ارتباط سرمایه مازاد فدرال رزرو برای سیاست های فعلی

ارتباط سرمایه مازاد فدرال رزرو برای سیاست های فعلی

17 مارس 2014

معرفی

سرمایه مازاد در شرکتهای تجاری به عنوان ذخیره ای برای شرایط احتمالی مانند جذب ضرر یا هزینه های ملاقات و سود سهام در هنگام پایین بودن درآمد به کار می رود. فدرال رزرو سرمایه مازاد خود را به روشی مشابه به کار گرفته است. پیش از آشفتگی اعتباری 2007-09 ، مهمترین شرایط احتمالی ، بازپرداخت نرخ ارز از اوراق بهادار با ارزش خارجی است که فدرال رزرو برای حساب خود در اختیار داشت. از آنجا که اینها به طور مرتب به بازار عرضه شده اند ، قدردانی از ارزش ارزی دلار باعث کاهش ارزش دلار دارایی های امنیتی خارجی فدرال رزرو می شود

بشر[1] فدرال رزرو اوراق بهادار با ارزش دلار خود را با هزینه تاریخی حمل کرده است. اما مازاد برای جذب هرگونه ضرر تحقق یافته در فروش اوراق بهادار داخلی استفاده شده است.

در حالی که دارایی های اوراق بهادار خارجی از اوایل دهه 1990 نسبتاً اندک افزایش یافته است ، ترازنامه فدرال رزرو در پی آشفتگی اعتباری 2007-09 ، دگرگونی بی سابقه ای را پشت سر گذاشته است. مهمتر از همه من) فدرال رزرو ترازنامه خود را از حدود 900 میلیارد دلار در ژوئن 2007 به حدود 4 تریلیون دلار امروز امروز افزایش داده است ، ii) فدرال رزرو بلوغ نمونه کارها از خزانه ها و اوراق بهادار با حمایت وام را به شدت طولانی تر کرده است ، و iii) فدرال رزرو در اطراف امور مالی در اطراف فدرال رزرو2. 6 تریلیون دلار از دارایی های خود با مانده ذخیره بانکی که در حال حاضر 0. 25 ٪ بهره را پرداخت می کنند.

فدرال رزرو ترازنامه خود را با تهاجمی گسترش داد و بلوغ دارایی های خود را تا حد زیادی گسترش داد تا بتواند سیاست نرخ بهره صفر خود را با محرک پولی اضافی تکمیل کند. هدف از این مقاله قضاوت در مورد توصیه های عدم تطابق گسترده بلوغ فدرال رزرو ، بلکه تجدید نظر در نقش حساب سرمایه مازاد فدرال رزرو با توجه به سیاست ترازنامه بی سابقه فدرال رزرو است. همانطور که در زیر توضیح داده شد ، فدرال رزرو مدتهاست که نسبت به سرمایه مازاد خود و مبالغی که به خزانه داری منتقل کرده است ، صلاحیت دارد. فدرال رزرو امروز باید از این اختیار استفاده کند تا نقل و انتقالات را به حالت تعلیق درآورد و سرمایه مازاد را در برابر خطر بی سابقه نرخ بهره در ترازنامه خود ایجاد کند. اگر سقف بدهی فدرال اصلاح شود تا اوراق بهادار خزانه داری که توسط فدرال رزرو نگهداری می شود تا زمانی که فدرال رزرو بتواند ترازنامه خود را عادی کند ، تجمع سرمایه مازاد برای مالیات دهندگان و خزانه داری بی هزینه خواهد بود. با این حال ، ایجاد سرمایه مازاد در برابر ریسک نرخ بهره در ترازنامه فدرال فدرال ، فدرال رزرو را بهتر می کند تا هدف تورم 2 ٪ خود را حفظ کند.

تاریخچه مختصر سرمایه مازاد فدرال

[2]

قانون فدرال رزرو (FRA) مستلزم این است که هر بانک عضو در سهام سرمایه فدرال رزرو مبلغی معادل 6 ٪ سرمایه و مازاد بانک عضو مشترک شود. با تغییر سرمایه و مازاد یک بانک عضو ، نگه داشتن سهام آن باید تنظیم شود. فقط نیمی از سرمایه مشترک پرداخت شده است.

