خرید سهام در پیشنهاد اولیه با استفاده از روش ساخت کتاب

مسئله P Ublic از سهام مشترک اساساً از دو طریق انجام می شود:

مسائل مربوط به قیمت ثابت موضوعاتی است که در آن صادرکننده مجاز به قیمت سهام همانطور که می خواهد. مبنای قیمت در یک سند پیشنهاد از طریق بیانیه های کیفی و کمی توضیح داده شده است. این سند پیشنهاد به بورس اوراق بهادار و ثبت شرکت ها ارسال می شود.

کتاب سازی فرآیند کشف قیمت است که در پیشنهادات عمومی استفاده می شود. صادرکننده قیمت پایه و گروهی را تعیین می کند که در آن سرمایه گذار مجاز به پیشنهاد سهام است. از IPO اخیر ، بله بانک [دریافت کنید] ، قیمت کف 38 روپیه و گروه از 38 روپیه به 45 روپیه بود.

سرمایه گذار مجبور بود برای مقداری سهام که مایل به عضویت در این گروه بود ، پیشنهاد دهد. قیمت بالایی باند می تواند حداکثر 1. 2 برابر قیمت کف باشد.

هر پیشنهاد عمومی از طریق فرآیند کتاب سازی دارای یک کتاب مدیر اصلی در حال اجرا (BRLM) ، یک بانکدار بازرگان است که این مسئله را مدیریت می کند.

علاوه بر این ، یک کتاب سفارش ، که در آن سرمایه گذاران می توانند مقدار سهام مورد نظر خود را با قیمتی در گروه ساخته شوند ، بیان کنند. بنابراین اصطلاح "کتاب سازی".

مسئله ای از طریق مسیر کتاب سازی برای مدت 3 تا 7 روز باز است و اگر صادرکننده تصمیم به تجدید نظر در قیمت کف و گروه بگیرد ، می تواند سه روز دیگر تمدید شود.

پس از اتمام دوره مسئله و ساخت کتاب ، BRLM به همراه صادرکننده با قیمت برش می رسند. قیمت قطع قیمت کشف شده توسط بازار است. این قیمتی است که سهام در آن به سرمایه گذاران صادر می شود.

سرمایه گذاران با قیمتی زیر قیمت قطع قیمت گذاری نادیده گرفته می شوند. بنابراین آن دسته از سرمایه گذاران که با قیمتی بالاتر از قیمت قطع درخواست می کنند ، شانس بالاتری برای دریافت سهام دارند. بنابراین سوالی که مطرح می شود این است: قیمت برش چگونه ثابت است؟

قیمت برش با روش حراج هلندی به دست می آید. در حراج هلندی قیمت یک مورد پایین می آید ، تا اینکه اولین پیشنهاد خود را دریافت کند و سپس کالا با آن قیمت فروخته شود.

بیایید بگوییم یک شرکت می خواهد یک میلیون سهم صادر کند. قیمت کف یک سهم از ارزش چهره ، 10 روپیه ، 48 روپیه و باند بین 48 روپیه و 55 روپیه است.

در 55 روپیه ، بر اساس پیشنهادات دریافت شده ، سرمایه گذاران آماده خرید 200،000 سهم هستند. بنابراین قیمت قطع نمی تواند با 55 روپیه تعیین شود زیرا تنها 200،000 سهم فروخته می شود. بنابراین به عنوان یک مرحله بعدی ، قیمت به 54 روپیه کاهش می یابد. در 54 روپیه ، سرمایه گذاران آماده خرید 400000 سهم هستند. بنابراین اگر قیمت برش در 54 روپیه تعیین شود ، 600000 سهم فروخته می شود. این هنوز 400000 سهم را برای فروش می گذارد.

اکنون این قیمت به 53 روپیه کاهش یافته است. در Rs53 ، سرمایه گذاران آماده خرید 400000 سهم هستند. حال اگر قیمت قطع 53 روپیه تعیین شود ، تمام یک میلیون سهم فروخته می شود.

سرمایه گذاران که برای سهام 55 روپیه و 54 روپیه درخواست کرده بودند نیز با 53 روپیه سهام صادر می شوند. پول اضافی که توسط این سرمایه گذاران پرداخت می شود هنگام درخواست به آنها بازگردانده می شود.

انواع سرمایه گذاران

سه نوع سرمایه گذار در یک موضوع کتاب سازی وجود دارد. سرمایه گذار فردی خرده فروشی (RII) ، سرمایه گذار غیر مؤسسه (NII) و خریداران نهادی واجد شرایط (QIBS).

