وبلاگ دانشکده حقوق کلمبیا در شرکت ها و بازارهای سرمایه

سرمایه گذاران کوتاه مدت و بلند مدت (و سایر ذینفعان نیز): باید (و انجام دهید) منافع آنها مغایرت دارد؟

دنیای حاکمیت شرکتها در حال انجام دو بحث شدید و مرتبط با هم است. یکی بحث در مورد اینکه آیا حداکثر سود در کوتاه مدت واقعاً با حداکثر سود در دراز مدت متفاوت است ، و اگر چنین است که آیا شرکت های آمریکایی در حال حاضر خیلی کوتاه مدت هستند. بحث دوم این است که آیا حداکثر سود سهامدار هدف منحصر به فرد برای مدیران شرکت است یا خیر. این مباحث مربوط به هم هستند زیرا شرکت های متمرکز بر بلند مدت و نه سود کوتاه مدت به احتمال زیاد منافع سایر ذینفعان را در نظر می گیرند ، اگرچه حتی تمرکز قوی روی بلند مدت به طور کامل با منافع سهامداران و سایر موارد برابر نخواهد بودمنافع.

نظریه اقتصادی سنتی معتقد است که با توجه به اینکه ارزش یک شرکت ارزش فعلی جریان نقدی آینده آن است ، هیچ تفاوتی بین حداکثر سود در طولانی مدت وجود ندارد. آنچه سرمایه گذاران برای آن پرداخت می کنند جریان نقدی آینده است. پروژه ای که بازپرداخت آن در آینده بسیار دور است ، البته باید به مراتب بهتر از پروژه ای باشد که بازپرداخت آن فردا است ، اما هیچ تخفیف اضافی فراتر از ارزش زمان پول (و عدم اطمینان در ارتباط با هر پروژه) وجود ندارد. با این حال ، موضع مخالف اغلب ، بیشتر در مطبوعات ، اما حتی در بین برخی از دانشگاهیان ، در توصیف خواسته های سرمایه گذار فعال قرار می گیرد. این سرمایه گذاران کاهش هزینه ، به ویژه در مورد تحقیقات و توسعه آینده و سایر سرمایه گذاری هایی که ممکن است منجر به پروژه های مطلوب شود ، را تشویق می کنند تا در واقع "پول را بگیرند و اجرا کنند." آنها حتی برای یک پروژه مطلوب بودجه را قطع می کنند. آنها ترجیح می دهند در حال حاضر سود سهام متوسطی داشته باشند تا در 8 سال از درمان سرطان استفاده کنند.

ما استدلال می کنیم که روش هایی برای آشتی دادن نظریه اقتصادی سنتی با نرخ تخفیف بیش از حد بالا برای آینده وجود دارد. یک راه شامل هزینه های آژانس است. سرمایه گذاران فعال خواستار نتایج فوری هستند و مدیران که مایل به حفظ شغل خود هستند ، آنچه را که لازم است برای ارائه این نتایج برای پیشگیری از فعالان انجام دهند ، انجام می دهند. سرمایه گذاران فعالان ، که نگران بازده خود هستند ، خواستار این هستند که فعالان نتایج سریع را نشان دهند. چرا از پروژه های بازپرداخت بلند مدت "نتایج سریع" وجود ندارد؟بازارها لزوماً اساساً کارآمد نیستند. در عوض ، آنها از نظر اطلاعاتی کارآمد هستند - قیمت بازار نشان دهنده دیدگاه اجماع در مورد آینده است. از آنجا که آینده لزوماً نامشخص است - هرچه در آینده بیشتر ، عدم اطمینان بیشتر - باقی مانده از حاشیه خطا بهترین استراتژی است. به طور بالقوه ترک بیست دلار روی زمین هزینه کمی برای پرداخت هزینه برای به حداقل رساندن احتمال بدتر از سرمایه گذاران همسالان است. این یک سؤال تجربی سخت است ، اما آیا عواملی مانند این موارد واقعاً باعث می شود که شرکت ها به سود طولانی مدت وزن کمی بدهند. دشواری در پاسخ به این سؤال نسبت به اصلاحات تهاجمی سیاست که فرض می کند پاسخ می دهد این است که شرکت ها بیش از حد روی کوتاه مدت متمرکز شده اند ، حتی اگر فکر می کنیم استدلال های بسیار خوبی وجود دارد که آنها هستند.