در ابتدا ، FRA به فدرال رزرو اجازه داد تا با حفظ سود حاصل از نمونه کارها دارایی خود ، مازاد را ایجاد کند تا اینکه مازاد به 40 ٪ سرمایه پرداخت شده بانکهای عضو برسد. پس از رسیدن مازاد به 40 ٪ ، درآمد خالص به عنوان "مالیات حق رای دادن" به خزانه داری منتقل می شد. در سال 1919 ، FRA اصلاح شد تا اجازه دهد مازاد به 100 ٪ سرمایه مشترک (دو بار سرمایه پرداخت شده) افزایش یابد. قانون بانکی در سال 1933 نیمی از مازاد فدرال ، 139 میلیون دلار را برای سرمایه گذاری در شرکت بیمه سپرده گذاری فدرال تازه تأسیس منتقل کرد. در عوض ، کنگره مالیات حق رای دادن را لغو کرد و به فدرال رزرو اجازه داد تا تمام درآمد خالص بعدی را برای بازسازی مازاد حفظ کند.

مبنای فعلی برای نقل و انتقالات خزانه داری در سال 1947 به عنوان بخشی از آنچه که به توافق نامه خزانه داری در سال 1951 تبدیل شد و فدرال رزرو را از PEG نرخ بهره جنگ جهانی دوم خود آزاد کرد. به عنوان بخشی از توافق نامه ، هیئت فدرال رزرو داوطلبانه نقل و انتقالات خزانه داری را به عنوان "علاقه به یادداشت های فدرال رزرو" از سر گرفت و 90 ٪ از درآمد خالص را به عنوان بخشی از توافق نامه برای شناور نرخ قبض خزانه داری به خزانه داری منتقل کرد. فدرال فدرال فدرال فدرال ، تا سال 1959 ، هنگامی که در معرض تهدید اقدامات قانونگذاری قرار گرفت ، همچنان به این اصل که کنگره در سال 1919 تأسیس کرده بود ، تجدیدنظر کرد و داوطلبانه تصمیم خود را برای انتقال 100 ٪ از درآمد خالص پس از حفظ مازاد در سرمایه مشترک ، اعلام کرد. و بلافاصله انتقال بیش از حد.

رشد دارایی های بانکی عضو و بدهی ها باعث افزایش 35 درصدی سرمایه مشترک FED از سال 1959 تا 1964 در زمان کسری بزرگ بودجه فدرال شد. فدرال رزرو تحت تهدید تجدید اقدام قانونی ، در سال 1964 به طور داوطلبانه اعلام کرد که 50 ٪ فوری در مازاد به سطح سرمایه پرداخت شده کاهش می یابد. با استثنائات جزئی ، فدرال رزرو پس از حفظ مازاد در سرمایه پرداخت شده تا به امروز ، 100 ٪ از درآمد خالص را به خزانه داری منتقل کرده است.

اختیار فدرال رزرو بیش از سرمایه مازاد و نقل و انتقالات خزانه داری

گزارش سالانه 2012 هیئت مدیره سیستم فدرال رزرو ، روشن می کند که این قانون فدرال رزرو است که بانک های عضو را ملزم به پرداخت سرمایه به بانک های فدرال رزرو می کند.

اما این هیئت مدیره است که بانک های ذخیره را موظف می کند مازاد برابر با سرمایه پرداخت شده را حفظ کنند. و این هیئت مدیره است که بانک های ذخیره را موظف می کند پس از تأمین هزینه عملیات (از جمله پرداخت بهره در ذخایر) ، پرداخت سود سهام در سهام بانک عضو و رزرو AN ، درآمد اضافی را به خزانه منتقل کنند. مبلغ لازم برای برابر کردن مازاد با سرمایه پرداخت شده. علاوه بر این ، هیئت مدیره اجازه می دهد اگر درآمد اضافی برای تأمین هزینه های فوق الذکر کافی باشد ، تعلیق حواله به خزانه داری را امکان پذیر کند.

