آیا زیرساخت ها اتصال تجارت را تسهیل می کنند؟شواهدی از ASEAN

در این مقاله به بررسی تأثیر زیرساخت ها بر ارتباط تجاری بین ASEAN و سه کشور آسیایی - هند ، چین و ژاپن می پردازیم. مطالعه ما عمدتاً با افزایش سرمایه گذاری زیرساخت ها و تجارت در بین این کشورها در سالهای اخیر انگیزه دارد. نتایج اصلی تجزیه و تحلیل شبکه تجاری شامل تراکم بالای تجارت و همبستگی در بین ASEAN ، هند ، چین و ژاپن است."مسیرهای فشرده تجارت" خاص در بین معدود کشورهای این گروه وجود دارد. این "مراکز صادراتی" یا "تأمین کنندگان کالاهای واسطه" در منطقه را برجسته می کند. علاوه بر این ، مقاله با استفاده از روش اثرات ثابت پانل و احتمال شبه حداکثر پواسون ، رابطه بین اتصال و زیرساخت ها را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است. علاوه بر این ، استحکام نتایج با تخمین حداقل مربع دو مرحله ای آزمایش می شود. زیرساخت های سخت ، سرمایه گذاری مستقیم خارجی نقش مهمی در ارائه ارتباطات به تجارت دارد. کاهش موانع تجاری و بهبود کیفیت زیرساخت ها برای تعمیق ادغام تجارت منطقه ای ضروری است.

روی نسخه خطی کار می کنید؟

از رایج ترین اشتباهات خودداری کنید و نسخه خطی خود را برای ویراستاران ژورنال آماده کنید.

معرفی

زیرساخت های با کیفیت کاتالیزور اصلی ادغام تجارت در سراسر کشورها است. شبکه های زیرساختی کارآمد ارتباطات کشورها را با زنجیره های تأمین جهانی تقویت می کنند و امکان مشارکت شبکه های بین المللی تولید را فراهم می کنند. علاوه بر این ، همچنین هزینه های معامله را کاهش می دهد و با کاهش هزینه حاشیه ای ، اقتصاد مقیاس را افزایش می دهد (بروکس 2010). بنابراین ، بیشتر کشورها در دهه های اخیر سعی در بهبود کیفیت زیرساخت ها داشتند. به همین ترتیب ، کاهش در موانع تجاری ، توافق نامه های تجاری منطقه ای و سرمایه گذاری مستقیم خارجی باعث بهبود اتصال تجارت بین کشورها و ادغام تجارت شد. با این حال ، نقش توسعه زیرساخت ها در اتصال تجارت در ادبیات مشخص نیست. بنابراین ، این مطالعه یک تجزیه و تحلیل عمیق از نقش زیرساخت ها در اتصال تجارت ، از منظر شدت تجارت و بهم پیوستن در بین ASEAN و هند ، چین و ژاپن انجام می شود.

انجمن ملل جنوب شرقی آسیا (ASEAN) به عنوان بلوک پیشرو در زمینه آزادسازی تجارت و منطقه گرایی افزایش یافته است. تمام ده کشور منطقه-تایلند ، اندونزی ، مالزی ، سنگاپور ، فیلیپین ، ویتنام ، کامبوج ، برونئی ، میانمار و لائوس-تعرفه ها را برای تجارت درون منطقه ای به صفر کاهش می دهند. پاورقی 1 در همان زمان ، این کشورها تعرفه ها را به تجارت خارج از منطقه ، به ویژه با هند ، چین و ژاپن کاهش می دهند. پاورقی 2 آنها همچنین در سالهای اخیر هزینه های زیرساختی را افزایش دادند. به عنوان مثال ، سرمایه گذاری زیرساخت ها در اقتصادهای آسیا ، به ویژه هند ، چین و ژاپن ، بین سالهای 2007 و 2015 به طور قابل توجهی بیش از 50 ٪ افزایش یافته است. به همین ترتیب ، کشورهای ASEAN به طور فزاینده ای از طریق توافق نامه های مختلف همکاری های منطقه ای ، به طور فزاینده بازیگر فعال در تجارت جهانی هستندجامعه اقتصادی ASEAN (AEC) 2015 و مشارکت جامع اقتصادی منطقه ای (RCEP).