علاوه بر این ، حتی اگر سرمایه گذاری بلند مدت به اندازه "باید" وجود نداشته باشد ، بسیاری از راه حل های پیشنهادی ممکن است از مشکلی که برای حل آنها پیش بینی می کند بدتر باشد. عایق بندی هیئت مدیره و مدیریت شرکت از سرمایه گذاران فعال خطرات آشکاری دارد: هیئت مدیره و مدیریت می توانند به جای رفتاری که به نفع شرکت باشد ، درگیر رفتار خود خدمت کنند. در واقع ، ظهور اولین تصرفات خصمانه ، پس از جبران خسارت اجرایی سهام ، و اکنون از فعالیت های سهامداران ، کاملاً به درستی می تواند به عنوان پاسخی به امپراتوری سازنده کنگره های شرکتهای چند دهه گذشته ، جایی که تابلوهای خوابیده به پشت به مدیران اجازه سقوط می دهند ، تلقی شوند. بسیار کوتاه از تعقیب و گریز ارزش سهامدار.

سرمایه گذاری فعال همچنین به دلیل محدود کردن توانایی شرکت (و انگیزه) برای تمرکز روی ذینفعان غیر از سهامداران ، مانند کارمندان ، ذینفعان تحقیق و توسعه و محیط زیست مورد انتقاد قرار می گیرد. البته شرکت ها باید به سود ذینفعان غیر از سهامداران تلاش کنند ، البته یک موضوع بسیار بحث برانگیز ، پیچیده و بنیادی برای حاکمیت شرکت ها است. ما در اینجا این سؤال را مطرح نمی کنیم. اما ما در نظر می گیریم که آیا تمرکز بلند مدت می تواند به نفع سهامداران و سایر ذینفعان باشد.

تأثیرات شهرت می تواند به هماهنگی بیشتر منافع سهامداران و سایر افراد مرتبط با یک تجارت کمک کند. شهرت برای رفتار منصفانه و سخاوتمندانه با کارمندان ممکن است کارگران بهتر و وفادارتر را به خود جلب کند. شهرت برای محصولات یا خدمات با کیفیت بالا ممکن است مشتریانی را که مایل به پرداخت قیمت بالاتری هستند ، به خود جلب کند. شهرت رفتارهای اخلاقی مسئول نسبت به جامعه و محیط زیست ممکن است کارمندان و مشتریانی را که ترجیح می دهند درگیر شرکت های اخلاقی باشند ، جذب کند.

شهرت برای طولانی مدت اهمیت دارد ، بنابراین شرکت هایی که وزن بیشتری را در دراز مدت قرار می دهند ، بیشتر اقداماتی را انجام می دهند که ممکن است در کوتاه مدت پرهزینه باشد اما در دراز مدت از اعتبار آنها سود می برند. و انواع دیگر اقداماتی که در دراز مدت پرداخت می کنند نیز ممکن است مزایای مهمی برای جامعه داشته باشند - جستجوی و هزینه های توسعه نمونه بارز است. بنابراین ، اصلاحات حاکمیتی که شرکت ها را ترغیب می کند تا بیشتر روی سودآوری طولانی مدت تمرکز کنند ، ممکن است از روشهای مختلف مهمتر از نزدیک منافع سهامداران و سایر ذینفعان شرکت ها را هماهنگ کند.

اما نباید در این مورد خیلی پولی باشد. حتی شرکت هایی با تأکید سنگین بر دراز مدت ممکن است دریابند که سود سهامداران با سایر ارزش ها برخورد می کنند. در بعضی موارد ، برون سپاری کارگران یا جایگزینی آنها با اتوماسیون ممکن است حتی برای سود طولانی مدت نیز بهتر باشد. برای برخی از مضرات به جامعه یا محیط زیست ، ممکن است کارمندان و مشتریان یا نمی دانند یا به اندازه کافی برای تأثیرات شهرت برای جلوگیری از این که این گزینه ها را به گزینه حداکثر سود بدهند ، اهمیت نمی دهند. برخی از انواع تحقیق و توسعه ممکن است منجر به بیرونی مثبت شود که شرکت نتواند آن را تصرف کند ، و این شرکت نمی تواند توجیه نگاه به یک خط پایین متمرکز بر سود را توجیه کند. اصلاحاتی که تمرکز سودآوری طولانی مدت را ایجاد می کند ، باعث کاهش تنش بین سهامدار و تصور ذینفعان از هدف شرکت می شود ، اما آنها این تنش ها را از بین نمی برند.