در واقع ، هیئت مدیره در گزارش سالانه اقتدار مستقل در مورد اندازه حساب سرمایه مازاد فدرال رزرو و انتقال درآمد اضافی به خزانه داری ادعا می کند. دو گزارش صادر شده توسط دفتر حسابداری عمومی ایالات متحده (GAO) در سالهای 1996 و 2002 ، به ترتیب ، هیئت مدیره فرمانداران را به سمت سرمایه مازاد و نقل و انتقالات خزانه داری تقویت و توضیح می دهد.

به عنوان مثال ، گزارش گائو (1996) بیان می کند که

... در حال حاضر ، و در گذشته ، سطح حساب مازاد اختیاری بوده است زیرا الزام به داشتن حساب مازاد برابر با سرمایه پرداخت شده ، موضوع سیاست فدرال رزرو بوده است. طبق قانون لازم نبود ... کنگره ممکن است بخواهد تعیین کند که آیا این حسابهای مازاد ضروری است و در این صورت ، به طور دائم در قانون مبلغ مناسبی را برای این حساب ها تعیین می کند.[گائو (1996) ، صص 67-8]

علیرغم پیشنهاد گزارش GAO (1996) ، کنگره از تعیین الزامات قانونی برای مازاد و نقل و انتقالات فدرال رزرو خودداری کرده است ، و همچنان به عرض جغرافیایی فدرال رزرو اجازه می دهد تا به طور مستقل سیاست خود را در مورد مازاد و نقل و انتقالات به خزانه داری تعیین کند. باز هم ، گزارش Gao (2002) آن را تکرار می کند

مبلغ و زمان پرداخت بانکهای ذخیره به خزانه داری طبق قانون تنظیم نمی شود. هیئت فدرال رزرو نسبت به مبالغی که سیستم فدرال رزرو به خزانه داری منتقل می شود ، اختیار دارد.[گائو (2002) ، صفحه 1]

گزارش گائو (2002) وضعیت فدرال رزرو را به سمت سرمایه مازاد منتقل می کند

کتابچه راهنمای حسابداری مالی برای بانکهای فدرال رزرو می گوید که هدف اصلی حساب مازاد تأمین سرمایه برای تکمیل سرمایه پرداخت شده برای استفاده در صورت ضرر است. به گفته مقامات هیئت مدیره ، مازاد سرمایه این احتمال را کاهش می دهد که کل سرمایه بانک ذخیره شده با ضرر در نتیجه قدردانی دلار از بین برود ، فروش اوراق بهادار خزانه داری زیر ارزش ، ضررهای مرتبط با وام پنجره تخفیف ... [GAO (2002)، صفحه 7]

علاوه بر این ، طبق گفته گائو (2002) ، مقامات هیئت مدیره فدرال رزرو خاطرنشان کردند

… می توان ادعا كرد كه یك بانک مرکزی ، از جمله سیستم ذخیره فدرال ، ممكن است برای جذب ضرر و زیان نیازی به سرمایه ندارد ، عمدتاً به این دلیل كه یك بانک مرکزی می تواند ارز داخلی دیگری ایجاد كند تا هرگونه تعهدی را كه در آن ارز است ، برآورده سازد. مقامات هیئت مدیره فدرال رزرو اذعان کردند که تعیین سطح مناسب حساب سرمایه بانک مرکزی دشوار است ... [گائو (2002) ، صفحه 7]

با این وجود ، طبق گفته گائو (2002) ، مقامات هیئت مدیره فدرال رزرو نیز خاطرنشان کردند

... می توان استدلال کرد که حفظ سرمایه ، از جمله حساب مازاد ، اطمینان از قدرت و ثبات یک بانک مرکزی را برای سرمایه گذاران و دارندگان خارجی ارز ایالات متحده فراهم می کند ... [و] که تقاضا برای ارز ایالات متحده [خارج از کشور] در صورت وجود می تواند سقوط کند اگر ممکن است سقوط کند. ضرر بزرگ حسابهای سرمایه فدرال رزرو را از بین برد و به این سوءاستفاده مبنی بر اینکه فدرال رزرو ورشکسته است ، به این سوءاستفاده می پردازد.[گائو (2002) ، صفحه 7]

سرانجام و مهمتر از همه ، فدرال رزرو در نامه اظهار نظر خود در مورد گائو (2002) تأکید می کند که

… در حالی که می توان از مزایای حساب مازاد بحث کرد ، برای مالیات دهندگان و خزانه داری بی هزینه است ... [گائو (2002) ، صفحه 24]