شکل 1 نشان می دهد که تجارت در ASEAN به میزان قابل توجهی افزایش یافته است ، از 2 تریلیون دلار در سال 2010 به 2. 82 تریلیون دلار تا سال 2018. به طور مشابه ، در مدت مشابه ، صادرات و واردات از 1. 05 تریلیون دلار به 1. 43 دلار و آمریکا افزایش یافته است. به ترتیب 0. 95 تریلیون تا 1. 38 تریلیون دلار آمریکا. به همین ترتیب ، شکل 2 نشان می دهد که تجارت داخل آسک در طول سال ها کاهش یافته است ، از 25 در سال 2010 به 23 ٪ در سال 2018. با این حال ، سهم منطقه در تجارت جهانی نیز در مدت مشابه از 5 به 7. 2 ٪ افزایش یافته است. این ترجیح تجارت خارج از منطقه منطقه را برجسته می کند.

منبع: گزارش ادغام ASEAN (2019). این رقم گزارش ها ، واردات و کل کالاهای تجارت کشورهای ASEAN را به جهانیان گزارش می دهد

تجارت ASEAN در کالاهای 2010-2018 (تریلیون دلار آمریکا). داده ها

منبع: پایگاه داده AseAnstat (برگرفته از فوریه 2020). این رقم نشان می دهد که تجارت داخل آسه به کل تجارت ASEAN و درصد تجارت ASEAN به جهانیان نشان می دهد. تجارت داخل آ-آسه بین 25 تا 23 درصد از سال 2010 تا 2018 است

Intra-Asean و ASEAN (٪ به کل تجارت جهانی) 2010-2018. داده ها

به همین ترتیب ، شکل 3 همچنین نشان می دهد که چین ، هند و ژاپن مقصد اصلی صادرات منطقه هستند. از نظر روشهای بندر و گمرک در مرزها ، ما همچنین کیفیت زیرساخت ها را در کشورهای منتخب ASEAN و هند ، چین و ژاپن در شکل 4 گزارش می کنیم. به وضوح نشان می دهد که کیفیت زیرساخت ها در این کشورها متفاوت است.

منبع: سالنامه آماری ASEAN 2020 ، دبیرخانه ASEAN ، جاکارتا. این رقم نشان می دهد که در تجارت بلوک حدود 23. 3 ٪ کمک می کند و از این رو ، اعضا شرکای اصلی هستند. توسط چین ، ایالات متحده ، اتحادیه اروپا ، ژاپن و غیره دنبال می شود.

ده شریک صادراتی برتر ASEAN. داده ها

منبع: مجمع جهانی اقتصاد ، گزارش رقابت جهانی. دسترسی به WDI ، 2019. شکل نشان می دهد که سنگاپور از کیفیت عالی زیرساخت های بندری و رویه های سفارشی کمتر سنگین برخوردار است. مالزی و ژاپن پیروان با امتیاز 5-5. 4 هستند. بقیه All Asean زیر 5

زیرساخت های بندری و بار کیفیت رویه های سفارشی در سال 2018 در ASEAN منتخب و هند ، چین و ژاپن در سال 2018. توجه: کیفیت بندر به عنوان 1 = بسیار توسعه نیافته به 7 = رویه های سفارشی خوب توسعه یافته و کارآمد و مرزی: 1 = بسیار ناکارآمد استبه 7 = بسیار کارآمد.