بنابراین ، کجا همه اینها ما را در ارزیابی پیشنهادات رقابتی برای پرداختن به شریعت کوتاه شرکت و یا محافظت از حوزه های انتخابیه غیر سهامدار قرار می دهد؟تاریکی زیادی وجود دارد ، اما برخی از نقاط نور. تعداد فزاینده ای از نمونه های سرمایه گذاری و فعالیت سهامداران بر بلند مدت و نگرانی های اجتماعی متمرکز است. صندوق های سرمایه گذاری با مسئولیت اجتماعی مدتی است که وجود دارد ، سرمایه گذاران صندوق های عمومی می توانند نیرویی برای خوب باشند ، و بسیاری از سرمایه گذاران و مدیران متعارف اکنون حداقل در حال پرداخت خدمات لب به یک تمرکز بلند مدت و یا اهمیت سایر ذینفعان شرکت ها هستندوادبازارها ممکن است و برای اصلاح برخی از اشتباهات خودشان حرکت کنند. آنها احتمالاً به همان اندازه که ممکن است حتی برای رسیدگی به شریعت کوتاه انجام دهند ، انجام نخواهند داد ، و مطمئناً به همان اندازه تمایل به رفع نگرانی های گروه های غیر سهامدار را انجام نمی دهند. اما حداقل در بازارها حرکتی وجود دارد. و با توجه به چالش های عظیم مفهومی و تجربی در مشخص کردن میزان شرکت ها در جهت گیری بیش از حد کوتاه مدت ، یا تعادل مناسب بین سهامداران و سایر ذینفعان ، و همچنین با توجه به خطرات تضعیف مسئولیت پذیری مدیریتی ، اشکال مختلف آزمایش پیش می روددر بازارها ممکن است بهترین کاری باشد که می توانیم انجام دهیم.

پست قبلی از کلر A. هیل ، رئیس جیمز L. Krusemark در دانشکده حقوق دانشگاه مینسوتا و برت مک دونل ، صندلی دورسی و ویتنی در دانشکده حقوق دانشگاه مینه سوتا به ما می آید. این پست بر اساس فصل کتاب آنها است که تحت عنوان "سرمایه گذاران کوتاه مدت و بلند مدت (و سایر ذینفعان نیز) قرار دارد: باید (و انجام دهید) منافع آنها مغایرت دارد؟"و در اینجا موجود است.

2 نظر

A. jalli

تأثیرات شهرت می تواند به هماهنگی بیشتر منافع سهامداران و سایر افراد مرتبط با یک تجارت کمک کند. شهرت برای رفتار منصفانه و سخاوتمندانه با کارمندان ممکن است کارگران بهتر و وفادارتر را به خود جلب کند. شهرت برای محصولات یا خدمات با کیفیت بالا ممکن است مشتریانی را که مایل به پرداخت قیمت بالاتری هستند ، به خود جلب کند. شهرت رفتارهای اخلاقی مسئول نسبت به جامعه و محیط زیست ممکن است کارمندان و مشتریانی را که ترجیح می دهند درگیر شرکت های اخلاقی باشند ، جذب کند.

شهرت برای طولانی مدت اهمیت دارد ، بنابراین شرکت هایی که وزن بیشتری را در دراز مدت قرار می دهند ، بیشتر اقداماتی را انجام می دهند که ممکن است در کوتاه مدت پرهزینه باشد اما در دراز مدت از اعتبار آنها سود می برند. و انواع دیگر اقداماتی که در دراز مدت پرداخت می کنند نیز ممکن است مزایای مهمی برای جامعه داشته باشند - جستجوی و هزینه های توسعه نمونه بارز است. بنابراین ، اصلاحات حاکمیتی که شرکت ها را ترغیب می کند تا بیشتر روی سودآوری بلند مدت تمرکز کنند ، ممکن است از روشهای مختلف مهمتر هماهنگی منافع سهامداران و سایر ذینفعان شرکت ها را هماهنگ کند. "

A. jalli