و دفتر بودجه کنگره در گائو (2002) گزارش شده است تا موافقت کند

… انتقال وجوه مازاد از فدرال رزرو به خزانه داری هیچ وارداتی برای وضعیت مالی دولت فدرال ندارد ... جایی که وجوه در آن ساکن است ، اهمیت اقتصادی ندارد. از این رو ، هرگونه انتقال صندوق مازاد فدرال رزرو به خزانه داری هیچ تاثیری در پس انداز ملی ، رشد اقتصادی یا درآمد نخواهد داشت.[تأکید در اصل] [گائو (2002) ، صفحه 17]

استدلال را می توان به شرح زیر درک کرد. اگر فدرال رزرو امنیتی را به فروش برساند و درآمد حاصل از فروش را به خزانه داری منتقل کند ، خزانه داری علاقه به آن امنیت را از دست می دهد ، علاقه ای که از فدرال رزرو دریافت می کرد. به نظر می رسد که خزانه داری امنیت جدیدی را برای قرض گرفتن بودجه در وهله اول صادر کرده است. از این رو ، کاهش مازاد فدرال رزرو درآمد جدیدی برای دولت ندارد. برعکس ، حفظ درآمدهای منتقل شده ، خزانه داری را از درآمد محروم می کند زیرا کسب امنیت برای حساب سرمایه فدرال رزرو و انتقال آن علاقه جدید به نظر می رسد که خزانه داری امنیت برجسته ای را که علیه آن وام گرفته بود بازنشسته می کند.

نقش سرمایه مازاد فدرال رزرو

در حال حاضر ، فدرال رزرو درآمد بیش از حد سود خود را به هفتگی خزانه داری پرداخت می کند. با شروع از صفر ، فدرال رزرو هر هفته به عنوان به اصطلاح درآمد خالص نامشخص که با یک تاخیر در هفته به خزانه باز می گردد ، پرداخت ها را به دست می آورد. به عنوان یک موضوع حسابداری ، درآمد خالص توزیع نشده مجاز به منفی شدن نیست. به عنوان مثال ، هر زمان که ارزیابی مجدد از منابع امنیتی خارجی یا ضرر تحقق یافته در سبد داخلی باعث انجام این کار شود ، دارایی ها از حساب مازاد منتقل شده اند تا درآمد خالص توزیع نشده را تا صفر بازگرداند. در هفته های بعد ، تا زمانی که دارایی های فدرال رزرو دوباره پر شود و مازاد به سطح سرمایه پرداخت شده بازگردد ، هیچ گونه نقل و انتقالات به خزانه داری انجام نمی شود.

بنابراین ، مازاد به عنوان یک بافر به محافظت از سرمایه پرداخت شده و اطمینان از اینکه اوراق بهادار فدرال رزرو بدهی های خود را پوشش می دهد ، خدمت می کند. از بین بردن حتی کل سرمایه و مازاد فدرال رزرو ، که در حال حاضر در حدود 50 میلیارد دلار است ، سبد اوراق بهادار فدرال رزرو را به مراتب کمتر از یک دهم 1 ٪ کاهش می دهد ، بنابراین مطمئناً توانایی فدرال رزرو را برای انجام سیاست ها مختل نمی کند. با این حال ، از بین بردن مازاد این اصل را تضعیف می کند که فدرال رزرو باید از دارایی های کسب شده بهره را که از طریق ایجاد ذخایر بانکی و ارز به دست می آورد ، حفظ کند.

