قفسه کتاب NCBI. خدمات کتابخانه ملی پزشکی ، انستیتوی ملی بهداشت.

Britton JW ، Frey LC ، Hopp Jlet Al. ، نویسندگان ؛سنت لوئیس ایک ، فری LC ، ویراستاران. الکتروانسفالوگرافی (EEG): یک متن مقدماتی و اطلس یافته های طبیعی و غیر طبیعی در بزرگسالان ، کودکان و نوزادان [اینترنت]. شیکاگو: انجمن صرع آمریکا ؛2016.

الکتروانسفالوگرافی (EEG): یک متن مقدماتی و اطلس یافته های طبیعی و غیر طبیعی در بزرگسالان ، کودکان و نوزادان [اینترنت].

انواع خوش خیم در EEG

شناخت دقیق و تمایز انواع خوش خیم در EEG برای جلوگیری از تفسیر از یافته هایی مانند صرع و تشخیص نادرست پس از صرع ضروری است. دامنه انواع خوش خیم شامل امواج ویکت ، تتا ریتمیک میانی از خواب آلودگی (RMTD یا RTTD) ، سنبله های تیز و خوش خیم کوچک (BSS ، گاهی اوقات BSST برای گذرا خوش خیم خواب کوچک) ، 14 و 6 سنبله مثبت ، 6-Hz "Phantom"سنبله و موج ، تخلیه EEG ریتمیک تحت بالینی بزرگسالان (SREDA) و ریتم تتا خط میانی سیگانک.

امواج ویکت تقریباً متداول ترین نوع خوش خیم و منبع مکرر تفسیر بیش از حد و تشخیص اشتباه صرع در EEG هستند. امواج ویکت شکل موج تک هستند که در قطارهای مختصر یا خوشه اتفاق می افتد. با این حال ، در تمایز به سنبله های صرع واقعی ، امواج ویکت ظاهری قوس دار تری دارند و با نگاه کردن به "ویکت" ، نام خود را به دست می آورند (شکل 48 را ببینید). ویکت ها در مناطق زمانی بیشتر است که به صورت دو طرفه یا یک طرفه اتفاق می افتد ، فرکانس 6 تا 11 هرتز و دامنه از 60 تا 200 میکرو ولت دارند. ویکت ها با امواج آهسته پس از عمل همراه نیستند و عمدتاً در بزرگسالان مسن در هنگام خواب آلودگی و خواب سبک دیده می شوند و وقتی آلفا و سایر الگوهای بیدار از بین می روند ، آشکار می شوند.

شکل 48

امواج ویکت معمولی. توجه داشته باشید که ظاهر قوس دار ، عدم وجود موج آهسته پس از در حال انجام و عدم اختلال در پس زمینه یا اختلال. امواج ویکت در منطقه زمانی چپ با معکوس فاز در T7 در ثانیه 3 و 4 ردیابی ، طولی (بیشتر) دیده می شود.

یک یافته عادی معمولی ، که اغلب در طول خواب آلودگی به دلیل فعالیت پاتولوژیک اشتباه می شود ، RMTD است. این فعالیت قبلاً به دلیل شباهت این پدیده به فعالیت ریتمیک کانونی یک تخلیه تشنج به عنوان "نوع روانی" شناخته می شد (شکل 49). بر خلاف فعالیت صرع کانونی ، ریتم های RMTD معمولاً دارای ظاهری مورفولوژیکی مسطح یا شکاف دار هستند ، که تصور می شود از ترکیبی از دو فرکانس متفاوت دیگر در محدوده آلفا و تتا نتیجه می گیرد. همچنین از فعالیت صرع متمایز ، ریتم های RMTD با گذشت زمان به سایر سایت های الکترود تکامل نمی یابند و به طور معمول بسیار کوتاه مدت هستند و به مدت 5 تا 15 ثانیه طول می کشد. علاوه بر این ، RMTD در طول افزایش سطح خواب آلودگی نسبت به برجسته تر می شود و در طول خواب NREM نور ناپدید می شود ، که برعکس فعالیت صرع است. RMTD ممکن است یک طرفه یا دو طرفه و مستقل باشد.