از این رو ، این مطالعه سعی در تجزیه و تحلیل تأثیر زیرساخت ها بر ارتباط تجاری بین ASEAN ، هند ، چین و ژاپن دارد. به طور خاص ، به سؤالات زیر می پردازد: (1) آیا وابستگی تجاری بین ASEAN و هند ، چین و ژاپن وجود دارد؟(2) آیا ساختارهای مرکز مرکز در شبکه تجارت وجود دارد؟(3) آیا رشد زیرساخت ها بر اتصال تجارت تأثیر می گذارد؟(4) آیا هزینه تجارت ، سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) و توافق نامه های تجارت منطقه ای بر اتصال تجارت تأثیر می گذارد؟ما چین ، ژاپن و هند را با اقتصاد ASEAN درج می کنیم زیرا (1) هند و چین بزرگترین اقتصاد جهان هستند. آنها به سرعت در حال گسترش بازارهای خود هستند و ادغام خود را با ASEAN افزایش می دهند.(2) در میان غول های آسیایی ، ژاپن روابط اقتصادی هماهنگ در آسه را حفظ می کند.

رویکرد ما در مورد آزمایش موضوعات فوق به شرح زیر است: برای بررسی متقابل تجارت ، ما تجزیه و تحلیل شبکه تجاری را در این 13 کشور برای سالهای 1990-2018 اعمال می کنیم. ما برای بررسی ساختار تجارت از پارامترهای مرکزیت شبکه مانند چگالی ، درجه ، نزدیکی ، ویژه ، بین بودن و خوشه بندی استفاده می کنیم. ما ارتباط تجاری را در منطقه می یابیم و سپس نقش حالتهای مختلف حمل و نقل را در حمایت از تجارت تخمین می زنیم. ما همچنین دو متغیر کنترل را برای برآورد نقش سیاست و سرمایه گذاری های خارجی ایجاد می کنیم. سپس مدل جلوه های ثابت پانل را اعمال می کنیم. یافته های تجربی ما حاکی از ادغام تجارت بالا در بین ASEAN ، هند ، چین و ژاپن است.

ما می توانیم سهم خود را در ادبیات موجود به شرح زیر خلاصه کنیم: اول ، مطالعه ما یکی از تلاشهای نادر برای بررسی پیوند بین تجارت و زیرساخت ها از طریق دیدگاه شبکه در متن ASEAN است. این ادبیات موجود در مورد زیرساخت ها و تجارت ، مانند Arvis و Shepherd (2011) ، Helble (2014) و Shepherd (2016) را تکمیل می کند. دوم ، ادبیات تاکنون "رابطه مرکز-پیرامری" را در ASEAN نادیده گرفته است. از این رو ، این مطالعه همچنین سعی در ایجاد این شکاف دارد. سوم ، یافتن ما "یک مسیر فشرده تجارت" در ASEAN و هند ، چین و ژاپن منبعی را برای تنظیم سیاست های مناسب در منطقه فراهم می کند.

بخش "بررسی ادبیات" در این مقاله به بررسی ادبیات می پردازد. بخش "داده" داده ها را ارائه می دهد ، و بخش "روش و مدل تجربی" در مورد روش شناسی بحث می کند. بخش "نتایج و بحث" نتایج را مورد بحث قرار می دهد ، در حالی که بخش "نتیجه گیری و پیامدهای سیاست" این مقاله را نتیجه می گیرد.

بررسی ادبیات

ما می توانیم ادبیات را به چهار رشته تقسیم کنیم: (الف) پیشینه نظری ، (ب) تجزیه و تحلیل شبکه و تجارت ، ج) ادغام تجارت و تأثیر آن ، و (د) نقش زیرساخت ها و تجارت.

