بیماری های غیر مسری

بیماریهای غیر واگیر (NCDS) ، که به عنوان بیماری های مزمن نیز شناخته می شوند ، تمایل به مدت طولانی دارند و نتیجه ترکیبی از عوامل ژنتیکی ، فیزیولوژیکی ، محیطی و رفتاری هستند.

انواع اصلی NCD بیماری های قلبی عروقی (مانند حملات قلبی و سکته مغزی) ، سرطان ها ، بیماری های مزمن تنفسی (مانند بیماری انسدادی مزمن ریوی و آسم) و دیابت است.

NCD به طور نامتناسب با مردم در کشورهای کم درآمد و متوسط ، که بیش از سه چهارم از مرگ و میر جهانی NCD (31. 4 میلیون) رخ می دهد ، تأثیر می گذارد.

افراد در معرض خطر

افراد از همه گروه های سنی ، مناطق و کشورها تحت تأثیر NCDS قرار دارند. این شرایط اغلب با گروه های سنی بالاتر همراه است ، اما شواهد نشان می دهد که 17 میلیون مرگ و میر NCD قبل از سن 70 سالگی رخ می دهد. از این مرگ و میر زودرس ، 86 ٪ تخمین زده می شود که در کشورهای کم درآمد و متوسط اتفاق بیفتد. کودکان ، بزرگسالان و افراد مسن همه در برابر عوامل خطر ابتلا به NCD ها آسیب پذیر هستند ، خواه از رژیم های ناسالم ، عدم تحرک جسمی ، قرار گرفتن در معرض دود دخانیات یا استفاده مضر از الکل.

این بیماری ها توسط نیروهایی هدایت می شود که شامل شهرنشینی سریع برنامه ریزی نشده ، جهانی سازی شیوه زندگی ناسالم و پیری جمعیت است. رژیم های غذایی ناسالم و عدم فعالیت بدنی ممکن است در افراد افزایش یابد ، به عنوان فشار خون ، افزایش قند خون ، افزایش چربی خون و چاقی. اینها عوامل خطر متابولیک نامیده می شوند و می توانند منجر به بیماری قلبی عروقی شوند ، از نظر مرگ و میر زودرس.

عوامل خطر

عوامل خطر رفتاری قابل اصلاح

رفتارهای اصلاح شده ، مانند مصرف دخانیات ، عدم تحرک جسمی ، رژیم غذایی ناسالم و استفاده مضر از الکل ، همه خطر ابتلا به NCD را افزایش می دهد.

• دخانیات بیش از 8 میلیون کشته هر سال (از جمله اثرات قرار گرفتن در معرض دود دست دوم) (1).
• 1. 8 میلیون مرگ و میر سالانه به مصرف اضافی نمک/سدیم نسبت داده شده است (1).
• بیش از نیمی از 3 میلیون مرگ و میر سالانه ناشی از مصرف الکل از NCD ها از جمله سرطان است.
• 830 000 مرگ و میر سالانه را می توان به فعالیت بدنی ناکافی نسبت داد (1).

عوامل خطر متابولیک

عوامل خطر متابولیک به چهار تغییر متابولیک کلیدی که خطر ابتلا به NCD را افزایش می دهد ، کمک می کند:

• فشار خون افزایش یافته است.
• اضافه وزن/چاقی ؛
• قند خون (سطح قند خون بالا) ؛وت
• هایپرلیپیدمی (سطح بالای چربی در خون).

از نظر مرگ و میر قابل انتساب ، عامل خطر متابولیک پیشرو در سطح جهان فشار خون را بالا می برد (که 19 ٪ از مرگ های جهانی نسبت داده می شود) (1) ، و پس از آن قند خون افزایش یافته و اضافه وزن و چاقی.

تأثیر اجتماعی و اقتصادی

NCD ها پیشرفت را به سمت برنامه 2030 برای توسعه پایدار تهدید می کنند ، که شامل هدف کاهش احتمال مرگ از هر یک از چهار NCD اصلی بین 30 تا 70 سال توسط یک سوم تا سال 2030 است.

