مفهوم مدیریت ریسک

مدیریت ریسک صرفاً یک تخصص حرفه ای نیست. این یک غریزه اساسی انسانی است. همه روزه ، همه ما به طور طبیعی ارزیابی می کنیم و هدف این است که خطر خود و دیگران را در طیف گسترده ای از موقعیت ها به حداقل برسانیم: عبور از خیابان ، خرید یک خانه ، باز کردن ایمیل از یک منبع ناآشنا. در حالی که متخصصان ریسک با اصول اصلی مدیریت ریسک-شناسایی ریسک ، تجزیه و تحلیل ریسک ، کنترل ریسک ، تأمین اعتبار ریسک و مدیریت ادعاها آشنا هستند-مطمئناً تنها کسانی نیستند که در تفکر و تصمیم گیری روزانه خود به آنها اعتماد می کنند.

برای متخصصانی که فرآیندهای رسمی مدیریت ریسک را بر اساس این اصول آزمایش شده و واقعی انجام می دهند ، یک بررسی دوره ای می تواند تقویت کننده و طراوت باشد. همچنین برای افراد غیر روحانی بسیار ارزشمند است که در مورد اصول مدیریت ریسک بیاموزند تا بتوانند درک عمیق تری از این داشته باشند که چرا آنها و سازمان هایشان انتخاب هایی را انجام می دهند. استفاده از یک مثال روزمره یک روش عالی برای آموزش افراد در مورد اصول مدیریت ریسک است ، بنابراین آنها می توانند این دستورالعمل ها را برای موضوعات و موقعیت های عملیاتی در دنیای واقعی اعمال کنند.

شماره 1: شناسایی ریسک

این اصل اول فقط همان چیزی است که به نظر می رسد: چه خطراتی برای من ، سازمان من ، مشتریان من و غیره در سناریوی جلوی من ارائه می شود؟

به عنوان نمونه ، در مورد سوار شدن یا رانندگی ماشین فکر کنید. شما ممکن است خطر تصادف را به دلیل ضعیف نگه داشتن خودرو ، عدم نگه داشتن گاز در مخزن ، سرعت یا رانندگی تحت تأثیر مشخص کنید. یکی دیگر از ریسک های شناسایی شده ممکن است احتمال آسیب رساندن به اموال - خود ماشین یا دارایی شخصی باشد. در صورت عدم وجود بیمه مسئولیت مناسب یا اینکه راننده بلیط سریع و غیره را دریافت کند ، خطر ضرر مالی نیز وجود دارد.

شماره 2: تجزیه و تحلیل ریسک

این مرحله شامل جمع آوری داده ها و در نظر گرفتن معنی نقاط داده در طول مدت زمان است. تجزیه و تحلیل خطرات مشخص شده از فرد التماس می کند که بپرسد: این عارضه جانبی چند بار می تواند اتفاق بیفتد (فرکانس)؟و اگر این اتفاق بیفتد ، بدترین راهی که می تواند به نتیجه برسد (شدت)؟

در سناریوی ماشین ما ، بدترین چیزی که می تواند اتفاق بیفتد ، از دست دادن زندگی است. تجزیه و تحلیل اضافی ممکن است تعیین کند که خطر ابتلا به تصادف خودکار کم است زیرا راننده هرگز در بزرگراه نیست و یا فقط در هنگام نور روز ، در جاده هایی با محدودیت سرعت 30 مایل در ساعت یا کمتر ، در یک فضای خوب رانندگی می کند. CAR ، و غیره. تجزیه و تحلیل بخشی از روند مدیریت ریسک باید شما را از طریق چندین سناریو چه چیزی انجام دهد و به شما در رسیدن به فرکانس و شدت بالقوه یک رویداد کمک کند.

شماره 3: کنترل ریسک

کنترل ریسک فرصت هایی را برای اجرای راه حل هایی فراهم می کند که از جلوگیری از خطر ، پیشگیری و کاهش ریسک پشتیبانی می کنند. تکنیک جلوگیری از خطر در مثال ماشین ما داشتن ماشین و سوار شدن در ماشین نیست. در واقعیت ، حداقل خطر هنوز هم وجود دارد ، زیرا می توانید هنگام استفاده از ترانزیت انبوه ، به عنوان یک عابر پیاده یا مجروح توسط یک اتومبیل مورد اصابت قرار بگیرید ، اما در سناریوهای خاص می توان از خطر به طور کامل جلوگیری کرد.

پیشگیری از ریسک با هدف کاهش فرکانس یا احتمال وقوع یا از بین رفتن. این ممکن است به معنای جلوگیری از خرابی خودرو با پیروی از برنامه های نگهداری و بازرسی ، نگه داشتن هوا در لاستیک و گاز در مخزن و پیروی از کلیه قوانین رانندگی باشد.

کاهش خطر با هدف کاهش شدت ضرر خاص که قبلاً رخ داده است. به عنوان مثال ، این ممکن است به معنای تضمین خسارت در املاک به وسیله نقلیه شخص دیگر باشد تا زمانی که بدون ماشین محدود می شوند محدود شود.

کنترل ریسک مؤثر استراتژی های مختلفی را که در حال حاضر وجود دارد در نظر می گیرد و ممکن است اقدامات جدیدی را بر اساس یافته های تجزیه و تحلیل معرفی کند.

