تخصیص دارایی و تنوع توضیح داده شده است

وقتی صحبت از پول می شود ، همیشه خطر وجود دارد. هر سرمایه گذاری می تواند ضرر داشته باشد ، در حالی که یک موقعیت پول نقد ، ارزش را به آرامی از طریق تورم از بین می برد. در حالی که خطر نمی تواند از بین برود ، می توان آن را با اهداف سرمایه گذاری خاص یک فرد هماهنگ کرد.

تخصیص دارایی و تنوع مفاهیمی هستند که نقش اساسی در تعیین این پارامترهای خطر دارند. حتی اگر تازه وارد سرمایه گذاری شوید ، احتمالاً با اصول پشت سر آنها آشنا هستید زیرا هزاران سال وجود داشته اند.

در این مقاله ، مروری بر آنچه در آن هستند و نحوه ارتباط آنها با استراتژی های مدرن مدیریت پول ارائه می شود.

اگر می خواهید درباره یک موضوع مشابه بیشتر بخوانید ، ریسک مالی را توضیح دهید.

تخصیص دارایی و تنوع چیست؟

اصطلاحات تخصیص دارایی و تنوع اغلب به صورت متقابل استفاده می شود. با این حال ، آنها ممکن است به جنبه های کمی متفاوت از مدیریت ریسک مراجعه کنند.

تخصیص دارایی ممکن است برای توصیف یک استراتژی مدیریت پول استفاده شود که نحوه توزیع سرمایه بین کلاس های دارایی در یک سبد سرمایه گذاری را بیان می کند. از طرف دیگر ، متنوع سازی ممکن است تخصیص سرمایه را در آن طبقات دارایی توصیف کند.

هدف اصلی این استراتژی ها به حداکثر رساندن بازده مورد انتظار ضمن به حداقل رساندن ریسک بالقوه است. به طور معمول ، این شامل تعیین افق زمانی سرمایه گذاری سرمایه گذار ، تحمل ریسک و گاهی در نظر گرفتن شرایط اقتصادی گسترده تر است.

به عبارت ساده تر ، ایده اصلی در مورد تخصیص دارایی و استراتژی های تنوع ، جوش می یابد تا تمام تخم های شما را در یک سبد قرار ندهید. ترکیب کلاس های دارایی و دارایی هایی که با هم ارتباط ندارند ، مؤثرترین راه برای ساخت یک سبد متعادل است.

آنچه این دو استراتژی را در ترکیب قدرتمند می کند این است که ریسک فقط بین کلاسهای دارایی مختلف توزیع نمی شود بلکه در آن کلاسهای دارایی نیز توزیع می شود.

برخی از کارشناسان مالی حتی بر این باورند که تعیین استراتژی تخصیص دارایی ممکن است مهمتر از انتخاب سرمایه گذاری های فردی باشد.

نظریه مدرن نمونه کارها

نظریه مدرن نمونه کارها (MPT) چارچوبی است که این اصول را از طریق یک مدل ریاضی رسمی می کند. این مقاله در مقاله ای منتشر شد که در سال 1952 توسط هری مارکوویتز منتشر شد ، که برای آن وی بعداً جایزه نوبل اقتصاد را دریافت کرد.

دسته های اصلی دارایی تمایل به حرکت متفاوت دارند. شرایط بازار که یک کلاس دارایی خاص را به خوبی انجام می دهد ، ممکن است باعث شود کلاس دارایی دیگری عملکرد ضعیفی داشته باشد. فرض اصلی این است که اگر یک کلاس دارایی تحت تأثیر قرار گیرد ، ضررها را می توان با یک کلاس دارایی دیگر که عملکرد خوبی دارد متعادل کند.

MPT فرض می کند که با ترکیب دارایی از کلاسهای دارایی غیر مرتبط ، نوسانات نمونه کارها را می توان کاهش داد. این همچنین باید عملکرد تنظیم شده ریسک را افزایش دهد ، به این معنی که یک نمونه کارها با همان میزان ریسک بازده بهتری خواهد داشت. همچنین فرض می کند که اگر دو پرتفوی بازده یکسانی را ارائه دهند ، هر سرمایه گذار منطقی نمونه کارها را با ریسک کمتری ترجیح می دهد.

به عبارت ساده تر ، MPT اظهار می دارد که ترکیب دارایی ها در یک نمونه کارها که در ارتباط نیستند ، کارآمدترین است.

انواع کلاس های دارایی و استراتژی های تخصیص

در یک چارچوب تخصیص دارایی معمولی ، کلاس های دارایی را می توان به روش زیر طبقه بندی کرد:

دارایی های سنتی - سهام ، اوراق قرضه و پول نقد.

دارایی های جایگزین - املاک و مستغلات ، کالاها ، مشتقات ، محصولات بیمه ، سهام خصوصی و البته رمزنگاری.

به طور کلی ، دو نوع اصلی استراتژی تخصیص دارایی وجود دارد ، هر دو با استفاده از فرضیات بیان شده در MPT: تخصیص دارایی استراتژیک و تخصیص دارایی تاکتیکی.

تخصیص دارایی استراتژیک به عنوان یک رویکرد سنتی در نظر گرفته می شود که بیشتر با یک سبک سرمایه گذاری منفعل مناسب است. اوراق بهادار بر اساس این استراتژی تنها در صورت تغییر تخصیص مورد نظر بر اساس تغییر در افق زمانی سرمایه گذار یا مشخصات ریسک ، تمایل به تعادل مجدد خواهد داشت.

