آیا رقابت در بازار محصول باعث محدودیت سرمایه می شود؟

در مرکز ایده شومپیتر (1934، 1942) از تخریب خلاق، دسترسی شرکت ها به سرمایه بانکی است، که به تامین مالی نوآوری در بازارهای محصول رقابتی کمک می کند که شرکت های کمتر مولد را به نفع آنهایی که ایده های سودآورتری دارند رانده می شود. با این حال، رقابت یک شمشیر دو لبه است و ممکن است منجر به ناتوانی شرکت ها در تامین مالی همه سرمایه گذاری های سودآور اقتصادی خود شود. برگبرانت، هانتر و کلی (2016) با استفاده از داده های نظرسنجی منحصر به فرد از 58 کشور دریافتند که رقابت در بازار محصول محدودیت های سرمایه را افزایش می دهد و تأثیر بیشتری نسبت به رقابت در بخش بانکی دارد. علاوه بر این، ما نشان می دهیم که محدودیت های کمیت سرمایه بر رشد شرکت تأثیر منفی می گذارد.

سرمایه و تخریب خلاق

در مرکز ایده شومپیتر (1934، 1942) از تخریب خلاق، دسترسی شرکت ها به سرمایه بانکی است، که به تامین مالی نوآوری در بازارهای محصول رقابتی کمک می کند که شرکت های کمتر مولد را به نفع آنهایی که ایده های سودآورتری دارند رانده می شود. در حالی که رقابت در بازار محصول ممکن است محرک اصلی نوآوری مورد نظر شومپیتر باشد، همچنین ممکن است دسترسی به همان منبع سرمایه ای را که قرار است تامین کننده آن نوآوری باشد، مختل کند. رقابت شدیدتر در بازار محصول می تواند بر توانایی شرکت ها برای تامین مالی پروژه هایشان یا از طریق افزایش قیمت تامین مالی یا با ایجاد محدودیت های سرمایه، تاثیر بگذارد، به طوری که شرکت ها قادر به دستیابی به مقدار سرمایه مورد نیاز برای تامین مالی تمام پروژه های ارزش فعلی خالص مثبت خود نیستند.

تحقیقات اخیر بر روی جنبه قیمت تامین مالی متمرکز شده است و نشان می دهد که رقابت در بازار محصول هزینه سهام (هو و رابینسون، 2006) و هزینه بدهی را افزایش می دهد (والتا، 2012). در این مختصر به بررسی کمیت تامین مالی می پردازیم. یعنی رقابت در بازار محصول محدودیت سرمایه را افزایش می دهد یا خیر.

آیا واضح نیست که رقابت باعث محدودیت سرمایه می شود؟

قطعا نه. یک استدلال آشنا وجود دارد که شرکت ها تمایلی به افشای اطلاعات ارزشمند تجاری ندارند وقتی رقبا احتمالاً از این اطلاعات سوءاستفاده می کنند. نظریه پیش بینی می کند که برای طلبکاران بهینه نیست که با افزایش نرخ بهره به اطلاعات نامتقارن حاصل نتیجه دهند. در عوض ، محدود کردن سرمایه مناسب تر است (استیگلیتز و ویس ، 1981). با این حال ، رقابت ممکن است تأثیر بسیار متضادی داشته باشد زیرا یک محیط رقابتی هزینه نظارت و اندازه گیری عملکرد مدیریتی صاحبان را کاهش می دهد. تئوری و آزمایشات تجربی اخیر نشان می دهد که هزینه کمتر مدیران نظارت باعث افشای بیشتر صاحبان می شود.

این که آیا رقابت در بازار محصول باعث می شود بانک ها عرضه وام را محدود کنند ، از اهمیت بیشتری برخوردار است که آیا این امر بر هزینه بدهی تأثیر می گذارد. گرینوالد ، استیگلیتز و ویس (1984) نشان می دهند که رفتار سرمایه گذاری بنگاهها به ویژه نسبت به نرخ بهره ای که پرداخت می کنند حساس نیست ، مطابق با این تصور که افزایش در هزینه بدهی ممکن است سرمایه گذاری را کاهش دهد ، اما فقط در حاشیه. یعنی ، پروژه ها از تولید سود اقتصادی به تولید خسارات اقتصادی تغییر می کنند (تغییر ارزش فعلی خالص از مثبت به منفی). در مقابل ، افزایش محدودیت های سرمایه می تواند با مجبور کردن بنگاهها به رها کردن پروژه هایی که سود اقتصادی را ایجاد می کنند ، منجر به سرمایه گذاری شود (ارزش های فعلی خالص مثبت هستند) ، بنابراین مانع سرمایه گذاری و جلوگیری از نوآوری و رشد بنگاه می شوند (نگاه کنید به هارفورد و Uysal ، 2014).

تحقیقات به ما چه می گوید؟

تحقیقات اخیر Bergbrant ، Hunter و Kelly (2016) از داده های نظرسنجی به دست آمده از بررسی محیط زیست جهانی تجارت بانک جهانی ، که در بین شرکت های غیر مالی از سراسر جهان انجام شده است ، استفاده می کند. محدودیت های سرمایه پاسخ به سؤال در مورد میزان مانع عملیات و رشد ناشی از محدودیت های سرمایه است که مدیران و صاحبان آنها از 1 (بدون مانع) به 4 (مانع اصلی) رتبه بندی می کنند. رقابت توسط یک شاخص ساخته شده از هشت شکل فردی از رقابت گزارش شده توسط بنگاه ها نشان داده شده است.