فدرال رزرو باید کنترل چنین دارایی ها را حفظ کند - و دارایی های خود را با سرمایه مازاد متناسب با مقیاس و خطر ترازنامه آن - به چهار دلیل تکمیل کند. اول ، طبق منطق فوق ، دولت با مجبور کردن فدرال رزرو برای فروش دارایی و انتقال درآمد به خزانه ، هیچ منبع جدیدی به دست نمی آورد. دوم ، فدرال رزرو باید از حفظ دارایی های به دست آمده در نتیجه اسکان پولی در برابر تورم اطمینان حاصل شود ، به طوری که فدرال رزرو می تواند به من اطمینان داشته باشد) داشتن دارایی های کافی برای فروش برای معکوس کردن روند و ذخایر تخلیه برای حفظ تورم پایین ، یا II)داشتن درآمد کافی در دارایی های نگهدارنده برای پرداخت هرگونه بهره در ذخایر خود برای افزایش نرخ بهره بازار در برابر تورم لازم است. سوم ، فدرال رزرو مدتهاست که ادعا کرده است - و کنگره استقلال فدرال رزرو را برای حفظ سرمایه مازاد کافی برای اطمینان از اثربخشی سیاست های پولی ، پذیرفته است. چهارم ، هیچ دلیلی برای فدرال رزرو وجود ندارد که بتواند هر آنچه را که قدرت مستقل برای حفظ هدف تورم 2 ٪ خود با اقتصادی شدن در سرمایه مازاد حفظ کند ، به خطر بیاندازد.

فدرال رزرو باید در حمایت از سیاست تثبیت فعلی سرمایه مازاد ایجاد کند

ترازنامه 4 تریلیون دلاری فدرال فدرال و موضع سیاست نرخ بهره نزدیک به صفر در مورد همه آنچه در حال حاضر می توان از سیاست های پولی انتظار داشت ، بدست آورده است. با این حال ، فدرال رزرو باید در صورت ضمانت شرایط یا حتی برای گسترش ترازنامه خود در صورت ضمانت مجدد شرایط ، در صورت ضمانت نامه یا حتی افزایش ترازنامه خود ، شرایط مالی را محکم تر کند. برای انعطاف پذیری کاملاً انعطاف پذیر در بهره صفر ، که فدرال رزرو باید خود را برای افزایش نرخ بهره در صورت لزوم در برابر تورم قرار دهد ، حتی پس از آنکه احتمالاً در صورت لزوم ، ترازنامه خود را در برابر کاهش قیمت گسترش می دهد. اعتبار در برابر تورم با اعتبار در برابر تورم و برعکس گره خورده است.

برای تقویت انعطاف پذیری سیاست خود در هر دو جهت ، فدرال رزرو باید به طور قابل توجهی آماده شود تا از صفر در برابر تورم خارج شود بدون اینکه ابتدا ترازنامه خود را کوچک کند. برای انجام این کار ، فدرال رزرو باید با پرداخت بهره به ذخایر با نرخ بازار تا زمانی که دارایی ها بالغ شود یا فروخته شود ، منابع مالی را برای تأمین مالی نزدیک به 3 تریلیون دلار از دارایی های خود تأمین کند. تا حدودی ، فدرال رزرو ممکن است از فروش اوراق بهادار بلند مدت بازدارنده شود تا تحقق ضرر سرمایه را تحقق بخشد.

با این حال ، حمل اوراق بهادار بلند مدت در ترازنامه خود ، فدرال رزرو را به خطر منفی جریان نقدی منتقل می کند. اگر فدرال رزرو یا به اندازه کافی در برابر تورم یا عدم تحمل کافی در برابر تورم ، یک مشکل جریان نقدی منفی ایجاد شود ، ممکن است ایجاد شود. اگر فدرال رزرو در برابر تورم بسیار کند باشد ، خرید اوراق بهادار بلند مدت با قیمت های بالا و علاقه بسیار کم ، درآمد سود آن نمی تواند برای پرداخت بهره در مورد ذخایر متعاقباً کافی نباشد. از طرف دیگر ، اگر فدرال رزرو به اندازه کافی در برابر تورم پیشگام نباشد ، اگر متعاقباً فدرال رزرو مجبور شود علاقه به ذخایر بالاتر از سود حاصل از دارایی های خود را افزایش دهد ، می تواند مشکل جریان نقدی منفی ایجاد شود. در صورتی که اقدامات فدرال به انتظارات تورم در هر جهت غیرقابل کنترل شوند ، مشکلات جریان نقدی به احتمال زیاد احتمال دارد.