تخصیص دارایی تاکتیکی مناسب تر برای سبک های سرمایه گذاری فعال تر است. این امر به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا نمونه کارها خود را بر روی دارایی هایی که از بازار بهتر هستند تمرکز کنند. این فرض را ایجاد می کند که اگر یک بخش از بازار بهتر باشد ، ممکن است برای مدت طولانی از آن بهتر عمل کند. از آنجا که به همان اندازه مبتنی بر اصول بیان شده در MPT است ، همچنین امکان تنوع را فراهم می کند.

شایان ذکر است که دارایی ها لازم نیست کاملاً بدون همبستگی یا معکوس برای تنوع در ارتباط باشند تا اثر مفیدی داشته باشند. این فقط به آنها نیاز دارد که کاملاً با هم ارتباط نداشته باشند.

اعمال تخصیص دارایی و تنوع در یک نمونه کارها

بیایید این اصول را از طریق نمونه کارها به عنوان مثال در نظر بگیریم. یک استراتژی تخصیص دارایی ممکن است تعیین کند که نمونه کارها باید تخصیص زیر را بین کلاسهای دارایی مختلف داشته باشد:

40 ٪ سرمایه گذاری در سهام

20 ٪ در رمزنگاری ها

یک استراتژی متنوع سازی ممکن است حاکی از آن باشد که در بین 20 ٪ سرمایه گذاری در Cryptoassets:

70 ٪ باید به بیت کوین اختصاص یابد

15 ٪ تا کلاه های بزرگ

پس از تخصیص تخصیص ، عملکرد نمونه کارها ممکن است به طور مرتب مورد بررسی و بررسی قرار گیرد. اگر تخصیص تغییر کند ، ممکن است زمان آن باشد که تعادل برقرار شود - به معنای خرید و فروش دارایی برای تنظیم نمونه کارها به نسبت های مورد نظر. این به طور کلی شامل فروش مجریان برتر و خرید زیرنویس است. البته انتخاب دارایی ها کاملاً به استراتژی و اهداف سرمایه گذاری فردی بستگی دارد.

رمزنگاری ها از جمله خطرناک ترین کلاس های دارایی هستند. این نمونه کارها ممکن است بسیار خطرناک تلقی شود ، زیرا بخش قابل توجهی به رمزنگاری ها اختصاص داده شده است. یک سرمایه گذار با ریسک پذیر ممکن است بخواهد بیشتر از نمونه کارها را به اوراق قرضه-یک کلاس دارایی بسیار پر مخاطره-اختصاص دهد.

اگر می خواهید یک گزارش تحقیقاتی عمیق در مورد مزایای بیت کوین در یک نمونه کارها چند دارایی متنوع بخوانید ، به این گزارش توسط Binance Research: سری مدیریت نمونه کارها شماره 1 مراجعه کنید-بررسی مزایای تنوع با بیت کوین.

تنوع در یک سبد cryptoasset

در حالی که اصول موجود در این روش ها باید در تئوری یک نمونه کارها Cryptoasset اعمال شود ، باید آنها را با یک دانه نمک گرفته شود. بازار cryptocurrency با حرکات قیمت بیت کوین بسیار مرتبط است. این امر تنوع را به یک کار غیر منطقی تبدیل می کند - چگونه می توان یک سبد دارایی غیر هماهنگ را از یک سبد دارایی های بسیار همبسته ایجاد کرد؟

در بعضی مواقع ، altcoin های خاص ممکن است ارتباط با بیت کوین را کاهش دهند و معامله گران توجه می توانند از این امر استفاده کنند. با این حال ، اینها به طور معمول به روشی دوام نمی آورند که به طور مداوم در بازارهای سنتی قابل استفاده باشد.

با این وجود می توان فرض کرد که پس از بالغ شدن بازار ، یک رویکرد سیستماتیک تر برای تنوع می تواند در یک سبد رمزنگاری امکان پذیر شود. بدون شک بازار تا آن زمان راه طولانی دارد.

مشکلات مربوط به تخصیص دارایی

در حالی که یک تکنیک غیرقابل انکار قدرتمند ، برخی از استراتژی های تخصیص دارایی ممکن است برای برخی از سرمایه گذاران و اوراق بهادار خاص مناسب نباشد.

طراحی یک برنامه بازی می تواند نسبتاً ساده باشد ، اما کلید یک استراتژی تخصیص دارایی خوب اجرای آن است. اگر سرمایه گذار نتواند تعصبات خود را کنار بگذارد ، ممکن است اثربخشی نمونه کارها تضعیف شود.

یکی دیگر از مشکلات بالقوه ناشی از دشواری تخمین ریسک سرمایه گذار از قبل است. پس از شروع نتایج پس از یک دوره معین ، سرمایه گذار ممکن است متوجه شود که آنها می خواهند خطر کمتری (یا حتی بیشتر) داشته باشند.

افکار پایانی

تخصیص دارایی و تنوع مفاهیم اساسی مدیریت ریسک است که هزاران سال وجود داشته است. آنها همچنین یکی از مفاهیم اصلی استراتژی های مدرن مدیریت نمونه کارها هستند.

هدف اصلی ابداع یک استراتژی تخصیص دارایی ، به حداکثر رساندن بازده مورد انتظار در عین حال به حداقل رساندن ریسک است. توزیع ریسک بین کلاسهای دارایی ممکن است کارایی نمونه کارها را افزایش دهد.

از آنجا که بازارها با بیت کوین بسیار همبستگی دارند ، استراتژی های تخصیص دارایی باید در پرتفوی Cryptoasset با احتیاط اعمال شود.< SPAN> یکی دیگر از مشکلات احتمالی ناشی از مشکل در تخمین تحمل ریسک یک سرمایه گذار از قبل است. پس از شروع نتایج پس از یک دوره معین ، سرمایه گذار ممکن است متوجه شود که آنها می خواهند خطر کمتری (یا حتی بیشتر) داشته باشند.