شکل 49

تتا موقتی ریتمیک خواب آلودگی. مونتاژ دو قطبی طولی بیشتر از سمت چپ Bitemporal. ذکر شده ، شکل های موج ریتمیک بومی شده در مناطق زمانی است که برخی از آنها به شدت محاصره می شوند. این ریتم قبلاً به آن اشاره شده بود (بیشتر)

BSS ها سنبله های مونوفازیک یا دیفازیک با اندام صعودی و نزولی شیب دار هستند (شکل 50 را ببینید). BSS به طور عمده در هنگام خواب آلودگی و خواب سبک در گروه سنی بزرگسالان رخ می دهد و ممکن است دارای یک میدان الکتروگرافیکی گسترده از توزیع باشد اما به بهترین وجه در موقت و گوشهای گوش دیده می شود. تمایز سنبله های تیز کوچک از سنبله زمانی پاتولوژیک بیشتر یا تخلیه موج تیز معمولاً دشوار نیست. BSS دارای یک مورفولوژی باریک و نزولی و نزولی از شکل موج ، مدت زمان بسیار مختصر و دامنه کم ، غالباً توزیع دو طرفه و عدم اختلال در پس زمینه یا ناهنجاری کانونی مرتبط با آن در EEG است. تمایز دیگر بین BSS و سنبله های صرع ، تمایل BSS برای ناپدید شدن در سطح عمیق تر خواب است ، در حالی که سنبله های بینابینی اغلب در طول خواب عمیق تر فعال می شوند و اغلب در هنگام بیداری نیز اتفاق می افتد (در حالی که BSSS ممکن است در خواب بیدار نشود ، آنها اتفاق نمی افتد ، اما در حالی که ممکن است در خواب بیدار نشود ، آنها اتفاق نمی افتددر دوره های هوشیاری طبیعی).

شکل 50

BSS (شرط بندی های مستعار) در مرجع گوش همیشگی (سمت چپ) و مونتاژ دو قطبی طولی (سمت راست). توجه داشته باشید شیب نزولی شیب دار از سنبله با دامنه کم و موج آهسته بعد از آینده ، به ویژه در T7 تا TP11. BSS یک ویژگی مشترک در EEG های بزرگسالان در طول (بیشتر) است

انواع خوش خیم، 14 و 6 سنبله مثبت، در 20 تا 60 درصد از جمعیت عادی، عمدتاً در نوجوانان و بزرگسالان جوان 12 تا 20 سال، به ویژه در هنگام خواب آلودگی و خواب سبک NREM رخ می دهد. اسپایک های 14 و 6 مثبت به دلیل تمایل آنها به وقوع انفجاری با سرعت 14 هرتز یا 6 تا 7 هرتز (محدوده 0. 5-1 ثانیه؛ شکل 51) را به این نام می نامند. سنبله های مثبت 6 هرتز در نوزادان بسیار جوان (زیر 1 سال) و در برخی از بزرگسالان غالب است. نوک مثبت 14 هرتز بیشتر در نوجوانان رخ می دهد. این انفجارها معمولاً از شکل موج های کمانی شکل «منفی» تشکیل شده اند که بر روی نواحی سر گیجگاهی خلفی، با اجزای سیخ دار «مثبت» متناوب قرار دارند و ممکن است روی دو نیمکره مستقل باشند. خوشه های 14 و 6 مثبت با استفاده از فواصل طولانی بین الکترودها و مونتاژهای ارجاعی به بهترین وجه قابل درک هستند.

شکل 51.

نمونه ای از اسپک های مثبت 14 و 6 هرتز در یک دختر 13 ساله. به شکل موج های سیخ دار مثبت 14 هرتز توجه کنید که به بهترین وجه در نواحی سر گیجگاهی و دوخلفی خلفی دیده می شوند و در ثانیه سوم بهتر دیده می شوند.

