند رفتار خود را به شکلی تغییر می دهند که ایالات متحده امیدوار بود که آنها فقط 13 درصد از زمان را انجام دهند.

او می گوید: "واقعیت این است که تحریم ها گاهی اوقات مؤثر هستند ، اما اغلب اوقات ، و پیش بینی دقیق چه زمانی آنها کار می کنند."

از Cudgel به لیزر

تحریم ها از روزهای یونان باستان به نوعی یا شکل دیگر بوده است. فرانسوی ها در طول جنگ های ناپلئونی از آنها (ناموفق) علیه انگلیس استفاده می کردند و از آن زمان تاکنون توسط کشورهای دیگر مورد استفاده قرار گرفته اند. اما آنها از دهه 1960 ، هنگامی که ایالات متحده برای اولین بار تحریم هایی را به کوبا تحریم کرد ، به ویژه رواج یافته است.

Demarais توسعه تحریم ها را در سه مرحله ، از ابزار خام تحریم ، تا سلاح بسیار برجسته تر تحریم مالی ، تا تمرکز برجسته تحریم های فردی مشخص می کند.

او می گوید ، مرحله اول ، تحریم تجاری ، به ندرت ، هر زمان که با موفقیت روبرو شده باشد ، می گوید. رئیس جمهور آیزنهاور در پاسخ به تصمیم فیدل کاسترو برای ملی سازی سه پالایشگاه نفت آمریکایی ، تحریم تجاری به کوبا را تحریم کرد. اما ، Demarais می گوید ، قصاص برای تشنج گیاهان هدف نبود: تغییر رژیم در هاوانا بود. بیش از شصت سال بعد ، همین رژیم همچنان در دست است.

تحریم های ایالات متحده در مورد کره شمالی ، که در ابتدا به عنوان تحریم آغاز شد ، پس از عقب نشینی کره شمالی از پیمان بین المللی در مورد گسترش هسته ای در سال 2003 ، به چیزی پیچیده تر تبدیل شد. این به کره شمالی کمک می کرد تا محدودیت های تجاری خود را به دست آورد. با هدف قرار دادن بانک ، OFAC تنها مجرای بین المللی معاملات بین المللی کره شمالی را نابود کرد ، یک ضربه شدید. و با آن ، مجازات مالی متولد شد.

Demarais می گوید: "ایده تحریم های مالی بسیار ساده است."آنها با استفاده از بانکها ، "جمع آوری بودجه ، انجام مشاغل بین المللی و یا درآمدهای حاصل از فعالیت های غیرقانونی" را دشوار می کنند. به گفته وی ، پول نقد هنگام انجام معاملات جهانی هنوز پادشاه است. اما هنگامی که ملل یا مردم مجبور به انتقال مقادیر زیادی پول هستند ، آنها باید از انتقال سیم و بنابراین بانک ها استفاده کنند.

مرحله سوم تحریم ها ، مجازات فردی ، یک قدم بعدی طبیعی است. تحریم های مالی با هدف تعطیل کردن خطوط تأمین پول بانکی ، کشور و شرکت ؛تحریم های فردی برای جداسازی و بیگانه کردن افراد خاص در بخش های کلیدی اقتصاد یا سیستم سیاسی یک کشور هدف طراحی شده است. Demarais داستان تحریم ، در سال 2018 ، از هفت تاجر روسی را روایت می کند. یکی از منابع اصلی اطلاعاتی که توسط OFAC برای انتخاب این اهداف استفاده شده است: لیست 100 نفر برتر از ثروتمندترین روس ها ، صلیب که با فهرست تلفن عمومی کرملین ارجاع شده است.

تحریم های مالی ، چه با هدف شرکت ها ، کشورها یا افراد ، یک معامله خوب تر از تحریم ها و محاصره ها هستند. Demarais می گوید ، اما حتی آنها نتایج متفاوتی نیز داشته اند. علاوه بر این ، آنها غالباً آتش سوزی می کنند یا باعث خسارت وثیقه می شوند و افراد بی گناه را در کشور هدفمند و حتی منافع خود ایالات متحده تحت تأثیر قرار می دهند.

آتش سوزی

این نوعی نکته است. تحریم های مالی برای تحمیل درد به مردم یک کشور هدفمند طراحی شده است ، با این امید که آنها از بین بروند و از تغییرات سیاسی حمایت کنند. اما این یک تعادل ظریف است.