RII یک سرمایه گذار است که برای ارزش سهام بیش از 100000 روپیه برای سهام درخواست می کند. هر پیشنهاد بیش از این مبلغ در گروه NII در نظر گرفته می شود. NII ها معمولاً به عنوان افراد با ارزش خالص بالا گفته می شود. از طرف دیگر QIB ها سرمایه گذاران نهادی هستند که دارای تخصص و عضله مالی برای سرمایه گذاری در بازار اوراق بهادار هستند.

صندوق های متقابل ، مؤسسات مالی ، بانکهای تجاری برنامه ریزی شده ، شرکتهای بیمه ، صندوق های مشروط ، شرکتهای توسعه صنعتی دولتی و وجراوها تحت تعریف QIB قرار می گیرند.

هر یک از این دسته ها درصد مشخصی از کل مسئله اختصاص داده شده است. تخصیص کل به گروه RII باید حداقل 35 ٪ از کل مسئله باشد. RII ها همچنین گزینه ای برای درخواست با قیمت برش دارند. این گزینه در دسترس سایر کلاس های سرمایه گذاران نیست. به NII ها حداقل 15 ٪ از کل مسئله داده می شود.

و QIB ها بیش از 50 ٪ از کل مسئله صادر نمی شوند. اختصاص به RIIS و NIIS از طریق یک سیستم اختصاصی متناسب انجام می شود. تخصیص QIBS به اختیار BRLM است.

اخیراً شکایات QIBS BRLMS که هنگام تخصیص سهام ، به طرفداری از طرف طرفداری متوسل شده اند ، وجود داشته است. هیئت اوراق بهادار و مبادله هند (SEBI) در حال بررسی این مکانیسم است.

بیایید تصور کنیم ، یک LTD ، 200000 سهم را پیشنهاد می کند. این موضوع بیش از حد مشترک است - یعنی تقاضا برای سهام بیشتری نسبت به صادرکننده قصد دارد صادر کند. علاوه بر این ، حداقل 100 سهم برای هر سرمایه گذار ساخته می شود.

قیمت قطعی تعیین شده و اکنون قرار است تخصیص ها انجام شود. در رده RII، 1500 متقاضی برای هر 100 سهم اقدام کرده اند، یعنی تقاضا برای 150000 سهم وجود دارد.

شرکت با مسئولیت محدود قصد دارد 35 درصد از کل انتشار را برای این گروه منتشر کند، یعنی 70000 سهام. در رده NII، 200 متقاضی برای هر 500 سهم، یعنی 100000 سهم درخواست داده اند. شرکت با مسئولیت محدود قصد دارد 15٪ از کل انتشار را برای این دسته منتشر کند، یعنی 30000 سهام.

قیمت قطع قبلاً تصمیم گیری شده است، بنابراین تنظیم مقدار تنها راه رسیدن به تعادل است. با اعمال سیستم تخصیص متناسب، هر سرمایه گذار در رده RII، 46. 67 سهم [(70000/150000) x 100]] به دست خواهد آورد. اما حداقل تخصیص باید 100 سهم باشد.

بنابراین از طریق قرعه کشی، 700 سرمایه گذار انتخاب می شوند و هر کدام 100 سهم اختصاص می یابد که در مجموع 70000 سهم می شود. در رده NII هر سرمایه گذار 150 سهم [(30, 000/100, 000) x 500)] خواهد داشت. و اینگونه به تعادل می رسد.

گزینه کفش سبز

در صورتی که این موضوع بیش از حد به اشتراک گذاشته شده باشد، مانند مورد A Ltd، شرکت باید از گزینه کفش سبز برای تثبیت قیمت پس از فهرست استفاده کند. هنگامی که یک موضوع خاص بیش از حد ثبت می شود، اشتهای سرمایه گذاران برای سهام ارضا نشده است و پس از وارد شدن به بورس، تمایل به خرید سهام از بازار ثانویه دارند.

از آنجایی که تقاضا بیشتر از عرضه است، قیمت ها بسیار فراتر از آن چیزی است که اساس سهام توجیه می کند، افزایش می یابد. بنابراین برای تثبیت قیمت سهام پس از انتشار، ناشر مجبور است در صورت اضافه پذیره نویسی، سهام بیشتری منتشر کند.

این سهام از سهامداران یا مروجین پیش از انتشار اخذ می شود و به سرمایه گذارانی که از طریق عرضه عمومی وارد شده اند به صورت متناسب صادر می شود. گزینه کفش سبز می تواند حداکثر 15 درصد از پیشنهاد عمومی باشد.