سنبله و موج فانتوم 6 هرتز (شکل 52 را ببینید) معمولا مورفولوژی شبیه دستکش، با یک جزء سنبله بسیار کوچک یا غایب، و یک موج آهسته آشکارتر دارند. الگوی موج و سنبله فانتوم 6 هرتز ممکن است هم در نوجوانان و هم در بزرگسالان مشاهده شود و الگوی دیگری است که عمدتاً در هنگام خواب آلودگی و خواب سبک NREM مشاهده می شود و در N3 و REM ناپدید می شود. موج و سنبله فانتوم 6 هرتز به صورت پراکنده یا در عوض، انفجارهای قدامی یا خلفی غالب هستند.

شکل 52.

مثالی از موج و موج "فانتوم" 6 هرتز در یک بیمار نوجوان. سنبله های ریز منتشر متقارن دو طرفه با مؤلفه های موج برجسته (مورفولوژی "متن مانند") در ثانیه های 3 تا 6 در زیر وجود دارد. طولی (بیشتر. )

Sreda (aka screda) یکی دیگر از الگوی خوش خیم است که اغلب برای یک تشنج الکتروگرافیکی تحت بالینی اشتباه می کند. Sreda به طور معمول در بزرگسالان مسن و سالخورده معمولی ، به ویژه بیش از 50 سال رخ می دهد و با فرکانس تتا به شدت محاصره شده (بین 5 تا 6 هرتز) تخلیه می شود که اغلب به طور گسترده اما حداکثر بیش از مناطق جبهه و خلفی دیده می شود ، و ممکن استچند ثانیه تا حدود 1 یا 2 دقیقه طول بکشد. باز هم ، Sreda در هنگام خواب آلودگی بیشتر دیده می شود. به طور معمول ، ممکن است تکامل فرکانس خفیف وجود داشته باشد اما هیچ تکامل مکانی یا توپوگرافی برای این تخلیه EEG (به عنوان مثال ، هیچ گونه گسترش در مناطق دیگر مغز) وجود ندارد ، و برخلاف اکثر تشنج های جزئی ، در صورت انجام پاسخ یا آزمایش تعامل ، هیچ همراهی بالینی وجود ندارد. گاهی اوقات Sreda دارای یک جبران ناگهانی است که ممکن است به تشخیص این فعالیت از تشنج جزئی کمک کند (شکل 53 را ببینید).

شکل 53.

الگوی Sreda ، مونتاژ دو قطبی طولی. براکت های سیاه شروع از شکل های موج به شدت به شدت خلفی خلفی ، به ریتمیک تبدیل می شوند و سپس در قسمت دوم شکل برطرف می شوند. این بزرگسال سالخورده عادی در طول (بیشتر) بدون علامت بود

یک نوع خوش خیم نسبتاً نادر که دوباره با فعالیت تشنج اشتباه گرفته می شود ، ریتم تتا خط میانی (تتا خط میانی سیگانک) است. پیش از این تصور می شد که به طور بالقوه با صرع اساسی ارتباط دارد ، به نظر می رسد که ریتم یکی دیگر از ریتم های خوش خیم غیر اختصاصی خواب آلودگی است. فعالیت فرکانس برجسته تتا محدود به مشتقات راس و خط میانی در هنگام خواب آلودگی دیده می شود.

به جز جایی که مشخص شده است ، این نشریه تحت مجوز Creative Commons Attribution-Noncommercial-ShareAlike 4. 0 مجوز عمومی بین المللی (BY-NC-SA: http://creativeecommons. org/licenses/by-nc-sa/4. 0/legalcode) مجوز دارد.

برای استفاده مجدد یا استفاده مجدد از مطالب ، از ویرایشگران ، نویسندگان یا ناشر مجوز لازم نیست ، مشروط بر اینکه کار اصلی به درستی ذکر شده باشد. ارقام ، جداول و تصاویر موجود در این کار نیز تحت مجوز CC BY-NC-SA منتشر می شود و هنگام استفاده مجدد یا مجدداً باید به درستی ذکر شود.

برای هرگونه استفاده مجدد یا توزیع مجدد یک کار ، باید شرایط مجوز را که در آن اثر منتشر شده است نیز روشن کنید. شما ممکن است اقدامات قانونی یا فناوری را اعمال نکنید که به طور قانونی دیگران را از انجام هر کاری که مجوز اجازه می دهد محدود کند.