پیش زمینه نظری

پاورقی منطقه گرایی اقتصادی 3 نظریه ها به طور عمده عوامل داخلی را که به سمت اثرات استاتیک و پویا ادغام اقتصادی در سطح منطقه ای سوق می دهند ، توضیح می دهند. با این حال ، تأثیر عوامل خارجی نیز به توسعه منطقه گرایی مضر است. Balassa (1961) نوع شناسی ادغام اقتصادی را معرفی کرد که بیشتر برای بحث نظری و تجربی مربوط به منطقه گرایی و ادغام اقتصادی مورد استفاده قرار می گیرد. پنج شکل ادغام اقتصادی عبارتند از توافق نامه تجارت آزاد (FTA) ، اتحادیه گمرک ، بازار مشترک ، اتحادیه اقتصادی و اتحادیه پولی. نوع اول همکاری اقتصادی بین کشورهایی است که به مجموعه خاصی از موضوعات مانند سرمایه گذاری و تجارت متکی است.

بعداً در دهه 1990 ، بحث و گفتگو فعال در مورد تأثیر FTA ها در مناطق صورت گرفت. یک گروه طرفداری از توافق نامه های تجاری منطقه ای (RTA) تحت تابستان را به دست آوردند ، و گروه دیگر ادعا کردند که RTA ها می توانند مضر باشند و در طولانی مدت تحت Bhagwati تهدیدی برای چند جانبه گرایی ایجاد کنند. از این بحث ، نظریه "اسپاگتی کاسه" مطرح شد. به گفته بهاگواتی ، "بسیاری از FTA های متلاطم به کشورها امکان می دهند سیاست های تجاری تبعیض آمیز اتخاذ کنند و مزایای اقتصادی تجارت را کاهش دهند."و ، وی اظهار داشت كه "مقابله با تعرفه های متعدد و ROO در FTA می تواند هزینه های معامله را برای بنگاهها ، به ویژه SME ها افزایش دهد" (كاوی و وینگاراجا 2009). بنابراین ، Bhagwati و همکاران.(1998) و Panagariya (2000) روی ادبیات نظری FTAS و Bowl Spaghetti کار کردند. بعداً بینش تفسیر "Noodle Bowl Effect Poustnote 4" از همان در زمینه FTA های آسیایی به دست آمد. بیشتر این ادغام های اقتصادی مبتنی بر زیربنای نظری اقتصاد بین المللی است. نظریه های تجارت کلاسیک و نئوکلاسیک بر مدلهای مزیت مقایسه ای تأکید می کنند و هزینه های حمل و نقل را نادیده می گیرند. با این حال ، نظریه تجارت جدید هزینه حمل و نقل و افزایش بازده را به عنوان عوامل تعیین کننده الگوهای تجارت مشخص می کند. بسیاری از مطالعات اهمیت ارتباط تجاری و اثرات مثبت آن را بررسی کرده اند (کروگمن 1991 ؛ بالدوین و اوکوبو 2006). مدل Helpman و Krugman (1985) اهمیت مقیاس (اقتصاد مقیاس) را تعیین کردند که الگوهای تجارت را تعیین می کند. افزایش ادغام تجارت باعث کاهش فاصله ژئودزیک کشورها در طول سالها می شود.

تجزیه و تحلیل شبکه و تجارت

بسیاری از مطالعات در مورد جنبه های اجتماعی و اقتصادی با استفاده از تجزیه و تحلیل شبکه بحث می کنند. این مطالعه به بررسی شبکه های موجود در قلمرو تجارت بین المللی می پردازد. برخی از مطالعات اولیه شبکه ها را در زمینه حمایت از تجارت ، به طور خاص ، رابطه "مرکز" و "حاشیه" در زمان حمایت از بالا ، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. Synder and Kick (1979) نظریه سیستم جهانی و سیستم اقتصادی غالب را در دهه 1980 بررسی کردند. با این حال ، دوره پس از سال 1990 تغییرات قابل توجهی در سیستم های اقتصادی جهانی ایجاد کرد. جهانی سازی و تحولات تکنولوژیکی ادغام تجارت در بین ملل را تسهیل کرده است. با این حال ، تعداد کمی از مطالعات شبکه های تجاری باینری بین کشورها و جریان تجارت اندازه گیری شده را برای یافتن شدت آن مورد بررسی قرار داده اند (د بندیکتیکس و تاجولی 2011). کالی و رئیسی (2007) در مورد ساختار سلسله مراتبی موقعیت هسته و حاشیه در تجارت جهانی بحث کردند.