فشار می تواند کار کند: Demarais به نمونه ایران در سال 2012 اشاره می کند ، هنگامی که دولت اوباما سیستم معاملات مالی سریع را متقاعد کرد که تجارت با تهران را متوقف کند. اقتصاد ایران قادر به انجام هرگونه تجارت بین المللی نیست. یک سال بعد ، ایرانیان رئیس جمهور جدید و معتدل ، حسن روحانی را انتخاب کردند. دو سال پس از آن ، ایران قراردادی را برای پذیرش محدودیت در برنامه هسته ای خود امضا کرد.

تحریم سریع موفقیت آمیز بود. اما عواقب طولانی مدت برای مردم ایران-که هنوز تحت تحریم های دیگر زندگی می کردند-ویران کننده بود. قیمت مصرف کننده 30 درصد افزایش یافته است. استانداردهای زندگی کاهش یافته است. هنگامی که Covid ضربه زد ، چند سال بعد ، تحریم ها بر توانایی ایران در دریافت دارو و سایر منابع تأثیر گذاشت. این ویروس در داخل کشور پاره شد و صدها هزار نفر جان باختند.

Demarais خاطرنشان می کند که هزینه انسانی تحریم ها اغلب به حدی زیاد است که مردم کشور تحریم شده را علیه این مجازات تبدیل می کند. این اتفاق در سال 2012 در ایران رخ داد و در ونزوئلا ، پس از تحریم های ایالات متحده در سال 2018 باعث افزایش یک میلیون درصد تورم شد. اخیراً در روسیه نیز اتفاق افتاده است. بنا بر گزارش ها ، شهروندان روسی که بخشی از آن در تحریم های ایالات متحده عصبانی شده اند ، حتی پس از یک سال جنگ و انزوا اقتصادی ، صف می روند تا به ارتش بپیوندند.

از دست دادن قلب و ذهن در یک کشور هدف یک چیز است ، اما تحریم ها می توانند به روش های بسیار خاصی که به ایالات متحده آسیب می رساند ، آتش سوزی شود. وی به تحریم صادرات غلات به ایالات متحده آمریکا اشاره می کند که دولت کارتر در سال 1980 به کار گرفته است. دولت می خواست به ایالات متحده فشار بیاورد. یک نقطه فشار خوب

اما ایالات متحده آمریکا به سادگی به تأمین کنندگان جدید تغییر یافت و کشاورزان ایالات متحده با یک دانه دانه باقی مانده بودند. بازار سقوط کرد. ارزش های زمین کاهش یافته است. مزارع از کار خارج شدند. تحریم یک سال بعد برداشته شد ، اما خسارت وارد شد. روسیه به ایالات متحده اعتماد نکرد و هیچ کس دیگری هم نداد. سهم کشاورزان آمریکایی از بازارهای جهانی در ذرت ، سویا و گندم همه کاهش یافته است.

داجرزهای هنری

Demarais می گوید ، دلیل دیگری که تحریم ها اثرات محدودی دارند ، این است که اغلب از آنها به راحتی اجتناب می شود. از ابتدای جنگ در اوکراین ، روسیه با تهیه منابع جدید برای مهمترین صادرات خود ، با تحریم ها مبارزه کرده است. هند و چین نفت خود را خریداری کرده اند و از متحدین دیگر به عنوان مجرا برای قاچاق کالاهای دیگر استفاده کرده است.

Demarais می گوید: "ما این روزها به عنوان مثال تجارت زیادی بین ترکیه و روسیه می بینیم.""بنابراین به نظر می رسد که برخی از قاچاق می توانند از طریق ترکیه اتفاق بیفتند ، که تحریم ها را تحمیل نمی کند ، حتی اگر عضو ناتو باشد."

دمورایس می گوید ، اما دور زدن روش قدیمی برای انجام کارها است. از نظر لجستیکی چالش برانگیز ، وقت گیر و گران است ، زیرا به طور کلی باید کالاهای خود را ارزان تر بفروشید. دانشکده تحریم های جدید داجرز از تلقیح استفاده می کند.

Demarais می گوید: "این در مورد یک رویکرد پیشگیرانه برای واکسینه کردن اقتصاد آنها ، عایق کاری اقتصاد آنها از تأثیر تحریم ها است و این نوآوری ها در حوزه مالی اتفاق می افتد."