در حال حاضر حدود یک چهارم دارایی های فدرال رزرو با 1 تریلیون دلار ارز تحمل غیر معقول تأمین می شود. با در نظر گرفتن ارز و با فرض 2. 5 ٪ متوسط درآمد فعلی سود فعلی در دارایی های فدرال رزرو ، درآمد سود FED می تواند حداکثر 3. 3 ٪ بهره را برای 3 تریلیون دلار ذخایر فدرال رزرو تأمین کند. به طرز عجیبی ، ممکن است علاقه به ذخایر بسیار بیشتر شود زیرا اقتصاد قدرت را جمع می کند. بنابراین ارز همان اندازه که دوست دارد یک کوسن مالی فراهم نمی کند.

فدرال رزرو می تواند با نگه داشتن صورتحساب های کوتاه مدت خزانه داری ، پرداخت بهره را برای ذخایر رقم بزند. اما چنین محافظت می تواند میانگین بلوغ دارایی های فدرال رزرو را کوتاه کند و هدف از سیاست دستیابی به دارایی خود را شکست دهد. از طرف دیگر ، فدرال رزرو می تواند از طریق توافق نامه های خرید مجدد معکوس از بازارهای پول وام بگیرد ، به عنوان مثال ، در صورت نیاز به تأمین مالی پرداخت بهره در مورد ذخایر. اما فدرال رزرو به بازپرداختهای معکوس شبیه به بهره ذخایر پرداخت می کند. و انجام این کار باعث می شود خرید بازپرداخت معکوس بدون به دست آوردن دارایی که درآمد آنها می تواند سود بازپرداخت های معکوس را تأمین کند ، ایجاد شود. علاوه بر این ، بازپرداختهای معکوس "ریسک رول" را تحمل می کند-در مواقع آشفتگی بازار ممکن است ترجیح دهد پول خود را از وام به فدرال رزرو حفظ کند. علاوه بر این ، وام گرفتن توسط فدرال رزرو برای تأمین اعتبار بهره در ذخایر ، هزینه های اعتباری را برای وام گیرندگان خصوصی افزایش می دهد.

در نهایت ، فدرال رزرو می تواند ذخایر را برای پرداخت بهره بالاتری به ذخایر ایجاد کند تا بتواند در برابر تورم تهاجمی تر عمل کند. اما فدرال رزرو هیچ گونه دارایی را در برابر چنین ایجاد ذخیره ای به دست نمی آورد که درآمد آنها می تواند سود خود را برای ذخایر تازه ایجاد شده تأمین کند. سرانجام و از همه مهمتر ، اعتبار سیاست ضد توجیه فدرال رزرو می تواند به خطر بیفتد اگر فدرال رزرو ، حتی به طور موقت ، ایجاد پول در قالب ذخایر بانکی ، پرداخت بهره در مورد ذخایر ، به منظور تثبیت قدرت خرید پول. بشر

همانطور که در بالا توضیح داده شد ، فدرال رزرو مدتهاست که نسبت به سرمایه مازاد خود و مبالغی که به خزانه داری منتقل می کند ، اختیار دارد. علاوه بر این ، ما دیدیم که درآمد خالص سود خالص توسط فدرال رزرو به دلیل حساب مازاد خود ، مقامات مالی را از هیچ منبع محروم می کند. بنابراین ، فدرال رزرو باید از اختیار خود بلافاصله برای تعلیق نقل و انتقالات و ایجاد سرمایه مازاد در برابر خطر بی سابقه نرخ بهره در ترازنامه خود استفاده کند تا در برابر مشکلات جریان نقدی منفی که می تواند اثربخشی سیاست پولی را کاهش دهد ، محافظت کند.

حواله های فدرال به خزانه داری از سال 2010 حدود 80 میلیارد دلار در سال اجرا شده است زیرا فدرال رزرو ترازنامه خود را به 4 تریلیون دلار گسترش داده و به طور کلی بیش از 2 ٪ ، بین سود بلند مدت و ¼ ٪ پرداخت شده به ذخایر ، به دست آورد. بشرفدرال رزرو با حفظ درآمد سود خالص عظیم خود در طی چند سال آینده ، می تواند سرمایه مازاد را بسیار بالاتر از سرمایه پرداخت کند ، که از سال 2007 تنها از 16 میلیارد دلار به 28 میلیارد دلار افزایش یافته است. صورتحساب می تواند 3. 3 ٪ بهره را برای 3 تریلیون دلار ذخایر به مدت یک سال تأمین کند. فدرال رزرو باید از این فرصت استفاده کند تا با تعلیق سریع نقل و انتقالات به خزانه داری ، کوسن سرمایه مازاد خود را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد و خطر جریان منفی نقدی خود را کاهش دهد.