گولد و همکاران.(2018) اتصال چند بعدی را با استفاده از شبکه های تجاری تجزیه و تحلیل کرد. آنها دریافتند که مهاجرت ، اتصال به اینترنت و FDI کانال های اصلی تعیین رشد هستند. Arvis and Shepherd (2011) از اتصال شبکه برای تجزیه و تحلیل توپی و رابطه صحبت در شبکه های حمل و نقل هوایی 211 کشور استفاده کرد. در یک مطالعه جدید ، ویدیا و همکاران.(2020) با استفاده از مدل شبکه ، به هم پیوستگی تجارت در یک نمونه متقابل کشور از 50 کشور جهان را مورد بررسی قرار داد. اخیراً ، ویدیا و پرابش (2020) دریافتند که تجارت جهانی پس از همه گیر Covid-19 تغییر می کند. این مطالعه نشان می دهد که اقتصادهای نوظهور آسیا ، مانند هند و چین ، در شبکه های تجارت جهانی رهبر شده اند. با این حال ، با گذشت سالها ، هیچ کاهش در فاصله ژئودزیک در بین آنها وجود ندارد ، که این امر دلالت بر سود کمتری از تجارت به دلیل ادغام تجارت دارد.

ادغام تجارت و تأثیر آن

بیشتر مطالعات در مورد ادغام تجارت بر از بین بردن موانع و هزینه های تجارت برای ارتقاء ادغام اقتصادی تأکید دارد (Kahnert و همکاران 1969). برخی از مطالعات نشان می دهد که ادغام تجارت باعث رشد اقتصادی می شود (رودریگز و رودریک 2000). به طور خاص ، توافق نامه های تجاری منطقه ای و ترجیحی منطقه ای شدن را در بین کشورهای عضو بهبود می بخشد (فرانکل و همکاران 1995 ؛ تانگاوو و چونگویلایوان 2009). بیشتر این مطالعات نشان می دهد که منطقه بندی می تواند رشد ، رقابت و سرمایه گذاری در کشورهای عضو را افزایش دهد. برخی از مطالعات همچنین شیوع موانع کشورهای ASEAN در دستیابی به کاملترین سود از ادغام تجارت منطقه ای را برجسته می کند. یکی از این مانع ها موانع غیر تعرفه ای در منطقه است.

نقش زیرساخت ها در تجارت

ادبیات قبلی (اندرسون و وینکوپ 2004 ؛ بروکس و منون 2008) رابطه بین تجارت بین المللی و زیرساخت ها را تجزیه و تحلیل کرده و تأثیر اساسی بر دومی پیدا کرده است. در یک کار قابل توجه ، Nordas و Piermartini (2004) تأثیر کیفیت زیرساخت ها (جاده ، فرودگاه ، ارتباطات از راه دور و زمان مورد نیاز برای ترخیص گمرک) را در کل تجارت دو جانبه و تجارت در بخش های خودرو ، پوشاک و نساجی تخمین زدند. این مطالعه نشان داد که راندمان بندر عامل مهم در بین تمام شاخص های زیرساخت ها است. علاوه بر این ، به موقع بودن و دسترسی به ارتباط از راه دور برای رقابت صادرات از اهمیت بیشتری برخوردار است. چوپان و ویلسون (2009) تسهیل تجارت در منطقه آسه آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند و دریافتند که در تسهیل های تجاری نیاز به اصلاحات وجود دارد. گسترش امکانات بندری می تواند تجارت را افزایش دهد و از این رو ، زیرساخت های حمل و نقل می توانند نقش مهمی در افزایش تجارت داخل منطقه ای داشته باشند. پرتغال-پرز و ویلسون (2012) نقش زیرساخت های فیزیکی و نرم در تسهیل تجارت را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. آنها دریافتند که زیرساخت ها نقش مهمی در کشورهای جنوب شرقی آسیا دارند. Francois and Manchin (2013) و Donaubauer و همکاران.(2018) یک شاخص زیرساختی ساخت و تأثیر قابل توجهی در تجارت پیدا کرد. این شاخص های زیرساختی مجموعه ای بزرگتر از متغیرها را به دست آوردند - ترانسپورت ، ارتباطات ، مالی و غیره. هلبل (2014) در تجزیه و تحلیل خود از کشورهای اقیانوس آرام شامل حمل و نقل ، اتصال هوا و فرکانس بود. آنها دریافتند که اتصال مستقیم و فرکانس تأثیر زیادی در تجارت دارد. به همین ترتیب ، هزینه تجارت ، به عنوان نماینده نرخ تعرفه ، بر روابط تجاری تأثیر می گذارد ، همانطور که توسط نووی (2013) نشان داده شده است.