او می گوید این تلقیح یک رویکرد سه گانه است. اولین بار محافظت از ارز است. وی خاطرنشان می کند که روسیه با نگه داشتن نیمی از ذخایر خود در ارزهای غیر غربی ، در روبل و روپیه و رونمینبی ، خود را قبل از حمله به اوکراین واکسینه کرد تا بتواند به تجارت خود ادامه دهد.

او می گوید: "بخش دوم [یافتن] گزینه های دیگر برای Swift ، Rolodex جهانی است که همه بانک ها را در سراسر جهان به هم وصل می کند."

چین ابتکار عمل را در این زمینه انجام داده است ، با دیدن آنچه برای ایران اتفاق افتاده است در سال 2012 از Swift جدا شد. این کار را آغاز کرده است ، به نام سیستم پرداخت بین مرز مرزی (CIPS).

Demarais می گوید: "این بسیار کوچکتر از سوئیفت است. می توان گفت ، برای انجام تجارت با شرکت های چینی ، شما باید از CIP استفاده کنید.

سرانجام ، Demarais می گوید ، کشورهایی که قصد دارند خود را از اثرات تحریم ها تلقی کنند ، در حال توسعه ارزهای دیجیتال بانک مرکزی هستند. باز هم ، چین رهبری را در اینجا به دست آورد و یک قلمرو مالی ایجاد کرد که کاملاً از بازارهای دلار آمریکا و بازارهای بین المللی جدا شده و از این طریق کاملاً از نفوذ آمریکا عایق بندی شده است.

او می گوید: "اینها رمزنگاری نیستند.""این ارزهای دیجیتالی هستند که در تلفن های همراه بیش از 300 میلیون چینی ذخیره می شوند. تحریم های کشورهای غربی در چنین ارزهای دیجیتالی نیش صفر دارند که کاملاً توسط بانک مرکزی چین اداره می شود."

فریب ارزان تحریم ها

بنابراین اگر تحریم ها بیشتر اوقات کار نمی کنند ، اغلب آتش سوزی می کنند و به طور فزاینده ای فرار می کنند ، چرا ایالات متحده از آنها استفاده می کند؟

Demarais می گوید به این دلیل که اجرای آنها آسان است ، هزینه های بسیار کمی دارند و نسبتاً بدون ریسک هستند.

او می گوید: "تحریم ها ابزاری بسیار محبوب هستند زیرا شکاف بین اعلامیه های خالی دیپلماتیک را پر می کنند."اگر کشوری کاری را انجام دهد که ایالات متحده آمریکا دوست ندارد ، دولت گزینه های زیادی ندارد. در یک انتهای طیف پاسخ ، می تواند جمله ای به شدت بیان شود ، که ممکن است خیلی کم باشد. از طرف دیگر

"در انتهای دیگر طیف دیپلماتیک ، شما مداخلات نظامی ، کشنده ، پرهزینه و غیرقانونی دارید. تحریم ها بین این دو گزینه شدید خلاء را پر می کنند."

تحریم ها نه خون و نه گنج را هدر می دهند - یا حداقل ، معمولاً خون و گنج آمریکایی نیست ، این همان چیزی است که برای سیاستمداران آمریکایی مهم است. و اجرای آنها ساده است.

Demarais می گوید: "شما می توانید یک شب را برای پیش نویس تحریم ها بگذرانید و بعد از آن خیلی سریع آنها را اجرا کنید.""و به نظر می رسد که آنها ارزان هستند زیرا آنها در عمل توسط بخش خصوصی اجرا می شوند. پلیس مجازات وجود ندارد. بنابراین این نوعی خارجی سازی سیاست خارجی ایالات متحده است."

دولت آمریكا کاری بیش از خواب و تحمیل این تحریم ها توسط فیات انجام نمی دهد. کار واقعی تحریم توسط نهادهای غیرنظامی مانند بانک ها و سازمان هایی مانند Swift انجام می شود که معاملات مالی را برای رعایت مجازات ها بررسی می کنند.

