جاده مورچه به رستگاری: چگونه غول fintech می تواند خود را نجات دهد

این ویژگی فقط برای پرداخت مشترکان در دسترس است. می توانید بدون صرفه جویی در اولویت خود ، خواندن را ادامه دهید ، یا اکنون می توانید مشترک شوید.

این ویژگی فقط برای مشترکین پرداخت شده است.

این مقاله را به اشتراک بگذارید

این مقاله را به اشتراک بگذارید

مشکلی پیش آمد

با شروع سخنان بدنام جک ما در اجلاس مالی Bund در 24 اکتبر ، Ant Financial (که اکنون به عنوان گروه ANT شناخته می شود) ، بازوی با ارزش Fintech Alibaba ، شش ماه هرج و مرج را پشت سر گذاشته است. در تاریخ 3 نوامبر ، پیش بینی شده ANT 35 میلیارد دلار IPO به حالت تعلیق درآمده است. سپس ، MA و سایر مدیران مورچه ها توسط تنظیم کننده های برتر سیستم مالی "برای چای" دعوت شدند: یک بار در ماه دسامبر و دوباره در 12 آوریل. حدود زمان جلسه دسامبر ، تنظیم کننده های بازار چین شروع به تحقیق در مورد شرکت مادر مورچه Alibaba برای فشار آوردن به بازرگانان کردند. فروش در سیستم عامل های دیگر ، که در تاریخ 10 آوریل با جریمه 2. 8 میلیارد دلار به اوج خود رسید.

برخی از ناظران گمان می کردند که کارشناسی ارشد به دلیل اظهارات وی به طور مستقیم مجازات شده است. برخی از هواداران وی حتی پیشنهاد کرده اند که اقدامات تنظیم کننده باعث کاهش سرعت در اقتصاد اینترنتی چین شود.

اما در حقیقت ، جریمه علی بابا و دستورالعمل های تنظیم کننده های دسامبر و آوریل دلایل خوبی در پشت سر آنها دارند: برای رفع خطر اخلاقی ، تضاد منافع و وام های شکارچی در مدل تجاری مورچه. راهنمایی های نظارتی را که در ماه دسامبر و آوریل منتشر شده است در نظر بگیرید: شفاف ، منطقی و آینده نگر ، آنها اهداف تنظیم کننده ها را برای تعادل اهداف رشد اقتصادی با کاهش ریسک مالی نشان می دهند.

درمجموع ، سرکوب بزرگ فناوری چین نقطه عطفی در توسعه یک اقتصاد پلت فرم سالم و سیستم مالی است. با هم ، دستورالعمل ها و سرکوب های جدید راهی را برای همه سیستم عامل های تجارت الکترونیکی و مبتنی بر اینترنت که خدمات مالی ارائه می دهند ، هموار می کند.

مورچه چیست؟

ANT یک موسسه مالی است و خدمات مالی با طیف گسترده ای را ارائه می دهد ، که به عنوان یک شرکت فناوری مبدل شده است. در نیمه اول سال 2020 ، نوآوری فناوری کمتر از 10 ٪ از کل درآمد را به خود اختصاص داده است ، در حالی که خدمات مالی (پرداخت دیجیتال ، وام مصرف کننده ، وام های کوچک و خرد ، مدیریت ثروت و بیمه) بیش از 90 ٪ را شامل می شود که 40 ٪ از آنهابا توجه به دفترچه IPO ، از تجارت وام بود. پرونده حتی نشان می دهد که خطرات مورچه ها عمدتاً مالی هستند.

پس چرا Ant شش ماه قبل از آماده شدن برای عرضه عمومی و تغییر نام به Ant Technology Group، نام تجاری معتبر Ant Financial را رها کرد؟این شرکت دو دلیل قوی برای انجام این کار داشت. اولین مورد افزایش ارزش گذاری آن بود. شرکت های فناوری معمولاً از نسبت قیمت به درآمد (P/E) چهار برابر بیشتر از مؤسسات مالی برخوردار هستند. قیمت IPO پیشنهادی Ant 68. 8 یوان (10. 5 دلار) به ازای هر سهم، P/E بالاتر از 150 (بر اساس سود خالص مورچه در سال 2019) ایجاد می کرد. و قصد داشت این فریب را با عرضه نه در هیئت مدیره اصلی بورس شانگهای، بلکه در بازار STAR، NASDAQ چین، تقویت کند، که برای تسهیل فهرست بندی شرکت های بخش فناوری جدید طراحی شده است.

دلیل دوم و مهمتر این بود که فاصله گرفتن موفقیت آمیز از کلمه "مالی" شاید بتواند آن را از مقررات اساسی بخش مالی محافظت کند. شرکت توانست برای مدتی فرار کند.