در این مطالعه از داده های تجاری دو جانبه در کالاها در بین کشورهای ASEAN ، یعنی اندونزی ، تایلند ، برونئی ، سنگاپور ، فیلیپین ، مالزی ، ویتنام ، کامبوج ، میانمار و لائوس استفاده شده است. علاوه بر این ، ما سه کشور آسیایی را از مناطق مختلف ، یعنی هند ، چین و ژاپن گنجانده ایم. ما ابتدا تجزیه و تحلیل شبکه را برای بررسی وابستگی متقابل بین ASEAN و این سه کشور برای دوره مداوم سالهای 1990-2018 تخمین می زنیم. ما 1990 را به عنوان سال شروع تجزیه و تحلیل انتخاب می کنیم زیرا داده های کامل از سال جاری در دسترس است. ما از پایگاه داده بانک جهانی WITS به داده های دو جانبه دسترسی پیدا کردیم.

برای تجزیه و تحلیل شبکه ، ما یک ماتریس تجارت دو طرفه ساختیم. ماتریس نمایانگر هر سلول است که صادرات کشور را به یک کشور دو و واردات آن نشان می دهد. ما ابتدا تجارت را به هم پیوسته و سپس رابطه بین اتصال تجارت و زیرساخت ها را تجزیه و تحلیل می کنیم. سپس ما مدل جلوه های ثابت پانل را برای اهداف تخمین برای دوره 1990-2018 (به جدول 1 مراجعه کنید) برای توضیحات داده ها ، منابع و نمونه های ما) استفاده می کنیم.

روش شناسی و مدل تجربی

تخمین مدل شبکه

برای کشف وابستگی متقابل تجارت در بین این کشورها ، ابتدا مدل شبکه را تخمین می زنیم. ما از سال 1990 تا 2018 یک ماتریس غیرمستقیم از شبکه ها برای 13 کشور ایجاد می کنیم. متعاقباً ، ما مراحل زیر را اتخاذ می کنیم. یک ماتریس صادرات X محاسبه می شود ، و مقدار x_IJمیانگین صادرات را از و واردات نشان می دهد. ما این را "ماتریس تجارت" می نامیم. مهمتر اینکه ، ما از یک ماتریس تجاری برای ساختن یک نمودار شبکه غیرمجاز برای کشورها استفاده می کنیم. نکته قابل توجه ، یک لبه شامل دو گره است و اگر مقدار آستانه بیشتر باشد ، ما 0 را انتخاب می کنیم. آستانه 0 را در اینجا در نظر می گیریم.

علاوه بر این ، یک مدل شبکه توضیحات بین عناصر مختلف مانند گره ها و لبه ها را توضیح می دهد. به طور کلی ، گره ها به عنوان بازیگران و لبه های فردی روابط بین گره ها را نشان می دهند. هر گره دارای درجه ای و خارج از درجه است. درجه درج تعداد لبه های ورودی است که واردات را نشان می دهد ، در حالی که درجه خارج از آن تعداد لبه های خروجی است که صادرات هستند. جدول 2 اصطلاحات و توضیحات پارامترهای مورد استفاده در تجزیه و تحلیل شبکه را ارائه می دهد.