با توجه به سهولت تحریم ها و کمبود هزینه در ارتباط با آنها ، جای تعجب ندارد که از آنها با اشتیاق و غالباً توسط دولت های ایالات متحده استفاده می شود. Demarais می گوید انتظار ندارد که این تغییر کند. اما ، او می گوید ، زیرا کشورها به تحریم ها عاقلانه شده اند ، و می دانند که چگونه آنها را از قبل از پیش بینی می کنند ، غرب عاقلانه خواهد بود که به آنچه در مورد تحریم ها کار نکرده است ، نگاه کند و به همین ترتیب یک کتاب بازی را ابداع کندبشر

وقتی تحریم ها کار می کنند

Demarais می گوید ، تحریم ها همیشه از بین نمی روند و در مورد مطالعه جهان تحریم ها ، او چند قانون را رعایت کرده است.

اول ، سرعت همه چیز است.

او می گوید: "تحریم ها تمایل دارند که سریع کار کنند یا هرگز.""آنها شوک را در اقتصاد هدفمند ایجاد می کنند. بنابراین اگر یک اقتصاد کوچک هستید ، اساساً اختلاف خود را با ایالات متحده خیلی سریع حل می کنید ، یا تصمیم می گیرید که تحریم ها عادی جدید هستند و تنظیم خواهید کرد."

بعضی اوقات کشورها در معرض تحریم ها قرار می گیرند: ترکیه در سال 2018 ، هنگامی که با تحریم ها ترغیب شد تا یک کشیش آمریکایی به نام اندرو برونسون را ترغیب کند. اما پس از چند سال ، تحریم ها به اقتصاد پخته می شوند. کشورها تولید داخلی را افزایش می دهند ، راه هایی برای دور زدن محدودیت ها و کاهش اعتماد به واردات آنها پیدا می کنند.

قاعده دوم: تحریم ها با یک هدف محدود به احتمال زیاد موفقیت آمیز هستند.

دمورایس می گوید: "کشورهای هدفمند باید تصویری کاملاً واضح از آنچه باید انجام دهند برای برداشتن تحریم ها داشته باشند."نیاز به پذیرش: محدود کردن جاه طلبی های هسته ای خود.

سوم ، پشتیبانی چند جانبه برای موثر بودن تحریم ها بسیار مهم است.

محاصره انگلیسی ناپلئون یک شکست بود ، حتی اگر او بیشتر اروپا را کنترل می کرد. او با این حال ، سایر نقاط جهان را کنترل نکرد و انگلیس از نیروی دریایی خود برای توسعه بازارهای جدید استفاده کرد. تحریم های آمریکا علیه کره شمالی نیز نتوانسته است به هدف خود در مورد تغییر رژیم دست یابند ، زیرا آنها چین را درگیر نمی کنند ، که کره شمالی 90 درصد از تجارت خود را انجام می دهد و روسیه که از بقیه مراقبت می کند.

Demarais می گوید ایالات متحده به نظر می رسد این درس را با توجه به تحریم های روسیه در مورد جنگ در اوکراین آموخته است.

او می گوید: "همکاری بسیار بالایی بین ایالات متحده و E. U. و سایر کشورهای غربی وجود داشته است.""این بسیار مثبت بوده است زیرا این بدان معنی است که تحریم ها بسیار قوی تر هستند. و هیچ مشکلی در مورد دامنه و تأثیر تحریم های ایالات متحده وجود ندارد."

سرانجام ، Demarais می گوید ، تحریم های موفق تمایل به هدف قرار دادن کشورهایی دارند که ایالات متحده با آنها روابط اقتصادی نزدیک دارد.

او می گوید: "تحریم ها باید شرکای اقتصادی را هدف قرار دهند زیرا در غیر این صورت هیچ ارتباط اقتصادی برای کاهش وجود نخواهد داشت. نکته زیادی در معرض خطر: روابط تجاری آنها.

"اگر اقتصادی را هدف قرار دهید که با صفر ارتباط داشته باشید ، تحریم ها نیش بسیار کمی خواهند داشت زیرا اگر تجارت صفر ، روابط اقتصادی صفر ، صفر دیپلماتیک یا روابط نظامی با کشور داشته باشید ، می توانید آنها را به راحتی قطع کنید. آنها برنده شدند."هر چیزی را احساس کنید ، و هیچ انگیزه ای برای بازگرداندن این پیوندها نخواهید داشت."

او می گوید ، شرکا چیزهای زیادی برای از دست دادن دارند. مخالفان این کار را نمی کنند.