فقط سقف بدهی فدرال باعث تعلیق نقل و انتقالات برای خزانه داری می شود. انحراف نقل و انتقالات از خزانه داری به سرمایه مازاد فدرال ، فروش بدهی بیشتر توسط خزانه داری را وادار می کند. فدرال رزرو برای حساب مازاد بزرگ شده خود ، بدهی خزانه داری را در بازار آزاد خریداری می کند و سود جمع شده را به خزانه داری باز می گرداند. از این طریق حساب مازاد فدرال بزرگ شده برای خزانه داری هزینه می شود - به جز اینکه خزانه داری که توسط فدرال رزرو برگزار می شود ، هنوز هم به عنوان بدهی عمومی برجسته تحت سقف بدهی فدرال حساب می شود. بنابراین فروش بدهی جدید توسط خزانه داری برای ایجاد سرمایه مازاد فدرال فدرال از ظرفیت بدهی تحت سقف بدهی فدرال استفاده می کند. برای تسهیل در ایجاد سرمایه مازاد در ترازنامه فدرال رزرو و تقویت ظرفیت فدرال رزرو برای حفظ هدف از تورم 2 ٪ خود ، اوراق بهادار خزانه داری که توسط فدرال رزرو به دست آمده باید از سقف بدهی فدرال معاف باشد تا زمانی که فدرال فدرال قادر باشدترازنامه خود را عادی کنید.

Marvin Goodfriend استاد دانشگاه کارنگی ملون و عضو کمیته بازار آزاد سایه است.

فدرال رزرو شروع به تجدید نظر در دارایی های ارز خارجی خود به صورت روزانه و نه یک ماهانه در ژوئیه 2001 کرد.

رفتار تاریخی مازاد همراه با تاریخ پرداخت های فدرال رزرو به خزانه داری در Goodfriend ، Marvin و Monica Hargraves ، "ارزیابی تاریخی از عقلانیت و کارکردهای نیازهای ذخیره" مورد بحث قرار گرفته است. بانک مرکزی فدرال رزرو ریچموند بررسی اقتصادی مارس/آوریل 1983) ، 3-21.

قانون کاهش کسری در سال 1993 حاوی مقرر برای انتقال 213 میلیون دلار از حساب مازاد فدرال برای کمک به تحقق اهداف بودجه فدرال در سالهای مالی 1997-98 بود ، اما فدرال رزرو آزاد بود که اندکی پس از مالی 1998 با خودداری از نقل و انتقالات ، مازاد را به سرمایه پرداخت کند. به خزانه داریقانون تخصیصی 2000 تثبیت شده ، فدرال رزرو را به انتقال 3. 752 میلیارد دلار در طول سال مالی 2000 هدایت کرد. باز هم فدرال رزرو مجاز به حفظ درآمد پس از آن و به زودی بازگرداندن مازاد به سرمایه پرداخت شده با نگه داشتن نقل و انتقالات به خزانه داری.

گزارش سالانه 2012 هیئت مدیره سیستم ذخیره فدرال ، صفحه 360.

GAO (1996) سیستم ذخیره فدرال: چالش های فعلی و آینده نیاز به توجه به سیستم ، ژوئن 1996 و GAO (2002) سیستم ذخیره فدرال: حساب مازاد ، سپتامبر 2002. از حساب مازاد فدرال رزرو برای کمک به تحقق اهداف بودجه فدرال در سالهای مالی 1997-98 ، اما فدرال رزرو آزاد بود که اندکی پس از مالی 1998 با خودداری از نقل و انتقالات به خزانه داری ، مازاد را به سرمایه پرداخت بازگرداند. قانون تخصیصی 2000 تثبیت شده ، فدرال رزرو را به انتقال 3. 752 میلیارد دلار در طول سال مالی 2000 هدایت کرد. باز هم فدرال رزرو مجاز به حفظ درآمد پس از آن و به زودی بازگرداندن مازاد به سرمایه پرداخت شده با نگه داشتن نقل و انتقالات به خزانه داری.