فقر از نزدیک با NCD ها ارتباط دارد. پیش بینی می شود که افزایش سریع NCD ها مانع ابتکارات کاهش فقر در کشورهای کم درآمد ، به ویژه با افزایش هزینه های خانوار مرتبط با مراقبت های بهداشتی شود. افراد آسیب پذیر و محروم از نظر اجتماعی زودتر از افراد با موقعیت های اجتماعی بالاتر می میرند و می میرند ، به خصوص به این دلیل که در معرض خطر بیشتری در معرض محصولات مضر مانند دخانیات یا شیوه های رژیم غذایی ناسالم قرار دارند و دسترسی محدودی به خدمات درمانی دارند.

در تنظیمات کم منابع ، هزینه های مراقبت های بهداشتی برای NCD ها به سرعت منابع خانگی را تخلیه می کنند. هزینه های گزاف NCD ها ، از جمله درمان ، که اغلب طولانی و گران است ، همراه با از دست دادن درآمد ، میلیون ها نفر از مردم را مجبور به فقر سالانه و توسعه خفه می کنند.

پیشگیری و کنترل

یک روش مهم برای کنترل NCD ها ، تمرکز بر کاهش عوامل خطر مرتبط با این بیماری ها است. راه حل های کم هزینه برای دولت ها و سایر ذینفعان برای کاهش عوامل خطر قابل اصلاح مشترک وجود دارد. نظارت بر پیشرفت و روند NCD ها و خطر آنها برای هدایت سیاست و اولویت ها مهم است.

برای کاهش تأثیر NCD ها بر روی افراد و جامعه ، یک رویکرد جامع مورد نیاز است که به کلیه بخش ها از جمله بهداشت ، امور مالی ، حمل و نقل ، آموزش ، کشاورزی ، برنامه ریزی و سایر موارد نیاز دارد ، برای کاهش خطرات مرتبط با NCD و ترویج مداخلات بهجلوگیری و کنترل آنها.

سرمایه گذاری در مدیریت بهتر NCD ها بسیار مهم است. مدیریت NCD ها شامل تشخیص ، غربالگری و درمان این بیماری ها و دسترسی به مراقبت تسکینی برای افراد نیازمند است. با تأثیر بالا مداخلات ضروری NCD می تواند از طریق یک روش مراقبت های بهداشتی اولیه برای تقویت تشخیص زودرس و درمان به موقع انجام شود. شواهد نشان می دهد که چنین مداخلات سرمایه گذاری های اقتصادی بسیار خوبی هستند زیرا در صورت ارائه زود هنگام بیماران ، می توانند نیاز به درمان گران تر را کاهش دهند. کشورهایی که پوشش مراقبت های بهداشتی ناکافی دارند ، بعید است که دسترسی جهانی به مداخلات ضروری NCD را فراهم کنند. مداخلات مدیریت NCD برای دستیابی به هدف SDG در NCD ها ضروری است.

پاسخ

برنامه 2030 برای توسعه پایدار ، NCD ها را به عنوان یک چالش بزرگ برای توسعه پایدار می شناسد. به عنوان بخشی از دستور کار ، روسای دولت و دولت متعهد شدند تا سال 2030 پاسخ های بلندپروازانه ملی را توسعه دهند تا با یک سوم مرگ و میر زودرس از NCD از طریق پیشگیری و درمان کاهش یابد (SDG Target 3. 4). چه کسی نقش اصلی رهبری را در هماهنگی و ارتقاء مبارزه جهانی علیه NCDS و دستیابی به اهداف توسعه پایدار هدف 3. 4 بازی می کند.

در سال 2019 ، مجمع بهداشت جهانی برنامه اقدام جهانی WHO را برای پیشگیری و کنترل NCDS 2013-2020 تا 2030 گسترش داد و خواستار توسعه نقشه راه اجرای 2023 تا 2030 برای تسریع در پیشرفت در جلوگیری و کنترل NCD ها شد. نقشه راه برای دستیابی به مجموعه ای از نه هدف جهانی با بیشترین تأثیر در پیشگیری و مدیریت NCD ها ، از اقدامات پشتیبانی می کند.