مدل کسب و کار Ant چه اشکالی دارد؟

مورچه ادعا می کند که خدمات وام فراگیر، سبز و پایدار را به شرکت های کوچک و خرد (SMEs) ارائه می دهد. با این حال، دوباره بر اساس دفترچه آن، تنها 20٪ از وام ها در واقع به SME ها تعلق می گیرد، در حالی که 80٪ باقی مانده به مصرف کنندگان اختصاص می یابد. با Ant به عنوان پیشگام، اکثر برنامه های تجارت الکترونیک، رسانه های اجتماعی، ride-hailing و سایر برنامه های پلت فرم در چین اکنون برنامه های وام مشابهی را ارائه می دهند.

در داخل اپلیکیشن Alipay، پرچمدار سیستم پرداخت دیجیتال علی بابا، "Huabei" که به عنوان یک گزینه پرداخت دیگر پوشانده شده است، اغلب از پاکت های قرمز رنگ و تخفیف استفاده می کند تا مصرف کنندگان را وادار کند تا با استفاده از خط اعتباری Huabei خود هزینه کنند، در حالی که نرخ های بهره و کارمزد بالا با کلمات فریبنده پنهان می شوند. مانند «نرخ بهره روزانه تا 0. 1 درصد».(نرخ بهره واقعی Huabei نزدیک به - یا حتی بالاتر از - نرخ کارت اعتباری است، اما شباهت به همین جا ختم می شود.) حتی نام Huābei، 花呗، که به معنای "فقط خرج کن!"به زبان چینی، یک حلقه درنده به آن است.

مشکل دیگر مدل Ant، مبنای آن برای تعیین امتیاز اعتباری است. مورچه به جای ارزیابی قابل اعتماد بودن بر اساس عوامل مهمی مانند نسبت بدهی یا درآمد مصرف کننده، به چیزی غیرقابل درک متکی است: تاریخچه هزینه های مصرف کننده. این به این معنی است که خرید بیشتر منجر به نمره بالاتر می شود، منطقی که به ویژه برای فارغ التحصیلان تازه وارد کالج که ممکن است دانش مالی لازم را ایجاد نکرده باشند، مضر است. به عبارت دیگر، سیستم مورچه، هزینه های بی رویه را بیش از احتیاط مالی تشویق می کند.

این رفتار وام دهی معمولی است. همانطور که در سالهای منتهی به بحران مالی جهانی 2008 دیدیم ، وام های ریسک پذیر زیرزمینی که همه آنها را غرق می کردند ، با استانداردهای وام LAX از طرف بانکداران به دنبال تبدیل ثروت شروع می شدند. آنها به طور گسترده ای در ایالات متحده و جاهای دیگر از طریق مدل اصلی به عنوان مدل مبداء (OTD) شناخته می شوند. مدل OTD به موسسات وام دهی اجازه می داد با "انتقال سیب زمینی داغ" به سایر سرمایه گذاران که در معامله اصلی شرکت نکرده اند ، از ریسک خودداری کنند. بدون وام دهندگان که نیاز به ریسک تصمیم وام خود دارند ، اوراق بهادار با حمایت از وام ، خطر اخلاقی ایجاد کرد که در نهایت هزینه های تریلیون های جهان را برای آن هزینه کرد.

چنین فرار از خطر همچنین در شیوه های وام دهی مورچه ذاتی است. جای تعجب نیست که ریسک اعتباری وام آنها زیاد است ، اما مورچه راهی برای ایجاد مشکل شخص دیگری فهمید. مورچه یک طرح وام مشترک ، با بانک های کوچک ، که در آن مورچه ها فقط 1 ٪ تا 10 ٪ سرمایه وام را ارائه می داد ، در حالی که به 50 ٪ یا بیشتر از درآمد بهره نیاز دارد ، و آنها بیشتر از طریق این ریسک را به سایر موسسات مالی منتقل می کنند. اوراق بهادار تحت حمایت دارایی (ABS). این "نوآوری" چیزی غیر از یک بطری جدید برای شراب قدیمی نبود.

شرکای مورچه در طرح وام مشترک به ویژه بانکهای تجاری کوچک شهر یا روستایی بوده اند که به طور فزاینده ای برای تجارت ناامید شده اند ، زیرا تکامل اقتصاد دیجیتال نه چندان درجه ، حجم تجارت آنها را کاهش داده است. اما برای این بانکها ، مشاغل وام مشترک با مورچه شبیه به یک ملوان گمشده در دریا است که آب دریا را می نوشد تا عطش کند-برای لحظه ای احساس بهتری می کند اما هجوم ملوان را عجله می کند.