اثر ثابت پانل ، احتمال شبه حداکثر پواسون و حداقل مربع دو مرحله ای

برآوردهای مدل تجربی ارائه شده در این مقاله توسط مدل اثرات ثابت پانل (اثر کشور و اثر زمان) در ابتدا انجام می شود. تست های مختلفی مانند آزمون Lagrange Multiplier (LM) (Breusch and Pagan 1980) ، تست F (مالتون و راندولف 1989) ، آزمون نسبت احتمال (LR) (Gourieroux و همکاران 1982) و آزمون مشخصات Hausman (Hausman 1978) حمل می شوندبرای درک وجود اثر کشور و اثر زمانی در داده ها و تعیین اثرات ثابت یا اثرات تصادفی باید در مدل گنجانیده شود. آمار آزمون LM نشان می دهد که کشور اثر ثابت و فقط اثر زمان/زمان یا اثر تصادفی کشور و اثر زمان/زمان فقط به مدل رگرسیون خطی کلاسیک ارجح است.

علاوه بر این، سیلوا و تنریرو (2006) استفاده از تخمین گر شبه حداکثر درستنمایی پواسون (PPML) را پیشنهاد کردند زیرا در مقایسه با مدل های سنتی OLS دارای ویژگی های مهم خاصی است. ابتدا سوگیری های نمونه را حذف می کند و مشکلات آماری به دلیل وجود جریان های تجاری صفر به وجود می آید. در مدل های ما، مجموعه داده های متقابل دوجانبه و جریان های تجاری کمی در مورد هزینه تجارت داریم. دوم، سعی خواهد کرد مشکلات اقتصادسنجی کارایی و سازگاری را که در حضور احتمالی باقیمانده های ناهمسان ظاهر می شوند، حل کند (Esteve-Pérez et al. 2020).

ما همچنین از روش حداقل مربع دو مرحله ای (2SLS) به عنوان یک بررسی استحکام برای مدل تجربی استفاده می کنیم. 2SLS کمک می کند تا مسائل مربوط به درون زایی را در یک مدل جلوه های ثابت پانل برطرف کنیم. از آنجایی که بسیاری از متغیرهای کلان اقتصادی با عبارت خطا در ارتباط هستند، ممکن است مشکل چند خطی بودن ایجاد شود. بنابراین، در حضور چند خطی OLS ممکن است نتایج جعلی ایجاد کند. از این رو برای کنترل همبستگی بین متغیرها نیاز به مدل رگرسیون وجود دارد. برای حل این مشکل، چندین روش رگرسیون موجود است که ممکن است ابزارهایی را برای حذف اثر همبستگی بین متغیرهای مستقل و باقیمانده ها به کار گیرند، مانند رگرسیون 2SLS که توسط کامبی و همکاران توصیه شده است.(1983). مدل 2SLS توسعه روش OLS است. می توان آن را در مواردی که متغیرهای وابسته با عبارت خطا همبستگی دارند، اعمال کرد.

مدل تجربی

اکنون ما تأثیر زیرساخت ها را بر تجارت تحلیل می کنیم. ما سه مدل تجربی زیر را با استفاده از مدل اثر ثابت تخمین پانل برآورد می کنیم. در اینجا، متغیر وابسته "اتصال تجاری" مرکزیت بردار ویژه است که از مدل شبکه به دست آمده است. پاورقی 5 اتصال یک مفهوم کلیدی «سیاست» در نظر گرفته می شود و فاقد یک چارچوب تجربی دقیق است» (Arvis and Shepherd 2011). از این رو، این مطالعه پانوشت 6 از یک رویکرد دقیق برای انجام تخمین تابلویی بر روی نمونه استفاده می کند.