شواهد تجربی نشان می دهد که شدت رقابت بازار محصول به طور قابل توجهی محدودیت های سرمایه را افزایش می دهد. جدول 1 اثرات حاشیه ای تغییر در شدت رقابت بر محدودیت های سرمایه را نشان می دهد. به عنوان مثال ، ردیف اول نشان می دهد که افزایش کوچک (سرعت آنی) در رقابت بازار محصول منجر به افزایش احتمال محدودیت های سرمایه "مانع اصلی" (4 در مقیاس چهار نقطه ای) با نرخ 18. 9 می شود.٪. نتایج مشابه هنگامی که رقابت با یک تغییر یک استاندارد (ردیف 3) افزایش می یابد یا هنگامی که رقابت از 0 به 1 در نسخه ای از شاخص رقابت ما تغییر می کند که از 0 تا 1 (ردیف 5) متغیر است ، افزایش می یابد.

جدول 1: تأثیر رقابت بر محدودیت های سرمایه

توجه: جدول گزارش می دهد اثرات حاشیه ای "برای تغییر" رقابت در بازار محصول با مبلغ مختلف بر روی بنگاه هایی که پاسخ می دهند محدودیت های سرمایه یکی از چهار سطح "مانع" برای عملکرد آنها را نشان می دهد.

نتایج فوق از نظر کیفی مشابه است که شاخص رقابت توسط هر یک از هشت مؤلفه فردی آن جایگزین می شود. علاوه بر این ، رقابت نه تنها اندازه گیری محدودیت های سرمایه عمومی ، همانطور که در تجزیه و تحلیل فوق به کار گرفته می شود ، بلکه اشکال خاصی از محدودیت های سرمایه را افزایش می دهد. این موارد شامل محدودیت های اعتباری است که بنگاهها وقتی به عنوان پیش شرط وام ، آنها را تجربه می کنند ، بانک ها نیاز دارند که وام گیرندگان در بخش بانکی ارتباطات ویژه ای داشته باشند ، وثیقه تعهد کنند ، نیاز بوروکراتیک بانک ها را به اسناد تجاری برآورده کنند و برای فاسد شدن مقامات بانک رشوه بپردازند. علاوه بر این ، شواهد منحصر به فرد برای سرمایه بانکی داخلی نیست زیرا رقابت شدید بازار محصول همچنین مانع از دسترسی بنگاهها به سهام غیر بانکی ، سرمایه بانکی خارجی ، تأمین اعتبار صادرات ویژه و تأمین اعتبار اجاره نامه می شود.

برای تأیید بیشتر نتیجه اصلی خود، دو رشته تحقیقاتی تثبیت شده را در نظر می گیریم که ادعا می کنند رقابت پذیری بخش بانکی یکی از مهمترین عوامل تعیین کننده دسترسی به اعتبار است و ساختار بخش بانکی نیز می تواند بر رقابت پذیری صنایع شرکت های غیرمالی تأثیر بگذارد. شواهد گزارش شده در جدول 2 نشان می دهد که در حالی که (یکی از سه معیار) رقابت بخش بانکی و میزان آزادی بانک بر محدودیت سرمایه تأثیر می گذارد، به طور کلی ساختار نظارتی بخش بانکی تأثیری ندارد. مهمتر از آن، یافته اصلی ما هنگام کنترل ساختار بخش بانکی بدون تغییر است. در نهایت، ذکر این نکته مهم است که در همه مدل هایمان، ما هر گونه اثر هزینه بدهی (نرخ بهره بالاتر) را کنترل می کنیم.

جدول 2: حسابداری ساختار بخش بانکی

توجه: ما مدل اصلی خود را با متغیرهای بخش بانکی فوق، یک به یک تقویت می کنیم تا تأثیر آن ها را بر اهمیت (معنا یا بی اهمیت) رقابت بازار محصول تعیین کنیم.

محدودیت های سرمایه به رشد شرکت ها لطمه می زند و بنابراین ما انتظار داریم که اندازه گیری محدودیت های سرمایه ما به طور منفی با رشد مرتبط باشد. ما پس از کنترل تأثیر مستقیم رقابت بر رشد، این را در داده ها تأیید می کنیم. همچنین دریافتیم که اثر کمیت سرمایه تأثیر بیشتری بر رشد مورد انتظار شرکت نسبت به اثر هزینه سرمایه دارد.

نتیجه

تحقیقات ما نشان می دهد که شدت رقابت در بازار محصول محدودیت های سرمایه را حتی در حضور کنترل ها برای رقابت بخش بانکی افزایش می دهد. کار ما چندین توصیه خط مشی را پیشنهاد می کند. اول، اجرای یک سیاست رقابت محصول-بازار، به عنوان مثال توسط چندین کشور اروپای مرکزی و شرقی در دهه 1990 (فینگلتون و همکاران، 1996؛ دوتز و واگلیاسیندی، 2000)، باید این امکان را در نظر بگیرد که چنین اقدامی احتمالاً انجام خواهد شد. اثرات خارجی منفی برای دسترسی شرکت ها به سرمایهدوم، اصلاحات بخش بانکی با هدف ایجاد یک سیستم بانکی رقابتی تر به منظور بهبود دسترسی به سرمایه نباید به صورت جداگانه دنبال شود و باید رقابت موجود در بازار محصول را در نظر بگیرد. سوم، با توجه به اینکه اثر کمیت سرمایه بر رشد شرکت تاثیر بیشتری نسبت به اثر هزینه سرمایه دارد، سیاست گذاران باید حداقل به همان اندازه که برای کاهش هزینه سرمایه تلاش می کنند، در کاهش محدودیت های کمیت نیز تلاش کنند.