اگر ANT همچنان از طبقه بندی حق خود به عنوان یک شرکت خدمات مالی جلوگیری می کرد ، همچنان از 10 ٪ سرمایه در وام خودداری می کرد. این امر به آن اجازه می داد تا اهرم عظیمی را توسعه دهد - بیش از 200 برابر. مشوق هایی برای اعمال هرگونه احتیاط مالی در وام ، تبخیر می شود. یک چرخه شرور تقویت ریسک اجتناب ناپذیر خواهد بود.

سه ضرورت برای متوقف کردن چرخه شرور

پس از جلسه چای دسامبر ، تنظیم کننده ها سه اصل را در پنج دستورالعمل به مورچه ها منتقل کردند:

• ابتدا خدمات پرداخت را از Huabei جدا کنید. وام گیرندگان باید برای وام درخواست کنند ، و اطلاعاتی مانند داده های درآمد لازم برای ارزیابی ریسک اعتباری را ارائه می دهند.
• دوم، تمام خدمات مالی، به ویژه وام دهی، باید مشمول مقررات بخش مالی باشند، با الزامات سرمایه به عنوان یک محدودیت الزام آور برای مدیریت اهرم، در نتیجه خطر اخلاقی مرتبط با مدل OTD را کاهش می دهد.
• سوم، مورچه باید به عنوان یک شرکت هلدینگ مالی، با دیوارهای چینی برای جداسازی خدمات پرداخت، بانکداری تجاری، بیمه و خدمات سرمایه گذاری بازسازی شود و جایی برای تضاد منافع باقی نگذارد.

با این حال، مورچه برای پیروی از این دستورالعمل ها یا خیلی کند بود یا خیلی سرکش. از این رو، دومین گفتگوی چای، در ماه آوریل، با دستورالعمل های قوی تر و مشخص تر صادر شد. در 29 آوریل، نمایندگان 13 پلتفرم از جمله Tencent، Baidu، Meituan، JD.com و Didi که خدمات مالی، به ویژه وام های مصرفی را در کسب وکارهای نوع پلتفرم خود تعبیه می کنند، نیز دعوت شدند تا دقیقاً همان دستورالعمل ها را بشنوند. این 13 پلتفرم تنها بزرگترین پلتفرم از چندین ده پلتفرم مشابه هستند.

بعد چی؟

فناوری اطلاعات باعث توسعه سریع مبادلات تجاری بین مصرف کننده و کل اقتصاد شده است. پلتفرم های تجارت الکترونیک مانند Alibaba، Taobao، JD.com، و فروشگاه های Wechat هزینه های تراکنش بین خریداران و فروشندگان را کاهش داده اند و تقریباً به خریداران و فروشندگان نامحدودی با هزینه های حاشیه ای کوچک خدمات ارائه می کنند. مزایای افزایشی برای مصرف کنندگان و شرکت ها، به ویژه شرکت های کوچک و خرد در مناطق شهری و روستایی، بسیار زیاد بوده است.

یکی از دلایلی که به ویژه چین در طول همه گیری COVID-19 عملکرد نسبتاً بهتری داشته است، شبکه گسترده تجارت الکترونیک، پرداخت تلفن همراه و پلت فرم های تحویل این کشور است که هر گوشه از جامعه را تحت تأثیر قرار می دهد. اینها جریان مداوم نیازهای روزانه و تجهیزات پزشکی را در طول دوره قرنطینه تضمین می کرد. منافع برای جامعه عمیق بوده است، و پیشگامانی مانند علی بابا برای رهبری این مسئولیت مستحق ستایش هستند.

اما ناهار رایگان وجود ندارد. اثر شبکه ای که به علی بابا و سایر پلتفرم ها اجازه می دهد تا به سرعت رشد کنند و مزایای بعدی برای کل جامعه نیز به راحتی منجر به انحصار طبیعی می شود. در یک سیستم مالی با مقررات نامناسب، یا زمانی که تنظیم کننده ها توسط شرکت های غیرمنطقی بخش مالی تسخیر شده اند (نگاه کنید به 2008)، این انحصار ممکن است مشکلات وام های غارتگرانه، خطرات اخلاقی و تضاد منافع را تشدید کند.

به نظر می رسد تنظیم کننده های چین از این دستگیری نظارتی اجتناب می کنند. این رگولاتورها با درس گرفتن از اشتباهات گذشته و توجه به اثرات منفی فین تک و پلتفرم ها، راه متفاوتی را به موقع هموار می کنند کاری که رگولاتورها در هر کشور دیر یا زود باید انجام دهند.

مسیر رستگاری مورچه ها به خوبی با علائم جاده ای نظارتی مشخص شده است. تمام کاری که آن - و سایر شرکت های فین تک و پلت فرم - باید انجام دهند این است که مسئولانه و در مسیر مناسب حرکت کنند.