شماره 4: تأمین اعتبار ریسک

این اصل چهارم بر اقتصاد ریسک متمرکز است. تأمین مالی ریسک راهی برای پوشش هرگونه ضرر مالی است که تکنیک های کنترل ریسک اجرا شده از وقوع آن جلوگیری نمی کند. در مثال ما ، حتی با تمام تعمیر و نگهداری مناسب روی خودرو ، رانندگی ایمن و غیره ، یک تصادف هنوز هم می تواند رخ دهد. با داشتن بیمه اتومبیل مناسب ، وجوه توسط شرکت بیمه برای پرداخت ضرر تولید می شود - در این حالت ، خسارت به خودرو.

شماره 5: مدیریت ادعاها

در حالی که تأمین اعتبار ریسک در مورد مدیریت تأثیر مالی است ، ادعاها در مورد مدیریت آسیب های انجام شده است. در صورت بروز ضرر ، ممکن است یک ادعا برای بازپرداخت خسارت تشکیل شود. در مثال خودرو ، ممکن است یک ادعا به شرکت بیمه راننده تقصیر برای بهبودی برای خسارت هایی که رخ داده است ، ارائه شود. اگر راننده تقصیر بیمه نشده باشد ، ممکن است یک عمل متفاوت عمل لازم باشد تا راننده را شخصاً مسئول خسارت نگه دارد.

آوردن اصول مدیریت ریسک به زندگی

هنگام آموزش دیگران در مورد مدیریت ریسک ، استفاده از یک مثال قابل دسترسی - مانند یکی از اتومبیل های موجود در بالا - می تواند به درک آنچه در غیر این صورت ممکن است مانند یک رمز و راز به نظر برسد ، کمک کند. آموزش و پرورش را با استفاده از یک نمونه قابل اجرا و واقعی در دنیای واقعی به خانه نزدیک کنید و در طی پنج مرحله قدم بزنید.

در اینجا یک سناریوی دیگر وجود دارد: تصور کنید که شما یک مدیر ریسک هستید که به موقعیت جدیدی می روید ، جایی که شما مسئول برنامه جبران خسارت کارگران سازمان هستید. با توجه به آشنایی شما با پنج اصل اساسی مدیریت ریسک ، برنامه عمل شما ممکن است چیزی شبیه به این باشد:

1. شناسایی ریسک: انواع شغلی را که کارمندان انجام می دهند و در آنجا کار می کنند در نظر بگیرید تا بیشترین خطرات را شناسایی کنند. آیا کارکنان در حال بلند کردن چیزها ، کار با ماشین آلات سنگین ، استفاده از اشیاء تیز برای انجام مراقبت از بیمار ، قطع درختان ، پرواز بر روی هواپیما یا نشستن در میز هستند؟چه خطراتی را می توان در محیط کار روزانه خود در معرض دید آنها قرار داد؟
2. تجزیه و تحلیل ریسک: اطلاعات مربوط به جبران خسارت کارگران تاریخی مربوطه را که از کارگزار سازمان ، مدیر ادعاهای شخص ثالث (TPA) و سوابق داخلی موجود است ، جمع آوری کنید. بررسی از دست دادن توسط شغل ، نوع آسیب/فرکانس ، علت ریشه و موارد دیگر ؛برای مشخص کردن انواع حوادث محل کار بیشتر اتفاق می افتد و قرار گرفتن در معرض احتمالی.
3. کنترل ریسک: به راه حل هایی که سازمان در حال حاضر برای جلوگیری ، جلوگیری و کاهش بیماری جبران خسارت کارگران و آسیب دیدگی در آن نگاه کنید ، نگاه کنید. این می تواند شامل همه چیز از کنترل ضرر گرفته تا برنامه های ایمنی باشد. سپس ، بر اولویت بندی و اجرای راه حل های مؤثر برای پر کردن شکاف ها تمرکز کنید.
4. تأمین مالی ریسک: ساختار مالی بهینه را برای برنامه جبران خسارت کارگران سازمان تعیین کنید. برای آنها مناسب است ، یا بهتر است برخی از ریسک ها را به یک شرکت بیمه منتقل کنید. با یک کارگزار باتجربه برای راهنمایی های حرفه ای کار کنید.
5. مدیریت مطالبات: برنامه ای را تهیه کنید که به کارمندان آسیب دیده به این کار آسیب برساند ، به طور مناسب جبران می شوند ، و همچنین دسترسی به مراقبت با کیفیت بالا و مقرون به صرفه و پشتیبانی اضافی مورد نیاز برای تحقق حداکثر بهبود و از سرگیری بهره وری را دریافت می کنند. در نظر بگیرید که چگونه سازمان و کارمندان آن می توانند از همکاری با TPA در مورد ادعاهای جبران خسارت کارگران خود بهره مند شوند.

مدیریت ریسک همچنان در حال تکامل است ، اما این اصول اساسی مانند همیشه قابل اجرا است. همچنین باید در نظر داشته باشید که این روند به معنای چرخه ای است نه خطی. افراد غیر روحانی و متخصصان مدیریت ریسک به طور یکسان باید دائماً محیط های خود را برای خطرات بالقوه جدید رصد کنند ، اثربخشی تکنیک های کاهش ریسک فعلی را اندازه گیری کنند ، و بر اساس آخرین یافته ها ، فرایند پنج مرحله ای را که در اصول اساسی ذکر شده است ، تکرار کنید.